ου Μίνωα τον μύθο μπορούμε να τον θυμηθούμε απο το σχετικο άρθρο της Γουϊκιπήντια. Τί μας λέει, λοιπον, η Μυθολογία;

Πως ο Μίνως θεωρείται γυιος του Δία και της Ευρώπης, υιοθετημένος απο τον βασιλια της Κρήτης Αστέριο (τί όνομα!). Όταν πέθανε ο θετος του πατέρας, ο Μίνως διεκδίκησε τον θρόνο – και για να πείσει τους Κρητικους πως τον αξίζει, τους είπε ότι οι θεοι θα του δώσουν ό,τι τους ζητήσει. Πράγματι, ζήτησε απο τον Ποσειδώνα έναν ταύρο, ο ταύρος ήρθε (με την προϋπόθεση να τον θυσιάσει ο Μίνως στον Ποσειδώνα), αλλα ο Μίνως αθέτησε την υπόσχεσή του προς τον θεο, και δεν θυσίασε το ζώο. Τον ταύρο τότε τον έπιασε μανία κι άρχισε τις καταστροφες – και δεν μπορούσε να τον δαμάσει κανένας.
Τελικα, ήρθε ο Ηρακλης στην Κρήτη, έπιασε τον ταύρο, και τον πήγε στον Ευρυσθέα, στις Μυκήνες. Ο οποίος Ευρυσθέας τον άφησε αμολητον, κι ο ταύρος συνέχισε τις καταστροφες στην πεδιάδα του Μαραθώνα.

Στην Αθήνα της εποχης, είχε πάει ο γυιος του Μίνωα Ανδρόγεως, για να συμμετάσχει στα Παναθήναια. Ο νεαρος κέρδισε όλους τους αγώνες, οπότε ο βασιλιας της Αθήνας Αιγέας τον έβαλε να πιάσει τον ταύρο, που είχε καταστει πληγη. Όμως ο Ανδρόγεως απέτυχε να πιάσει το ζώο, και μάλιστα σκοτώθηκε. Έτσι, ο Μίνως θύμωσε, πολιόρκησε την Αθήνα (λέγεται πως ο Δίας, πατέρας του Μίνωα, έριξε συμφορες στους Αθηναίους) και απαίτησε κάθε χρόνο φόρο αίματος απο επτα νέους κι επτα νέες (κατ’ άλλους 10 + 10, αλλα επτα είναι το σωστο), που τους πέταγε να τους φάει ο Μινώταυρος… ένα τέρας, αποτέλεσμα της συνουσίας της γυναίκας του Μίνωα Πασιφάης με τον ταύρο του Ποσειδώνα.

Τελικα, τον Μινώταυρο τον σκότωσε ο Θησέας, γυιος του Αιγέα.

Το τέλος του Μίνωα ήταν τραγικο. Κυνηγώντας ανα την Μεσόγειο τον Δαίδαλο, έφτασε στην αυλη του βασιλια της Σικελίας Κώκαλου, όπου τον σκότωσαν οι κόρες του βασιλια στο λουτρο του παλατιου.

Αυτα μας λέει η Μυθολογία, αλλα το επαναλαμβάνω: κρύβει λόγια! Όπως, για παράδειγμα, δεν εξηγει ικανοποιητικα το γιατί ο Μίνως δεν ήταν και πολυ δημοφιλης.
Εμεις, όμως, θα δώσουμε μία ανάγνωση των γεγονότων διαφορετικη απ’ την «επίσημη», προσπαθώντας να ρίξουμε φως στ’ ανεξήγητα.

Κατ’ αρχην, οι αιτιολογίες του τύπου «ο πατέρας του ο Δίας» είναι ο …αέρας του ο Δίας! Ο μύθος σαφως μας λέει ότι ο Μίνως δεν ήταν Κρητικος, ήταν ξένος. Μετα, βλέπουμε πως κάνει χρήση μαγείας, για να εντυπωσιάσει τον κόσμο… κι ακόμη πιο ύστερα πως αποδεικνύεται ασεβης στους θεους.
Δεν είναι τυχαίο, πάλι, που στο κάλεσμά του ακούει (; ) ο Ποσειδώνας, ο μέγιστος θεος των Ατλάντων. Ο δε ταύρος είναι σύμβολο πολλων πραγμάτων, ένα απο τα οποία είναι η Ατλαντίδα και οι Άτλαντες.

