Αρχική

Π@!#$%^&* Άγγλοι!!!

17 Σχόλια

ιλικρινα, δεν γνωρίζω γιατί έφτιαξα αυτην εδω την ανάρτηση! Μάλλον για να πιούμε τον καφε της παρηγοριας παρέα, να μου δώσετε θάρρος να συνεχίσω, να γελάσετε με τα χάλια μου, να ξαλαφρώσουμε προς στιγμην απο Ατλαντίδες και ΔΝΤ…

Όλ’ αυτα μαζι!

Λοιπον, αυτες τις μέρες έχω πέσει στη μελέτη με τα μούτρα! Βαθμολογίες ποδοσφαιρικων ομάδων, στατιστικα, μέχρι και τα προσωπικα των παιχτώνε μελετω! Διατί, ώ ‘γαθοι; Άαααα, μα είναι απλο:

Για να παίξω συστηματικως «Πάμε Στοίχημα»!!!

Και διατί να παίξω συστηματικως «Πάμε Στοίχημα»; Μα, για να κερδίζω συστηματικως χρήματα, φυσικα! Δεν σπούδαζα εγω τζάμπα τόσα χρόνια Μαθηματικα, Στατιστικη, Πιθανότητες (άσε που έδινα κι εξετάσεις στ’ ανωτέρω), για να χρηματοδοτω τον πρόεδρα των Γαύρων, τον κυρ-Σωκράτη! Ούτε είμαι το ίδιο με τον κάθε ξυλαπελέκητο καφενόβιο συμπαίκτη «Στοιχήματος», για τον οποίον αδιαφορω παντελως κι αν είναι ο πλερώνων (συστηματικως) τον κυρ-Σωκράτη.
Διότι, στην περίπτωσή μου, η ροη του χρήματος επιβάλλεται να είναι (συστηματικως) αντίστροφη! (Απ’ τον κυρ-Σωκράτη προς εμένα, αν δεν καταλάβατε.)

Άσε που με το «Στοίχημα» μαθαίνεις και Γεωγραφία! Διότι, ξέρετε εσεις που βρίσκεται φερ’ ειπειν η Δοβρουτσά με την ομώνυμη ομάδα; Η οποία παίζει και εις τας Ευρώπας δια ευρωπαϊκην κούπαν; Έ; Ξέρετε; Αμόρφωτοι, έ αμόρφωτοι!
Έμαθα, λοιπον, και πού βρίσκεται η Δοβρουτσά (ένθα και επαναστατικες κινήσεις Ιερολοχιτων το 1820), και πώς προφέρεται η Μπρομαπόϊγκαρνα (γιάααα πέστε το γρήγορα αυτο, άμα είσαστε μάγκες! – Πολσεμάννε, μην ψιθυρίζεις στο αυτι του συμμαθητη σου! σ’ άκουσα!), και τί θέση έχει στη βαθμολογία η Χετάφε, και άλλα πολλα χρήσιμα!
‘Μ’πάσ’ περ’πτώσ’, αφου «μελετήσας εμβριθως» (όπως θά ‘γραφε και ο Μπόστ), διάλεξα μερικους τρόπους στοιχηματισμου, άρχισα να παίζω, και άρχισα επίσης διατελων εν αναμονηι κερδων!

Έλα, όμως, που χθες έμπλεξα με τα (μη-κοσμοπολίτικα – γειά σου Μ.Π.!) εγγλέζικα κωλοχώρια της κάθε ανθυπογάμμα αγγλο-κατηγορίας, και την πάτησα… Ιδου πώς:

«- Μα, δεκατέσσερεις αγώνες, ρε αθεόφοβε;», θα με ρωτήσεις. Θα σε απαντήσω: όλα καλα, διότι προηγήθηκε εμβριθης μελέτη! Στο κάτω-κάτω, (μέχρι) δεκαπέντε αγώνες επιτρέπει ο κυρ-Σωκράτης! (Δεν βάζει παραπάνω, διότι με φοβάται! Δεν το πιστεύετε αυτο, έεεε; πρόβλημά σας! 🙂 )
Μέχρι και το πονηρο «χί» της Μίλγουωλλ έπιασα, της ομάδας-νέμεσης του διαδικτυακου φιλαράκου μου, του Μανωλάκη του μουσικόφιλου! (Για όποιον δεν είχε διαβάσει πέρισυ το πόστ του Μανώλη, αυτος είχε παίξει δέκα ισοπαλίες, και θα κέρδιζε ένα εκατομμύριο ευρά! Πλην όμως, η Μίλγουωλλ έβαλε γκόλ στο …93′, κι ο Μανώλης εισέπραξε τα 93 μείον 90! 🙂 )

Και όντως… Όλοι οι αγώνες πήγαν όπως τους προέβλεψε ο μεγαλοφυης Εργοδότης – έστω και περνώντας δια πυρος και σιδήρου! Φερ’ ειπειν, ομάδα που την είχα παίξει «1Χ» (η Στόκπορτ), έχανε μέχρι το …81′ με 0-2 (απο κάτι τρεχαγυρευόπουλους, ονόματι «Άκρινγκτον» – δε μας χ.ζεις ρε Νταλάρα; άκου, «Άκρινγκτον»! στην άκρη του γκρεμου να πάτε, ρε!), αλλα στο τέλος υπερίσχυσε η Εργοδοτικη Λογικη (πως λέμε «Αριστοτέλειος Λογικη»; έ, κάτι παρόμοιο! 🙂 ) και οι γηπεδούχοι ισοφαρίσασιν!

Έλα, όμως, που μία αχαρακτήριστος ανθυπομαδούλα, ονόματι «Κιντερμίνστερ» (προτελευταίος αγων στο δελτίο της εικόνος), φρόντισε να χάσει «δύο-μηδεν» (βάλτε κι ένα τρίτο μηδεν, να φαίνεται τί είσαστε, ρε καμπινέδες!) απ’ τους γηπεδούχοι, που τους είχα παίξει «Χ2»!… Και εκατον εβδομήκοντα πέντε ευράκια πετάξασιν ωσαν όρνεα μέσα απο τας χείρας του Εργοδότη!
Διότι, μην το γελάτε! Εκατόν εβδομήκοντα πέντε ευρά καθημερινως (έστω και προ φόρων), κάμνουσιν πέντε διακόκια πεντήκοντα ευρά μηνιαίως (προ φόρων), ήτοι μισθο βουλευτη! (Και χωρις να είμαι αναγκασμένος να γράφω νομοσχέδια, να με βρίζει ο κοσμάκης.) Ώστε να «ζω αξιοπρεπως», όπως είπε κάποτε και ο Σουλτάν Γκαντέμ! (Δεν αναγράφω το κανονικο του όνομα εδω, διότι φοβείμαι πως δεν θα ξαναδω κέρδος στο «Στοίχημα», εφ’ όρου ζωης.)

Ευτυχως, δηλαδης, που είχα παίξει και δεύτερο δελτίο (πάλι με Άγγλοι), άκρως συντηρητικο, και κέρδισα …έξι ευρά, και μπόρεσα να κοιμηθω μη-βρίζων τους Άγγλοι! Οι καφέδες μου …της παρηγοριας (σε φτηνη καφετέρια) για κανα διήμερο… (Της παρηγοριας, να κλάψω το μακαρίτικο το δελτίο των εκατον εβδομήκοντα πέντε ευρών! Σα να κλαίω μακαρίτη άτεκνον μπάρμπα, ελπίζων σε κληρονομια – για να καταλάβετε!)

Γι’ αυτο σου λέω, κύριε πρόεδρε! Οι Άγγλοι είναι π@!#$%^&*, και δεν το κόβουν το χούϊ! Τους γ.μας μετα, κύριε πρόεδρε, ή δεν τους γ.μας;

Advertisements

Ήλιος καταιγίζων

5 Σχόλια

άλι έδρασε ο «Αρχαίος» χάριν της αφεντιας μου!… (Η υπο συζήτησιν ανάρτηση εδω.) Αν συνεχίσει έτσι, πρέπει ν’ αρχίσω να του χορηγω …μισθο! 🙂
Ο «Αρχαίος», λοιπον, σχολίασε ανάρτηση σχετικη με τις ηλιακες εκρήξεις (ηλιακους πυρσους, κτλ), λέγοντας πως οι (εντος, ή εκτος εισαγωγικων) επιστήμονες δεν αποκαλύπτουν όλη την αλήθεια για το θέμα.

Λοιπον, υπάρχει ένα πιθανώτατο σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η «ηλιακη έξαρση» του 2013 θα φτάσει στη Γη υπο μορφη «ηλιακης καταιγίδας», και θα σαρώσει τα πάντα. Για την ακρίβεια, ως «ηλιακη καταιγίδα» ορίζεται το σύνολο των φορτισμένων και μη σωματιδίων, τα οποία εκπέμπει ο Ήλιος προς το διάστημα, και τα οποία μερικες φορες κατευθύνονται προς τη Γη.
Μία ηλιακη καταιγίδα πάντα επηρεάζει το ηλεκτρομαγνητικο πεδίο της Γης (αυτο φαίνεται πχ στο βόρειο σέλας – ίσως και στον διαταραγμένο ύπνο ομάδων του πληθυσμου), αλλα μερικες φορες επηρεάζει και τον καιρο (ηλεκτρομαγνητικη δραστηριότητα της ατμόσφαιρας), καθως και τα τεχνητα δημιουργήματα του ανθρώπου, που ενεργοποιούνται με τον ηλεκτρομαγνητισμο (κυρίως τις τηλεπικοινωνίες).
Οι ηλιακες καταιγίδες εμφανίζονται σ’ έναν χρονικο «κυκλο» με μέγιστα και ελάχιστα, ο οποίος διαρκει κάπου 22 χρόνια. Ειδικα για το 2013, οι («)επιστήμονες(«) φοβούνται πως η ηλιακη καταιγίδα θα είναι τόσο ισχυρη, που θα διακόψει όχι μόνο τις τηλεπικοινωνίες, αλλα θα «κάψει» και τα εργοστάσια παραγωγης ηλεκτρικης ενέργειας!…

Κι εδω ακριβως αρχίζουν τα …δικα μας!

