Αρχική

Τί υπάρχει κάτω απ’ την Αθήνα – α’

16 Σχόλια

ας τσάκωσα, ατιμούλικα! 🙂 Και μη μου πείτε ότι δεν σας ενδιαφέρει το θέμα! Πάω στοίχημα, ότι η αναγνωσιμότητα της σημερινης ανάρτησης θα ξεπεράσει κάθε όριο!
Χαλάλι σας και η πρώϊμη παράθεση στοιχείων, τα οποία θα μας χρειαστουν.

Τί υπάρχει, λοιπον, κάτω απ’ την Αθήνα;

Πρώτα-πρώτα (και πασίγνωστο αυτο), ένα απέραντο δίκτυο στοών. Και φυσικες στοες, διότι το υπέδαφος της Αθήνας είναι μαλακο και ιζηματογενες (αν δεν κάνω λάθος – Κουπάκια; ), και …τεχνητες!
Να εξηγήσω ότι στα ιζηματογενη πετρώματα υπάρχουν πάμπολλες ρωγμες και σπηλαιώσεις, αποτέλεσμα της διάβρωσης του νερου ανα τους αιώνες. Αυτο θα το διαπιστώσετε, εαν πάτε σε οποιαδήποτε λίμνη, που έχει βράχια στις όχθες της: αυτα σχεδον ποτέ δεν είναι συμπαγη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θυμίζουν …ροκφόρ!

Οι στοες αυτες είναι αλληλένδετες σ’ ένα …άπειρο δίκτυο, ανεξερεύνητο στο μέγιστο μέρος του. (Πράγμα που επιτρέπει συγγραφη αρκετων βιβλίων με …παραμυθάκια.) Και υπάρχουν αρκετοι πρακτικοι λόγοι, στους οποίους θ’ αναφερθω παρακάτω, για τους οποίους δεν μπορει να γίνει συστηματικη εξερεύνηση (κατα τη γνώμη μου, καλύτερα έτσι!).
Εαν εσεις θέλετε να δοκιμάσετε την ερευνητικη ικανότητά σας, μερικες γνωστες είσοδοι (όσες θυμάμαι τώρα, δηλαδη) στο σύστημα στοών είναι οι εξης:

  • Πίσω, στο «πέταλο» του Παναθηναϊκου Σταδίου, εκει που βρίσκονται οι βρύσες – όπου ξεδιψάνε οι τερματίζοντες συμμετέχοντες στον λαϊκο μαραθώνιο.
  • Στο ιερο της Ρωσσικης Εκκλησίας, στην οδο Φιλελλήνων. Και κάπου μέσα ή αμέσως γύρω απο την Αγγλικανικη εκκλησία, η οποία βρίσκεται πολυ κοντα.
  • Στη λεγόμενη «φυλακη του Σωκράτη», στους πρόποδες της Ακρόπολης – κοντα στον Άρειο Πάγο, αν θυμάμαι καλα.

Τα προβλήματα, όμως, είναι τα εξης: Πρόσβαση σε ιερο εκκλησίας δεν έχετε εύκολα, η δε «φυλακη του Σωκράτη» είναι χώρος αυστηρα …καγκελωμένος – άγνωστο σε μένα απο ποιους και γιατί.
Επίσης… απο το Παναθηναϊκο Στάδιο ξεκινάει ένα παρακλάδι των στοων, στο οποίο μπορείτε να βρεθείτε πολυ εύκολα (υπ’ όψιν: στις στοες δεν έχετε εύκολα το αίσθημα του προσανατολισμου, αν δεν είστε έμπειροι), το οποίο περνάει σχεδον ακριβως κάτω απ’ το Μέγαρο Μαξίμου. Αυτο σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε μπορει -ά λά Γκάϋ Φώκς και ά λά ΕΛΑΣ το 1944 στο ξενοδοχείο «Μ. Βρεττανία»– να κουβαλήσει βόμβες, και να το ανατινάξει!
Αυτο με τη σειρα του το έχουν προβλέψει οι κρατικες υπηρεσίες ασφαλείας, και αν φτάσετε μέχρις εκει, θα βρείτε μπροστα σας αστυνομικους με πολιτικα! (Γνωρίζω την περίπτωση εξ εγκυροτάτης πηγης.)

Ο μόνος τρόπος να τους πείσετε -με δυσκολία, βεβαίως- ότι είσαστε ψώνια, και όχι τρομοκράτες, είναι να έχετε μαζι σας απαραιτήτως ταυτότητα μέλους της Ελληνικης Σπηλαιολογικης Εταιρείας. Πάντως, έτσι κι αλλοιως θα σας απαγορεύσουν την προσπέλαση εμπρος, προς τα νοτιοδυτικα – κι ο λόγος είναι πως αυτο το παρακλάδι των στοων περνάει και κάτω απ’ τη Βουλη, ένθα και οι σχετικα πρόσφατες εργασίες του Μετρό.
Σημειώστε, επίσης, ότι η Ε.Σ.Ε. ήταν μέχρι πριν λίγα χρόνια ιδιωτικο σωματείο! Μπορει να εξακολουθει να είναι και σήμερα, δεν γνωρίζω.

Στην εικόνα φαίνονται οι είσοδοι Παναθηναϊκου Σταδίου,
Ρωσσικης εκκλησίας, Βουλης, καθως και ο «υπόνομος» δίπλα
στο ξενοδοχείο «Μ. Βρεττανία». Επίσης, η είσοδος απο το πάλαι ποτε (1940)
αντιαεροπορικο καταφύγιο της βασιλικης οικογένειας
(στο Ζάππειο), και η πιθανη πορεία του υπόγειου
μονοπατιου κάτω απο το μέγαρο Μαξίμου.

Η σημερινη οδος (λεωφόρος, καλύτερα) Σταδίου-Καλλιρόης
περνάει πάνω απ’ τον …σκεπασμένο Ιλισσο (τον ποταμο
τον σκέπασε -το 1955- ο Γέρων του Κιούπκιοϊ, προφανως
για να τον προστατέψει απ’ τη …βροχη! 🙂 ), άρα η στοα,
η οποία διασχίζει εγκαρσίως την Σταδίου, περνάει
κάτω απ’ την κοίτη του ποταμου. Άρα, σε βάθος κάπου 8-10 μέτρων.

Τέλος, να πούμε ότι σε καμμία περίπτωση δεν προτρέπω το αναγνωστικο μου κοινο σε τέτοιες …έρευνες! Η εξερεύνηση σπηλαίων πάντα γίνεται σε ομάδες – και μάλιστα, πρέπει να ξέρετε τί να κάνετε! Πρέπει να φροντίσετε για τον …μίτο της Αριάδνης (πώς θα ξαναβρείτε την έξοδο σε άγνωστο σπήλαιο; ξέρετε; ), συν ν’ αφήσετε άτομο-α έξω, στην είσοδο, σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλα. Να φροντίσουν να σας μαζέψουν!
Άσε που χρειάζεται ολόκληρο βιβλίο για να περιγραφουν οι απαραίτητες προμήθειες – και έχετε υπ’ όψη σας ότι μέσα στο υπέδαφος δεν δουλεύουν κινητα τηλέφωνα και συσκευες gps. Δεν έχουν λήψη, πολυ απλα! (Στα βιβλία «ερευνητη» τινος, ο λόγος που δεν δουλεύουν τέτοιες συσκευες, είναι -αν κατάλαβα καλα- ότι παρεμβαίνουν …πνεύματα! Τέλος πάντων, τί να προσθέσουμ’ εμεις! 🙂 )

Δυστυχως, δεν πολυ-δουλεύουν σωστα ούτε οι συμβατικες πυξίδες…

Φυσικα, το θέμα μόλις το αρχίσαμε… διότι αυτες οι είσοδοι και οι στοες είναι οι πιο γνωστες. Βρίσκονται σε μικρο βάθος, κάπου τρία με πέντε μέτρα κάτω απ’ την επιφάνεια της γης.
Όμως, το δίκτυο των στοων συνεχίζεται και σε αρκετα μεγαλύτερο βάθος! Υπάρχουν πχ υπόγεια …πηγάδια, τα οποία φτάνουν σε βάθος ίσως και πενήντα μέτρων απ’ το στόμιό τους – και κανεις δεν ξέρει ακριβως πόσο! (Δεν υπάρχουν …κουβάδες, να μετρηθει το σκοινι!)

Οι στοες σε αρκετες περιπτώσεις φέρουν ρωμαϊκα δομικα (δηλ. τα γνωστα «τουβλάκια») και διακοσμητικα στοιχεία (ζωγραφιες), αλλα είναι αρκετα παλιότερες απ’ τη ρωμαϊκη εποχη. Χιλιετίες ολόκληρες! Κανεις δεν γνωρίζει απο πότε ακριβως, αν κι εγω κάτι υποψιάζομαι και θα σας μιλήσω αργότερα.
Ο Άρης Πουλιανός εξηγούσε κάποτε ότι υπάρχει ένας πρακτικος κανόνας στην Αρχαιολογία: ένα μέτρο χώματος πάνω απ’ τα ευρήματα, για κάθε χιλιετία που περνάει. Πλην όμως, αυτον τον έχουν ακουστα όσοι σπούδασαν στα τέως «ανατολικα» κράτη, διότι στη Δύση δεν διδάσκεται.
Τέλος πάντων, κι εντελως χοντρικα: αν και οι στοες σκάβονται σε ήδη υπάρχον χώμα, σκεφθείτε πόσο παλια μπορει να είναι κάποια ευρήματα, με τόσα μέτρα χώματος απο πάνω τους! Δεν αποκλείεται, δηλαδη, οι βαθύτερες στοες να ήταν στην εποχη τους μονάχα μερικα μέτρα κάτω απ’ την επιφάνεια της γης, και με τις χιλιετίες που πέρασαν να μεταβλήθηκαν σε …μεγάλου βάθους.

Ήδη θα έχουν περάσει απ’ το μυαλο σας τα βασικα -και βασανιστικα- ερωτήματα: ποιος, πότε, γιατί, κτλ κτλ.
Απαντήσεις σ’ αυτα δεν δίνει κανένας, διότι (α) δεν του κόβει (όπως καταλάβατε, τους συγγραφεις βιβλίων «έρευνας» δεν τους εκτιμω και γι’ άτομα με …τριψήφιο δείκτη νοημοσύνης!), (β) δεν έχει ψάξει το θέμα, (γ) εάν κάτι έχει αρχίσει να υποψιάζεται, κατάλαβε ότι παρακάτω κάνει «τζίζ», και προτιμάει να σιωπήσει!

Πάντως, εγω θα τις αποτολμήσω.