Ο Μίνως, πάλι, είναι ηγεμόνας και ταυτόχρονα κάτι σαν ιερέας της Σελήνης: το ίδιο του το όνομα σημαίνει «Φεγγάρης». Την οποία Σελήνη… παντρεύτηκε! (Ως πανσέληνο: Πασιφάη.) Λέγεται, μάλιστα, ότι έκανε βόλτες τις νύχτες, για να πάρει εμπνεύσεις… μερικες απο τις οποίες έπαιρνε «απο τον Δία», ανεβαίνοντας στην Ίδη κάθε εννέα χρόνια. (Αυτο το «εννέα χρόνια» θα σας το εξηγήσω αργότερα. Γιατί εννέα, κι όχι δεκαπέντε, ας πούμε; Αναρωτηθήκατε; )

Εαν αρχίσατε να υποψιάζεστε περι τίνος πρόκειται, τότε στις κόρες του Κώκαλου πρέπει να φτιάξουμε αγάλματα!

Συνοψίζοντας: ο Μίνως ήταν ένας σκοτεινος τύπος, καθόλου δημοφιλης, ο οποίος προσπάθησε να «καπελλώσει» την Κρήτη και τους Κρητικους – καθως και την υπόλοιπη Ελλάδα, αν μπορούσε. Η όλη πολιτεία του συγκρίνεται μονάχα με τον κατ’ αρκετους αιώνες αργότερα (έξι, ή εννέα, δεν είναι σαφες) μεταγενέστερό του (και ομόφυλό του) Ακχενάτεν (ή Εχνατών), ο οποίος έκανε τα ίδια… και χειρότερα.

Θα επανέλθουμε, όμως, στον Μίνωα.

Ακχενάτεν

Τίποτε δεν άλλαζε στην αρχαία Αίγυπτο, παρα μόνον οι χιλιετίες και οι φαραω. Κάποια στιγμη, όμως, ανέλαβε την εξουσία ο φαραω Αμενχοτέπ Δ’. Αυτος βασίλευσε επι πέντε περίπου χρόνια, χωρις να κάνει κάτι το ιδιαίτερο. Τότε, όμως, άλλαξε το όνομά του σε Ακχενάτεν (στην ελληνικη βιβλιογραφία αναφέρεται και ως «Εχνατών»), πράγμα που σημαίνει «υπηρέτης του Ατών».
Ο «Ατών» ήταν ο ηλιακος δίσκος, τη θρησκεία του οποίου ο Ακχενάτεν προσπάθησε να επιβάλει στον λαο με το στανιο. Εννοείται πως έγινε μεγάλη εξέγερση, την οποία ο Ακχενάτεν έπνιξε στο αίμα. Ο λαος διχάστηκε, ιερεις (της υπάρχουσας θρησκείας) βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν, πολλοι θανατώθηκαν, ναοι κι αγάλματα καταστράφηκαν, θρησκευτικοι ύμνοι απαγορεύτηκαν, για το χατήρι του Ακχενάτεν ο στρατος επιτέθηκε κατα του λαου, επιβλήθηκε καθεστως στυγνης δικτατορίας, κτλ κτλ. Η ίδια δε η πρωτεύουσα του κράτους μεταφέρθηκε στη σημερινη τοποθεσία Τέλ-έλ-Αμάρνα (εδω κι εδω).

Ο Ακχενάτεν είναι ο χειρότερος ηγεμόνας στην παγκόσμια Ιστορία, διότι όχι μόνο δίχασε τον λαο του, αλλα κι επειδη με τους μισους υπηκόους του κυνήγησε μέχρι θανάτου τους άλλους μισους. (Δεύτεροι χειρότεροι ήταν κάτι βυζαντινοι αυτοκράτορες, που καθόντουσαν στο παράθυρο και χάζευαν τον λαο ν’ αλληλοσκοτώνεται για την Εικονομαχία. Αλλα τί να περιμένεις απο Χαζάρους;)

Λέγεται πως ο Ακχενάτεν είναι ο πρώτος ηγεμόνας, που προσπάθησε να επιβάλει τη μονοθεΐα, και μάλιστα -κατα μερικους ρομαντικους, ή πονηρους- την λατρεία «του ενος και αληθινου θεου». Αυτο δεν είναι 100% ακριβες, διότι στην θρησκεία του Ακχενάτεν σημαντικη θεότητα ήταν και η Σελήνη, συν δύο ακόμη κατώτερες θεότητες. (Για να μην εξεγερθει ο λαος, απο την ξαφνικη μετάβαση στον «ένα και μοναδικο» Ατών.)

