ετα τον θάνατο του Ορκάλ, πέρασαν κοντα 600 χρόνια (το ανάκτορο της Φαιστου χρονολογήθηκε τον 17ο αιώνα πΧ). Ο δίσκος άλλαξε κάμποσα χέρια. Πλην όμως, όσοι-ες τον κράτησαν στην κατοχη τους (υποθέτω ιερεις κι ιέρειες), γνώριζαν ότι πρόκειται για αντικείμενο υψηλης αξίας… σαφως όχι υλικης. Και τον σεβάστηκαν.
Κι έτσι, ο δίσκος βρέθηκε σ’ ένα απο τα μικρα, ομοιόμορφα, στη σειρα δώματα των ανακτόρων της Φαιστου (ακόμη νοτιώτερα απ’ το Αρκαλοχώρι), των οποίων μικρων δωμάτων οι Αρχαιολόγοι ακόμη δεν γνωρίζουν πλήρως τη χρησιμότητα. (Ήταν πολυ μικρα για κελλάρια.)

Δεν ξέρω αν επιτρέπεται η σύγκριση, πάντως εμένα μου θυμίζουν τα ομοιόμορφα παρεκκλήσια στη σειρα, που βρίσκονται στο εσωτερικο των αριστερων και δεξιων τοίχων των καθολικων εκκλησιων!

Συγκρίσεις

Κάναμε όλη αυτη την τεράστια παράκαμψη, για να λύσουμε το πρόβλημα του τί μπορει να γράφει το κείμενο του δίσκου. Καταλήξαμε στο ότι είναι ένα κείμενο κυρίως με θρησκευτικες διδασκαλίες, που γράφηκε ως «διαθήκη», για να γλυτώσουν αυτες απο την πιθανη δολοφονία των ιερέων που τις πρέσβευαν.
Επανερχόμαστε, λοιπον, στην επανανάγνωση.

Αφου, τώρα, ο ρόδακας είναι ο Θεος Ζευς, και η μορφη με το «οχτάρι» στο μάγουλο ο αρχιερέας Ορκάλ, τότε το τρίτο σύμβολο που συναντάμε, τί μπορει να είναι; Φυσιολογικα, το αρχιερατικο σκήπτρο.

Άρα, η πρώτη ενότητα του κειμένου (κατοπτρισμένη, για να διαβάζεται όπως εμεις σήμερα) διαβάζεται ως εξης:

  • Ο Ζευς σ’ εμένα τον αρχιερέα έδωσε το σκήπτρο (δηλ. την εξουσία).
  • Ή: Ο Ζευς, δια μέσου εμου, του ισχυρου αρχιερέα.
  • Ή: (Άγιος ο) Θεός άγιος ισχυρός.

Το τελευταίο έχει εκπληκτικη αντιστοιχία με τα εικονίδια!… και μη σας κάνει καθόλου εντύπωση. Τελικα, ελάχιστα πράγματα είναι εντελως καινούργια!
Στο ίδιο μοτίβο, να σας θυμίσω τις φήμες (; ) ότι πολλοι ύμνοι της Εκκλησίας μας είναι ξεκάθαρη αντιγραφη απο μουσικη χορικων και στασίμων κτλ του Αιχύλου (και άλλων). Με χριστιανικα -πλέον- λόγια, φυσικα. Βλέπετε, δεν υπήρχε κοπυράϊτ τότε!

Να επεκτείνουμε λιγάκι αυτην την ιδέα:

Εαν το κείμενο του δίσκου το άκουσαν πολλοι και τους άρεσε (μην ξεχνάτε, στην αρχαιότητα το κάθε κείμενο είχε ευθεία αντιστοιχία και με μουσικη εκτέλεσή του), τότε σίγουρα το επανέλαβαν και το παράλλαξαν κατα τόπους. Όπως ακριβως τα δημοτικα τραγούδια.
Εαν, λοιπον, βρεθει κάπου κανένα αρχαίο ποίημα, που ν’ αρχίζει πχ με τον στίχο:

Ζεύς βασιλείην δεδόαται

(προσπάθησα να το κάνω ομηρίζον – σε δάκτυλους)

…Να ξέρετε ότι είναι απόδοση του κειμένου του δίσκου, οπότε το έργο της επανανάγνωσης γίνεται ακόμη ευκολώτερο! Διότι, θα ξέρουμε και το περιεχόμενο (θρησκευτικο) και τις λέξεις!