Αυτο δεν το είπα με τη σειρα του, στην κατάλληλη ανάρτηση, αλλα δεν πειράζει: Βασικος κανόνας στη δικη μου ερευνητικη προσπάθεια, είναι το να βρίσκω ίχνη «άλλων» (ξέρετε ποιων…) στον δρόμο που πορεύομαι. Αυτα είναι -για μένα- ατράνταχτη απόδειξη, ότι δεν πήρα λάθος μονοπάτι!
Εαν, λοιπον, ψάξουμε ποια άλλα «θηρία» έχουν σκαλίσει το θέμα κατα καιρους, θα βρούμε και τις απαντήσεις μας!

Ήδη σας ανέφερα δύο σημαντικα κτίρια, κι ένα λιγώτερο σημαντικο, επάνω απ’ το δίκτυο στοων! Θα μου πεις, τα δύο είναι κρατικα (Βουλη, προεδρικο μέγαρο), και απο σύμπτωση (;) χτίστηκαν εκει.
(Τη σύμπτωση τη δέχομαι ως επιχείρημα, αν και πολλα θα είχαμε να πούμε κι εδω. Σε επόμενη συνέχεια του παρόντος! Για τώρα, ας τη δεχτούμε.)
Το τρίτο, όμως; (Η Αγγλικανικη εκκλησία.) Με δεδομένη την «προϋπηρεσία» των Άγγλων να ψάχνουν απ’ αιώνων …εκει που δεν τους σπέρνουν, και δη τ’ αρχαία μας (πχ η Dilettante Society), θεωρείτε και την τρίτη τοποθεσία τυχαία; Εγω όχι, άρα ήδη κρατάω έναν «άσσο» για το ποιος ψάχνει τις στοες και τί ψάχνει εκει μέσα.

Πάμε παρακάτω, στις ανασκαφες με τον «μετροπόντικα». Ξέρετε ότι η αρχικη σύμβαση προέβλεπε το μετρό να περνάει στα …55 (πενήντα πέντε) μέτρα κάτω απ’ τα θεμέλια των σπιτιων; Τελικα, λόγωι κόστους, περνάει στα 15!
Πάντως, ακόμη κι έτσι, ο «μετροπόντικας» αποκάλυψε (και σε αρκετες περιπτώσεις τσάκισε) αρκετα μέρη της κλασικης Αθήνας, της εποχης του «χρυσου αιώνα»: Κομμάτια απο αρχαία δομικα και διακοσμητικα στοιχεία (μέλη κιόνων, κτλ), θεμέλια, και το σημαντικώτερο: το «δημόσιο σήμα»… και τους νεκρους του!

Τα οστά των νεκρων (κι επιφανων) αρχαίων Αθηναίων τά ‘χει πάρει ένα κάποιο ηπαπαραίϊκο πανεπιστήμιο (το …Αδελφή!!! – δεν κάνω πλάκα!) εδω και δέκα χρόνια περίπου, για να …διεξάγει έρευνες στο DNA (το μιτοχονδριακο DNA, διότι είναι το μόνο που σώζεται ανα τους αιώνες – αν και δίνει αποτελέσματα όχι σίγουρα 100%), να δει αν είναι ίδιο με των σημερινων Ελλήνων. Υποτίθεται πως επικεφαλης της σχετικης έρευνας είναι ένας ομογενης, ο καθηγητης -της Ανθρωπολογίας- Αγγελαράκης (σύνδεσμος 1, σύνδεσμος 2, σύνδεσμος 3, σύνδεσμος 4), αλλα τα οστα …έχουν κόκκαλα!
Προσωπικα, ακόμη περιμένω να δω αν είμαι …γνήσιος απόγονος – διότι επίσημη ανακοίνωση δεν θυμάμαι να έγινε ποτέ! Κι εννοω, ανακοίνωση ξεκάθαρη, ένα «ναι», ή ένα «όχι», καθαρα και φωναχτα. Όχι «μούκου-μούκου», τραυλίσματα, «ναι μεν, αλλα».

(Ως φαίνεται, όμως, μάλλον θα περιμένω για πολυ. Διότι, ίδρυμα με τέτοιο όνομα, τέτοιο φέρσιμο θα έχει.)

Ά, και τα οστά πίσω, λεβέντες!

Μένοντας στις ανασκαφες του «μετροπόντικα», σίγουρα θα έχετε ακούσει ιστορίες και για κάποια «άλλα» ευρήματά του, που τοποθετήθηκαν (βιαστικα, και μακρια απ’ τα μάτια του …»κοινου») «προσωρινα» σε …αφύλακτη αποθήκη της …Βουλης (λες και δεν έχουμε μουσεία), και κάποια νύχτα έβγαλαν …φτερα και πέταξαν!
Δεν με εκπλήσσει, διότι η χώρα μας είναι ξέφραγο αμπέλι. Ωστόσο, εμένα ούτε το «κουκούλωμα» της υπόθεσης μ’ εμποδίζει να γνωρίζω περι τίνος πρόκειται. Θα σας πω, λοιπον, τί ευρήματα ήταν αυτα:

  • Ενεπίγραφες πινακίδες ή στήλες, με δημόσια ψηφίσματα …με ενοχοποιητικα στοιχεία για «κάποιους». Πχ την καταγωγη των Αρμοδίου και Αριστογείτονος!
  • «Περίεργα» αγαλματάκια, κυρίως τα λεγόμενα «αποτροπαϊκα». (Δηλ. φύλακες της πόλης και των ανθρώπων της απο κακο.)
  • Αγγεία με «περίεργες» παραστάσεις… τεράτων, ή τερατομόρφων οντοτήτων.
  • Χρυσα αναθήματα, για …πουρμπουάρ – τα οποία τα «τσούρνεψαν» καθαρα για τον χρυσο, όχι ότι έχουν καμια ιδιαίτερη αρχαιολογικη αξία. (Μοιάζουν με τα επίχρυσα ανάγλυφα ανθρωπάκια, που προσφέρουν οι θεραπευθέντες πιστοι στις εκκλησίες σήμερα: απο άποψη Τέχνης, τίποτε το ιδιαίτερο.) Τα πιο καλα απ’ αυτα θα μοσχοπουληθουν -ως εικος- σε …»αρχαιόφιλους συλλέκτες». (Το «αρχαιόφιλος», όπως λέμε «παιδόφιλος» – και το «συλλέκτης», όπως λέμε …«Δρακουμέλ»! 🙂 Άντ’ απο ‘δω, ρε αληταρα κωλόγερε, άντε κάνε κανα μπάφο απ’ τις φυτείες που προστατεύεις, που η συλλογη σου προέρχεται απο …νόμιμες ανασκαφες!… Τα ίδια σκατα με τον Δρακουμέλ και ο συνταξιούχος κυπατζης, που προσπάθησε να τον δικαιολογήσει.)

Πιστεύω πως, ήδη η εικόνα έχει αρχίσει να ξεκαθαρίζει, για το «ποιοι» δείχνουν τέτοια πρεμούρα για τ’ αρχαία μας του «χρυσου αιώνα» – και το πού κατέληξαν αυτα!
Άρα, έχουμε ακόμη μερικους «άσσους»… Αν, και, τα «ζουμερα» ευρήματα δεν βρέθηκαν – κι ούτε πρόκειται.

Περι αυτων, στο επόμενο.

Μας μένει, βέβαια, και το σημαντικώτατο, το κορυφαίο ερώτημα του τί τα θέλουν, αλλα κι αυτο θα το απαντήσουμε στη συνέχεια. (Όχι, δεν είναι μονάχα αυτο που λέει ο «Αρχαίος», ότι κλέβουν τ’ αρχαία μας ως λάφυρα ενος προαιώνιου ακήρυκτου πολέμου εναντίον μας. Ένας τουλάχιστον λόγος της ξεδιάντροπης αυτης κατα συρροην κλοπης, είναι απείρως σημαντικώτερος – τουλάχιστον για τους κλέφτες!)

Πριν προχωρήσουμε, όμως, να επισημάνω την θαυμάσια κάλυψη (και με φωτογραφίες, κτλ), τουλάχιστον μέρους του σημερινου θέματος, και απο την ομάδα «Ίρανον». Αν έχει καλύψει κι άλλος το θέμα τόσο εκτενως, δεν το γνωρίζω – και να με συμπαθάει. Θα κοιτάξω να ενημερώσω -εδω κάτω- τους όποιους αξιόλογους συνδέσμους υπάρχουν, μόλις τους πληροφορηθω.

Αθιγγανικος αποικισμος! :-)

12 Σχόλια

ε την ανάρτηση αυτη εγκαινιάζω την ετικέτα «ανοικτο ερευνητικο θέμα».

Λοιπον… Και με «καυτη» ανάρτηση λίαν επικείμενη, θέλω τη βοήθειά σας στο εξης: Να μου πείτε σε ποιες περιοχες ακριβως έχουν σχετικα μόνιμες κατοικίες οι γύφτοι! Ο καθένας και η καθεμία σας φυσικα γνωρίζει τα πέριξ του τόπου κατοικίας του, άρα μπορείτε κάλλιστα να εντοπίσετε στο Google Earth τις περιοχες που ζητάω.
Για να μη γεμίζει η θυρίδα του e-mail μου screen captures, μπορείτε κάλλιστα ν’ αφήνετε τις συντεταγμένες των …τζύπσυ τερριτόριζ στα σχόλια, κι εγω θα φροντίσω για τα υπόλοιπα.

Αν νομίζετε ότι το θέμα είναι αστείο… καλύτερα να πάτε να δείτε κανέναν ποδοσφαιρικο αγώνα!

Υγ: Για να σας δώσω να καταλάβετε, πού το πάω… Διότι θα είναι αδικία να μην σας ενημερώσω, τη στιγμη που ζητάω τη βοήθειά σας.
Οι γύφτοι, ως νεάντερταλ, είναι τηλεπαθητικα άτομα. Μέχρι ένα σημείο, δηλαδη (το κατώτερο αστρικο το τρώνε για πρωϊνο), αλλα σε αρκετα μεγαλύτερο βαθμο σε σχέση πχ με τον μέσο Έλληνα.
Επειδη προσωπικα δεν νομίζω ότι πίσω απ’ τις επιλογες των περιοχων κατοικίας τους βρίσκεται ένα απόκρυφο καθοδηγητικο κέντρο (κάτι σαν το μαντείο των Δελφων το δικο μας, που καθοδηγούσε τους αποικιστες), το συμπέρασμα είναι πως αυτα τα άτομα ενεργουν κάπως σαν «πεδιόμετρα».

Πιστεύω ξέρετε πώς ρυθμίζουν οι τεχνίτες τη λήψη της κεραίας τηλεόρασης, σε περιοχες απο πλευρας λήψης προβληματικες (πχ Κυψέλη) : συνδέουν στην κεραία ένα όργανο, που λέγεται «πεδιόμετρο». Στην κατεύθυνση, όπου το όργανο δείχνει την μεγαλύτερη ένδειξη, εκει πρέπει να δείχνει και η κεραία – και τη βιδώνουν.

