Αρχική

Ανάφλεξη του Δία – υπερεπείγον

30 Σχόλια

ετα απο μία αναγκαστικη αποχή αρκετων ημερων απο το Διαδίκτυο, διάβασα σήμερα στον «δάσκαλο» Γκόρο Αντάτσι ότι επίκειται η έναρξη της διαδικασίας ανάφλεξης του Δία ανάμεσα στις 7 έως 13 Ιουνίου τρέχοντος έτους.

Ο Αντάτσι ουδέποτε έχει γράψει μαλακίες. Τα άρθρα του στον τομέα του (τα «υπόγεια ρεύματα») είναι πάντοτε «λίρα εκατο». Το κακο, όμως, είναι πως ο γράφων υπήρξε αρκετα αφελης, ώστε να νομίζει ότι τα «σκουπίδια του πλανήτη» θα στείλουν διαστημόπλοιο με πυρηνικα, ώστε ν’ αναφλέξουν τον Δία. (Και μάλιστα, αυτο θα έπρεπε ήδη να έχει ξεκινήσει το ταξείδι του εδω και καναδυο χρόνια.)
Δεν σκέφτηκε ο γράφων, πανάθεμα την εξυπνάδα του, ότι αυτη η δουλεια μπορει να γίνει και με ακτινοβολίες!

Και το ακόμη χειρότερο, ο γράφων έχει ήδη φτάσει στο (ατράνταχτο) συμπέρασμα ότι αυτη ακριβως η δουλεια πήγε να γίνει και τότε! Ναι, όταν εξερράγη ο Φαέθων!
(Τί έχω πάθει τελευταία; Καλοκαιρινη τεμπελίτιδα; Δεν βλέπω πράγματα, που βρίσκονται μπροστα στα μάτια μου! Φτύστε με, μη βασκαθω!…)

Σας το λέω πολυ πριν τη δημοσίευσή του (για να μην περιμένετε), και για να προλάβω τα γεγονότα, και για να μην έχετε απορίες – επιστήμονες και …απιστήμονες:

Αυτο ακριβως έφαγε τους κατοίκους του Φαέθονα, η προσπάθεια ανάφλεξης του Δία!

Δεν υπολόγισαν, όμως, ότι ο Δίας θ’ αντιδρούσε!… Και πώς θ’ αντιδρούσε!

(Δεν είναι τ’ αστέρια απλως «μύδροι διάπυροι», καημένε Αναξαγόρα!)

– Και τί γίνεται σήμερα, ρε Εργοδότη; Θ’ ανατιναχτει και η Γη;

Κατα τη γνώμη μου όχι – διότι δεν συντρέχουν οι «λοιπες» προϋποθέσεις, που …συνέτρεχαν τότε. Επίσης κατα τη γνώμη μου, εαν …»κάποιες» υπερ-αόρατες «κεφαλες» λήψεως αποφάσεων έδωσαν εντολη για Δία …στα κάρβουνα, και πάλι δεν υπολόγισαν την λίαν προσεχη αντίδραση του Δία! Ο Δίας μπορει ν’ αναφλεγει, αλλάΈ, αυτο το «αλλά» είναι που θα τους φάει! 🙂

Αλλα, θα μου πεις, αν είχαν μυαλο, ο Φαέθων ακόμη θα έλαμπε στον νυχτερινο ουρανο!

Συμπερασματικα, θαρσείτε Έλληνες! Έφτασε η ώρα μας να …λάμψουμε!

Αλλα έφτασε και η …ώρα «τους»!… Ξέρετε ποιανων…

Υγ: Αφιερωμένο στους θανόντες ακτιβιστες στο ταξείδι προς τη Γάζα. «Αποχωρήσαντες» φίλοι, «αποχωρήσασες» φίλες, σας και μας περιμένει ο ίδιος ο Δίας!

Μεσογειακος προκατακλυσμιαιος κοσμος

35 Σχόλια

Μεσογειος οπως την ξερουμε σημερα δεν υπηρχε…

η ιταλικη χερσονησος ενωνοταν με τη Σικελια και τη Μαλτα και συνεχιζε μεχρι και τη σημερινη Τυνησια ενωνοντας Ευρωπη με Αφρικη…

αριστερα της Ιταλιας προβαλλε μια μεγαλη χερσονησος που περιλαμβανε την Κορσικη και τη Σαρδηνια…

τα Στενα του Γιβραλταρ δεν ειχαν διαμορφωθει, η διοδος προς τον Ατλαντικο ηταν κλειστη…

ολα τα σημερινα μεσογειακα παραλια βρισκοντουσαν τοτε καμποσο πιο μεσα προς τη θαλασσα..