Εαν η ηλιακη καταιγίδα του 2013 είναι τόσο ισχυρη, όσο προβλέπουν, σταματάει κάθε τεχνητη παραγωγη ηλεκτρισμου στη Γη, και κάθε συσκευη, που δουλεύει με ηλεκτρισμο!

Πέρ’ απ’ το …κρέας που θα χαλάσει στα (μη-λειτουργούντα) ψυγεία, σκεφθείτε πως σταματάει να δουλεύει:

  • Κάθε συσκευη, που χρειάζεται μπουζι (τα περισσότερα αυτοκίνητα).
  • Τα ηλεκτρικα τραίνα.

Δηλαδη, πάπαλα το μεγαλύτερο μέρος των συγκοινωνιων… εκτος απ’ όσα οχήματα χρησιμοποιουν ντήζελ, ή τουρμπίνες – όπως πχ τα τρακτέρ και –κατ’ αρχην– τα αεροπλάνα και τα πλοία. (Γι’ αυτα τα τελευταία μην ενθουσιάζεστε, πως μπορουν να πετάξουν, ή να πλεύσουν… παρακάτω ο λόγος.)

Επίσης, δεν θα δουλέψει κανένας υπολογιστης και κανένας τηλεπικοινωνιακος πομπος ή δορυφόρος, άρα τέλος η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το Διαδίκτυο… Τέλος η ηλεκτρονικη επικοινωνία – τέλος και η ευκολία στους υπολογισμους!

Πράγμα που σημαίνει:

  • Τέλος στο ηλεκτρονικο χρήμα!
  • Τέλος στις τράπεζες!
  • Τέλος στα χρηματιστήρια!
  • Δηλαδη, τέλος στην εκμετάλλευση ανθρώπων απο αεριτζήδες!

Κι ακόμη, τίθεται στην κυριολεξία …εκτος μάχης:

  • Κάθε είδους μοντέρνο οπλικο σύστημα!
  • Κάθε είδους μοντέρνο σκοπευτικο σύστημα στα όπλα!
  • Κάθε είδους στρατιωτικος δορυφόρος!

Δηλαδη, ούτε βλήματα μπορουν να εκτοξευθουν με ηλεκτρικη πυροδότηση, ούτε μπορουν να χρησιμοποιήσουν τα «σοφιστικέ» ηλεκτρονικα τους! (Εαν, τελικα, εκτοξευθουν με κάποιον τρόπο, θα σκάσουν στον γάμο του Καραγκιόζη! Δεν θα βρουν στόχο ούτε για πλάκα.)

Τα πλοία και τ’ αεροπλάνα, τώρα, μπορουν κατ’ αρχην να κινηθουν, αλλα μην ξεχνάτε πως τα σημερινα τους ελεγκτικα συστήματα είναι «μπάϋ γουάϊρ»! Άρα, είναι αδύνατον να τα διευθύνεις χωρις ηλεκτρισμο!!!

Πιστεύω πως «πιάσατε» την όλη εικόνα, άρα καταλαβαίνετε προς τι ο «επιστημονικος» τρόμος για το 2013!
Βέβαια, στην Ιστορία, όπως τη γνωρίζουμε, δεν υπάρχει προηγούμενο παρόμοιας πολιτισμικης καταστροφης. Οι («)επιστήμονες(«) λένε πως το προηγούμενο τέτοιο μέγιστο ηλιακης καταιγίδας εμφανίστηκε πριν 145 χρόνια – όταν η ανθρωπότητα γνώριζε μεν τον ηλεκτρισμο, αλλα δεν τον χρησιμοποιούσε σε καθημερινες εφαρμογες. Πιο πριν σας έγραψα πως αυτος ο κύκλος διαρκει 22 χρόνια, αλλα «κολυμπάει» επάνω σ’ έναν πιο μακροπερίοδο «κυματισμο» – εξ ου και τα 145 χρόνια που αναφέρονται.
Εαν, όμως, βάλουμε άλλα 145 χρόνια πίσω, κι άλλα 145, κι άλλα 145… πάλι πέφτουμε σε περιόδους με καλη ιστορικη τεκμηρίωση, όπου δεν παρατηρήθηκε καμμία δραματικη αλλαγη στον πολιτισμο.

Εδω, μερικοι μπορει να φέρουν ένσταση: κι εγω προσωπικα το διάβασα, αν και δεν θυμάμαι πού, ότι ναι, όντως υπήρξαν αλλαγες. Όχι στην καθημερινη ζωη, αλλα στο πνεύμα! Δηλαδη, αυτες οι ηλιακες καταιγίδες ενεργοποίησαν τα μυαλα κάποιων ανθρώπων, ώστε να κατεβάσουν ιδέες… Οι οποίες ιδέες έφεραν επανάσταση στον τρόπο ζωης!
Ωραία …ιδέα αυτο, αλλα γιάααα να τη δοκιμάσουμε – έστω, κάπως πρόχειρα, απλα για να δούμε αν είναι σωστη:

  • 2013.
  • 1868, αν και η πρωτότυπη ανάρτηση αναγράφει …1859. (Ούτε μια αφαίρεση σωστη, οι …επιστήμονες; )
  • 1723.
  • 1578.
  • 1433.
  • 1288.

Μάλλον τζίφος! Εκτος, ίσως, απ’ το φούντωμα του κινήματος των Ησυχαστων το 1433, οι υπόλοιπες χρονολογίες δεν μου λένε απολύτως τίποτε εμένα.

Άρα, εκείνο που φοβούνται οι τωρινοι κυρίαρχοι του πλανήτη μας, είναι το οπλικο τους ξεγύμνωμα, και μόνον – πράγμα που τους καθιστα τόσο ανυπεράσπιστους, όσο είναι οι γυμνοσάλιαγκες!!!

Καταλαβαίνετε; Εαν αχρηστευθουν τα μοντέρνα οπλικα συστήματα, κανεις δεν θα μπορει να το παίζει μάγκας εκ του ασφαλους, σπέρνοντας τον όλεθρο με το να πατάει κουμπάκια απο μακρια! Αναγκαστικα επανερχόμαστε σε παλαιότερες μορφες πολέμου, σε μάχη σώμα με σώμα, όπου μετράει η ανδρεία και μόνον!
Και φυσικα, οι κάθε Ράμσφελντ, Γκέητς, Γούλφοβιτς, και λοιπα όρνεα, εαν κληθουν να υπερασπίσουν τη ζωη τους μέσα σε τέτοια πλαίσια, θα κλάσουν πατάτες κατα το κοινως λεγόμενον! Ποιος «έκτος στόλος», και ποιο «Έσελον», και λοιποι άρρενες γεννητικοι αδένες εκ Καλαβρίας!

Νά τί φοβούνται!

Τώρα, θα μου πεις… δεν θα μείνει τίποτε απο σχετικα μοντέρνα όπλα; με τόξα και βέλη θα πολεμήσει κανεις; Όχι. Μένουν τα εξης:

  • Τυφέκια.
  • Κάθε είδους όπλο, που δεν χρειάζεται ηλεκτρισμο. Πχ κλασικα πυροβόλα (ακόμη και αυτοκινούμενα – ντήζελ γάρ), άρματα μάχης, όλμοι, και λοιπα παρόμοια.
  • Παθητικες (οπτικες) σκοπεύσεις. Μια χαρα δουλεύουν κι αυτες, όπως τα στερεοσκοπικα σκόπευτρα του «Μπίσμαρκ», που βύθισαν το «Χούντ» μέσα σε έξι (6) δευτερόλεπτα, απο την πρώτη κιόλας βολη – σε απόσταση 22 χιλιομέτρων!
  • Αεροπλάνα που διευθύνονται με …συρματόσχοινα και υδραυλικα συστήματα. (Και μπρατσωμένους πιλότους, ωσαν φορτηγατζήδες!) Πίσω, στα «Στούκας», δηλαδη!
  • Πλοία, που διευθύνονται με παρόμοιο τρόπο. Του Β’ ΠΠ κι αυτα! Ο λεγόμενος «στόλος της ναφθαλίνης» στις ηπαπάρα (Σάν Φρανσίσκο), ένθα και γυρίστηκαν σκηνες απ’ τον «Επιθεωρητη Κάλλαχαν»!

Παρένθεση: Βρε…. λες να προέβλεπαν τίποτε τα «σκουπίδια», όταν έδεναν τα παλια πολεμικα τους («αχρείαστα νά ‘ναι»), αντι να τα κάνουν παλιοσίδερα;…

Συμπερασματικα, έχουμε και λέμε: πόλεμος με οπλικα συστήματα του 1940, αλλα -ακόμη χειρότερα!- χωρις ηλεκτρονικες επικοινωνίες! Μόνο με …σήματα καπνου και σημαιάκια!!! Απο κοντα! (Δηλαδη, επικοινωνίες επιπέδου …τρωϊκου πολέμου!!!) Χωρις αποκωδικοποίηση των εχθρικων σημάτων! Άρα, χωρις δυνατότητα αποφυγης του αιφνιδιασμου!
Και βέβαια, όλα καλα με τα «πρωτόγονα» πολεμικα πλοία… αρκει να βρεθει ντήζελ! Αλλοιως, στο κάρβουνο!!! (Σ’ αυτη την περίπτωση, αεροπλάνα γιόκ!)

Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, όμως, ο Έλληνας πολεμιστης αποκτάει τρομερο πλεονέκτημα – και να δούμε ποιος θα μας κουνηθει τότε! Νά τί φοβούνται!…

Είναι, όμως, μονάχα ένας πιθανος πόλεμος που μας ενδιαφέρει εδω; Όχι! Τί Εργοδότης θά ‘μουνα, αν περιοριζόμουνα στα προφανη! 🙂
Σκεφτόμουνα, λοιπον, ότι εκστρατείες εναντίον των Ελλήνων (και της ανατολικης Μεσογείου, γενικώτερα) απο Δύση με (το τονίζω) («)πρωτόγονα(«) μέσα υπήρξαν κάμποσες. Σταυροφορίες, Γ’ Ράϊχ…

Τί λογικώτερο, λοιπον, να υποθέσω ότι και η εκστρατεία των Ατλάντων υπήρξε τέτοια!

Δεν κάνω πλάκα! Υπάρχει, άλλως τε, κι ένας σχεδον μεταφυσικος λόγος, για τον οποίο οι προαναφερθείσες εκστρατείες …συνδέονται μεταξυ τους, αλλα δεν θα τον αναφέρω εδω, κι ούτε θα επεκταθω. (Άντε, να σας βοηθήσω: καραμπινάτη απόδειξη της σύνδεσης αυτης αποτελουν τα σύμβολα, δηλαδη το εξης ένα σύμβολο στις σημαίες των στρατιων αυτων! Την προέκταση της σκέψης αυτης θα τη συζητήσουμε στις μελλοντικες συνέχειες του «Φαέθονα».)

Το θέμα, τώρα, είναι: πώς ένας -σύμφωνα μ’ όλους τους μύθους- προηγμένος τεχνολογικα πολιτισμος έφτασε να εκστρατεύσει με πρωτόγονα μέσα – και σχεδον σε ημιάγρια κατάσταση; Πού πήγε η τεχνολογία του;
Προφανως, εκει όπου θα πάει και η σημερινη τεχνολογία, εαν τη σαρώσει η ηλιακη καταιγίδα του 2013! Στα σκουπίδια!

Όπως καταλαβαίνετε, απ’ αυτο το σημείο και μετα μπορούμε:

  • Να καταλάβουμε το γιατί βυθίστηκε η Ατλαντίδα και χάθηκαν όλα!
  • Το πότε ακριβως έγινε αυτο!

Θυμάστε, που λέγαμε για τη Σελήνη και τη διέλευσή της ακριβως επάνω απ’ τα υπερδιαστατικα σημεία της Γης; Για τη δύναμη του ηλεκτρομαγνητισμου; Για την «εκμετάλλευση» της υπερδιαστατικης ενέργειας απο κάποιες συσκευες, που, όταν δυσλειτούργησαν, έγινε το καταστροφικο «μπάμ»;
Τα λέγαμε για τον Φαέθονα, αλλα έγιναν και στην Ατλαντίδα! Ο γράφων είναι απόλυτα πεπεισμένος γι΄αυτο.

Η ιστορία, λοιπον, έχει ως εξης:

Οι Άτλαντες εγκαταστάθηκαν κάπου κοντα στη σημερινη Καραϊβικη, και, ως γνήσια παιδια του Φαέθονα, άρχισαν πάλι την «παλια τους τέχνη κόσκινο». Για κάποιους λόγους, τους οποίους αγνοω προς το παρον (διότι στα νησια τους ζέστη είχαν αρκετη – άρα, δεν ήταν για «γεωθερμία» που τα έκαναν αυτα), έστησαν συσκευες για να εκμεταλλευτουν την αιθερικη ενέργεια των υπερδιαστατικων σημείων. Κυρίως αυτου του σημείου, που βρίσκεται βόρεια της Γαλλικης Γουϊάνας. Το πιο κοντινο τους!
Όλα πήγαιναν καλα, μέχρις ότου –και σε φάση πανσελήνου πάνω απ’ το υπερδιαστατικο σημείο– τους έπιασε μία ηλιακη καταιγίδα (την οποία δεν είχαν υπολογίσει), οι συσκευες τους ξεπέρασαν τα ενεργειακα όρια ασφαλείας, το σύστημα έγινε ανεξέλεγκτο, και μπάμ! …πάει η Ατλαντίδα! Η δύναμη του ηλεκτρομαγνητισμου βύθισε ολόκληρες γαίες οριστικα.

Μ’ αυτα τα δεδομένα, μπορούμε να υπολογίσουμε και το πότε έγινε αυτο!

  • Εαν έχουμε ένα πρόγραμμα υπολογιστη για το πότε ακριβως πέρασε η Σελήνη (και δη ως πανσέληνος) επάνω απο το συγκεκριμένο υπερδιαστατικο σημείο,
  • Και εαν βάλουμε στο ίδιο πρόγραμμα υπολογισμο του μεγίστου των ηλιακων καταιγίδων,

Ο συνδυασμος θα μας οδηγήσει κατ’ ευθείαν στην ακριβη ημερομηνία!

Δεν έχω κάνει τους υπολογισμους, διότι δεν διαθέτω αντίστοιχο πρόγραμμα – και δεν έχω καιρο να το φτιάξω! Μπορει κάποιο άτομο «εκει έξω» να βοηθήσει; Δεχόμεθα βοήθεια μέχρι κι απο πανεπιστημιακα κοπρόσκυλα, δεν είμεθα ρατσιστες! 🙂

Κανένα στοιχηματάκι, πάντως, πως η καταβύθιση της Ατλαντίδας συνέβη αμέσως μετα την πανσέληνο, αμέσως μετα την εαρινη ισημερία; 🙂

Υγ: Ακόμη κάτι, που φοβούνται τα «σκουπίδια», είναι το να βάλουν οι νεοέλληνες το μυαλουδάκι τους να δουλέψει… ώστε ν’ «αναβαθμιστουν» σε πραγματικους Έλληνες. Οπότε, τέλος τα κορόϊδα, τέλος οι πελάτες του οβραίϊκου μαγαζιου, τέρμα η κοροϊδία!…

Είδατε πως βγαίνουν τα συμπεράσματα, με χρήση απλης μεν, αλλα συστηματικης κι επίμονης λογικης; Και ουδόλως μας ενδιαφέρει, αν κολοβώθηκαν τα χειρόγραφα του Πλάτωνα, ή του Αισχύλου! Τις πληροφορίες που ζητάμε, θα τις βρούμε!

Αντι-παιδιων αντι-1983 – α’

4 Σχόλια

«Τὸ ἔθνος πρέπει νὰ μάθῃ νὰ θεωρῇ ἐθνικὸν
ὅ,τι εἶνε ἀληθὲς.»

Διονύσιος Σολωμός

εν γνωρίζουμε αν αυτο ήταν τ’ όνομά του, ή αν ήταν παρατσούκλι, λόγωι καταγωγης απ’ το ομώνυμο νησι του Αιγαίου. Πάντως, η Ιστορία τό έγραψε με γράμματα ολόχρυσα:

Σίκινος!

Γνωρίζουμε γι’ αυτον πως ήταν ο παιδαγωγος του Θεμιστοκλη, πως η μοίρα τού ‘παιξε ένα μοναδικο, άσχημο παιχνίδι… πολυ βαρυ, που, όμως, ο γέρος το σήκωσε σαν πούπουλο… και πως, μαζι με το ψυχοπαίδι του, κέρδισαν μια μεγάλη ναυμαχία… και πνίγηκαν σε μία μικρη!

…Τ’ άγρια μεσάνυχτα, κάπου στις δύο το πρωΐ, μια βαρκούλα προσαράζει στη δυτικη Αττικη. Οι Πέρσες φρουροι συλλαμβάνουν τους δύο επιβαίνοντες, τον βαρκάρη και τον μοναδικο επιβάτη, θεωρώντας τους -και δικαίως- κατασκόπους. Αλλα ο επιβάτης της βάρκας και μεγαλύτερος σε ηλικία απ’ τους δύο, ένα γεροντάκι κάπου ογδόντα ετων, προλαβαίνει και μιλάει – πριν το λεπίδι του Πέρση τους πάρει τη ζωη:

«- Αφήστε μας, είμαι ο Σίκινος, ο παιδαγωγος του Θεμιστοκλη, κι έχω μήνυμα για τον μέγα βασιλέα απο τον Θεμιστοκλη τον ίδιο!»

Οι φρουροι, όταν άκουσαν ποιος είναι ο γέρος και ποιος στέλνει το μήνυμα, κρατάνε τον βαρκάρη κάτω στην ακτη και συνοδεύουν τον γέρο απάνω στο Αιγάλεω, στη σκηνη του Ξέρξη. Αφου οι Έλληνες (και ειδικα οι Αθηναίοι), που συνοδεύουν το περσικο στράτευμα, αναγνωρίζουν πως όντως, ο γέρος είναι αυτος που είπε πως είναι, ξυπνάνε με χίλιους σεβασμους τον Ξέρξη να τον ακούσει.
Λέει ο γέρος στον αγουροξυπνημένο Πέρση μονάρχη:

«- Μεγάλε βασιλέα, είσαι πράγματι τόσο ισχυρος, που ο ίδιος ο Θεμιστοκλης σε φοβάται!»