Λοιπον, το έμφυτο βιολογικο «πεδιόμετρο» των γύφτων μου χρειάζεται για τον εντοπισμο περιοχων …κάποιας …σημασίας…

Φαίνεται πιο ενδιαφέρον τώρα; 🙂

Υγ 2: Το ξέρω πως ένα μεγάλο ποσοστο της επιλογης τους βασίζεται στην ανάγκη τους να μην τους ενοχλουν (ειδικα όταν κάνουν παρανομίες, πχ κλέβουν δημόσιο νερο και ρεύμα απο πάρκα, κτλ – όπως εδω)… και να μην πληρώνουν! 🙂
Για το υπόλοιπο ποσοστο μιλάω.

Περι αποχης, επίλογος τελειωτικος

23 Σχόλια

ο υπόσχομαι! Φιλω σταυρο και …πρόμις! Θα είναι η τελευταία σχετικη ανάρτηση περι του θέματος.

Στο προηγούμενο κατεβατο, έκανα το σύνηθες λάθος, που κάνω στον γραπτο μου λόγο: Είτε παρέλειψα σημαντικα πράγματα, είτε τα μισοείπα, και θάφτηκαν μέσα στα υπόλοιπα. Εξηγώντας σας, λοιπον, το γιατί η αποχη είναι ολέθριο λάθος, θα προσπαθήσω να είμαι τηλεγραφικος. Σπαρτιάτης στην κουβέντα!

Έχεις ένα σπίτι, και θες να σ’ το φυλάνε. Παίρνεις λοιπον έναν -κατα Μάρκον ντε Σάντ- «κοπρίταρο Γούφ», ήτοι έναν σκύλο μεγαλόσωμο, καλοταϊσμένο κι εκπαιδευμένο. Πληρώνεις έναν σκασμο λεφτα, και για την αγορα του σκύλου, και για τη …μισθοδοσία του, τον βάζεις αμολητον στην αυλη του σπιτιου, και περιμένεις αποτέλεσμα.

  • Πλησιάζει, λοιπον, ένας κακοποιος.
  • Το σκυλι τον αντιλαμβάνεται.
  • Αλλα, αντι να γρυλλίσει απειλητικα (παναπει: «- Στο επόμενο βήμα που θα κάνεις, θα σε κοψιδιάσω!») και να πάρει επιθετικη στάση, όπως κάθε φυσιολογικος σκύλος-φύλακας, τον …κοιτάει με περιφρόνηση, του γυρίζει τον κώλο του, και πάει και χώνεται στο σκυλόσπιτο!

Δεν πιστεύω πως έχω διανοητικα καθυστερημένο αναγνωστικο κοινο, άρα δεν χρειάζεται κι ερμηνεία της παραβολης – ποιος είναι ο σκύλος, ποιο το σπίτι, και ποιος ο κακοποιος. (Ο κακοποιος, επι πλέον, είναι …πραγματικος κακοποιος! 🙂 Δεν υποδύεται ρόλο!)

Έτσι ακριβως!

  • Ακριβαίνει η βενζίνη τρεις φορες μέσα σε μια νύχτα, «δεν τρέχει τίποτε» ο Έλληνας.
  • Ακριβαίνουν τα πάντα, αραχτος ο Έλληνας.
  • Βάζουν κάποιοι αλήτες το χέρι στην τσέπη του, για να ξεχρεώσουν και να προστατεύσουν άλλους αλήτες της συνομοταξίας των κλεπτων, μακρόθυμος ο Έλληνας.
  • Τον αποκαλουν «ζώον» και «κλέφτη», συγχωρει χριστιανικως ο Έλληνας.
  • Συνεχίζουν να υφαρπάζουν τις θέσεις εξουσίας… 5,000 (πέντε χιλιάδες) κομματόσκυλα καθ’ άπασα την επικράτεια επι τριανταέξη χρόνια, δηλαδη δικαίωμα του εκλέγεσθαι μονάχα για …λίγους, πάει εκδρομη ο Έλληνας.

Θέλετε κι άλλα;

Αυτο το απειλητικο γρύλλισμα του σκύλου ήταν που δεν άκουσα, γι’ αυτο τα πήρα στο κρανίο. Καταλάβατε τώρα τη διαφορα αποχης και ακύρων με βρισίδια; Καταλάβατε τί διαπράξατε, οι απέξαντες;

Υγ 1: Αμ, τον ψυχολογικο πράγοντα, πού τον πας; Απέχω ίσον φεύγω, ίσον εγκαταλείπω το πεδίο της μάχης, ίσον φυγομαχω. Ίσον, έχασα «απο χέρι».

Εαν καθήσω και το σκεφτω πολλες φορες, θ’ αναχωρήσουν απ’ το άθλιο κρανίο μου και οι τελευταίες τρίχες του. Φυγομαχία ακόμη και στον χαρτοπόλεμο!… Δεν αντέχεται, ρε πούστη μου. Δεν αντέχεται τέτοια παθητικότητα. Τέτοια νιρβάνα απο όπιο. Τέτοιο …κισμέτ! Τέτοια ψυχικη …λέπρα!

Πού κατάντησες, ρε Έλληνα! Πού κατάντησες…

Υγ 2: Ναι! Φυγομαχία!

Διότι, γνωρίζω άριστα πως η εξουσία είναι εκδικητικη. Εν γνώσει μου, λοιπον, ότι μπορουν να βρουν ποιος είμαι, αν θελήσουν να το ψάξουν (απ’ τα δακτυλικα αποτυπώματα), …μείωσα -στο ψηφοδέλτιο- την απόσταση απ’ το έδαφος μερικων φωτιστικων παλαιου τύπου (κοινως: «κατέβασα καντήλια»), και …εξεφράσθην απρεπως για τα θήλεα μέλη κάποιων πολιτικων οικογενειων.

Υγ 3: Εκτος αν είμαι ντιπ χαζος, και δεν έχω καταλάβει αυτο που προφανως κατάλαβε το πανέξυπνο 50% και πλέον, του «κόμματος της αποχης». Δηλαδη, το ότι έρχονται: (α) οι Έψιλον, (β) ο κεχρισμένος στον Μυστρα βασιλευς των Ελλήνων, (γ) τα παιδια του ’83… να μας σώσουν. Οπότε, τί κάθομαι και σκάω;

Μάλλον «έχασα επεισόδια»! Άρα, καλα θα κάνω να ενημερώνομαι καλύτερα! 🙂

Θα το πάρει το κορίτσι! Αλλα ποιός;

15 Σχόλια

ζάμπα τον έπιασα στο στόμα μου, βρε, τον άνθρωπο! (Εδω, κάτω-κάτω.) Τελικα θα το πάρει το κορίτσι!

Ο λόγος για τον πρίγκηπα Γουλιέλμο της αγγλίτσας, ο οποίος -σύμφωνα με τις ειδήσεις– αρραβωνιάστηκε επισήμως την καλη του, την Κάθριν! (Παρένθεση: εαν απορείτε γιατί γράφω το όνομα αυτης της χώρας με μικρο αρχικο γράμμα, ο λόγος είναι πως πρόκειται περι -με κάθε σημασία!- μικρης χώρας! Εξ ου και το υποκοριστικο.)

Τώρα, τί ζόρι τραβάμ’ εμεις κι ασχολούμαστε; Να σκεφθείτε, ούτε στο γαμήλιο γεύμα δεν μας κάλεσαν, να φάμε στον μπουφε μέχρι να σκάσουμε! 🙂
Ο λόγος της παρούσας ανάρτησης είναι το δαχτυλίδι, με το οποίο αρραβωνιάστηκε ο πρίγκηψ. Τό ‘δειξαν κατ’ επανάληψη οι κάμερες στις ειδήσεις, και μάλιστα σε κοντινα πλάνα. (Να το πιάσουμε το νόημα, να μη μας ξεφύγει… Είπαμε: όπου μεγάλη δημοσιότητα, κι «αυτοι» απο πίσω.)
Αυτο είναι το ίδιο δαχτυλίδι αρραβώνων, με το οποίο αρραβωνιάστηκε και η μητέρα του, η τραγικη πριγκήπισσα Νταϊάνα. Χρυσο, με μια μεγάλη μαύρη πέτρα!… Έ, δεν μπορει ν’ αποφύγει κανεις τους συνειρμους με τον τραγικο θάνατο της Νταϊάνας!
Υπενθυμίζω: Τροχαίο «ατύχημα», σε στοά, στο Παρίσι, σε μέρος όπου στην αρχαία Λουτετσία (αρχαίο Παρίσι) υπήρχε βωμος προς τιμην της Αρτέμιδος (Diana) – που κάποιοι την ταυτίζουν με τη Σελήνη… και φημολογείται πως η μακαρίτισσα ήταν έγκυος!!!
Η Σελήνη το βράδυ της 31ης Αυγούστου 1997 ήταν σχεδον «νέα», …και δεν είμαι ο μόνος, που σκέφτηκα τη λέξη «ανθρωποθυσία»!

Εκείνο, πάλι, που διέφυγε απο πολλους, είναι ότι τέλος Αυγούστου με αρχες Σεπτεμβρίου άλλαζε η χρονιά στην αρχαία Ελλάδα. Στην ελληνιστικη Αλεξάνδρεια. Πέντε ή έξι ημέρες ήταν οι λεγόμενες «εμβόλιμες» (για να έρθει η αρίθμηση των ημερων του έτους στα ίσα), τις οποίες ο λαος θεωρούσε «γρουσούζικες» για οποιαδήποτε δουλεια, και τό ‘ριχνε στα γλέντια.
Ίσως να είχαν και οι Μάγιας κάποιο τέτοιο έθιμο, αλλα μου διαφεύγει τώρα.

Άρα, συμβολισμος κάργα!

Μέχρι στιγμης, πιστεύω ότι το πιάσατε το νόημα, έτσι; Μαύρη μοίρα περιμένει και την έρμη την Κάθριν! Δηλαδη, ίσως να μην είναι μονάχα ο Γουλιέλμος, που …«θα το πάρει το κορίτσι»… για να κάνω …μαύρο χιούμορ, αν και απεύχομαι «με χίλια» το δεύτερο ενδεχόμενο…
Αν ήμουνα πατέρας της, θα της άστραφτα δυό χαστούκια αμέσως μόλις μάθαινα με ποιον τά ‘χει, και θα της έλεγα: «- Μακρια απ’ αυτην τη σκατο-οικογένεια, ή δεν ξαναβλέπεις το πατρικο σου σπίτι!»