Με την ευκαιρία… Αυτο το «λαμπρέ Φαέθονα» x 13 φορες, δεν θυμίζει το:

Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον
Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον
Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον
Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον Κύρι’ ελέησον
Κύριεεεεε ελέεεηηησοοοοννν (δεκατριάκις)

Έ; 🙂

Είπαμε, λίγα τα όντως καινούργια στον κόσμο αυτον!…

Να σας πω μονάχα ότι το «σκήπτρο» είναι το μοναδικο εικονίδιο που «μετέφρασα», για το οποίο …δεν είμαι σίγουρος! Όχι πως το μυαλο δεν πάει σε σκήπτρο, αλλα παρακάτω υπάρχει κι άλλο τέτοιο, του οποίου η εικόνα ίσως αποδίδει την έννοια του σκήπτρου ακριβέστερα.

Αυτο το συγκεκριμένο το μεταφράζουν ως «πάπυρο» – και μάλλον εννοουν το φυτο, όχι την επιφάνεια γραφης απο πάπυρο.

Τί να κάνουμε, όμως; Καμμία επανανάγνωση δεν είναι εύκολη!

Το υλικο μας

Ας δούμε, όμως, και το υλικο που έχουμε!… Αυτο έπρεπε να το κάνουμε ευθυς εξ αρχης, αλλα εδω γράφω άτσαλα. Μη με παρεξηγείτε! Καταθέτω τις σκέψεις μου, όπως μου έρχονται – προσπαθώντας απλως να κρατήσω μία σχετικα λογικη σειρα. Δεν συγγράφω διατριβη επι καθηγεσίαι.

Κατ’ αρχην, για να δουλέψουμε, χρειάζονται καλες φωτογραφίες (δηλ. με καλη ανάλυση, να φαίνονται λεπτομέρειες) των δύο πλευρων του δίσκου. Εγω τις έχω σκανάρει απο το βιβλίο του Γκοτάρτ. Εσεις μάλλον πρέπει επίσης ν’ αγοράσετε το βιβλίο (εκτος αν βρείτε φωτογραφίες της προκοπης στο Διαδίκτυο με ψάξιμο), διότι συμβαίνουν τα εξης τρελλα:

  • Το ελληνικο άρθρο της Γουϊκιπήντια δεν είχε και δεν έχει καλες φωτογραφίες. Αυτες που παρουσιάζει σαν φωτογραφίες, είναι απο (όχι τόσο καλο) αντίγραφο του δίσκου, μάλλον απ’ αυτα που πουλάνε στους τουρίστες!!!

Δεν ξέρω αν παρεμβαίνουν πιθανες αντιδικίες σε θέματα κοπυράϊτ με το Μουσείο Ηρακλείου, αλλα το να μην υπάρχουν φωτογραφίες της προκοπης στην on-line εγκυκλοπαίδεια αναφορας, είναι απαράδεκτο! Κόντεψα κι εγω να γίνω ρεζίλι, διότι δεν πρόσεξα την πηγη μου – και για τα πρώτα συμπεράσματα στηρίχτηκα επάνω στη «μαϊμου». (Πάντως, αυτα που είπα για περισσότερα του ενος ομόθεμα σφραγιδάκια, κτλ, ισχύουν. Σας βεβαιώνω – διότι κάθησα και τα ξανάψαξα όλα.)

  • Το αγγλικο άρθρο της Γουϊκιπήντια μέχρι πρότινος είχε καλες φωτογραφίες, αλλα σήμερα, 16/07/2011 δεν τις έχει!
  • Τρίτον, οι φωτογραφίες του δίσκου που παρουσιάζει η Γουϊκιπήντια, είναι ανάποδες (= κατοπτρικες)!… σα να προέρχονται απο αρνητικα (ή slides), που τα σκάναραν απο τη λάθος πλευρα.