Ο Ξέρξης ούτε κάν κούνησε τα βλέφαρά του. Υπομειδίασε, αλλα ήταν σίγουρος πως ο γέρος δεν ήρθε εδω μονάχα για κολακείες.

«- Έτσι,», συνέχισε ο γέρος, «ο Θεμιστοκλης καταλαβαίνει πως θα ηττηθει… Μάλιστα είδε κι ένα πολυ άσχημο όνειρο!…»

Πάλι δεν κούνησε ο Ξέρξης. Το θέμα του άσχημου ονείρου του αντιπάλου του ήταν ενδιαφέρον, αλλα δεν τον ξύπνησαν ούτε γι’ αυτο.

«…Αλλα ψάχνει μια έντιμη ήττα, για να πειστουν και οι άλλοι Έλληνες πως δεν γίνεται να τα βάλουν μαζι σου!», συνέχισε ο γέρος.

Ο Ξέρξης ξύπνησε για τα καλα.

«- Λοιπον, έψαξε και βρήκε ένα σχέδιο για να ηττηθει, αλλα να μη ντροπιαστει στους λοιπους Έλληνες!…», ξανάπε ο γέρος.

Ο Ξέρξης άνοιξε τα μάτια του διάπλατα.

«…- Να μη φανει πως θέλει να συνθηκολογήσει μαζι σου!
Το σχέδιο είναι το εξης: Τα δικα μας πλοία θα παραμείνουν ακίνητα στο στενο της Σαλαμίνας, τα δικα σας πλοία θα περικυκλώσουν το στενο και απ’ τις δύο μεριες, θα δώσουμε μια ψευτοναυμαχία έτσι, για τα μάτια, θα ηττηθούμε, και θα υπαγορεύσεις τους όρους της ανακωχης, μεγάλε βασιλέα!»

Ο Ξέρξης χαμογέλασε. Έκανε νόημα στους γραμματεις του, να προχωρήσουν στα δέοντα. Ωστόσο, ο γέρος είπε τον τελευταίο λόγο:

«- Όμως, τώρα, μεγάλε βασιλέα, πρέπει να μ’ αφήσετε να γυρίσω πίσω εγκαίρως, πριν καταλάβουν την απουσία μου απ’ το ελληνικο στρατόπεδο!» Έκανε υπόκλιση, και μ’ ένα νεύμα του Ξέρξη οι φρουροι τον συνόδευσαν πίσω, στη βάρκα.

Εφτα το πρωΐ. Με το πρώτο φως της μέρας, ο Θεμιστοκλης είδε πως το ψάρι τσίμπησε το δόλωμα για τα καλα! Κι ευτυχως, ούτε οι παμπόνηροι Φοίνικες είχαν καταλάβει τη φάκα.
Οι ελληνικες τριήρεις, περικυκλωμένες κι απ’ τις δυό μεριες του στενου της Σαλαμίνας, περίμεναν με τα πληρώματα έτοιμα. Είναι ζήτημα αν είχε κοιμηθει κανεις απ’ τους Έλληνες, απ’ την ένταση της προσμονης, αλλα πάλι κανένας δεν έδειχνε σημάδια κόπωσης.

Τα περσικα πολεμικα άρχισαν να κινούνται. Βαρεια, δυσκίνητα, αργα, είχαν στόχο να επιπέσουν ομαδικως επάνω στα σταματημένα ελληνικα, να βουλιάξουν καναδυο σειρες, και ν’ αναγκάσουν σε παράδοση τα παραπίσω – που, αχρηστευμένα, δεν θα μπορούσαν πια να κινηθουν εναντίον του περσικου στόλου.
Ο Θεμιστοκλης σήκωσε το σκήπτρο του. Το κατέβασε, και τα τύμπανα άρχισαν να δίνουν τον ρυθμο.

Σπονδείοι, καρδιες και κουπια σε ομοηχία! Ογδόντα χτύποι το λεπτο, εκατο, εκατον είκοσι, εκατον τριάντα… Η πρώτη ελληνικη τριήρης πλησίασε το πρώτο περσικο κατα μέτωπο και με απόκλιση πλώρης κάπου είκοσι μέτρα προς τα δίπλα, με φόρα τρομερη.

«- Πτέρυγες!», διέταξε ο αρχηγος, και τα κουπια σηκώθηκαν απ’ το νερο στο πλάϊ της τριήρους.
«- Εισέλκειν!», ακούστηκε βροντερο το νέο παράγγελμα, και οι μπροστινες σειρες τράβηξαν τα κουπια μέσα, εν ριπηι οφθαλμου. Κράτς! Κράτς! Κράτς!… έσπαγαν τα εξέχοντα εμπρος κουπια του περσικου απ’ την πλώρη της τριήρους, που τά ‘χε φτάσει.

«- Πέδη!», ακούστηκε το τρίτο και τρομερο παράγγελμα με νεύμα προς τους πίσω μισους κωπηλάτες της αριστερης πλευρας, και οι καλα εκπαιδευμένοι ερέτες κάρφωσαν ξαφνικα τα κουπια στο νερο. Σκαλμοι κι ωμοπλάτες τραντάχτηκαν μέχρι βγάλσιμο. Τον οίακα τέρμα αριστερα ο πηδαλιούχος. Το πλοίο έκανε πιρουέττα, και γκάπ!, μ’ έναν εξώκοσμο κρότο κάρφωσε το έμβολό του σε ορθη γωνία λίγο πίσω απ’ το έμβολο του περσικου.
Γονυπετεις και πιάνοντας τις κουπαστες οι τοξότες στο κατάστρωμα, για ν’ αντέξουν τη σύγκρουση, σηκώθηκαν κι έγινε το έλα να δεις! Υβρεολόγιο εκατέρωθεν, τα βέλη -σκέτα και με φωτιες- βροχη με δόντια, και περσικες ετοιμασίες για ρεσάλτο πριν αποκολληθουν τα πλοία και βουλιάξει το περσικο, που ήδη έμπαζε νερα.
Ωστόσο, ο αρχηγος του ελληνικου είχε άλλη γνώμη, κι έδωσε «- Όπισθεν!». Αμέσως οι κωπηλάτες άλλαξαν τα μπρος-πίσω στις θέσεις τους, κι άρχισαν να κωπηλατουν για ν’ αποκολλήσει το πλοίο. Έπρεπε ν’ απομακρυνθουν, όχι μόνο για ν’ αφήσουν το περσικο να βουλιάξει, αλλα για να κάνουν χώρο στις επόμενες δικες τους τριήρεις, που ερχόντουσαν «με χίλια».

Παιάνες ανάμικτοι με θορύβους ξύλων που σπάγανε, με κλαγγες όπλων, με φωνες μάχης αγριεμένες, με οιμωγες τραυματιων, γέμισαν την υπόλοιπη μέρα.

Τ’ απόγευμα βρήκε τα νερα της Σαλαμίνας γεμάτα με σπασμένα ξύλα, και τα νησάκια της περιοχης γεμάτα με νεκρους εχθρους.

Σαν σήμερα, 27 Σεπτέμβρη του 480 πΧ.

Και η μικρη ναυμαχία, αναγνώστη μου;

Άααα, ο Θεμιστοκλης κάποτε είχε τη φαεινη ιδέα να συμμετάσχει σε …ποιητικο διαγωνισμο!!!

Οι κριτες του διαγωνισμου, όμως, που δεν ήταν -όπως σήμερα- λαμόγια (ώστε να πείσουν το κάθε βλήμα πως δήθεν τάχαμ ξέρει να γράφει λογοτεχνικως, για να ξεπουλήσει περιουσίες για να …εκδοθει), βρήκαν μεν το ποίημα αξιόλογο, αλλα του ζήτησαν επιπροσθέτως …να το παίξει στην κιθάρα! Αυτονόητο, γαρ, τωι καιρωι εκείνωι, πως η γλώσσα έχει μουσικότητα.

Ο έρμος ο Θεμιστοκλης, όμως, ο ουδέποτε ασχοληθεις με υπάτες και νεάτες, ωχρίασε! «- Τί κιθάρα; Ποια κιθάρα; Τί μου λέτε τώρα;», ανασήκωσε τους ώμους. Αλλα οι κριτες δε μάσησαν. Τον χαρακτήρισαν απαίδευτον, και τον έστειλαν!
Με δεδομένο, όμως, ότι τις πρώτες γνώσεις ενος παιδιου τις έδινε ο παιδαγωγος, καταλαβαίνουμε πως υπεύθυνος για το (έστω, μουσικο-φιλολογικο) ρεζίλεμα του νικητη της Σαλαμίνας ήταν, εκών-άκων, ο Σίκινος!

Διαβάτη! Σα σε φέρει ο δρόμος στην οδο Σικίνου, κάτω απ’ την Ακρόπολη, παίξε ένα τραγούδι προς τιμην του αγαθου γεροντάκου, που κάποτε κράτησε στα τρεμάμενα χέρια του την Ελλάδα ολάκαιρη, όπως κρατας εσυ τώρα την κιθάρα σου!