Εκείνο, που ίσως δεν ξέρετε, είναι πως και η νύν του μπαμπα του Γουλιέλμου, η Γκαμήλα, κόντεψε να πάθει τα ίδια με τη Νταϊάνα… Ένα τροχαίο «ατυχηματάκι» – αλλα η Γκαμήλα ήτο τυχερη, και τη γλύτωσε με καναδυο γύψους στο χέρι.
Οι φήμες θέλουν τη Γκαμήλα ιέρεια της Βήτσα (Wicca), όπως και τη Νταϊάνα. Δεν είναι επιβεβαιωμένο, αλλ’ αυτη η μανία των κατοίκων του Μπάκινγχαμ ν’ ανακατεύονται με ξένες προς αυτους θρησκείες (πχ Κάριολος στο Βατοπέδι), εμένα μου είναι ανεξήγητη.

Και για να συμπληρώσουμε τον συμβολισμο, το δαχτυλίδι παραπέμπει ευθέως στον «άρχοντα των δαχτυλιδιων», τον Κρόνο!
Επίσης, το δαχτυλίδι παραπέμπει και σε τροχια πλανήτη – μόνο που αυτη πρέπει να είναι σχεδον κυκλικη. Τέτοια τροχια (σχεδον κυκλικη) έχουν η Γη …και η Σελήνη.

Ειλικρινα, ακόμη δεν καταλαβαίνω πού το πάει ο Αντάτσι, και συνδέει Εωσφόρο, Χιλιανους μεταλλωρύχους (καλα… τη σύνδεση των δύο πρώτων την πιάνω!) και πρίγκηπα Γουλιέλμο. Αλλα το πράγμα, όσο πάει και γίνεται πιο ενδιαφέρον.

Εγω, μεν, δεν βλέπω ακόμη το γιατί ο αρραβώνας αυτος έχει κάποια σημασία για όσα εξετάζουμε εδω. Αλλα έγραψα όλη αυτη την ανάρτηση, μήπως και κάποιος-α απο σας την πάρει σαν …άσκηση στο Παράξενο, και μας διαφωτίσει.

Θα δείξει!

Υγ: Στις 16 του μήνα έγινε ο αρραβώνας, με Αφροδίτη ανάδρομη στον Ζυγο (έρωτες και τέτοια). Δεν περίμενε ο μάγκας δυο μέρες ακόμη; Τόσα χρόνια την τραβολογούσε την κοπέλλα, οι δυο μέρες τον πείραξαν; Σήμερα γίνεται ορθης φορας η Αφροδίτη!

Αλλα, θα μου πεις, μάλλον υπάρχει ακόμη μία κρυμμένη σκοπιμότητα…

Υγ 2: Αρχίζω να αισθάνομαι πως μάλλον ο Γουλιέλμος θα είναι ο ετοιμαζόμενος …»βασιλευς της …Ευρώπης»… Όπως προβλέπουν τα πασίγνωστα «Πρωτόκολλα των σοφων της Σιών»… Διότι το σόϊ του και ορκίζονται οικογενειακως (άμα τηι αναλήψει των βασιλικων καθηκόντων) στην «πέτρα του Δαυΐδ», και εβραίοι είναι!
Καραεξακριβωμένο αυτο! Η νυν βασιλεύουσα καρακάξα είναι γόνος της εβραϊκης οικογένειας των Λάϋονς.

Αρχαίε μου; Κάποιο σχόλιο;

Προσθήκη 2010-11-19:

Δαχτυλίδι με μαύρη πέτρα, δηλαδη «κάτι μαύρο σε τροχια»… Ένθα «μαύρο» ίσον κακο, ή νεκρο.

Ένας πλανήτης και κακος και νεκρος… σας θυμίζει κάτι; Πριν εκραγει, λοιπον, οι τροχιες όλων των πλανητων (ειδικα των έξω απ’ την τροχια της Γης) δεν ήταν τόσο πεπλατυσμένες ελλείψεις, όσο είναι σήμερα. Ήταν σχεδον κυκλικες.
Συν η ιστορία με τον πολύτιμο λίθο, που άρπαξε ο αρχάγγελος Μιχαήλ απ’ τον Σατανα.

Άρα, τέτοιο δαχτυλίδι ίσον: προσφορα θυσίας στον τέως πλανήτη και το κακοποιο πνεύμα που τον ανατίναξε!
Ά, ρε, έρμες Νταϊάνα κι αρραβωνιάρα…

"Έλαβον"… εκ των μή εχόντων!

23 Σχόλια

ς -κατ’ Αριστοτέλη (τον …κανονικο!)- ζώον πολιτικον, πώς θα μπορούσαν να ξεφύγουν απ’ τη θεματολογία μου οι εκλογες του «Καλλικράτη»!
Αφου, λοιπον, πέρασε και η δεύτερη Κυριακη της ψηφοφορίας, καιρος να πούμε κι εδω κάποια πραγματάκια.

Κατ’ αρχην ν’ ασχοληθούμε με τη δημοσκόπηση που έβαλα, στην οποία ψήφισαν 38 άτομα (σας ευχαριστω), και έδωσαν το εξης αποτέλεσμα:

  • Συνδυασμο απο κόμμα εντος Βουλης – ψήφοι 6.
  • Συνδυασμο απο κόμμα εκτος Βουλης – ψήφοι 8.
  • Λευκο – ψήφοι 0.
  • Άκυρο – ψήφοι 1.
  • Άκυρο με φαρμακερο μήνυμα, προετοιμασμένο απ’ το σπίτι – ψήφοι 3.
  • Φαρμακερο άκυρο ή κόμμα εκτος Βουλης, ανάλογα τί θα υπάρξει ως δυνατότητα εκει που ψηφίζω – ψήφοι 4.
  • Δεν ψηφίζω. Για μ.λάκα με πέρασες; – ψήφοι 16.

Αυτο το «λευκο – ψήφοι μηδεν» με άρεσε! Διατί να το κρύψωμεν άλλως τε; 🙂 Όντα πολιτικα οι Ελλ’νίδες και οι Έλλ’νες εξαπανέκαθεν, σχεδον φυσικο που θεωρήσατε το λευκο εντελως ξενέρωμα!
Κατα τ’ άλλα, η αποχη πήρε περίπου το ποσοστο της πραγματικης αποχης (της πρώτης Κυριακης) στην πραγματικη ψηφοφορία. Η φράση, βέβαια, «Για μαλάκα με πέρασες;» ήταν καθαρα χιουμοριστικη, διότι δεν νομίζω πως όλος ο κόσμος συνειδητοποιει τη σημασία της ρήσης του Μάρξ, πως «αν οι εκλογες άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομες». Σιγα μη γεμίσαμε συνειδητοποιημένους ξαφνικα! (Τώρα, βέβαια, εσεις εξαιρείστε – είμαι 1000% σίγουρος πως η απόφασή σας για αποχη δεν είχε ως πρωταρχικη αιτιολογία το δικο μου χιούμορ!)

Παραδοσιακα (κόμμα εντος Βουλης) επιμένουν 6 ψηφοφόροι, αν και αυτο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ψήφισαν Πράσινους και Βένετους!
Και οι υπόλοιποι (άκυρο, φαρμακερο άκυρο, ή/και τον τρελλο του χωριου) ψήφισαν οι υπόλοιποι, ανάμεσά τους κι εγω.

Μα, εννοείται πως δεν τελειώσαμε εδω! Πώς θα μπορούσαμε, άλλως τε! Το κυρίως θέμα της ανάρτησης αυτης είναι η στάση του εκλογικου σώματος… και συγκεκριμένα, αν η αποχη ήταν σωστη κίνηση, ή όχι. Ας ξεκινήσουμε, λοιπον, απο μερικα βασικα.

Σ’ εμας απο το 1974, και σ’ άλλες χώρες (χωρις πραξικοπηματικες διακοπες της …δημοκρατίας τους) απο παλιότερα, πολλοι εξυπνάκηδες «έγκυροι αναλυτες» (αλήθεια… ποιος τους έδωσε …κύρος; – ακριβέστερα θα λέγαμε «δημοσιογράφοι του κώλου και σκυλάκια-κανισάκια της εξουσίας», αλλα δεν είναι …ευγενικο! 🙂 ) τσουβαλιάζουν μαζι άκυρα, λευκα, και αποχη. Και μάλιστα, με αρκετη δόση απαξίας… επικαλούμενοι (ώ, Θεοι!!!) μέχρι και …αρχαία ρητα! (Πχ «Όποιος δεν συμμετέχει στα κοινα, είναι άτιμος!», ή «ιδιώτης» – με την έννοια του βλάκα. Τώρα, να τους στείλω να γ.μηθούνε, που θα μου κάνουνε κάτι τέτοιοι τον δάσκαλο στ’ …αρχαία Ελληνικα και στην αρχαιοελληνικη κουλτούρα, ή να το αναβάλω; )
Εν τούτοις – πολιτικη αλφαβήτα:

  • Λευκο ίσον «Συμμετέχω στη διαδικασία, αλλα δεν βρίσκω υποψήφιο της αρεσκείας μου.».
  • Άκυρο ίσον «Συμμετέχω στη διαδικασία, αλλα θέλω να σας βρίσω, επειδη δεν θεωρω πως μπορει να βρεθει ικανος υποψήφιος, ακόμη και απ’ τους μη θέσαντες υποψηφιότητα.».
  • Και η αποχη σημαίνει είτε στάση «απολιτίκ», είτε συνειδητο φτύσιμο της όλης διαδικασίας.

Βέβαια, τις δύο ερμηνείες της αποχης δεν μπορεις να τις ξεχωρίσεις, διότι δεν έχεις άλλα στοιχεία να στηριχτεις. (Γι’ αυτο και οι «έγκυροι», που λέγαμε πριν, κάνουν την ερμηνεία της αποχης λάστιχο, για να φανουν αρεστοι στ’ αφεντικα τους.) Όμως, ο Ελληνικος Λαος έχει την πολιτικη στα …γονίδιά του, άρα μικρο ποσοστο «απολιτίκ» ατόμων. (Προσωπικα υπολογίζω ένα 15% το μέγιστο.) Άλλοι λαοι (κάτι Ολλανδοι και κάτι τέτοιοι – και κυρίως οι ηπαπαραίοι, το πρότυπο της «απολιτίκ» κοινωνίας), εντάξει, μπορει να είναι «απολιτίκ» μέχρι 70% και πλέον. Αλλα όχι ο Έλληνας.

