α παρακαλούσα…

…ευγενικα,…

…μετα τα τραγικα γεγονότα της 6ης Μαΐου 2010 στο υποκατάστημα της τράπεζας «Marfin» στην Αθήνα:

Να ΜΗΝ ξανακούσω / ξαναδιαβάσω / ξαναδω συνηγορίες υπερ των δήθεν «Έψιλον». Ποτέ ξανα. Οριστικα.

Στο διάβα των αιώνων, η Ελλάδα και οι Έλληνες πλήρωσαν πάαααρα πολυ τα δώρα που έδωσαν απλόχερα στην υπόλοιπη ανθρωπότητα. Με …αγνωμοσύνη άπειρη! Μέχρι πρόσφατα πληρώναμε. Θά ‘πρεπε, λοιπον, κάποια στιγμη να μας αφήσουν οριστικα στην ησυχία μας, διότι φτάνει πια! Νισάφι!

Αντ’ αυτου, όχι μόνο εξακολουθούμε να πληρώνουμε παντοιοτρόπως, λες και χρωστάγαμε, αλλα μας έδειξε το υπόλοιπο κομμάτι της («)ανθρωπότητας(«) πως δεν υπολογίζει ούτε τις ζωες μας τις ίδιες.

Κι απο πάνω, έχουμε και διάφορα αχαρακτήριστα ανθρωπάκια να επαναλαμβάνουν τα ξεράσματα περι «Έψιλον», σα σκατόμυγες που έρχονται επίμονα στο φαγητο σου. Κι εσυ τις διώχνεις, αλλ’ αυτες εκει! Εκει! Μέχρι να κάτσουν στο πιάτο και να το μαγαρίσουν.

Εντάξει, δεκτο είναι να πουλάει κανεις παραμύθια, προκειμένου να βγάλει έντιμα το ψωμι του – να μη γίνει κλέφτης.
Εντάξει, δεκτο είναι όταν στριμώχνεται, πχ όταν τον ρωτάνε γιατί οι (ανύπαρκτοι) «Έψιλον» δεν παρεμβαίνουν για να σβήσουν το χρέος της Ελλάδας, να ψελλίζει διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες, πχ «έχουν στρατηγικο σχέδιο». Όποιος θέλει, τις ακούει – διότι στις μαλακίες ουδέποτε μπήκε φόρος. Όποιος δεν θέλει, τις γράφει εκει που αξίζουν να γραφτουν. (Προσωπικα, στον πάτο της χέστρας σε δημόσιο καμπινέ.)

Αλλα τώρα, που άρχισαν να χάνονται ανθρώπινες ζωες -και γράφω «άρχισαν», διότι δυστυχως προβλέπω πως οι τέσσερεις ζωες στη «Marfin» δεν θα είναι οι μόνες ζωες Ελλήνων, που θα χαθουν βιαίως απο τις γνωστες και μη εξαιρετέες «αιτίες» -, ΜΗΝ τολμήσει κανεις να πει / γράψει ότι οι «Έψιλον» έχουν στρατηγικο σχέδιο και δεν εμφανίζονται, και πως όλ’ αυτα γίνονται για να ξυπνήσουν οι Έλληνες (πού να «ξυπνήσουν», ρε λεχρίτες; στον Άλλο Κόσμο; ), διότι απο τον γράφοντα θ’ αντιμετωπιστει ως προδότης.

Πράγμα που σημαίνει:

  • Όσο κρατιέται μακρια μου, ξεγυρισμένο χέσιμο απο το παρον ιστολόγιο.
  • Αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και βρεθούμε κοντα, θα του σπάσω το κεφάλι με ό,τι βρω πρόχειρο. Καρεκλοπόδαρο, σιδερολοστο, γροθιες, κλωτσιες.

Επειδη ακριβως «μας κρίνουν οι νεκροι και οι αγέννητοι».

Δικαιολογίες τέλος. Μαλακίες τέλος. Ανοχή τέλος.

Υγ: Κάποια μέρα που θα είμαι ψύχραιμος, θα γράψω άρθρο για το ποιος ήταν ο «Αγαθάγγελος», ποια ήταν η «Αόρατος Αρχη», ποια η «Εργασία», ποιες οι «Ανθήλες» (με τις …αναμενόμενες εμφανίσεις στις …καφετέριες της Θεσσαλονίκης), και τί αποκριάτικο κοστούμι (πρακτόρικο) είναι οι «Έψιλον». Μέχρι τότε, στους εψιλονολάγνους συνιστω να βγάλουν το σκασμο.

Ά, ρε, Έλληνα, πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε…

Advertisements