θαλασσα ομως οπως ειπαμε δεν υπηρχε, υπηρχαν δυο μεγαλες λιμνες, ας τις πουμε μεσογειακες λιμνες, μια αριστερα της Ιταλιας μεχρι και το φραγμα της ξηρας προς τον Ατλαντικο και μια δεξια της Ιταλιας που εφτανε ως τα μικρασιατικα παραλια…

υπηρχε και μια τριτη λιμνη εξισου μεγαλη κι αυτη που βρισκοταν στο χωρο της σημερινης Σαχαρας, αυτη ηταν η περιφημη Τριτωνιδα λιμνη των αρχαιων Ελληνων (καταλοιπο της οποιας προς το Νοτο ηταν η λιμνη του Τσαντ η οποια διαρκως συρικνωνεται) ενω η Σαχαρα τοτε δεν υπηρχε αλλα στη θεση της υπηρχαν λιμνες και ποταμια και υπερβολικη βλαστηση..

ετσι υπηρχε ενα τριγωνο μεγαλων λιμνων μεταξυ Αφρικης και Ευρωπης που οπως ειπαμε ενωνοντουσαν σε δυο σημεια, ενα προς τον Ατλαντικο και ενα μεσω της ιταλικης χερσονησου…

τωρα ο ελλαδικος χωρος ειχε κι αυτος μεγαλες διαφοροποιησεις, στο Αιγαιο υπηρχε ενα τεραστιο νησι που μερη του ηταν οι σημερινες Κυκλαδες και το οποιο δεν ηταν αλλο απο την Αιγηιδα…

στο χωρο της Θεσσαλιας υπηρχαν τεραστιες εσωτερικες λιμνες ενω υπηρχε μια χερσονησος που την αποτελουσαν οι σημερινες Σποραδες…

ο Ολυμπος και η Οσσα ενωνοντουσαν και ο Πηνειος δεν περνουσε αναμεσα τους…

η Κυπρος ενωνοταν με την ασιατικη ακτη και ισως η στερια συνεχιζοταν και αρκετα δυτικοτερα της Παφου…

λεγαμε λοιπον οτι η Μεσογειος, η Μεση Γη, ειχε πολυ περισσοτερη ξηρα τοτε, ουσιαστικα ηταν μια ευφορη κοιλαδα με δυο μεγαλες λιμνες…

καποιοι λενε οτι ο Νειλος ηταν τοτε ο μεγαλος μεσογειακος ποταμος, συναντουσε την ανατολικη μεσογειακη λιμνη και μετα συνεχιζε στη δυτικη λιμνη και τελος χυνοταν σαν καταρακτης στον Ατλαντικο κοντα στα σημερινα στενα του Γιβραλταρ…

οταν συνεβηκε ο κατακλυσμος ανεβηκε αποτομα η σταθμη του Ατλαντικου Ωκεανου και πλημμυρισε τη Μεσογειο πεδιαδα ενω ταυτοχρονα μεγαλο μερος της Τριτωνιδας λιμνης επισης χυθηκε στη Μεσογειο η οποια τοτε εγινε θαλασσα…

μεγαλο μερος της Αιγηιδας βυθισθηκε και απομειναν μονο οι Κυκλαδες ενω η Σαχαρα ερημοποιηθηκε σταδιακα μεχρι και το 3000 π.Χ.

απο την αλλοτε κραταιοτατη λιμνη Τριτωνιδα απομεινε στο βορειο μερος της Αφρικης μια ρηχη λιμνη, σκια του προηγουμενου μεγεθους της η οποια σιγα σιγα εδωσε τη θεση της σε βαλτους και στο τελος εξαφανισθηκε, το νοτιο κομματι της ομως επεβιωσε και σημερα ειναι η λιμνη Τσαντ που καποτε θα εξαφανισθει κι αυτη καθως καθε χρονο συρικνωνεται περισσοτερο…

ενδιαφερον εχει οτι οι αρχαιοι Ελληνες γνωριζαν για τη λιμνη Τριτωνιδα και οι Αργοναυτες την πετυχαν στη φαση της ρηχοποιησης της, λογικα αυτο ισχυε σε εποχες 3000 π.Χ και παλαιοτερες…

Φαέθων: Θανάσιμος κίνδυνος για τη Γη μας! – μέρος γ’1

8 Σχόλια

ήμερα θα βάλουμε τα κερασάκια στην τούρτα μας! Θα μιλήσουμε για τους τεχνητους δορυφόρους, και για το αν αυτοι κόβουν βόλτες επάνω απ’ τα υπερδιαστατικα σημεία της Γης μας!

