μενα που μ’αρεσει παρα πολυ η φυση σε σημειο να αρρωσταινω με τις πολυκατοικιες και τ’αυτοκινητα εχω την αισθηση οτι ζω σε πολιτισμο τρελλων…

καθε φορα που στηνομαι στην ουρα μιας τραπεζας η μιας δημοσιας υπηρεσιας με πιανει εντονοτατα η αισθηση οτι ζω με ψυχοπαθεις…

μεσα στα αποστειρωμενα νοσοκομεια η οταν ο δικηγορος ανοιγει το φακελο μιας δικογραφιας νοιωθω οτι η τρελλα δεσποζει στο βασιλειο της…

εμενα οι αξιες μου ηταν μια βαρκαδα η το να τρεχεις με ενα αλογο μεσα απο το δρομο του δασους, η να τρως κερασια σε καποια αυλη το καλοκαιρι και μετα το βραδυ στρωματσαδα να κοιτας τ’αστερια..

πως εμπλεξα με τους πολιτισμενους δεν το ξερω ουτε ξερω ποιες αναγκες μου επεβαλαν να φορεσω μια μασκα ρολου σ’αυτο τον πολιτισμο..

αυτη ειναι η πρωταρχικη αισθηση αλλοτριωσης για την οποια μεμφομαι τον εαυτο μου…

καθε μερα που ξημερωνει και καθε Δευτερα ειδικα που ξεκιναει το γαιτανακι των καταναγκασμων ειναι μια μαχαιρια σε μνημες ωραιες παιδικες οπου το συμπαν ηταν ενας στιβος οπου καλλιγραμοι αθλητες και αθλητριες θα αγωνιζοντουσαν για το καλλος και την αρετη αδιαφοροι για συμβιβασμους, κατινιες, προσαρμογες, σκοπιμοτητες, καταναγκασμους, ρολους…

τελος παντων αποφασιζει κανεις πως δεν θα γινει ερημιτης και θα συναναστραφει με τους τρελλους, αλλα οι τρελλοι το χουν παρακανει τελευταια…

βλεπεις παροτι βγαλαμε απο τη ζωη μας τη φυση και βαλαμε το μπετον και τη μηχανη ειχαμε διατηρησει καποια ψηγματα πολιτισμικων αξιων παλιοτερων και καλυτερων εποχων…

τωρα το προβλημα ειναι οτι αυτες οι αξιες των πατεραδων και των παππουδων μας…

υποχωρουν μπροστα στην επιτακτικη αναγκη που μας δημιουργουν ασυνειδητα οι κακοι του παραμυθιου…

να γινετε ενα ψηφιακο κοπαδι, ο μαγος της φυλης που γνωριζει θα σας μιλησει απο την τηλεοραση με τη φωνη της Ολγας Τρεμη η του διασκεδαστη Λακη Λαζοπουλου η του αδιαφθορου Τριανταφυλλοπουλου..

ο μαγος της φυλης θα φοραει μεσα απο το μαγικο καθρεφτη διαφορετικη μασκα καθε φορα και θα σας μιλαει με τη φωνη διαφορετικων ψηφιακων πνευματων…

και ολα τα ψηφιακα πνευματα συμφωνουν πως ολες οι αξιες των πατεραδων και των παππουδων μας και οι κωδικες επικοινωνιας τους και η αισθητικη των καλλιτεχνηματων τους και η εφεση τους για ελευθερια και πολιτισμικικη ιδιοπροσωπεια..

δεν εχουν πια καμια αξια ουτε καμια χρησιμοτητα η ηδονη μπροστα στην απολαυση του να συμμετεχεις στο ψηφιακο οργιο με τις ψηφιακες περσονες που υποδυεται ο μαγος…

τωρα οι περσονες συμφωνουν ολες πως τα κρατη, οι τροποι οργανωσεις που επελλεξαν οι παππουδες για ασφαλεια εναντι εξωτερικων εχθρων και κεντρικη οργανωση των δραστηριοτητων της ομαδας ειναι κατι ανωριμο, ενα επικινδυνο παιχνιδι για ωριμους ψηφιακους θεατες, πως ειναι καλυτερο σε τελικη να εμπιστευθουμε υπερεθνικους οργανισμους να κυβερνουν τους τρεντυ ψηφιακους ψηφοφορους…

τωρα αυτοι οι υπερεθνικοι οργανισμοι λεει ο συνωμοσιολογος της γειτονιας πως ειναι υπευθυνοι για το βιτσιο του να σε θαβουν σε ενα στενο κουβουκλιο πριν μπεις στο Ναο του Χρηματος στη γειτονια σου κι εκει να σε παρακολουθει ενας παντεποπτης οφθαλμος πριν σου δωσει το συνθημα να εισελθεις στο Ναο, συνθημα που εμφανιζεται ως μια μαγικη πρασινη γραμμη που σημαινει πως η ψηφιακη πραγματικοτητα θα σου επιτρεψει αλλη μια συναλλαγη με το χρημα…

αλλα ο συνωμοσιολογος της γειτονιας ειναι μια παρενεργεια της ορθοτητας του συστηματος, ενας γκρινιαρης ιος που νομιζει οτι μπορει να διαταραξει τις μαγικες εικονες που στελνει στα μυαλα μας ο ψηφιακος μαγος που μας θελει ψηφιακα κοπαδια ωστε να καταναλωνουμε ψηφιακα αγαθα και ψηφιακες αξιες…

τελος παντων ο συνωμοσιολογος λεει πως η μεγιστη πουστια που εκανε ο ψηφιακος μαγος ειναι να αποθαρρυνει τους ανθρωπους να φτιαχνουν οι ιδιοι το ψωμι τους και μετα να τους μαζευει στις πολεις αρχικα σε κλουβια απο μπετον που σχηματιζουν γιγαντιαιες κυψελες και στη συνεχεια σε ψηφιακα κλουβια που δημιουργει η επαφη με το μαγο…

ο μαγος λεει πως ειμαστε ανικανοι να διαχειριστουμε τα τροφιμα και τις πηγες του νερου, τις παραλιες και τα μνημεια των προγονων, αυτα που κρυβει στα σπλαχνα της η τροφοδοτρα γη κι αυτες τις μηχανες που παραγουν οι στρατιες των εργατων…λεει πως καλο ειναι να τα διαχειριζεται αυτα η Παγκοσμια Τραπεζα η το Διεθνες Ταμειο ως η ψηφιακη ενσαρκωση της Μεγαλης Μητερας και του τολμηρου Γιου της, βλεπεις καποτε πιστευαν στη Μεγαλη Μητερα που ηταν η πεμπτουσια της Φυσης, σημερα χρειαζομαστε μια Ψηφιακη Μητερα καθως γιναμε ψηφιακοι πολιτες και δε γνωριζουμε να φτιαξουμε ψωμι η να ψαρεψουμε ψαρια η να αρμεξουμε την κατσικα, αυτα ολα θα τα αναλαβει η Ψηφιακη Μητερα για το καλο μας και σε λιγα χρονια θα στηνομαστε ουρες για να εξασφαλισουμε λιγο γαλα αφου πρωτα περασουμε απο το στενο κουβουκλιο οπου θα μας κοιταει ο παντεποπτης οφθαλμος μεχρι να εμφανισει την πρασινη γραμμουλα…

.

Advertisements