Αίνιγμα

5 Σχόλια

ατα τη γνώμη σας, πότε ακριβως βυθίστηκε η Ατλαντίδα;

Και δεν εννοω απαντήσεις του τύπου «δέκα χιλιάδες χρόνια πριν»! Εννοω ακριβη ημερομηνία! Πχ «Δευτέρα, 3 Ιουλίου 9504 πΧ».

Πώς τη βρίσκουμε αυτην;

Γιάαααα να δω… πόσο καλοι παίκτες-παίκτριες είσαστε!

Η απάντηση προσεχως.

Υγ: Βοήθεια απ’ τον τηλεπαρουσιαστη…

Ήδη έχω γράψει πάρα πολλα εδω, ώστε να σας δώσω τη βάση να ξεκινήσετε.

  • Για την αιτία, σχεδον το 100%.
  • Για τον χρονισμο (να βρείτε την ημερομηνία), τουλάχιστον το 50%.

Λείπει το υπόλοιπο μισο, αλλ’ αυτο σκεφτείτε το μόνοι-ες σας. «Ουκέτι μακράν», γάρ, αυτο το άλλο μισο. Μόλις οχτώμιση λεπτα! 🙂

Απολύμανση στα πανεπιστήμια!

28 Σχόλια

Στον πρκλ

ε αφορμη δύο πρόσφατες ειδήσεις για τα χάλια των πανεπιστημίων μας (είδηση 1ηείδηση 2η), τις οποίες αλίευσα στον Κρασοπατέρα, μπήκα στον μέγιστο πειρασμο να γράψω ένα απο τα ελάχιστα πολιτικα μου κείμενα. Και ..ενέδωσα (στον πειρασμο)! 🙂

Έ, λοιπον, για το θέμα πρέπει να λεχθουν δύο αλήθειες:

  • Πρώτη, πως οι σπουδες, δηλαδη το να πας να σπουδάσεις, είναι εξ ορισμου βαθύτατα (και βαρύτατα) πολιτικο θέμα.
  • Και δεύτερη, πως το όποιο κατεστημένο δεν είναι ανόητο. Ξέρει τί κάνει στο θέμα αυτο!

Υπο το φως, λοιπον, των δύο ως άνω θέσεων του γράφοντος, το ξεχαρβάλωμα των εγχωρίων πανεπιστημίων (τρομάρα τους!) μόνο τυχαίο δεν είναι.

Η πρώτη θέση μου δεν είναι καθόλου αυτονόητη, όπως θα ‘λεγε κάποιος απερίσκεπτος. Του τύπου: «- Έ, καλα, για νέο μας το λες; οι φοιτητες πάντα είναι πολιτικοποιημένοι!», κτλ.
Εννοω, λοιπον, ότι η πολιτικη, η κάθε είδους πολιτικη, απευθύνεται σε συγκεκριμένα άτομα. Όπως ακριβως οι πωλήσεις απευθύνονται σε συγκεκριμένα «τάργκετ γκρούπς», έτσι ακριβως (και πολυ προ της εφευρέσεως του «μάρκετινγκ») και συγκεκριμένες πολιτικες θέσεις απευθύνονται σε συγκεκριμένα άτομα, με συγκεκριμένη νοοτροπία.
Μην περιμένετε, ας πούμε, ν’ αγοράσουν «άη-πόντζ» και διάφορα τέτοια τίποτε γεροντάκια! Και -πάλι ως παράδειγμα- μην περιμένετε πλούσιους να κάνουν …επανάσταση, ή …διδακτορικο!

Οι σπουδες, ειδικα στη χώρα μας, απευθύνονται σχεδον αποκλειστικα σε μικροαστους!

Ο μικροαστος, λοιπον, είναι άτομο συγκεκριμένης κοινωνικης προέλευσης και νοοτροπίας. Μία, το πολυ δύο γενιες πίσω χωριάτης, ζει «ανώνυμος» και με μικρο εισόδημα στην πόλη. Η ελπίδα του να καλυτερεύσει την κοινωνικη του θέση είναι ένα στο εκατομμύριο να πλουτίσει ξαφνικα, πχ απο λαχεία, και όχι μέσωι παραγωγικης δουλειας – πράγμα που το καταλαβαίνει και το αισθάνεται ενδομύχως αρκετα καλα.
Ο μικροαστος γνωρίζει επίσης (ενστικτωδως…) ότι η «κάθετη (προς τα άνω) κοινωνικη κινητικότητα» ήταν υπόθεση περασμένων δεκαετιων, άντε το πολυ μέχρι τη δεκαετία του 1950. Απο τα χρόνια εκείνα και μετα, είτε παγιώθηκε το καθεστως (και σιγα μην άφηναν οι τότε πλούσιοι να γίνουν πλούσιοι κι άλλοι!), είτε είχαμε την ανώμαλη κοινωνικη εξέλιξη, να γίνονται πλούσιοι οι μαυραγορίτες.

(Και το ρωμαίϊκο απέκτησε το 1945 «αστικη τάξη»-μαϊμου, θαυμάστρια όχι των ευρωπαϊκων προτύπων, Αναγέννησης, παιδείας, βιβλίων, κτλ, αλλα των αμερικάνικων! Δηλ. καρακίτς «αισθητικης», του δόγματος: «το μεγάλο είναι όμορφο»! Γι’ αυτο και ξεπάτωσαν με χαιρεκακία τα νεοκλασικα των παλαιοτέρων αστων, για να χτίσουν πολυκατοικίες-κιτσαριά τύπου …πλατείας Ομονοίας.)

Άρα, τί του μένει; Ο -θεωρητικα- ελεύθερος χώρος του πνεύματος. Κι επειδη με τα ποιήματα και τα συγγραφιλίκια σπάνια βγάζει κανεις χρήματα (εκτος κι αν γλείφει την εξουσία), παρα το ότι οι προοπτικες πριν γράψεις είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρες (άλλη πονεμένη ιστορία αυτη…), το «πνεύμα» που κυνηγάει ο μικροαστος περιορίζεται μονάχα στις σπουδες!
Δηλαδη, ο καλος μικροαστος μας θα σπουδάσει, θα πάρει πτυχίο, και μετα θα το εξαργυρώσει αγρίως – πχ ως γιατρος. Τουλάχιστον έτσι σκέπτεται. («Σκέπτεται»; Έ, καλα, δεν γράφω πάντα σοφίες! 🙂 )

Επειδη, όμως, οι μικροαστοι απο πολιτικο και κοινωνικο αισθητήριο είναι ντιπ τούβλα, επιμένουν σε καταστάσεις ήδη αδιέξοδες απο δεκαετίες. Το πτυχίο έπαψε εδω και πολλα χρόνια να έχει ουσιαστικο οικονομικο αντίκρυσμα στην εγχώρια αγορα εργασίας, μονάχα το Δημόσιο εξακολουθει να πληρώνει σχετικα καλα τους περίσσιους υπαλλήλους που προσλαμβάνει – όταν προσλαμβάνει. (Πληρώνει καλα; Ναι, μη γελάτε! Ο ιδιωτικος τομέας των χουβαρντάδων κυρίων βιομηχάνων και μεγαλεμπόρων ισχυρίζεται πως το Δημόσιο με τις αμοιβες του …χαλάει την πιάτσα!)
Το δε χρήμα σε πτυχιούχους εξακολουθει να παραμένει υπόθεση των λίγων. Πχ γιατροι υπάρχουν πολλοι (καμια εκατοστη χιλιάδες, ζωη νά ‘χουν – σε χώρα με ανάγκες για λιγώτερους απ’ τους μισους), αλλα οι κονομημένοι γιατροι -τους οποίους μακαρίζεις για τα έσοδά τους- είναι ποσοστο περίπου ένας στους εκατο. (Δεν εξετάζουμε εδω το γιατί συμβαίνει αυτο.)

Έτσι, ο σημερινος μικροαστος εξ ορισμου χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, αλλα μυαλο δεν βάζει! Κι όχι μόνον αυτο… χαλάει και τα παιδια του: Πόσοι και πόσοι σπούδασαν, επειδη τους ανάγκασαν οι γονεις τους!

Όταν, λοιπον, οι μικροαστοι μπαίνουν τελικα στο πανεπιστήμιο (μετα απο οικογενειακες γιορτες και τραπεζώματα με θειάδες, κτλ), κουβαλάνε μαζι τους όλα τα σύμφυτα ελαττώματα της νοοτροπίας τους.

  • Σιχαίνονται το να κάνουν κόπο, επειδη αυτο τους θυμίζει χειρωνακτικη εργασία, η οποία με τη σειρα της θυμίζει χωριάτικη καταγωγη – τις οποίες (εργασία και καταγωγη) ο μικροαστος βλέπει σαν τον διάβολο. Βλέπεις, άλλαξε το ντί-έν-έη του, και δεν είναι πλέον χωριάτικο.

Γι’ αυτο και θεωρουν πως έχουν το -κατ’ αυτους αυτονόητο- δικαίωμα να περνάνε τις εξετάσεις με κάθε αθέμιτο τρόπο: αντιγραφες, γλειψίματα, κτλ.

  • Σιχαίνονται τα βιβλία, τα μισουν, θεωρώντας τα υπόθεση για «φλούφληδες» – και τα καίνε τελετουργικώς πως κάθε Ιούνιο. (Ενω αυτοι είναι Αδώνιδες, αθληταράδες, αντίγραφα του Ερμη του Πραξιτέλους, πανέξυπνοι απο κούνια, μεγαλογ.μιάδες, και δε συμμαζεύεται.)