Ο πρώτος που μίλησε για τεχνητους δορυφόρους (σας παραπέμπω σε πολυ καλο άρθρο, για να έχετε πλήρη εικόνα του αντικειμένου), ήταν -ως γνωστον- ο μακαρίτης ο Άρθουρ Κλάρκ. Συγκεκριμένα, αυτος μίλησε γι’ αυτο που μας ενδιαφέρει εδω: τους γεωστάσιμους δορυφόρους, ή, ορθώτερα (όπως είναι σήμερα γνωστοι) γεωσύγχρονους.
Αυτοι έχουν γωνιακη ταχύτητα ίση ακριβως με της Γης, οπότε βρίσκονται ακριβως πάνω στην κάθετο προς ένα ορισμένο σημείο της Γης. Δηλαδη, ένας γεωσύγχρονος δορυφόρος πχ πάνω απ’ την Αθήνα θα βρίσκεται ακριβως στην ίδια θέση (ακριβως χίλια χιλιόμετρα απο πάνω απο πχ την γωνία Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου) για αρκετα χρόνια – μέχρι να εξαντληθει το προωθητικο του και να πέσει μέσα στην ατμόσφαιρα (όπου καίγεται και καταστρέφεται), ή να τον στείλουν σε «σκουπιδοτροχια» (δες το άρθρο όπου παραπέμπω), για να μην ενοχλει.

Ένας «αυθεντικος» -κατα Άρθουρ Κλάρκ- γεωσύγχρονος δορυφόρος, δηλ. ένας που μπαίνει σε τέτοια τροχια, ώστε αυτομάτως ν’ αποκτάει ίδια γωνιακη ταχύτητα με της Γης, πετάει σε ύψος κάπου 36 χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω απο την επιφάνεια της Γης. Ο Κάρκ είχε προτείνει τρεις τέτοιους δορυφόρους ανα 120 μοίρες, ώστε να καλύπτουν πλήρως κάθε γωνία της Γης για ραδιοτηλεοπτικες αναμεταδόσεις. Το σχήμα δείχνει καλύτερα τη σύλληψη του Κλάρκ, και οι ακτίνες της Γης και της τροχιας των δορυφόρων είναι υπο πραγματικη κλίμακα:

Βέβαια, οι συνολικες καθυστερήσεις του σήματος για κάπου 72,000 χιλιόμετρα διαδρομης είναι περίπου 0.25 δευτερόλεπτα, αλλα αν δεν έχεις αμφίδρομη επικοινωνία (πχ τηλεόραση), δεν τρέχει τίποτε. Αν, όμως, πρόκειται για τηλέφωνο, η καθυστέρηση είναι αρκετα ενοχλητικη. (Προξενει «ηχώ», και ο συνομιλητης σου πρέπει να περιμένει να τελειώσεις, πριν μιλήσει αυτος.) Αλλα τη δεκαετία του 1950 αυτα ήταν «ψιλα γράμματα»…

Για να μην ξεστρατίσει η συζήτηση, τί ψάχνουμε εδω; τη βασικη ιδέα, ότι «κάποιοι» έχουν βάλει τεχνητους δορυφόρους επάνω απο τα υπερδιαστατικα σημεία της Γης – τουλάχιστον τα έξι, πλην πόλων. Ισχύει, όμως, αυτο;
Ας δούμε μερικους καταλόγους δορυφόρων, απ’ αυτους που βγάζουν αμέσως τα ψαχτήρια:

Για τη δουλεια που τους θέλουμε, είναι υπεραρκετοι!

Εαν παρατηρήσετε προσεκτικα τα περιεχόμενα των καταλόγων, τί διαπιστώνετε;

Δεν θα σας βασανίσω, θα τα πω εγω. Δύο πράγματα:

  • Πρώτον, οι θέσεις των δορυφόρων δίδονται εντελως βλακωδως μόνο με το γεωγραφικο μήκος, και όχι και το γεωγραφικο πλάτος.
  • Και δεύτερον… ακόμη κι έτσι, δεν υπάρχουν τεχνητοι πολιτικοι δορυφόροι που-θε-νά επάνω ακριβως απο υπερδιαστατικα σημεία!!!