Εκτος κι αν ο εκδότης του βιβλίου του Γκοτάρτ είναι τόσο στόκος, που σκάναρε αυτος αρνητικα (ή slides) ανάποδα. (Είπαμε: εγω προσωπικα δεν τον έχω δει τον δίσκο απο κοντα, διότι ποτέ δεν πήγα στο μουσείο Ηρακλείου.) Πάντως, για να προσανατολιστείτε: οι φωτογραφίες του βιβλίου απεικονίζουν τον Φαέθονα να κοιτάζει προς τ’ αριστερα.

Εγω ακολουθω το υλικο του βιβλίου. Οπότε, η (ακριβέστατη, σας βεβαιώνω ακόμη μία φορα) «μεταγραφη» του κειμένου που έκανα, έδωσε τους εξης δύο πίνακες:

Η Α’ πλευρα:

Και η Β’ πλευρα:

Ανοίξτε τις εικόνες σε ξεχωριστο tab, για να φανουν στο πλήρες μέγεθός τους. Ή, απλα σώστε τις στον δίσκο σας – κι έτσι, έχετε αρκετο υλικο για να δουλέψετε και μόνοι-ες σας! (Ορίστε! Σας βρήκα ασχολία για το καλοκαίρι! Τί προτιμάτε, δηλαδη; να βλέπετε ειδήσεις στην τηλεόραση; )
Πιστεύω ότι η ευχαρίστηση που προσφέρει η πνευματικη εργασία (παρέα μ’ έναν καλο καφε! 🙂 ), είναι το κάτι άλλο!

Ρίξτε, λοιπον, εκτυπώσεις, πιάστε μπλοκ και στυλο, και καλη επιτυχία!

Πριν τελειώσουμε, να σας πω ακόμη μερικα πραγματάκια:

  • Πρώτον, δεν ξέρω ποιος έκανε την «επίσημη» αρίθμηση των εικονιδίων (αυτη που έχει και η Γουϊκιπήντια). Δεν βρήκα πουθενα μέσα στο βιβλίο του Γκοτάρτ καμμία αναφορα! (Ο Γκοτάρτ, πάντως, την ακολουθει.)

Ξέρετε τί σημαίνει αυτο; Ότι κάποιος, κάποτε, αρκετα ευϋπόληπτος «επιστήμων» (ώστε ν’ ακολουθουν τα χνάρια του οι υπόλοιποι μέχρι σήμερα), ξεκίνησε να κάνει επανανάγνωση με κάποιο πολυ συγκεκριμένο σκεπτικο… άρα, αρίθμησε τα εικονίδια όπως τα «μετέφραζε». Έτσι, ο ρόδακας «του Θεου» δεν είναι το εικονίδιο υπ’ αριθμον 1, αλλα το υπ’ αριθμον 38.

(Μην ξεχνάτε, ακόμη κι εγω ξεκίνησα απ’ ανάμεσα στο κείμενο, απ’ το «μέρκαμπα» – όχι απ’ την αρχη, απο τη ροζέττα που απεικονίζει τον Θεο.)

Μετα, οι ενδιαφερόμενοι Αρχαιολόγοι έμαθαν για την προσπάθεια αυτουνου, τη βρήκαν αρκετα λογικη, κι ακολούθησαν τη συγκεκριμένη αρίθμηση… που έφτασε μέχρι σήμερα ως «επίσημη».

Αλλα η αρχικη έκθεση «ερμηνείας» …χάθηκε!!!

Ξέρετε πότε «χάνεται» ένα («)επιστημονικο(«) κείμενο; όταν οι επιστήμονες έχουν λόγο να ντρέπονται γι’ αυτο! Όπως πχ για εκείνες τις επιστημονικοφανεις μαλακίες, που λένε ότι οι Πυθίες των Δελφων μαστούρωναν με αιθίνιο. Αλλα δεν μας λένε ποιος έκανε πειράματα μαστουρώματος με αιθίνιο, ώστε να έχουμε βιβλιογραφικα αποτελέσματα. Διότι, αυτος ο «ποιος», μονάχα οι «υπερεσίες» μπορει να είναι!