Πράγμα, βεβαίως, που συνιστα καραμπινάτη περίπτωση ψυχασθένειας: Πώς γίνεται να ζεις καθημερινα με κάτι, το οποίο σιχαίνεσαι και μισεις; Ποιος σ’ «αναγκάζει»; Ποιες υποχωρήσεις πρέπει να κάνεις γι’ αυτο – και ποιοι θα πληρώσουν τις «υποχωρήσεις» σου στο τέλος; (Η κοινωνία, φυσικα…)

  • Ως φυσικη συνέπεια του προηγουμένου, θεωρουν πως η κοινωνία τους αδικει. Άρα, όταν βρουν ευκαιρία, θα την πατήσουν την άτιμη την κενωνία απο κάτω!

Αυτο είναι η ερμηνεία της εννοίας «επανάσταση», στο μυαλο του μικροαστου. Κι απ’ αυτο προκύπτουν άμεσα (και άνευ τύψεων) οι διάφορες καταστροφες δημόσιας περιουσίας, εμπρησμοι, «καταλήψεις», βανδαλισμοι σε αγάλματα, κτλ κτλ.

Τα ελαττώματα, η εμπάθεια, η βλακεία, η κακία της μικροαστικης νοοτροπίας, δεν έχουν τέλος. Όμως, δεν έχουμε δει τα χειρότερα!

Το πολιτικο κατεστημένο όλα τα παραπάνω (κι άλλα πολλα) τα γνωρίζει άριστα. Δεν περίμενε απο μένα να κάτσω να τα γράψω εδω! Και, φυσικα, τα εκμεταλλεύεται!
Το πολιτικο κατεστημένο σαφως κολακεύει την πολιτικη του πελατεία, με το να επιτρέπει στον κάθε άχρηστο ν’ αποκτα πτυχίο.
Εσχάτως δε, και …διδακτορικα! Πασοκικο κατόρθωμα αυτο! (Προς μεγίστην χαραν του κάθε χουβαρντα βιομηχάνου… που θα πληρώνει δεκάρες, για ειδικευμένο προσωπικο που του προσφέρεται πλέον σε υπεραφθονία.)

Κι όχι μόνο το Πασοκ, του οποίου η πελατεία είναι συντριπτικα μικροαστικη. Όλες, μα όλες οι κυβερνήσεις απ’ το 1964 και δώθε (ναι, και η χούντα!), …αύξησαν τον αριθμο των εισακτέων στα πανεπιστήμια!!! Τα οποία πανεπιστήμια, εδω και πολλες δεκαετίες, δεν έχουν τις υποδομες να δεχθουν και να σπουδάσουν τόσο …κρέας, αλλα το επίσημο κράτος δεν δίνει δεκάρα – και δεν πτοείται! Κάθε χρόνο τα ίδια! Όχι μόνο αυξάνονται οι εισακτέοι, αλλα έχουμε και ειδικες κατηγορίες ευνοημένων εισακτέων: αθλητες, μουσικους, κτλ.

Άσε που αυτη η κατάσταση εξυπηρετει τα μάλα: καλύτερα το κατεστημένο να πληρώνει κάποια ψευτοχρήματα γι’ αποκατάσταση δημοσίων κτιρίων κάθε …δεκαοχτω Νοέμβρη, παρα ν’ αφήσει τη νεολαία να ξεσπάσει στα κεφάλια του! Διότι, αν όλα αυτα τα παιδάκια έβγαιναν στο μεροκάματο απ’ τα δεκαπέντε τους, αλλοιως θα σκεφτόντουσαν κι αλλοιως θα δρούσαν.

Πριν προχωρήσουμε, ας ρίξουμε και μια ματια στο πώς σκέπτεται η εγχώρια …δεξια! Έ, αυτη δεν ενδιαφέρεται για σπουδες, παρα μόνο για να τη σπάσει στους κανονικους φοιτητες, όταν πρόκειται να στελεχώσει με δικα της άτομα το Δημόσιο: κάτι μεταπτυχιακα του κώλου, τύπου μάρκετινγκ και μάνατζμεντ (τα λέει άριστα ο Τραϊανου αυτα – εδω, κι αλλου), αλλα …μεταπτυχιακα! Κάνε, εσυ, διδακτορικο στα Μαθηματικα… τα ίδια «μόρια» θά ‘χεις με τον «μάνατζερ»!
Κάπου εδω σταματάνε οι πνευματικες ανησυχίες της εγχώριας «δεξιας» των μαυραγοριτων, διότι ετούτοι οι άνθρωπες είναι πιο ουσιαστικοι απ’ τους μικροαστους: κυνηγάνε στα ίσα και χωρις προσχήματα το χρήμα, και δη το δημόσιο.

Τί κάνουμε λοιπον; Μονάχα ακόμη ένα κείμενο γκρίνιας; Όχι. Όχι απο τον γράφοντα.
Το να διορθώσεις όλ’ αυτα τα δεινα δεν είναι δύσκολο. Πανεύκολο είναι, αλλα δεν το θέλει κανεις («άρχων»)! Μα, θα μου πεις, τί θα κάνεις; ηλεκτροσόκ στους μικροαστους, για να τους αλλάξεις μυαλα; Σαφως όχι!

Εαν ήμουνα πρωθυπουργος, θα περιόριζα τα πανεπιστήμια της χώρας σε ένα, και τους φοιτητες στο ελάχιστο – κάπου πέντε χιλιάδες, όχι παραπάνω. Κι αυτους, δεν θα τους άφηνα να μπαίνουν και να βγαίνουν όποτε γουστάρουν. Τα πανεπιστημιακα κτίρια θα είχαν μαντρωμένη είσοδο με σεκιούριτυ, κι ο κάθε φοιτητης κάρτα. (Οι μηχανισμοι ανάγνωσης καρτων εργασίας δεν είναι καινούργιοι…) Οπότε, ούτε «εξωπανεπιστημιακα στοιχεία», ούτε επεισόδια, ούτε τίποτε – ο δε φοιτητης που πονηρα θα έδινε την κάρτα του σε άλλον (τραμπούκο, κουμπουροφόρο, κτλ), θα διαγραφόταν και δεν θα ξανάβλεπε ελληνικο πανεπιστήμιο εφ’ όρου ζωης, που να χτυπιόταν.

Εαν νομίζετε πως αυτα δεν γίνονται πουθενα, κάνετε μέγιστο λάθος. Εαν η λέξη «Κέημπριτζ» σας λέει τίποτε, θα καταλάβετε πόσο λάθος κάνετε. Εαν, επίσης, η λέξη «Αστυνομία» σας λέει κάτι, τότε σκεφθείτε αστυνομικους με πολιτικα να κυκλοφορουν «διακριτικα» στο παραπάνω πανεπιστήμιο και να κάνουν «διακριτικες» συλλήψεις, όποτε χρειαστει.
Όχι, θ’ άφηναν τέτοια κράτη τον κάθε αλήτη να κάνει ό,τι γουστάρει!

(Παρένθεση: γιατί θα χρειαστουν συλλήψεις στο Κέημπριτζ; για ποια έκτροπα; Άαααα, ξέρετε, οι φοιτητες ενίοτε δοκιμάζουν και τίποτε «πονηρα» χαπάκια! Είτε για να ξενυχτάνε για διάβασμα, είτε απο σκέτη περιέργεια. Σε τέτοιες περιπτώσεις, λοιπον, η συμπεριφορα τους γίνεται σαφως ανεξέλεγκτη.)

Και το κυριώτερο: σπουδες, βιβλία, κτλ, θα κόστιζαν πανάκριβα.

Εαν με ρωτήσετε γιατι, θα σας πω ότι σ’ αυτη την κοινωνία όλα κοστίζουν – αλλα, στη συντριπτικη πλειοψηφία των περιπτώσεων, κανεις δεν διαμαρτύρεται! Πχ θέλει αυτοκίνητο ο νέος; Δεν νομίζω ότι του το δίνει τζάμπα ο αντιπρόσωπος… Ο νέος (και οι γονεις του…) κάνει το σκατο του παξιμάδι, μέχρι να το αποπληρώσει, αλλα δεν είδα κανέναν να διαμαρτύρεται. Το ότι θα πληρώσουν για να πάρουν αμάξι, το θεωρουν αυτονόητο.
Άρα, γιατί πρέπει ένας «νέος» να πάρει πτυχίο τζάμπα; Και μάλιστα μετα να το εξαργυρώσει αγρίως στην αγορα εργασίας; Και μάλιστα, να λουστει η κοινωνία όλα τα μικροαστικα του συμπλέγματα (μίσος προς τα βιβλία, κτλ) ;

Ως αντιπαράδειγμα αυτων που λέω… θυμάστε κάτι ειδήσεις κατα καιρους, για χειρούργους που ξεχνάνε τη λαβίδα στο στομάχι του εγχειρισμένου, και ο «ασθενης απέθανεν»; Έ, μην ψάχνετε τις αιτίες! Ψάξτε τον μικροαστο πατέρα του χειρούργου!

Εαν, όμως υπήρχε το εμπόδιο των χρημάτων, το κάθε κούτσουρο δεν θα σπούδαζε. Ούτε θα το λουζόταν ο καθένας μας. Άσε που τώρα θα είχαμε τελειωμένη την …εθνικη οδο ΠΑΘΕ! 🙂
Θα μου πεις, και τί γίνεται σ’ αυτη την περίπτωση με τους όντως μυαλωμένους φτωχους; Θ’ απαντήσω κυνικα, όπως απαντάνε τ’ αμερικάνικα πανεπιστήμια: υπάρχουν και οι υποτροφίες!