Οπότε, είναι Ηλίου φαεινότερον πως ο Ελληνικος Λαος με τη στάση του (αποχη περίπου 40% και 70% την 1η και τη 2η Κυριακη αντιστοίχως) έφτυσε σύσσωμο το πολιτικο κατεστημένο…

Ήταν, όμως, αυτη σωστη κίνηση;

Δεν μιλάω απο άποψη …ευγένειας, μιλάω απο άποψη τακτικης και στρατηγικης. Μ’ άλλα λόγια, τί περιμένει ο Ελληνικος Λαος μετα το φτύσιμο που έριξε; Τί νομίζει ότι θα πετύχει;

…Θυμάμαι πριν αρκετα χρόνια, όταν έπαιρνα τα πρώτα μου μαθήματα στις πολεμικες τέχνες, ενήλικας εγω ήδη, αρκετα πιτσιρίκια με ικανότητες κι ευλυγισία ακροβάτη! Πολυ πιο προχωρημένα αυτα απο μένα -μερικα, μάλιστα, είχαν ήδη φτάσει στη μαύρη ζώνη-, ξέραν «απέξω κι ανακατωτα» χτυπήματα, αποκρούσεις, «κάτα». Άσε που ήταν και τερατάκια αντοχης! Πού να κινήσω εγω τα κιλα μου γρήγορα και …διαρκως, τουλάχιστον στην αρχη!
Όμως, σ’ αυτα τα παιδικα πρότυπα αθλητων, …κάτι έλειπε.
Τί δεν ξέραν, τα μικρα; Τον συνδυασμο των γνώσεών τους! Πολλες φορες εγω, ο αρχάριος, πέρασα τις άμυνές τους και σταμάτησα χέρια και πόδια στα πέντε εκατοστα απ’ τα παιδικα κεφαλάκια τους, ουρλιάζοντας: «- Πρόσεχε!!!»
Βλέπετε, τα στοιχεία του ανθρώπου κορυφώνονται σε διαφορετικες ηλικίες… (Ρωτήστε και κανέναν γιατρο!) Η εξυπνάδα στα 16 (μετα πέφτει με πολυ αργο ρυθμο, μέχρι που ξεκουτιάνουμε εντελως στα γεράματα), η μυϊκη «εκρηκτικότητα» (100 μέτρα ταχύτητας, πολεμικες τέχνες) στα 25, η αερόβια ικανότητα (μαραθώνιος δρόμος) στα 45, …και η ρημάδα η ωριμότητα, δηλαδη η ικανότητα να χρησιμοποιεις τα εργαλεία σου με τον βέλτιστο δυνατο τρόπο, αρχίζει μετα τα 30… (Κι άν αρχίσει! 🙂 )

Θα με ρωτήσετε… Τί σημασία έχουν όλες αυτες οι μνήμες, τώρα, για το θέμα που εξετάζουμ’ εδω; Έχουν και παραέχουν, διότι ο Ελληνικος Λαος μπορει μεν να έχει οξύτατο πολιτικο αισθητήριο, αλλα ΔΕΝ έχει πολιτικη τακτικη και στρατηγικη. Με αποτέλεσμα, μία συμμορία πονηρων να τον κάνει ό,τι θέλει, απο το 1829 και δώθε – μ’ ελάχιστα φωτεινα διαλείμματα.

Έγινα κατανοητος τώρα, πού το πάω;

Για να περιοριστούμε στην εποχη απο το 1974 και μετα: Οι πολιτικες επιλογες του Ελληνικου Λαου ήταν καθαρα συμφεροντολογικες… να διοριστει ο ψηφοφόρος στο Δημόσιο! Μετα απο 36 χρόνια, βέβαια, ο ψηφοφόρος θέλει να διορίσει …και το παιδι του!
Γι’ αυτο, λοιπον, η επιλογη της πλειοψηφίας πάντα ήταν «δικομματισμος» – εφ’ όσον τα «μικρα» κόμματα δεν μπορούσαν να …»βοηθήσουν»!

Αυτη τη μανία του (μετα-κατοχικου) νεοέλληνα, να διοριστει στο Δημόσιο, την ήξεραν πολυ καλα κάποιες υπερ-ατλαντικες αλεπούδες, γι’ αυτο και του φόρεσαν εξ αρχης καπέλλο την πράσινη και τη μπλε συμμορία. Και να σκεφτει κανεις πως, προπολεμικα, οι Έλληνες είχαν πολυμελεις οικογένειες, και δη …ξυπόλητες… Αλλα τότε ακριβως εκδήλωσαν το επιχειρηματικο τους δαιμόνιο κι έστησαν εργοστάσια κι εταιρείες… Δεν περίμεναν -φερ’ ειπειν το 1915, ούτε το 1935- να διοριστουν στο λειψο κι αχαμνο Δημόσιο…
Μεταπολεμικα, βέβαια, φρόντισαν οι αλεπούδες που λέγαμε να τσακίσουν το επιχειρειν… με πρόσφατα παραδείγματα τους «νόμους» (του κώλου) Μάνου, Ανδριανόπουλου, Παλαιοκρασσα, και λοιπων παρεμφερων (κρυπτ-οξαποδω όλοι τους), που τσάκισαν τη μικρη επιχείρηση (μέσωι φορολογίας), ώστε να δημιουργήσουν στρατιες ανέργων έξω απ’ τα πολιτικα γραφεία των βουλευτάδων.

Αλλα, παρ’ όλ’ αυτα, μέχρι το 1985 περίπου είχαμε αρκετη βιομηχανία και βιοτεχνία, έστω και ελαφρα. (Και αρκετες μικρες επιχειρήσεις.)
Επομένως, τουλάχιστον μέχρι τότε ο Έλληνας δεν είχε κανέναν λόγο να πάει να προσκυνήσει τον δικομματισμο… (Κι όταν τό ‘κανε, πέρασαν δεκαετίες μέχρι να καταλάβει το κόστος του …διορισμου στο Δημόσιο…) Αλλα έκανε ακριβως αυτο
Ούτε σκέψη για ψήφο εκτος των (κατα …Ροζαλίαν) μεγάλων «μαντριων» (θεωρία «χαμένης ψήφου», και λοιπες «έγκυρες» κουράδες)! Ούτε σκέψη για ψήφο στον «τρελλο του χωριου»!

Φερ’ ειπειν, το 1977 στη Χαλκίδα, είχε βάλει υποψηφιότητα ένας αγρότης, ο οποίος έλεγε πως θα πήγαινε στη Βουλη με το τρακτέρ, ενω οι άλλοι θα πήγαιναν με τις Μερσεντες. Πήρε 6,250 ψήφους περίπου, ενω ο τελευταίος σε ψήφους βουλευτης Χαλκίδας, τότε, πήρε κάπου 6,450.
Το 2009, πάλι, στις Ευρωεκλογες, ελάχιστοι ψήφισαν τον «Χαρίζω οικόπεδα, χαρίζω χρέη!» γέροντα εκ Γρεβενων.

Θα με ρωτήσεις, τί θ’ άλλαζε αν κάθε φορα οι Έλληνες ψήφιζαν τον «τρελλο του χωριου»; Όχι πολλα πράγματα, ομολογουμένως. Αλλα θα έσπαγε εξ αρχης ο τσαμπουκας του δικομματισμου! Δεν θα έβγαινε τώρα ο Πάγκαλος, ν’ αποκαλει -εμμέσως πλην σαφως- τους Έλληνες «ζώα»! Δεν θα είχαν οι δικομματικοι τόσο θράσος, ώστε να βγάζουν νόμους (γραμμένους στο ποδάρι) και να διαλύουν τα πάντα! (Τί να πρωτοθυμηθεις… Μονοτονικο, μικρες επιχειρήσεις, ΔΝΤ…)

Καταλάβατε, λοιπον, «τί θ’ άλλαζε»; Ή να το κάνω πιο λιανα;

Χρόνο θα κερδίζαμε, ωρε συν-Έλληνες! Χρόνο, ώστε ν’ ανδρωθει μια γενια, που θα γνωρίζει άριστα τα πολιτικα και νομικα της δικαιώματα, και θα ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιου! Όχι σαν τώρα, που βλέπεις φοιτητες να φωνάζουν για τα «δικαιώματά τους», κι άμα τους ρωτήσεις ποια είν’ αυτα, να σε κοιτάζουν σα να βλέπουν ούφο… (Παράβαλε πχ τις μαλακίες που εξεφώνησε η μαμα Τσαλικιάν στο μνημόσυνο του παιδιου της. Ζητούσε για τους νέους δικαιώματα -πχ να εκφράζονται ελεύθερα- …συνταγματικως κατοχυρωμένα εδω και δεκαετίες…)

Όχι τίποτ’ άλλο, αλλα, αφου υπάρχουν τόσοι εξυπνάκηδες, που με κάθε ευκαιρία μου θυμίζουν τη ρήση του Μάρξ περι εκλογων, να τους ρωτήσω κι εγω – και να τους αντιγυρίσω την «εξυπνάδα» τους στη μούρη τους: Ωραία, αφου δεν αλλάζει τίποτε με τις εκλογες, γιατί τότε δεν ψηφίσατε ποτέ σας εκτος …»μαντριών»; Έ; Ξυπνοπούλια… Σκάστε, λοιπον, τώρα, και πείτε του Πάγκαλου να σας σούρει κι άλλα! Έχει δίκιο, ξέρετε! Και είπαμε: σκασμος, και να μη σας ξυνίζει! Εσεις φταίτε!

Το άλλο «έγκυρο» παραμύθι, πάλι, το ότι δήθεν τάχαμ ο λαος …εκδικείται τις κυβερνητικες αυθαιρεσίες, ψηφίζοντας το αντίπαλο κόμμα του δικομματισμου στις …δημοτικες εκλογες, το αφήνω ασχολίαστο. Βλέπετε, απ’ την πολλη την εκδίκηση δεν άλλαξε τίποτε με τέτοιες εκλογικες συμπεριφορες… Εχέσθησαν, με το συμπάθειο, και οι Πράσινοι και οι Βένετοι, λιγάκι παραπάνω, για το αν εσυ ψήφισες δήμαρχο Αθήνας …εκδικητικως. Οι ίδιοι οι …εκδικητικοι δήμαρχοι Αθήνας (και άλλων πόλεων) με την πρώτη ευκαιρία παρατάνε τον δήμο σύξυλο, και πάνε για βουλευτες! (Πχ περίπτωση Μητσοτάκαινας.)

Επίσης αφήνω ασχολίαστες (τί να σχολιάσεις; το αν βρωμάνε τέτοια σκατα; ) όλες αυτες τις πρόσφατες ιστορίες του είδους:

  • «- Τώρα έχουμε άτυπο δημοψήφισμα! Ή μαζι μας, ή εναντίον μας!»
  • «- Όχι, τώρα ψηφίζουμε ικανα πρόσωπα για τους δήμους!»
  • «- Όχι, την πρώτη Κυριακη ψηφίζουμε κατα του μνημονίου και τη δεύτερη ψηφίζουμε πρόσωπα!».