Μετα τον θάνατο του Ακχενάτεν, φυσικα, ο λαος δεν κάθησε με σταυρωμένα τα χέρια. Ούτε κι οι ιερεις! Αυτοι οι τελευταίοι πήραν τον Ακχενάτεν και τον έθαψαν κατα τα πατροπαράδοτα, δείχνοντας έτσι ότι έχουν τον τελευταίο λόγο. Ο τάφος του, όμως, δεν ήταν μαζι με των υπολοίπων φαραω, διότι αυτος εδω ήταν μιαρος.
Ο λαος, μετα, πέταξε έξω απ’ την Αίγυπτο τους οπαδους του Ακχενάτεν… γεγονος, το οποίο είναι γνωστο ως «η έξοδος των εβραίων». (Βλέπε και το βιβλίο του Γιάννη Κορδάτου, «Η Παλαια Διαθήκη στο φως της κριτικης».)

Ο γυιος του Ακχενάτεν, ο καλων προθέσεων ανήλικος Τουτ-άγχ-Ατών, άλλαξε το όνομά του σε Τουταγχαμών (αν προσέξατε, πατέρας προ αλλαγης και γυιος μετα αλλαγην, έφεραν στο όνομά τους το προσωνύμιο του Άμμωνα Δία), και προσπάθησε να συμφιλιώσει τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Πλην όμως, δεν υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν θα το επέτρεπαν -και δικαίως- οι «παλαιόθρησκοι».
Τελικα, ο Τουταγχαμων πέθανε σε ηλικία 18 ετων. Μέχρι τώρα, λέγανε ότι του τσάκισε το κεφάλι με μεταλλικο αντικείμενο ο πρωθυπουργος του, ο Έϊ, αλλα νεώτερες έρευνες λένε πως απλα έπεσε στα πλακάκια, χτύπησε το κεφάλι του, και σκοτώθηκε. Μια που δεν είχε αφήσει απογόνους (δύο παιδια νεκρα… επειδη παντρεύτηκε την αδερφη του – η Βιολογία δεν αστειεύεται), τελείωσε αυτη η καταραμένη δυναστεία, και η Αίγυπτος δεν ξαναγνώρισε άλλες τέτοιες συμφορες.

Ο Τουταγχαμων θάφτηκε βιαστικα και σχεδον κρυφα, ώστε να ξεχαστει η μιαρη φύτρα του και οι συμφορες που προκάλεσε.

Μερικα ακόμη για τον Ακχενάτεν:

Αυτος είχε αρκετες φυσικες δυσμορφίες (πχ είχε ελεφαντίαση στα πόδια), η κυριώτερη, όμως, δυσμορφία του ήταν η …πεπονοκεφαλία του! (Δες εδω για εικόνες και πολυ καλη εξιστόρηση της βασιλείας του.) Σε σημείο να μην μπορει να κοιμηθει, χωρις μεταλλικο υποστήριγμα του κεφαλιου του… διότι αυτο θα γύριζε, και με το βάρος του θα του έσπαζε τον αυχένα.
Ωστόσο, ο πρηξοπόδης πεπονοκέφαλος παντρεύτηκε την ομορφότερη γυναίκα της εποχης του, την Νεφερτίτη… και έκανε κόρες, οι οποίες κληρονόμησαν τη δυσμορφία του πατέρα τους! (Τα μεταλλικα υποστηρίγματα των κεφαλιων τους σώζονται μέχρι σήμερα στο μουσείο του Καΐρου.)

Σημειώστε ακόμη, πως πεπονοκέφαλα κρανία βρέθηκαν αρκετα, αλλα κάπως μακρια απ’ την Αίγυπτο: στο Περου!

Επίσης, επέμενε να απεικονίζεται όπως ακριβως είναι, χωρις εξωραϊσμο. Και μάλιστα, το βασιλικο ζεύγος απεικονίστηκε …γυμνο, να κάνει προσφορες στον Ατών! (Πράγμα το οποίο -η γυμνη απεικόνιση βασιλικου ζεύγους, δηλαδη- και για τότε, και για σήμερα, θα ήταν σκάνδαλο.)

Το αξιοπερίεργο είναι πως, με τον Ακχενάτεν και τον Τουταγχαμων λύσσαξαν στην κυριολεξία οι Άγγλοι, που έκαναν τα αδύνατα δυνατα να βρουν τους τάφους τους και τις μούμιες τους. Με τον Τουταγχαμων πιστεύω ξέρετε την όλη ιστορία, του πώς ανευρέθη ο τάφος του. Σήμερα, όλα τα ευρήματα φυλάσσονται στο μουσείο του Καΐρου.
Με τον Ακχενάτεν, η σαρκοφάγος του φυλάσσεται στο μουσείο του Βερολίνου (αν δεν κάνω λάθος), αλλα κανεις δεν ξέρει πού βρίσκεται η μούμια του (αν πάλι δεν κάνω λάθος).