Επίσης κυνικα, θα πω ότι προσωπικα δεν λυπάμαι πλέον κανέναν! Κάτι ιστορίες με «άπορες οικογένειες», «πολλα αδελφάκια», και τα ρέστα, όχι μόνον δεν μου προξενουν αισθήματα συμπάθειας, αλλα έχουν ως αποτέλεσμα ν’ ανοίξει το στόμα μου πολυ άσχημα!
Εαν έχεις πρόβλημα επιβίωσης, εαν έχεις τέτοια παλούκια στον κώλο (είπα… ανοίγει άσχημα το στόμα μου), τότε η πρώτη σου προτεραιότητα δεν είναι το πτυχίο, τεμπελχανα και ψευταρα μικροαστε! Είναι να βρεις χρήματα και φαγητο για να επιβιώσεις – κι όλα τ’ άλλα είναι παραμύθια, που πετας στα μούτρα της κοινωνίας (άρα, και τα δικα μου) για να τη δουλέψεις!
Εαν εγω πήγαινα πχ στον κινηματογράφο και στο δρόμο με χτυπούσε αυτοκίνητο, θα έψαχνα κατεπειγόντως ασθενοφόρο – όχι το νόημα της ταινίας! (Κατάλαβες αναίσχυντε μικροαστε, γιατί σε βρίζω κι εσένα και την «άπορη» οικογένειά σου; Άντε, λοιπον, στο διάολο, πιάσε κανένα σκαπτικο εργαλείο, κι άσε τις κλάψες.)

Εγω, όμως, δούλεμα δεν σηκώνω. Πρέπει να σπουδάζει μόνον όποιος θέλει «με χίλια» να σπουδάσει – και θα βρει τον τρόπο με τα χρήματα. Όπως τελικα βρίσκει χρήματα όποιος θέλει ν’ αγοράσει αυτοκίνητο, ή να πάει διακοπες, ή…

Κι έτσι, μ’ αυτα και μ’ αυτα, με μικροαστους, «απόρους», «εξωπανεπιστημιακους ταραξίες», πολιτικάντηδες, και λοιπα λαμόγια, πορευόμαστε στον εικοστον πρώτον αιώνα…
Κι επειδη τα επεισόδια, οι βανδαλισμοι, κτλ επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο, θά ‘λεγα πως δεν θά ‘πρεπε πλέον ν’ αποτελουν είδηση κάτι τέτοια και ν’ απασχολουν τα ΜΜΕ και τα ιστολόγια.

  • Ως πότε, όμως;
  • Πότε θα σοβαρευτει ο νεοέλληνας, ώστε να βάζει το πρώτο πρώτο, και το έσχατο έσχατο;
  • Ως πότε θα πληρώνω φόρους, για να σπουδάζουν οι μικροαστοι και να σπάνε τα πάντα παρέα με τα φιλαράκια τους, τους «εξωπανεπιστημιακους ταραξίες»;

Βρε, ούστ!

Υγ: Τελικα, φαίνεται πως όντως χρειάζονται αυτοι οι τύποι με τα χημικα, που κάνουν απολυμάνσεις, μυοκτονίες, κτλ. Επειδη τα βιβλία αποτελουν άριστη τροφη για …νηστικα …ποντίκια…

Φαντάσου…

27 Σχόλια

αντάσου…

Όχι, δε μιλάω για το πασίγνωστο «Ιμάτζιν» του Λέννον – αν και θα ήταν κι αυτο ένα καλο θέμα για συζήτηση. (Έχω κάτι ιδέες επ’ αυτου… φερ’ ειπειν, απόδοση των στίχων στην αρχαία Ελληνικη, ά λά Αισχύλος, και απαγγελία στην Επίδαυρο…) Άλλο «- Φαντάσου!» μας απασχολει!

Φαντάσου, λοιπον, ότι είσαι ένας συνειδητοποιημένος άνθρωπος, που αγωνια για το μέλλον, αλλα δεν βλέπει φως πουθενα.

Φαντάσου πως θες ν’ αλλάξεις. Προς το καλύτερο. Ν’ αποκτήσεις τη δύναμη ν’ αλλάξεις και τον εαυτο σου, και τον κόσμο! Να κάνεις ωραία πράγματα, χωρις να βρίσκεις εμπόδια. Ή, αν βρεις, να τα υπερνικας εύκολα, επειδη δεν θες να καθυστερεις. Επειδη οι Έλληνες καθυστερήσαμε ήδη αρκετα.

Φαντάσου πως ψάχνεις τον δρόμο προς αυτον τον σκοπο.

Φαντάσου πως τελικα καταλαβαίνεις, ότι για να γίνει η αντίδραση που θα σε «ημιθεώσει», χρειάζεσαι …καταλύτη.

Φαντάσου πως δεν βρίσκεις τον καταλύτη, αλλα …σε βρίσκει αυτος!

Φαντάσου, λέει, εκει που περπατας μέσα στη νύχτα κι αναπνέεις τον νυχτερινο αέρα, η νύχτα να γίνεται μέρα. Επειδη ένα άστρο έγινε ένας μικρος ήλιος!

Φαντάσου πως, αφου τρίψεις τα μάτια σου να συνηθίσουν το φως το ξαφνικο, αισθάνεσαι «κάτι» ν’ αλλάζει μέσα σου… αισθάνεσαι στο κεφάλι σου κάτι σα ζαλάδα και μέθη μαζι… Προς στιγμην σου φεύγουν οι δυνάμεις σου, θες να πέσεις κάτω σα μεθυσμένος, αλλα κρατιέσαι απ’ το πλησιέστερο στήριγμα… Συνέρχεσαι… Απ’ το μυαλο σου παρελαύνουν με ταχύτητα τρελλη προβλήματα με τις λύσεις τους, σα να κάνουν πασαρέλλα… για την ακρίβεια, οι λύσεις πριν απ’ τα προβλήματα!

Φαντάσου πως βλέπεις άλλους νυχτερινους περαστικους να πιάνονται -σαν εσένα- απ’ όπου βρουν, για να μην πέσουν κάτω, κι άλλους να σε βλέπουν και να φεύγουν τρέχοντας.

Φαντάσου πως, μέχρι να φτάσεις σπίτι σου, η ζαλάδα έχει περάσει τελείως… αλλα δεν σε πιάνει ύπνος.

Φαντάσου πως την επόμενη μέρα βλέπεις ανθρώπους (ανθρώπους; ) πεσμένους κάτω, στον δρόμο και τα πεζοδρόμια, νεκρους – ή μ’ ελάχιστα σημεία ζωης. Ακόμη. Σε λίγο ξεψυχάνε κι αυτοι, σαν τους κηφήνες των μελισσων το προχωρημένο φθινόπωρο.

Φαντάσου πως δεν στεναχωριέσαι για τους νεκρους… κάτι μέσα σου σου ψιθυρίζει πως δεν είχαν ψυχη… Δεν ήταν κάν άνθρωποι…

Φαντάσου πως στις ειδήσεις οι γιατροι των νοσοκομείων λένε πως δεν μπορουν να βρουν τί φταίει για τους μαζικους θανάτους. Αλλα δεν ασχολούνται πλέον, καθως η κατάσταση δεν ελέγχεται. Μόνο για την απομάκρυνση των πτωμάτων πρέπει να λάβουν μέριμνα οι Αρχες, καθως εγκυμονει κίνδυνος σοβαρων μολύνσεων.

Φαντάσου ότι εσυ γελας, όταν ακους για «μολύνσεις»! Κάτι μέσα σου σου λέει πως δεν πρόκειται να σ’ αγγίξει καμμία μόλυνση… Στο μυαλο σου τριγυρνάει η έκφραση «καθαρτήριον πύρ»

Φαντάσου πως ο πληθυσμος έχει γίνει ελάχιστος… ελάχιστα είναι τ’ αυτοκίνητα που κινούνται…

Φαντάσου, ωστόσο, πως, όποιον συναντας, σου χαμογελάει – κι αμέσως γνωρίζεις τα πάντα γι’ αυτον, κι αυτος για σένα! Όποιον συναντας – ή σχεδον.

Φαντάσου, όμως, πως την επόμενη μέρα ακόμη υπάρχουν και κάποιοι ζωντανοι άνθρωποι (άνθρωποι; ), που, όταν συναντιέστε, αισθάνεσαι ότι προσπαθουν να σου «κάψουν» το μυαλο…

Φαντάσου, επίσης, ότι «απαντας» με τον ίδιο τρόπο – και προσθέτεις ακόμη έναν νεκρο στο πεζοδρόμιο.

Φαντάσου πως μαθαίνεις απ’ τις ειδήσεις ότι σ’ άλλα κράτη συμβαίνουν παρόμοια φαινόμενα, πλην όμως σε πολυ μικρη κλίμακα. Μεμονωμένα περιστατικα ανθρώπων που ξαφνικα προφητεύουν, ή αιωρούνται πάνω απ’ το έδαφος, ή…

Φαντάσου πως η χώρα σου παύει ξαφνικα να έχει κυβέρνηση και Βουλη, επειδη τα περισσότερα μέλη τους πέθαναν τη χθεσινη νύχτα.

Φαντάσου ότι εχθρικα κράτη το μαθαίνουν αυτο, και εξορμουν εναντίον της χώρας σου με στρατεύματα.

