χοντας ξανακερδίσει λίγο απ’ τον ελεύθερο χρόνο μου, ξανάρχισα μία απ’ τις αγαπημένες μου συνήθειες: βόλτες με τα πόδια στην πόλη. Τίποτε δεν μένει το ίδιο – και δεν αναφέρομαι μονάχα στο σαββοπούλειο: «…Αλλάζουν όλα εδω κάτω με ορμη!». Τα μικρα μου μεγάλωσαν αρκετα πλέον, ώστε να τα εμπιστευόμαστε σε βρεφονηπιακο σταθμο – άρα, τί να κάνει ο ευτυχης μπαμπας όλες αυτες τις ώρες (που τα μικρα κάνουν παρέα με άλλα μικρα) ;
Ο ευτυχης μπαμπας περπατάει και παρατηρει! Ενίοτε, δε, παίρνει και φωτογραφίες με το κινητο, όπως αυτην εδω:

«Κοινοτοπία», θα μου πείτε. Ακόμη ένα σύνθημα του τύπου «Λευτερια στον Τάδε» (προφανως προ-φυλακισμένον …»αντιεξουσιαστη»), που περνάει εντελως απαρατήρητο.

Μμμμ… Όχι ακριβως!

Το σύνθημα είναι πολυ αξιοπρόσεκτο!

  • Εκτος απ’ το εξοργιστικα βλακώδες του περιεχομένου του (δηλαδη, εσυ ρε μάγκα, το «αστικο κράτος», που το βρίζεις πατόκορφα κάθε μέρα, το …διατάζεις ν’ απελευθερώσει τον «σύντροφό» σου, ή το …παρακαλας; και περιμένεις να σ’ ακούσει και να σε πάρει στα σοβαρα; πες μου να καταλάβω, δηλαδη!),
  • εκτος απ’ τις ελευθεροτεκτονικες τρεις τελίτσες (το προσέξατε αυτο, μπαγάσικα, έεεεε;! 🙂 ),

έχει κι αυτο το επίθετο, το «Σκουλούδης».

Σκουλούδης… Σκουλούδης… Κάτι μου θυμίζει! Ά, ναι! Τον Στέφανο Σκουλούδη, τον πρωθυπουργο του «κράτους των Αθηνων» του 1916!

Αυτος ήταν πρωθυπουργος, όταν η Ελλάδα διχάστηκε αμέσως μετα τους θριαμβευτικους βαλκανικους πολέμους. Ξέσπασε ο Α’ ΠΠ, ο Βενιζέλος ήθελε πάσηι θυσίαι να βγούμε στον Α’ ΠΠ στο πλευρο της Αντάντ (Άγγλων και Γάλλων), ο τότε βασιλιας Κωνσταντίνος κι ο Σκουλούδης δεν ήθελαν, κι ο Βενιζέλος σήκωσε δικο του μπαϊράκι, ως άτυπος πρωθυπουργος του κράτους της …Θεσσαλονίκης!
Στην Αθήνα, η κυβέρνηση Σκουλούδη έφερε κόσμο στο Πεδίον του Άρεως, όπου έκαναν την επαίσχυντη τελετη «του αναθέματος» (κατα του Βενιζέλου). Οι δε «σύμμαχοι» θεώρησαν καλο να βομβαρδίσουν -ακόμη μία φορα…- απο τα πλοία τους τον Πειραια και την Αθήνα, και στο τέλος ο Σκουλούδης παραιτήθηκε.

Δεν θα μας ενδιέφεραν (τόσο πολυ) αυτα τα ιστορικα, εαν δεν γνωρίζαμε και κάτι άλλο, που δείχνει το ποιον του ανδρος – και δεν εννοω το ότι ο Σκουλούδης διατηρούσε εξωσυζυγικο δεσμο με …γκόμενα! (Γεγονος! Έκανε και παιδι μ’ αυτην.) Εννοω το ότι ο Σκουλούδης είναι αυτος, που άνοιξε (και κράτησε ανοιχτες) τις πόρτες της «καλης κοινωνίας» της Αθήνας για ένα απόβρασμα, που λεγόταν Σέρ Μπάζιλ Ζαχάρωφ.
Ναι, τον γνωστο «ευεργέτη»… Τον «πατριώτη» έμπορο όπλων, ο οποίος έκοψε τις προμήθειες όπλων και πυρομαχικων μαχαίρι, όταν ο Ελληνικος Στρατος βρισκόταν τριάντα χιλιόμετρα μακρια απ’ την Άγκυρα. Όταν οι φαντάροι μας έβλεπαν τα φώτα της πόλης το βράδυ, αλλα στα τουφέκια τους δεν είχαν σφαίρες…

Συνεργούντων, λοιπον, και των Άγγλων, οι οποίοι -εκτος απ’ τις γνωστες τους πουστιές, διπλωματικες και άλλες- εφοδίαζαν τον στρατο μας με φαγητα που προκαλούσαν τρομερη δίψα (όπως αλμυρα ψάρια, αλίπαστα, κτλ – και να τα φάει αυτα ο στρατος, πού; μέσα στην έρημο, καλοκαιριάτικα!), ο Ζαχάρωφ υπήρξε ίσως ο κύριος παράγων της τραγικης ήττας του 1922.
«Πατριώτης», μη χέσω!… το σκοτεινο, βρωμερο υποκείμενο, το οποίο ο Σκουλούδης «επέβαλε» στην Αθήνα.