Η μόνη πολιτικως σωστη θέση ήταν η ψήφος κατα του μνημονίου… Κι όλα τα υπόλοιπα, θρίχες περμανάντ. Κατάλληλες μόνο για τη νοημοσύνη κομματόσκυλων.
Διότι, έτσι ή αλλοιως, οι δήμοι πάνε κατα διαόλου εδω και δεκαετίες… τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια ad nauseam πολιτικως ανακυκλούμενα κομματοσκυλικα σκουπίδια (εκτος αν αποβιώσει κανένα στο μεταξυ, οπότε …ανακυκλώνονται τα παιδια του…), που έχουν μετατρέψει τους δήμους σε βασίλεια της παρεοκρατίας, της μίζας και της «αρπαχτης», και τους έχουν βυθίσει στα χρέη. Άρα, εδω ακριβως ισχύει το ότι οι εκλογες δεν αλλάζουν τίποτε (αλλοιως θα ήταν παράνομες)!
Εφ’ όσον ουδεις υιοθέτησε την πρότασή μου, να κατεβει υποψήφιος με την παρέα του, εκτος κομματικων σχηματισμων…

(– Κι εσυ, ρε Εργοδότη εξυπνάκια; Γιατί δεν κατέβηκες υποψήφιος;

– Εγω ξεκαθάρισα τη θέση μου στο θέμα αυτο απ’ τον …Μάρτιο ακόμη! Πολυ πριν κάν ανακηρυχθει ο πρώτος υποψήφιος!

Να θυμίσω στους τεμπέληδες -και με βραχεία μνήμη- αναγνώστες, ότι με δύο μικρα παιδάκια και σύζυγο άνεργη κι αβοήθητη απο άλλα πρόσωπα στο σπίτι, θα είμαι -θέλοντας και μη- ανενεργος για καμια δεκαετία ακόμη απο σήμερα… Μόνο τρανταχτες εξαιρέσεις μπορουν να με κάνουν να συμμετάσχω, πχ να βγει όλος ο κόσμος στους δρόμους και να φωνάζει: «- Θάνατος στους προδότες!» Έ, φυσικα και δεν θα καθήσω τότε μπροστα στο πληκτρολόγιο, όπως τώρα!
Μέχρι τότε, όμως, βοηθάω με …τεχνογνωσία! Διαθέτω δωρεαν τον -μετρημένο- ελεύθερο χρόνο μου και τις γνώσεις μου. Λίγο είναι; )

Ψήφος, λοιπον, κατα του μνημονίου – αλλα πώς;

Στο σημείο αυτο, ο Ελληνικος Λαος -πολυ σωστα διαισθανόμενος το ότι πάμε κατα διαόλου- προτίμησε την αποχη.

Βέβαια, σε άλλες εποχες η αποχη ήταν πολιτικως ούλτρα βλακώδης επιλογη. (Αλλ’ άντε να το πεις στον «αλάνθαστο» Ζαχαριάδη αυτο…) Φερ’ ειπειν, το 1946 οι τότε «άρχοντες» «χτένισαν» τους καταλόγους ψηφοφόρων, είδαν ποιοι δεν ψήφισαν, τους συνέλαβαν ως «αντεθνικως δρώντας κομμουνιστας» και τους …περιποιήθηκαν καταλλήλως. Δηλαδη, η τότε αποχη στοίχισε μέχρι και τον θάνατο του απέχοντος.
Σήμερα, εντάξει, δεν είναι τόσο βάρβαρα τα πράγματα. Δεν κοστίζει ζωες η αποχη, πολλωι δε μάλλον που η ψηφοφορία για δημοτικες εκλογες δεν είναι υποχρεωτικη. («Αρχαίε» μου; Έχω δίκιο, ή παίρνω κόσμο στο λαιμο μου; ) Παρα τα περι του αντιθέτου θρυλούμενα απο …πρετεντέρηδες και λοιπους pretenders.

Πλην όμως, ποιο το αποτέλεσμα; Ακόμη και με 19.2% πραγματικο ποσοστο, πάλι βγήκαν δήμαρχοι πρασινογάλαζα κομματόσκυλα!!! Και πάλι ο εκλογικος χάρτης της Ελλάδας βάφτηκε μπλε και πράσινος! Σας άρεσε, έτσι όπως βλέπατε την Ελλάδα μπογιατισμένη στις οθόνες, κατα τις εκλογικες αναμεταδόσεις των σκουπιδοκάναλων; Σας άρεσε;
Εμένα καθόλου, αλλα εγω δεν απείχα! Εσεις, συν-Έλληνες, μου θέλατε αποχη!… Καμαρώστε την τώρα!

(Παρένθεση: Εκφράζοντας απόψεις αρκετων, προσπαθει να ειρωνευτει η εφημερίδα «Αυριανη», στο εξώφυλλό της, τους πράσινους και τους μπλε ότι δήθεν είναι βλάκες, διότι πανηγυρίζουν ότι κέρδισαν με ποσοστα της τάξεως του 20%.
Αυτοι είναι βλάκες, μωρη φυλλάδα, ή εσυ; Αποχη-ξεαποχη… αυτοι ξαναβγήκαν άρχοντες, άρα δικαίως πανηγυρίζουν.)

Αφου, ωρε ξυπνοπούλια, στις ηπαπάρα εκλέγεται …»πρέζιντεντ» μέχρι και πίθηκος (Ρέηγκαν και Θάμνος τζούνιορ), και δη με αποχη σχεδον 90%, τί αποτέλεσμα περιμένατε να φέρει η δικη σας η αποχη εδω;
Θα σας πω μονάχα ότι ελάχιστοι γνωρίζουν (κυρίως ψαγμένοι δικηγόροι) τί γίνεται, τί προβλέπεται απο Σύνταγμα και νόμους, εαν η αποχη φτάσει πχ το 90%. Τί γίνεται, θεωρητικα… Διότι εδω έχει παραβιαστει το Σύνταγμα το ίδιο, και δη πολλάκις, και δεν κουνιέται φύλλο!

(Άρα, είχε δίκιο η κυρία Ελισσάβετ Μπρίλλη, προεδρίνα στη δευτεροβάθμια δίκη της «Γιαταλεφτα Νοέμβρη», αν δεν θυμάστε, που αποστόμωσε τους δικηγόρους των κατηγορουμένων με τη φράση: «- Δεν έχει καμμία σημασία το Σύνταγμα!»
Σε ευνομούμενο κράτος, βέβαια, ο υπουργος Δικαιοσύνης θα την άρπαζε αυτην την κυράτσα απ’ το μαλλί και θα της το ξερρίζωνε. Αλλα στις μπανανίες, ως η δικη μας, ουδεις ασχολείται.)

Εαν διαλύεται η Βουλη, εαν μπορει να βγει δημαρχιακος ή κυβερνητικος σχηματισμος, κτλ κτλ. Οι υπόλοιποι δεν γνωρίζετε! Γι’ αυτο ουρλιάζω ότι κακως απείχατε!

– Και τί έπρεπε να κάνουμε, ωρε …πάνσοφε Εργοδότη;

Να ψηφίσετε κατα του μνημονίου, βέβαια, αλλα πρώτον, …να πάτε να ψηφίσετε! Δεύτερον άλφα, να ψηφίσετε τους «τρελλους των χωριων», και δεύτερον βού, να ρίξετε άκυρα – το λευκο παραείναι ευγενικο για την περίπτωση!
Κι όχι ό,τι-ό,τι άκυρα! Να τα προετοιμάσετε απ’ το σπίτι… με βρισίδια ευφάνταστα!

(Αυτο που κάνουν μερικοι «υπερ-επαναστάτες» κι «υπερ-αναρχικοι», να βάζουν στον φάκελλο σκατωμένα κωλόχαρτα, είναι γαϊδουρινο – κι άμα τους έβρισκα μπροστα μου, θα τους έσπαγα στο ξύλο και θα τους έβαζα να τα φάνε. Σκεφθείτε πως τους φακέλλους τους ανοίγουν κοπέλλες και κυρίες της επιτροπης του εκλογικου κέντρου, και όχι ο Πάγκαλος. Ουδέποτε ο Πάγκαλος. Αλλα, άμα είσαι «υπερ-επαναστάτης» κι «υπερ-αναρχικος», καημένε, αδυνατεις να σκεφτεις τέτοιες «λεπτομέρειες»…)

Κι αν δεν μπορείτε να κουλαντρίσετε προγράμματα ζωγραφικης κι εκτυπωτες, ή αν δεν είχατε χρόνο, να βρείτε έτοιμα! Τί σκατα «δύναμη» έχουν το Διαδίκτυο και τα ιστολόγια; Δηλαδη, έξω απ’ τον χορο «είμαστε οι σούπερμεν» και στα δύκολα κοτούλες κοκοκό; Αυτοι είναι οι ψηφοφόροι του 21ου αιώνα και της ηλεκτρονικης εποχης;

Τώρα, βεβαίως, έχετε δώσει το δικαίωμα στο κάθε Πρητέντερ να σας δουλεύει ψιλο γαζι, ότι είσαστε «απολιτίκ». Χώρια το εκ βαρβάρων δούλεμα που τρώει ΟΛΗ η Ελλάδα, ότι δήθεν τάχαμ …στηρίζει το μνημόνιο (έστω κι αναστενάζοντας)…
Προσωπικα, θά ‘θελα να δω τα μούτρα του Πρητέντερ (και θα ήμουν περίεργος ν’ ακούσω τί θα έλεγε), εαν στο Υπουργειο Εσωτερικων μέτραγαν πενήντα τοις εκατο …βρισίδια… Αλλα μάλλον οι συν-Έλληνες θ’ αργήσουν να μου δώσουν αυτη τη χαρα…

Μέγιστο σφάλμα, λοιπον, η αποχη! Έστω κι αν τη στήριξαν με λογικώτατα επιχειρήματα σοβαρώτατα άτομα, όπως ο «Αρχαίος» κι ο Παναγιώτης Τραϊανου.

Μ’ άλλα λόγια, ο Έλληνας έχει τα όπλα… αλλα δεν ξέρει να τα χρησιμοποιήσει!

Είπαμε τί έπρεπε να κάνετε, άλφα και βήτα! Υπάρχει, όμως, και τρίτον!

Το οποίον είναι… Αφου ντε και καλα σας έχει κατσικωθει στο κεφάλι, ότι οι εκλογες δεν αλλάζουν τίποτε (αλλοιως θα ήταν παράνομες), τότε τί περιμένετε, και δεν …πράττετε ο,τιδήποτε εκτος εκλογικης διαδικασίας Έ; Τους «Έψιλον» περιμένετε, ή τον μετενσαρκωμένο Μεγαλέξαντρο; Ή τον …»κεχρισμένο» στον Μυστρα «βασιλέα των Ελλήνων»;

Δειλα-δειλα γιαουρτώματα και παπουτσώματα γίνονται, θα μου πεις. Ναι, αλλα δεν επαρκουν! Όπως δεν επαρκουν τα βρισίδια σε πολιτευτες, που βγαίνουν έξω σε ταβέρνες για φαγητο μετα συζύγων. (Θα πάνε σε …άλλη ταβέρνα, πιο «πριβέ» – και το μεγαλύτερο κόστος εκει δεν τους είναι πρόβλημα.)
Χρειάζεται -για παράδειγμα- σκατόξυλο στα κομματόσκυλα, που το παίζουν συνδικαλιστες, ενω όλη η βιομηχανία βάζει λουκέτο! Χρειάζεται ομαδικη απείθεια σε σκατονόμους! Χρειάζεται απείθεια στις κομματικως καπελλωμένες πορείες και διαδηλώσεις! Χρειάζεται συστηματικο χέσιμο σε ξοφλημένες οργανώσεις, τύπου ΓΣΕΕ. Χρειάζονται ένα σωρο άλλα πράγματα.