(Οπότε, ή αχυράνθρωποι των «υπερεσιώνε» είναι αυτοι οι «επιστήμονες», γι’ αυτο δεν αναφέρουν την πηγη των πειραμάτων μαστουρώματος – ή σκέτοι απατεώνες, διότι βιβλιογραφία αναφορας απλούστατα δεν διαθέτουν. Κι ό,τι λένε, το βγάζουν καθαρα απ’ το κεφάλι τους. Τρίτη επιλογη δεν υφίσταται!
Όταν δεν υπάρχει βιβλιογραφικη αναφορα, με κάτι τέτοιες «επιστημονικες» εργασίες απλα σκουπίζεις τον κώλο σου, όταν ξεμένεις απο κωλόχαρτο.

Τ’ ακούτε αυτα, «έγκυροι» δημοσιοκάφροι των Αθηνων; Που μου κάνετε και παρουσιάσεις σε «σαλόνια» αυτων των συκοφαντικων ηλιθιοτήτων; )

Οπότε… εαν «χάθηκε» η αρχικη αναφορα, αυτη μονάχα για έναν λόγο «χάθηκε»: επειδη τη συνέταξε ο Ήβανς, γνωστος άνθρωπος των «υπερεσιώνε» της αγγλίτσας.

Κι έτσι, οι μελετητες μας ακολούθησαν μεν αυτη την εντελως αδικαιολόγητη αρίθμηση (απο σεβασμο στην αυθεντία του Ήβανς), αλλα δεν έχουν στα χέρια τους αντίγραφο της αρχικης αναφορας. (Η οποία, στο κάτω-κάτω, δεν προοριζόταν για τα δικα τους μάτια.)

  • Δεύτερον, βρήκα τη σημασία ενος ακόμη εικονιδίου, το οποίο είναι επίθετο.

Σημαίνει «περήφανος», ή «υψιπετής», και είναι αυτο εδω (το «κέρατο») :

Θα σας πω και το πώς το βρήκα: επειδη στη συντριπτικη πλειοψηφία των εμφανίσεών του, εμφανίζεται να προηγείται αμέσως πριν τον αετο (που κρατάει φίδι). Πώς θα χαρακτηρίζαμε έναν αετο, λοιπον;
Αυτος ακριβως είναι ο τρόπος, ν’ ανιχνεύουμε τα επίθετα: εαν δούμε ότι στις περισσότερες εμφανίσεις τους «κολλάνε» ακριβως μπροστα απο κάποια ουσιαστικα. Πχ το «μέρκαμπα» βρίσκεται ακριβως μπροστα απο τον Φαέθονα σε 13 εμφανίσεις (αν θυμάμαι καλα) απο σύνολο 17!

Τρίτον… Όλα τα παραπάνω, καταλήγουν στον πίνακα επανανάγνωσης υπ’ αριθμον 1, που συνέταξα. Πάρτε τον κι αυτον για υλικο! Όταν θα υπάρξει καμια βελτίωση, θα βγάλω τον αριθμο 2, και ούτω καθ’ εξης.


Ξέρετε το κόλπο: δεξι κλικ, άνοιγμα σε νέα καρτέλλα, ή σώσιμο κι εκτύπωση.

Το εικονίδιο 39 αναγράφεται «lily», ή «lilium», πράγμα το οποίο αντιστοιχει σε μία ευρεία οικογένεια λουλουδιων. Το μετέφρασα «άνθος νούφαρου», αν και άλλες πηγες το ξεκαθαρίζουν ως άνθος κρόκου. Τέλος πάντων, μικρο το κακο. Το μεγάλο κακο είναι πως πάρα πολλα εικονίδια μπορουν να ερμηνευτουν ως τουλάχιστον πεντέξη έννοιες…

Εδω τελειώσαμε …προς το παρον! Επαναλαμβάνω τις ευχες για επιτυχημένες -δικες σας- απόπειρες επανανάγνωσης!

Κι εδω είμαστε, αν πετύχετε τίποτε – να το βγάλουμε παρευθυς στη βιτρίνα!

(Λέω για εσας, επειδη εγω θ’ αργήσω πολυ να ξεκινήσω το Β’ μέρος. Ίσως μου πάρει και χρόνια. Στο μεταξυ, προηγούνται άλλα – κι επείγουν αγρίως.)

Τέλος Α’ μέρους

Advertisements