ποτίθεται, τώρα, πως εσυ -ποδοσφαιρικως- υποστηρίζεις την Εθνικη Πυγμαίων! Είσαι φανατικος φίλαθλος, και πας στο γήπεδο πλήρως εξοπλισμένος: καπέλλο-κλόουν στα εθνικα χρώματα της Πυγμαιολάνδης, κασκόλ, βουβουζέλα, τρανζίστορ (να μαθαίνεις και τί κάνουν οι αντίπαλοι!). Μάλιστα, είσαι και ιδεολογικως εξοπλισμένος! Ξέρεις ν’ απαντας στις κακίες που εκτοξεύουν οι αντίπαλοι, του τύπου: «- Πυγμαίοι, δείξτε μας το μπόϊ σας!»… Στο οποίο εσυ απαντας: «- Ποιο μπόϊ; το κάθετο, ή το λοξως κάθετο;» 🙂
Επίσης, οι Πυγμαίοι είναι καθαρα ερασιτέχνες: βοσκάνε αιγοπρόβατα 5 μέρες, το Σάββατο μαζεύονται για προπόνηση, και την Κυριακη μάτς.

Τέλος πάντων, κάποια στιγμη η ομαδάρα σου κληρώνεται να παίξει με (επαγγελματίες) αντιπάλους που παίζουν 4-3-2-1 και χρησιμοποιουν φουνταριστο ψηλο. Πχ σαν τον Κόλλερ, τον Κλόζε, τον …Σουηδο Ιμπραχήμοβιτς, τον άμπαλλο κρεμανταλά «Αεροπορία» Κράουτς, και λοιπους παρόμοιους. Ξεκινάει το μάτς, οι αντίπαλοι κάνουν κατ’ ευθείαν σέντρα στο κεφάλι του ψηλου, και βντούπ! η μπάλλα στα δίχτυα!… Η Εθνικη Πυγμαίων βρίσκεται πίσω στο σκόρ με 1-0. (Εαν, μάλιστα, ο ψηλος είναι ολίγον φαλακρος, η μπάλλα θα σκάσει πρώτα στην ιδρωμένη καράφλα, και απ’ τα μικρόφωνα του αγωνιστικου χώρου θ’ ακουστει κάτι σαν «πλότς-βντούπ».)
Μετα απο πέντε λεπτα επαναλαμβάνεται το κόλπο, 2-0. Οι Πυγμαίοι αντιλαμβάνονται πως δεν μπορουν να κερδίσουν κεφαλια απ’ τον ψηλο, και σπεύδουν να μπλοκάρουν αυτον που του κάνει σέντρες. Ώσπου να σπεύσουν, όμως, έχουμε φτάσει στο 3-0. Και με το που έσπευσαν, τί έγινε; Βρίσκει τρύπα στην άμυνα το αριστερο εξτρέμ, και ρίχνει άλλα δυο τεμάχια χαλλλαρα. 5-0…

Οι Πυγμαίοι, πανικόβλητοι πλέον, δεν ξέρουν ποιον να παίξουν μαν-του-μαν, ή σε ποιον να κάνουν «όβερτσαρτζ» μπλόκο με αμυντικους και στόππερ. Κι έτσι, ξαναβρίσκει ευκαιρία ο ψηλος και ρίχνει άλλα δύο τεμάχια με το άθλιο κεφάλι του… 7-0. Κάπου ανάμεσα ξεφεύγουν το δεξι εξτρέμ κι ο κεντρικος αμυντικος των αντιπάλων, και σκοράρουν κι αυτοι. 9-0 και το μάτς λήγει, οι δε Πυγμαίοι απαρηγόρητοι κάνουν δηλώσεις στο πρέςς-ρούμ: «- Δεν είμαστε δα και τόσο χάλια, όσο δείχνει το σκόρ!»
Κι εσυ, δακρυσμένος, επιστρέφεις σπίτι σου ψιθυρίζοντας: «- Δεν πειράζει, ρε Πυγμαιολανδάρα! Άλλη φορα!». Και τραγουδας τον φοβερο στίχο του Ρασούλη

Μεσ’ στ’ αποδυτήρια κλαίω μοναχος…

Δυστυχως, όμως, το ηθικο της ομάδας είναι κομμένο, και την επόμενη φορα οι φήμες και μόνον ότι οι αντίπαλοι έχουν ψηλο φουνταριστο, ξαναφέρνουν ήττα με 3-0 χαλλλαρά.

Γελάτε, έ; Εαν, όμως, φέρουμε το πράγμα στις πραγματικες του αναλογίες, αυτο καθίσταται τραγικο! Εαν, δηλαδη:

  • Στη θέση της Εθνικης Πυγμαίων βάλουμε την Ελλάδα.
  • Στη θέση των αντιπάλων βάλουμε τις εκάστοτε «Μεγάλες Δυνάμεις» (Και τις λιγώτερο …μεγάλες!)

Τότε, στη θέση της σέντρας στο κεφάλι του ψηλου, μπαίνει ένα απλούστατο κόλπο, ηλικίας περίπου τετρακοσίων ετων, το οποίο αποκαλείται (τουλάχιστον απο τον συγγραφέα) «Η Αόρατος Αρχη».

Δηλονότι: Κάθε φορα που η Ελλάδα βρίσκεται σε άσχημη θέση, εφορμουν στίφη απο παπαγαλάκια, τα οποία προσπαθουν να πείσουν τους Έλληνες πως ναι, υπάρχουν …αόρατες δυνάμεις, ισχυρότατες, οι οποίες θα κατατροπώσουν τους εχθρους μας – και όποιον διανοηθει να μας πειράξει.
Φυσικα, όπως καταλαβαίνετε, ουδέποτε υπήρξαν τέτοιες δυνάμεις. Πλην όμως:

Όποτε ο Ελληνικος Λαος έκανε το λάθος να «τσιμπήσει» στις σχετικες φήμες περι «Αοράτου Αρχης», τον έπαιρνε ο διάολος και τον σήκωνε. (Εκτος απο μία και μοναδικη φορα – αλλ’ αυτα θα τα πούμε με τη σειρα τους.)

Ας ξεκινήσουμε να δούμε τα ιστορικα (αντι)παραδείγματα…

α. Ειδικη περίπτωση – Ο Θεος!

Εδω, καντάρια αναλύσεων πάνε κατ’ ευθείαν στον πάτο της χέστρας, διότι όλα περιέχονται στη φράση: «… Γιατ’ είναι θέλημα Θεου η Πόλη να τουρκέψει!»

!!!!!!!!!!!

Φυσικα, σε όσους μιλάνε για «θέλημα Θεου», είναι σχεδον αδύνατον ν’ αντιτάξεις λογικη. Ρωτας πχ: «- Πότε σας τά ‘πε εσας αυτα ο Θεος, ρε μόρτες, κι εμεις δεν μάθαμε τίποτε;» Αλλά μην περιμένεις να πάρεις απάντηση…
Έτσι, προσπερνάμε το συγκεκριμένο αντιπαράδειγμα, και απλα θέτουμε ένα «κουΐζ» στους βαρεμένους βυζαντινολάγνους:

Ο …αρχιγνώστης του θείου θελήματος (προφανως …μυστικοσύμβουλος του Θεου! 🙂 ) Γεννάδιος-Σχολάριος, πόσον καιρο διετέλεσε πατριάρχης; Και γιατί έπαψε να είναι πατριάρχης; (Οι απαντήσεις στο επόμενο.)

Άκου, …«θέλημα Θεου»!!! Δεν είμαστε καλα!

Advertisements