Μ’ άλλα λόγια, αυτο που είπε ο «Αρχαίος»: Η στάση μας στις εκλογες πρέπει ν’ αποτελέσει απαρχη πολιτικων εξελίξεων, αλλοιως δεν έχει νόημα!

Τί θέλετε, ωρε συν-Έλληνες; Να σας τσατίσουν …κι άλλο οι εκπρόσωποι του πολιτικου κατεστημένου; Θέλετε, δηλαδη, και …παρακάτω; Δεν σας φτάνει, που οι (τρομάρα τους!) «πολιτικοι» έβαλαν το χέρι στην τσέπη σας, ωσαν κοινοι λωποδύτες; (Για ν’ αφήσουν …εκτος φυλακης τους …κανονικους λωποδύτες και μιζολήπτες της Ζήμενς!)

Έχει και «παρακάτω» η ξεφτίλα, μπρε;

Χάειντε, ωρε συν-Έλληνες!…

…Καλα μυαλα!

(Για να μην πούμε -κι εσεις κι εγω- …«-Καλα …κρασιά!»)

Υγ: Τεχνικη λεπτομέρεια, ότι η ψηφοφορία μου εδω «έκλεισε» κάπου την Κυριακη 7 Νοεμβρίου το απόγευμα. Δεν υπολόγισα ότι ο server του ιστολογίου θα δούλευε με την δικη του τοπικη ώρα -συμπεραίνω, απ’ τη διαφορα ώρας με Ελλάδα, ότι βρίσκεται κάπου στην Χαβάη-, κι έτσι το κλείσιμο άργησε λιγάκι… Ενω εγω ήθελα να κλείσει η ψηφοφορία τα μεσάνυχτα της 6ης προς 7η του μήνα ακριβως.
Θα το προσέξω αυτο την επόμενη φορα, που θα βάλω ψηφοφορία. Και συγνώμη, έ; Ουδεις …άσφαλτος!

Λεωνίδας Χατζηνικολάου – προσάρτημα β’

12 Σχόλια

ο δεύτερο ερώτημα θυμίζει …βιντεοπαιχνίδι!

Τί θα γίνει, λοιπον, εαν κάποιο άτομο (ίσως συναισθανόμενο το τέλος του, που πλησιάζει) αφήσει…

  • …ένα εργαλείο…
  • …πιθανον ένα όπλο

…πριν πεθάνει, για να το βρει «μετα»σε μια άλλη, επόμενη ζωη;

Το βρίσκει; Και πώς;

Το χρησιμοποιει; Και προς τί;

Πέρ’ απο εντυπωσιακο σκηνοθετικο παύλα συγγραφικο εύρημα, εμένα θα μου άρεσε αυτη η πιθανότητα να ήταν και πραγματικη! Όχι τίποτ’ άλλο, αλλα έχει αρκετο ενδιαφέρον…
Στο βιβλίο, ο κεντρικος ήρωας (προφανέστατα μετενσάρκωση του Βέντρις) ξαναβρίσκει …τη φωνη που είχε στην προηγούμενη ζωη του, μέσωι μιας ξεχασμένης μαγνητοταινίας. (Αν θέλετε ν’ ακούσετε πώς πράγματι ηχούσε η φωνη του Βέντρις, φροντίστε να βρείτε και να δείτε αυτα εδω τα ντοκυμανταίρ: «Αναζητώντας τον Τρωϊκό Πόλεμο» και «Μία άκρως αγγλική ιδιοφυΐα» – αν κι ο Βέντρις, σύμφωνα με την εκ μητρος βιολογικη γραμμη, ήταν Πολωνος!)
Στην πραγματικότητα… ερχόμαστε πρώτα να δούμε το θέμα των μετενσαρκώσεων, αλλα όχι όποιων-όποιων!

Αυτες οι τελευταίες, η συντριπτικη πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι για τον πολυ κόσμο. Για την πλέμπα! 🙂 Αν είσαι …πληβείος, πεθαίνεις, πας στον άλλο κόσμο, εκει σου λένε ως τί θα ξαναγεννηθεις, δεν υπάρχει περίπτωση να φέρεις αντίρρηση (κι αν φέρεις, θα σε γράψουν κανονικα), παίρνεις φύλλο πορείας, και φτου κι απ’ την αρχη!

Αντίθετα, οι μετενσαρκώσεις που μας ενδιαφέρουν εδω, είναι δύο ειδων:

  • οι κατ’ επιλογην, και
  • οι «στρατηγικες».

Οι πρώτες όντως υπάρχουν, αλλα είπαμε: δεν είναι για τον καθέναν! Επιλεκτικη ενσάρκωση σε επόμενη ζωη έχουν ελάχιστα άτομα, κυρίως οι μύστες του αιτιατου επιπέδου (και άνω). Και της καλης πλευρας, αλλα και της κακης. (Ευτυχως, όμως… αυτοι φτάνουν μέχρι αιτιατο, όχι παραπάνω.) Ο Χίτλερ, για παράδειγμα, πίστευε ακράδαντα πως αποτελει μετενσάρκωση ενος Ιταλου μαύρου μάγου του 10ου αιώνα μΧ.
Οι δεύτερες, τώρα, είναι αποτέλεσμα των κινήσεων στο κοσμικο σκάκι – όπου παίκτες είναι απο τη μία πλευρα ο διάβολος, κι απ’ την άλλη η Υπέρμαχος Στρατηγος, η Θεα Αθηνα. (Και όχι μόνη Της!)

(Παρένθεση: Γιατί, νομίζετε, στο …κανονικο σκάκι έχουμε άσπρα και μαύρα πιόνια και κουτάκια; Έ; )

Στο βιβλίο, η μετενσάρκωση του Βέντρις παρουσιάζεται σαν «στρατηγικη», διότι ο ήρωας βρίσκει τυχαία την μαγνητοταινία. Μετα απο αλυσίδα συμπτώσεων, πχ σε μέρα αργίας και χωρις τίποτε περίεργους εκει κοντα. Κι επειδη τον είχε πιάσει κατάθλιψη, και δεν είχε να κάνει τίποτ’ άλλο καλύτερο. Κι επειδη έβρεχε καταρρακτωδως, και δεν έλεγε να φύγει απ’ το γραφείο του. Αλλοιως δεν θα την εύρισκε.
Παρακάτω, βέβαια, η αφήγηση χαλάει, διότι η «στρατηγικη» (άρα καμουφλαρισμένη) μορφη βγαίνει και δίνει ολοφάνερο στόχο στους κακους, αφου πρώτα δεν κρατάει τη γλώσσα του μπροστα στο «αίσθημα» – με τραγικα αποτελέσματα… Αλλα ποιος νοιάζεται για τέτοιες λεπτομέρειες, τη στιγμη που το όλο βιβλίο είναι τρομερα γοητευτικο; 🙂

Ως δεύτερο βήμα, θα εξετάσουμε…

…Αλήθεια, τί γίνεται με όλες αυτες τις ιστορίες για μεγάλες μορφες του ελληνικου παρελθόντος, που ενσαρκώθηκαν στην εποχη μας δήθεν-τάχαμ να μας σώσουν; «Παιδια του 1983», «Γένος των Ατρειδων», και τα ρέστα; (Να μας σώσουν …μετενσαρκώσεις του γένους των Ατρειδων!!! Καλύτερα να μην ανοίξω το στόμα μου! Μόνον άμα χάνεις απο δέκα πάντες, μπορεις να πιστεύεις ότι θα σώσουν την Ελλάδα δολοφόνοι συγγενων τους και απόγονοι ανθρώπων που έβραζαν κι έτρωγαν άλλους ανθρώπους… αν σας λέει τίποτε η έκφραση «θυέστεια δείπνα». Το «Θυέστης» ήταν παρατσούκλι, απο το «θύω» και «εσθίω» -θυσιάζω και τρώω-, για να καταλαβαινόμαστε. Ποιος ξέρει πώς ονομαζόταν …κανονικα! Ίσως και …ατλαντείως πως…)

Όμως, πάει στην ευχη! Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν κάτι τέτοιες μετενσαρκώσεις, επιλεκτικες ή «στρατηγικες», οι οποίες ξαναήρθαν στη σημερινη Ελλάδα για να τη βοηθήσουν. Τί είδους άτομα θα ήταν αυτα; Προσωπικα πιστεύω χαμηλου προφίλ, αλλα υψηλου μορφωτικου επιπέδου.
Επίσης, πιστεύω ότι όλοι αυτοι κι όλες αυτες δεν θα γνωρίζονται μεταξυ τους, καθαρα για λόγους …στρατηγικης! (Όταν μετακινει τα πιόνια μία ολόκληρη Θεά Αθηνά, να περιμένεις κινήσεις τουλάχιστον μεγαλοφυεις! Λογικο είναι.) Ή, κι αν γνωρίζονται, θα αγνοουν την πραγματικη ιδιότητα ο ένας του άλλου!

Πάντως, σίγουρα θα συναποτελουν ένα δίκτυο, που θα εργάζεται για έναν σκοπο. Κι έτσι, οι πράξεις και οι παραλείψεις του ενος θα συμπληρώνουν τις αντίστοιχες του άλλου.

Το μέγα, ερώτημα, όμως, είναι: Τί θ’ άφηναν, τί θα έκρυβαν «απο τότε», για να το ξαναπιάσουν στα χέρια τους σήμερα; (Σαν το τόξο του Οδυσσέα, για να συνεννοούμαστε.)

Ο συγγραφέας μας φλερτάρει για λίγο με την άποψη ότι τον ήρωα τον (…ξανα-)περιμένει ο δίσκος με τους δώδεκα «πρωτοήχους» – αν και το τέλος του βιβλίου ξεφεύγει κατα πολυ απο τέτοια λύση του δράματος. Να δώσουμε, όμως, κι εμεις τη δικη μας εκδοχη; Τουλάχιστον, ας δοκιμάσουμε!

Υποψήφια ενδιαφέροντα «ευρήματα» είναι -όπως καταλαβαίνετε- οποιαδήποτε κρυμμένα …μυστικα και ντοκουμέντα!