Ο όλος βίος και η όλη πολιτεία του Ακχενάτεν (αλλα και των Άγγλων …Αρχαιολόγων) εμένα μου λένε πως ήταν Ατλάντειος – απο τα υπολείμματα των εισβολέων του 9,600 πΧ. Οι Άτλαντες, μετα την ήττα τους (η μειοψηφία τους που έμεινε στη βόρειο Αφρικη, δηλαδη – διότι η πλειοψηφία τους προωθήθηκε μέχρι τα ενδότερα της Ασίας), φάνηκαν φιλικοι στους λαους της περιοχης… με αποτέλεσμα, μετα απο πολλα χρόνια, να γίνουν (με μεικτους γάμους πχ) έως και μέλη πριγκηπικων οικογενειων.

Πώς, όμως, έφτασε ο Ακχενάτεν να καταλάβει τον θρόνο της Αιγύπτου; Δεν ήξεραν οι Αιγύπτιοι περι τίνος πρόκειται, ν’ αποκλείσουν δια παντος το πεπονοκέφαλο σόϊ απο τέτοιες βλέψεις;

Σίγουρα η αρχαία Αίγυπτος ήταν πολυεθνικη… Αν πάτε στο μουσείο του Καΐρου, στις σωζόμενες μούμιες, θα δείτε και μούμιες νέγρων. Νουβίων στην καταγωγη –«Νέ Μπού» στα ιερογλυφικα, ίσον άνθρωπος του χρυσου, διότι οι Νούβιοι ήταν συλλέκτες χρυσου απο τον Νείλο-, όπως είναι οι σημερινοι Νούβιοι της Αιγύπτου και αρκετοι Σουδανοι. Δηλαδη, δεν ήταν μονάχα λευκοι οι φαραώ.
Αλλα κι αυτο πάλι… το να χρίσεις πρίγκηπα έναν δύσμορφο, και να τον αφήσεις να διεκδικει τον θρόνο…

Πιστεύω ότι δεν ήταν όλοι οι πρόγονοι του Ακχενάτεν πεπονοκέφαλοι. Τότε πώς… ξαφνικα;…

Η απάντηση ξεφεύγει του παρόντος, όπως ξεφεύγει ακόμη κι απο την πλήρη εποπτεία του γράφοντος. Εαν επιμένετε, όμως, θα σας πω ότι -κατα τη γνώμη μου- σχετίζεται με το λεγόμενο «σκουπιδο-Ντή Έν Έη», του οποίου κανεις σήμερα δεν ξέρει (ακόμη) τη χρησιμότητα. (Είναι η μόνη πιθανη εξήγηση, όπως το βλέπω.)
Οι Άτλαντες, ως γατόνια στη Βιολογία, κάποτε έφτιαξαν μία (ας την πούμε) ωρολογιακη βόμβα με το Ντή Έν Έη κάποιων ατόμων της ράτσας τους, ώστε αυτο να εκδηλωθει σε όλη του την μεγαλόπρεπη ασχήμια, όταν αυτοι θα το επιθυμούσαν.
Τώρα, το πώς «πήρε μπρος» αυτος ο συγκεκριμένος γενετικος κώδικας, δεν το γνωρίζω. Απο μόνος του; Τον προκάλεσε κάποιος, δίνοντας κάποιο πχ ποτό στον πατέρα του Ακχενάτεν; Δεν γνωρίζω. Πάντως, τ’ αποτελέσματα τα γνωρίζουμε όλοι…

Για τον προσεκτικο αναγνώστη, υπάρχει ακόμη μία παράμετρος εδω: γιατί οι Άτλαντες δεν ανασυντάχθηκαν μετα την ήττα τους, ώστε να κάνουν ακόμη ένα «ντού», και να τσακίσουν τους αντιπάλους τους; Αλλα προτίμησαν τις φιλικες σχέσεις και τα κολλητηλίκια; Στο κάτω-κάτω, η Αθήνα νίκησε μεν, αλλα με πύρρειο νίκη δε…

…Έ, λοιπον, για τον ίδιο λόγο που το γονίδιο του Ακχενάτεν εκδηλώθηκε χιλιετίες μετα. Για τον ίδιο λόγο, που ο Αγαμέμνων υποχρέωσε τους Αχαιους σε εκνευριστικη αναμονη στην Αυλίδα. Για τον ίδιο λόγο, που ο Μίνως κατέλαβε τον θρόνο… όταν τον κατέλαβε.

Περισσότερα στον επίλογο του «Δημητράκη».

Αφου, λοιπον, σας παρακαλέσω να συγκρατήσετε όλες αυτες τις λεπτομέρεις για τον Ακχενάτεν (όχι… καθόλου δεν είναι περιττες!), θα ξαναγυρίσουμε στον Μίνωα.

Advertisements