(Περι Ζαχάρωφ εδω. Κι εδω, παρ’ ότι ουδόλως συμπαθω τους «Ιους».)

Για τον Ζαχάρωφ κυκλοφορουν πολλοι μύθοι. Σε τέτοιο σημείο, που να μην πιστεύει κανεις ούτε και τα ελάχιστα πράγματι ιστορικα στοιχεία γι’ αυτον.
Ένας τέτοιος μύθος, που εμένα μου κάθεται στο στομάχι, είναι πως ο Ζαχάρωφ υπήρξε …«αυτοδημιούργητος». Απο «τουλουμπαντζής» (αντλιωρος) στην Πυροσβεστικη της Κωνσταντινούπολης και άεργος -και ανέστιος- τυχοδιώκτης, βρίσκεται μέσα σε λίγα χρόνια βαθύπλουτος. Αυτη η …αυτοδημιουργία μου θυμίζει έναν άλλον «αυτοδημιούργητο» βαθύπλουτο των ημερων μας: τον Σόρος! Ο οποίος απο …γκαρσόνι και με …τις οικονομίες του, και με …έξυπνη οικονομικη διαχείριση, έφτασε να είναι ο στυλοβάτης της «Φέντ» (Ομοσπονδιακης Τράπεζας) των ηπαπάρα και του Χρηματιστηρίου της …Τζιού Γιόρκ!

Γελάτε, έ; Μα, αυτες ακριβως τις μαλακίες γράφουν τα επίσημα βιογραφικα του Σόρος στα ΜΜΕ!!! Ουδεις, όμως, απεκάλεσε ποτέ «μαλάκα» τον διευθυντη των Τζιου Γιόρκ Τάϊμζ, για παράδειγμα, ούτε γέλασε μαζι του, ούτε την εφημερίδα του απεκάλεσε «κωλοφυλλάδα». Άρα, ο περισσότερος κόσμος τα χάφτει κάτι τέτοια!

Άρα, και τα «επίσημα» βιογραφικα του Ζαχάρωφ δεν είναι μεγαλύτερης αξίας.

Με την ευκαιρία… Μια που ο Σόρος είναι εβραϊκης καταγωγης, ουδόλως αποκλείεται να ήταν κι ο Ζαχάρωφ παρόμοιας. Άλλως τε, και ο συνονόματός του τέως σοβιετικος τέως «αντιφρονών» Ζαχάρωφ είναι εξακριβωμένα «τσιαφούτ»! Και προσωπικα, ήδη έχω θεωρήσει τέτοιον και τον Ζαχαριάδη του ΚΚΕ. (Δεν είναι μόνο το επίθετο, είναι και η φάτσα του. Και του Παντελη Πουλιόπουλου η φάτσα, επίσης, και για παράδειγμα – αλλα ξεφεύγουμε.)

Υπ’ αυτο το φως, λοιπον, εξηγούνται πάρα πολλα «ανεξήγητα» – τόσο της συμπεριφορας των ανδρων αυτων, όσο και των εθνικων συμφορων της Ελλάδας… Σημειώστε, ακόμη, πως οι ηγετικες μορφες του παγκομίου σιωνισμου είναι άτομα τα οποία δεν έχουν παιδια – ακόμη κι αν παντρευτουν. Πχ Σόρος, Κίσσιγκερ, και -ναι!- ο «Σέρ Μπάζιλ»… του οποίου η περιουσία κανεις δεν ψάχνει πού πήγε μετα τον θάνατό του!

Ακόμη κάτι: τόσο ο Σκουλούδης, όσο κι ο Ζαχάρωφ, υπήρξαν τέκτονες.

Ερχόμαστε, λοιπον, σ’ αυτα που βροντοφωνάζει εδω και καιρο ο «Αρχαίος»: πως οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστες» στη σημερινη Ελλάδα είναι όλοι, μα όλοι, άτομα καταγωγης …οξαποδω. Εδω φαίνεται καθαρα και ο λόγος, για τον οποίο όσοι οξαποδω επι Κατοχης πήραν πλαστες ελληνικες ταυτότητες (με επίθετα, τύπου «Πολίτης», πχ) για να γλυτώσουν, τις …γούσταραν τόσο πολυ, που τις …κράτησαν κι αργότερα!

Όχι όλοι, «Αρχαίε» μου! Όχι όλοι! Μερικοι είναι απλως απόγονοι εντοπίων υπηρετων των οξαποδω…

Υγ: Ο διάολος έχει τρομερο χιούμορ, δεν μπορω να πω! Το σύνθημα είναι γραμμένο στον τοίχο του κτιρίου της Γραμματείας μιας εκ των …καταραμένων Σχολων!!!

Σα να μου ρίχνει χοντρο δούλεμα: «- Ναι, όντως, μέσα πέφτεις, αλλα δεν μπορεις να κάνεις τίποτε!»

Advertisements