Σπάνια (έως μοναδικου αντιτύπου χειρόγραφα) βιβλία, μηχανισμοι (ατομικου ή μαζικου) επηρεασμου ανθρώπων… ή και κομμάτια των μηχανισμων αυτων… που ο καθένας «στρατηγικα» μετενσαρκωμένος θα κατέχει απο ένα κομμάτι… ώστε να ενωθουν όλα μαζι την κατάλληλη στιγμη, αλλα όχι πριν απ’ αυτην… Υπολογιστες «εξωτικης» (για σήμερα) τεχνολογίας…

Και λοιπα παρόμοια!

Σκεφθείτε ακόμη, πως δεν βρέθηκε τίποτε απ’ ολα τα θαυμαστα της αρχαίας εποχης, πχ ιερα βιβλία απο τα «άδυτα» των ελληνικων ναων. Επίσης, ότι κάποιοι πρόγονοι φρόντισαν να «κλείσουν» κάποιες πόρτες (πχ Ελευσίνια Μυστήρια) και να «κάνουν βίδες» -και μάλλον να κρύψουν σε απροσπέλαστα μέρη- τα πάντα (πχ ιερα όπλα Δελφων, κτλ), εν όψει της επερχόμενης …era vulgaris. (Με τον ίδιο τρόπο, έπαψαν να «λειτουργουν» και οι ναοι και οι πυραμίδες της Αιγύπτου.)

Προσωπικα, δεν πιστεύω ότι υπάρχει δίσκος με δώδεκα «πρωτοήχους», αλλα πιστεύω ότι υπάρχουν άλλα αντικείμενα, όπως αυτα που περιέγραψα παραπάνω. Στο κάτω-κάτω, η Μυθολογία μας βρίθει απο τέτοιες περιγραφες! …Αν, και, το κακο είναι πως εγω ακόμη δεν βρήκα κανένα! 🙂

(– Και ποιος είσ’ εσυ, ρε βλαμμένο ανθρωπάκι Εργοδότη, που νομίζεις πως η ενσάρκωσή σου είναι …κάτι παραπάνω απ’ τους υπόλοιπους ανθρώπους;
– Έ… Ας πούμε πως μ’ αρέσει να το βλέπω έτσι! Η εξιστόρηση κάποιων σημαντικων γεγονότων απ’ τη ζωη μου, δεν νομίζω να ενδιαφέρει κανέναν.)

Πάντως, υπο το φως των ανωτέρω, είναι λίαν ενδιαφέρουσα η προ ετων γραφείσα φράση ενος (τρομάρα του) …»ερευνητη»… ότι (στο περίπου) «…Θα προλάβουν ν’ αρπάξουν τα αρχαία όπλα οι προπομποι των Έψιλον…», …μεταξυ των οποίων «αρχαίων όπλων» είναι και η περίφημη «Κεφαλη της Μεδούσης»!
Όταν πρωτοδιάβασα αυτη τη φράση, δεν είχα πολυ-καταλάβει πού το πήγαινε. Τώρα, όμως…

Η παραπάνω φράση μας λέει ξεκάθαρα ότι:

  • Κατ’ αυτον τον «ερευνητη», «αρχαία όπλα» …αρπάζει (τί ρήμα! δηλωτικώτατον!) όποιος …προλάβει (παρομοίως!), κι όχι όποιος πρέπει.
  • Άρα, δεν μιλάει απαραίτητα για καθαρα Έλληνες, μετενσαρκωμένους με σοβαρη αποστολη το ξελάσπωμα της Ελλάδας. (Άρα, αυτον, κι άλλους σαν κι αυτον, δεν είναι να τους πολυ-εμπιστεύεσαι…)
  • Άρα, την ύπαρξη κάποιων «αρχαίων όπλων» την ξέρουν τόσο οι καλοι, όσο και οι κακοι της υπόθεσης! (Αυτο είναι γεγονος… Επειδη οι σκέψεις μας …έχουν κόκκαλα! Να το θυμάστε αυτο, και να μην το ξεχάσετε ποτέ! Ό,τι και να σκεφτούμε, είναι θέμα χρόνου να το ανιχνεύσουν και οι εχθροι – αν έχουν την ικανότητα να διαβάζουν το αστρικο, πράγμα αρκετα εύκολο.)

Εν πάσει περιπτώσει, η «κεφαλη της Μεδούσης» είναι αρκετα ενδιαφέρον εύρημα της κατηγορίας που ψάχνουμε! Μπερδεγουέη, αν ρίξουμε μια ματια στα περι Μεδούσης της Μυθολογίας μας, θα δούμε πως αυτη κάποτε ήταν ωραία γυναίκα! Νά ‘τηνε – επι όμορφης εποχης της:

(Κλίκ στην εικόνα για περισσότερα)

Ωραία γυναίκα, αν σας αρέσουνε (και) οι αυτόχθονες της Κεντρικης Αμερικης, βέβαια. Ναι, το ξέρω ότι είναι το πρόσωπο που αναπλάστηκε με την εγκληματολογικη μέθοδο απο το περίφημο κρυστάλλινο κρανίο Mitchell-Hedges, αλλα εδω ακριβως έγκειται η «εργοδοτικη» λογικη: ουδεις προ εμου σκέφτηκε ότι αυτη ακριβως είναι η μυθικη Μέδουσα, ώστε να κάνει τον συσχετισμο!

Τέλος πάντων, κάποια άτομα γνωρίζουμε πως ένα τέτοιο κρανίο κυκλοφορει «κάπου» στην Ελλάδα… και πιθανώτατα να ήταν αυτο ακριβως, το οποίο έφερε ο Περσέας στην Αθήνα! Πράγμα που το καθιστα ίσως το υπ’ αριθμον ένα …»αξιόψαχτο» εύρημα!
Γιάααα σκεφθείτε, να το κρατας αυτο το πράγμα, και να …πετρώνει όποιος το βλέπει!
Σκεφθείτε πχ ότι ίσως θελήσετε να συμμετάσχετε σε πρόγραμμα …ξενάγησης στη Βουλη!… Κουβαλώντας, βέβαια, και το κρανιάκι σ’ ένα κουτάκι!… και λέγοντας «- Τσά! Σαρπράϊζ!», άμα συναντηθείτε με κανέναν …Πάγκαλο!… 🙂

(Βέβαια, στην κλασικη εποχη δεν θυμάμαι να έχουμε αναφορες ότι η ασπίδα της Θεάς Αθηνάς στο άγαλμα του Φειδία έφερε επάνω της κρυστάλλινο κρανίο, αλλα ίσως για κάποιους λόγους το κρανίο του Περσέα να το «αποσύρανε» απο τη δημόσια θέα σε παλιότερους αιώνες.)

Αρκετα μείναμε στη Μέδουσα, ας πάμε παρακάτω. Πιστεύω ακράδαντα πως υπάρχουν κι άλλα τέτοια «πραγματάκια» ανα την Ελλάδα, όμως άριστα κρυμμένα – και προοριζόμενα μονάχα για τους εκλεκτους. (Όσο κι αν αυτο σας φαίνεται «αντιδημοκρατικο» και σας ξυνίζει! 🙂 ) Όχι για τον κάθε παπάρα, που, αφου διάβασε μερικα βιβλία και περιοδικα «έρευνας», φοράει ένα ζευγάρι ορειβατικα παπούτσια και παίρνει σβάρνα τις βουνοκορφες.
Αυτα, όμως, σας αφήνω να τα φανταστείτε! Ποια η φύση τους, ποια η χρησιμότητά τους, κτλ.

Κι όσο για μένα, εγω ανακαλύπτω και κατέχω …άϋλα πράγματα. Πληροφορίες!

– Όπως, ρε Εργοδότη; Τί πληροφορίες άφησες απο προηγούμενες ζωες, να τις ξαναβρεις σε τούτην εδω;

Όπως, πχ, ποια άτομα θα ξανασυναντήσω! Κι όσο για αντικείμενα…

…Ας πούμε… Κάποτε, πριν 6 αιώνες περίπου, σε μία μακρινη χώρα, δύο νέοι ιερεις, φίλοι, κουβαλούσαν (μαζι με άλλους) κι έκρυβαν βιβλία σε μια διαμορφωμένη σπηλια…
Έ, λοιπον, με τον άλλον τότε «νέο ιερέα» ξανασυναντηθήκαμε, κι είμαστε πολυ καλα φιλαράκια! Αν και τα βιβλία, βέβαια, εξακολουθουν να παραμένουν ελαφρως δυσπρόσιτα! 🙂 (Κι εννοείται, ούτε πρόκειται να μιλήσω γι’ αυτα.)

Αυτο(; )στρατευμένος, λοιπον, στον πόλεμο υπέρ της χώρας μας, σας λέω ότι και το παρον ιστολόγιο είναι μέρος των όπλων του πολέμου αυτου!
Υπερβολη; Καθόλου! Αν σκεφθείτε πως, ούτε με ξέρετε εξ όψεως, ούτε σας ξέρω, και πως αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι να έρθω σ’ επαφη (πρόσωπο με πρόσωπο) ακόμη και με πολυ αγαπητες μορφες απ’ τις διαδικτυακες μου παρέες… Αν σκεφθείτε ότι δεν είμαι, δεν μπορω να είμαι κηδεμόνας σας, κι ούτε ρωτάω τί κάνετε τις γνώσεις που αποκτάτε απο ‘δω άμεσα ή έμμεσα (δηλ. με προκύπτουσα συνακόλουθη αλυσίδα σκέψεων)… Αν σκεφθείτε ότι εδω δεν είναι (διαδικτυακο) μέρος πολυσύχναστο… Αν σκεφθείτε ότι δεν τραβάω κανένα ζόρι να χάνω τον χρόνο μου γράφοντας πληροφορίες προς αγνώστους, αλλα το κάνω επειδη γουστάρω και μόνον…

…Τότε, ίσως σας περάσει απ’ το μυαλο και η ιδέα ότι πράγματι, συν-αποτελούμε μέρος του δικτύου, που λέγαμε πριν!

Προσπαθήστε, λοιπον, ν’ αξιοποιήσετε το παρον όπλο στον μέγιστο βαθμο! Προς χάριν της Ελλάδας μας!

Η αποχή εξηγείται!

12 Σχόλια

τόσο μεγάλη αποχη στις προχθεσινες εκλογες είναι εξηγήσιμη. Νά γιατί απείχε ο κόσμος: πάνω απ’ τις κάλπες ευρίcκετο ο αριθμοc του διαβόλου – θηρίον των Βρυξελλων 666!!!



Τυχαίο; Δε νομίζω! 🙂

Υγ: Εδω το θηρίον των Βρυξελλων 666 είναι στην τούρμπο έκδοση (6×4), αλλα βασικα παραμένει το αυτον θηρίον των Βρυξελλων 666 που γνωρίζουμε! Δεν μαc ξεγελάνε οι μάcκεc του διαβόλου!

Older Entries