Φαντάσου πως κανεις ξένος στρατιώτης δεν περνάει τα σύνορα… ζωντανος… ή, κι αν τα περάσει, θα τα περάσει αφου έχει πετάξει τα όπλα του! Εχθρικοι πιλότοι πεθαίνουν ξαφνικα εν πτήσει, και τ’ αεροπλάνα τους πετάνε ακυβέρνητα, μέχρι να πέσουν στο έδαφος, πολυ μακρια απ’ τους αρχικους τους στόχους.

Φαντάσου πως τα εχθρικα κράτη (προβληματισμένα) ψάχνουν αντιπροσώπους της χώρας σου, για να συνάψουν ειρήνη.

Φαντάσου πως οι συμπατριώτες σου διαλέγουν (κι) εσένα!

Φαντάσου πως, όταν περνας μπροστα απ’ τους αντιπροσώπους του εχθρου, τυγχάνεις τιμων παλιου Κινέζου αυτοκράτορα. Όλοι υποκλίνονται βαθεια μπροστα σου, με σεβασμο… Ή, ίσως, φόβο;

Φαντάσου πως, αφου υπαγορεύσεις τους όρους σου, αρχίζεις να ζητας πράγματα …πέραν των συμφωνηθέντων!

Φαντάσου πως όλοι υπακούνε στη θέλησή σου! Όλοι όσοι σε ξέρουνε, δηλαδη.

Φαντάσου πως, αυτοι που (δεν σε ξέρουν και) δεν υπακούνε και πάνε να προβάλουν αντίσταση, πέφτουν κάτω στο έδαφος και πεθαίνουν… Πεθαίνουν πολλα «σκληρα καρύδια», μέχρις ότου διαδοθει το μήνυμα πως έχουν να κάνουν με θεους επι Γης – και πάψει κάθε αντίσταση.

Φαντάσου, ακόμη, πως στιγμες-στιγμες βλέπεις πράγματα περίεργα… Σα να παρακολουθεις ταινία επιστημονικης φαντασίας! Κάποιες οντότητες, αόρατες υπο …κανονικες ανθρώπινες συνθήκες, χτυπιούνται με κάποιες άλλες, επίσης αόρατες. Πλην όμως, οι μεν είναι εχθρικες και οι δε φιλικες. Τελικα, οι φιλικες επικρατουν κατα κράτος.

Φαντάσου πως μετα είσαι ο απόλυτος κυρίαρχος του πλανήτη! Εσυ και τα ημίθεα αδέρφια σου

Φαντάσου πως αρχίζεις να θεωρεις τον πλανήτη μας κάτι σαν μεγάλο σπίτι σου… και το σπίτι χρειάζεται νοικοκύρεμα

Φαντάσου πως όλοι οι ζωντανοι άνθρωποι, σα μια μεγάλη παρέα, σε βοηθάνε να νοικοκυρέψεις τη Γη.

Φαντάσου πως, μετα, έχεις όλον τον χρόνο… ήσυχος πλέον, ήρεμος, χωρις οποιαδήποτε προβλήματα… ν’ ασχοληθεις με την πνευματικη σου καλλιέργεια. Να βρεις τις λύσεις σε προβλήματα προαιώνια… Ποιοι είμαστε; Απο πού ερχόμαστε; Πού πάμε;… Αλλα, για στάσου! Οι λύσεις έρχονται προτου καλα-καλα διατυπώσεις τις ερωτήσεις!

Φαντάσου πως θες να μοιραστεις τη χαρα της (νέας) ζωης με ατέλειωτα πλήθη φίλων… Με καλο κρασι, βιβλία, ταινίες, παιχνίδια, κουβέντα… Χωρις έγνοιες… Χωρις ανησυχία, χωρις φόβο…

Φαντάσου πως ανταποκρίνονται στη σιωπηλη σου πρόσκληση άπειροι άνθρωποι!

Φαντάσου, πως όλ’ αυτα είναι η γέννηση μιας νέας ανθρωπότητας!

Φαντάσου, τέλος, πως όλ’ αυτα είναι πολυ, μα πολυ κοντα μας…

Το ηφαίστειο που ξυπνα…

19 Σχόλια

, λοιπον, δε μπορει! Κάποιες αγαθες, ανώτερες οντότητες μου κάνουν δώρα! (Πνευματικης φύσεως, εννοείται.) Οπότε, αισθάνομαι κι εγω με τη σειρα μου υποχρεωμένος να τα μοιραστω μαζι σας, τηρώντας απαρεγκλίτως το: «Δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε!».

Σήμερα διάβασα αυτην εδω την ανάρτηση του «Αρχαίου», και με διαφορα μισης ώρας αυτην εδω του «Τα χάλια» (της Θεσσαλονίκης). «- Κοίτα κάτι συμπτώσεις!», θά ‘λεγε κανεις – και θά ‘χε δίκιο!
(«Συμπτώσεις», όμως; Όταν αρχίζουν και μαζεύονται πολλες, πολυ αμφιβάλλω…)

Θα σας δώσω, λοιπον, τα εύκολα.

Επειδη, όπως γνωρίζετε, είμαι γατόνι στα συμβολικα, αμέσως έκαναν «όπατις!» στο μυαλο μου οι συνδέσεις:

  • Άγιος Νικόλαος ίσον Ποσειδώνας, και
  • Κούβα ίσον μέρος της Ατλαντίδας.

Αυτα δεν τα έγραψα στον σχολιασμο μου στο ιστολόγιο του «Αρχαίου», επειδη θεωρω πως δεν έχω το (ηθικο) δικαίωμα να δημοσιεύω πρόωρες σκέψεις σε ξένα ιστολόγια. Τα γραπτα εκει τα διαβάζει κι άλλος κόσμος, άσχετος, που δεν έχει τη δικη μου παλαβωμάρα με τα παράξενα.

Τα γράφω, όμως, εδω.

Η δεύτερη είδηση, για τους νέους Ορθοδόξους «απο τη φυλη των Μάγιας» δεν είναι απόλυτα ακριβης. «Φυλη των Μάγιας» δεν υφίσταται σήμερα – τουλάχιστον αμιγης. Υφίστανται διάφορες αυτόχθονες (υπο)φυλες, φυσικα συγγενεις μεταξυ τους, οι οποίες, όμως, δεν προέρχονται όλες απ’ τους Μάγιας.
Είναι σα να λέμε: «- Όλοι οι Έλληνες είναι απόγονοι των Πελασγων!», πράγμα εσφαλμένο – αν και Έλληνες διαφόρων καταγωγων και Πελασγοι είμαστε συγγενεις μεταξυ μας.


Σ
ήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες για τα φυλετικα. Όμως, θα σας βάλω τις δύσκολες ερωτήσεις – διότι θέλω να (τις) σκεφτείτε! Μ’ αρέσει οι αναγνώστες/τριες μου να σκέφτονται, και μάλιστα σε υψηλες στροφες:

  • Τί γυρεύουν οι «Μάγιας» και προσέρχονται στην Ορθοδοξία – και μάλιστα μαζικα (μισο εκατομμύριο κόσμος δεν είναι και λίγο…) ;

Είναι μονάχα το γεγονος ότι η εκει Ορθόδοξη Ιεραποστολη αποτελείται απο καλους ανθρώπους; Είναι ότι βρήκαν απαντήσεις σε ερωτήματα, στα οποία δεν τους απαντάει ο Καθολικισμος, ή οι δικες τους παραδόσεις;

Εαν, τώρα, αρχίζετε να υποψιάζεστε την απάντηση, ιδου και η επόμενη -πολλαπλη- ερώτηση:

  • Γιατί συμβαίνει αυτο; Γιατί συμβαίνει τώρα; Είναι μεμονωμένο γεγονος;

Οι απαντήσεις που βρήκα εγω σ’ αυτα, δεν είναι ούτε εύκολες, ούτε παιχνίδι… Όχι έτοιμες λοιπον – αν και σας αγαπω πολυ, και το ξέρετε!

Κάποια στιγμη, στο μέλλον, μπορει ν’ ασχοληθω διεξοδικα… και τα τεμπελόσκυλα μεταξυ υμων να βρουν έτοιμο υλικο! 🙂 Μέχρι τότε, όμως, θα σας θυμίσω το των αναρχοαυτονόμων:

«- Έχουμε πόλεμο, μωρο μου!»

Υγ: Ούτε οι Μάγιας λέγονται «Μάγιας» στη γλώσσα τους, ούτε το Γιουκατάν λέγεται «Γιουκατάν».
Για το δεύτερο, γνωρίζω πως, όταν έφτασαν οι Ισπανοι, βρήκαν κάτι βαρκάρηδες ντόπιους, και τους ρώτησαν ποια είναι αυτη η χώρα. Οι ιθαγενεις απάντησαν: «- Σίου θάν!», που στη γλώσσα τους σημαίνει: «- Δεν καταλαβαίνουμε!» – οπότε, απο παραφθορα κατέληξε «Γιουκατάν».

Αυτο το «- Σίου θάν!», όμως, εμένα μου θυμίζει το: «- Συ, ουδέν!»

Σας βοήθησα τώρα; 🙂

Υγ 2: Ο Κολόμβος ειχε πάρει μαζι του κι έναν ευρυμαθη, πολύγλωσσο εβραίο – για συνεννόηση με τους πληθυσμους που «τυχόν» θα έβρισκε. Ο οποίος εβραίος γνώριζε μέχρι και …αρχαία Ελληνικα!

Μήπως σας βοήθησα λιγάκι περισσότερο; 🙂

Older Entries