Για να διαπιστώσετε του λόγου το αληθες, σας επαναλαμβάνω τις συντεταγμένες των έξι υπερδιαστατικων σημείων:

  • 155° 36′ 09.6» Δ – 19° 28′ 46.3 » Β
  • 95° 36′ 09.6» Δ – 19° 28′ 46.3 » Ν
  • 35° 36′ 09.6» Δ – 19° 28′ 46.3 » Β
  • 24° 23′ 50.4» Α – 19° 28′ 46.3 » Ν
  • 84° 23′ 50.4» Α – 19° 28′ 46.3 » Β
  • 144° 23′ 50.4» Α – 19° 28′ 46.3 » Ν

Θα παρατηρήσετε πως σε μερικες περιπτώσεις ο δορυφόρος είναι μιση μοίρα (γεωγραφικου πλάτους) κοντα σε υπερδιαστατικο σημείο. Όμως, μιση μοίρα επι εδάφους αντιστοιχει σε περίπου 52-53 χιλιόμετρα, και σε δορυφορικο ύψος σε αρκετα περισσότερα.

Την καλύτερη εικόνα δίνει ο ακόλουθος γραφικος κατάλογος:

…Όπου και παρατηρούμε μέγα χάσμα ανυπαρξίας δορυφόρων εκατέρωθεν της Χαβάης!!! Ως φαίνεται, μερικα υπερδιαστατικα σημεία είναι πιο ενεργα απο άλλα – πλην όμως, αυτο δεν επηρεάζει την έρευνά μας.

Κοινο μυστικο, λοιπον, τα υπερδιαστατικα σημεία; Ως φαίνεται, ναι. Κι απο πότε το ήξεραν; Εδω και πάνω απο μισον αιώνα!…

Φαίνεται πως τα υπερδιαστατικα σημεία επηρεάζουν τις τροχιες με απρόβλεπτο τρόπο, άρα κανεις δεν ρισκάρει ν’ αφήσει έναν πανάκριβο δορυφόρο ακριβως απο πάνω τους. Αυτο το φαινόμενο επανελήφθη εσχάτως και σε (μη-επηνδρωμένα) διαστημόπλοια (πχ Pioneer, κτλ), τα οποία επέδειξαν ανώμαλες (κι εντελως απροσδόκητες και αδικαιολόγητες) επιταχύνσεις κι επιβραδύνσεις κατα την πορεία τους ανάμεσα στους πλανήτες του ηλιακου μας συστήματος. Φυσικα, εδω «υπεύθυνη» είναι η υπερδιαστατικη συμπεριφορα πλανητων, όπως πχ ο Ποσειδώνας.

Για το κόστος των δορυφόρων, ρίξτε μια ματια σ’ αυτον τον σύνδεσμο. Το συνηθισμένο είναι ανάμεσα στα 50 και στα 500 εκατομμύρια ντάλλαρζ. Δεν είναι και μικρο! Άρα, τα ρίσκα με τους δορυφόρους απαγορεύονται αυστηρότατα! Ποιος, λοιπον, θα έβαζε δορυφόρο ακριβως επάνω απο υπερδιαστατικο σημείο, απλα για να δει τί θα γίνει;
Μα, ποιος άλλος! Κάποιος που δεν έχει καθόλου ανάγκη απο χρήμα. Κι επειδη οι πλούσιοι ασχολούνται με την κοσμικη ζωη, μας μένει ο γνωστος ύποπτος: Οι «υπερεσίες»…

Έτσι κι αλλοιως, το χρήμα πλέον είναι τυπωμένα κωλόχαρτα χωρις κανένα αντίκρυσμα σε χρυσο. Τώρα τελευταία, μάλιστα, είναι απλως κάποιες πληκτρολογήσεις σε κάποιους ηλεκτρονικους υπολογιστες. Κοροϊδία σκέτη! (…Να σου λένε πως δεν υπάρχει χρήμα. 🙂 )

Εδω, τώρα, αναδύεται ένα άλλο πρόβλημα: εαν μιλάμε για κατασκοπευτικους δορυφόρους, αυτοι βρίσκονται σε γεωσύγχρονες τροχιες ανάμεσα στα 200 και 280 χιλιόμετρα επάνω απ’ την επιφάνεια της θάλασσας. Άρα, για να έχουν «οπτικη επαφη» (όπως απαιτουν τα υψίσυχνα σήματα – ακόμη και οι κεραίες των τηλεοράσεών μας για παράδειγμα), πρέπει να δημιουργηθει ένα ολόκληρο «κολλιέ» απο δαύτους, τοποθετημένους πχ σε κανονικο πολύγωνο στον ίδιο γεωγραφικο κυκλο.
Το μαθηματικο πρόβλημα που προκύπτει, αναπαρίσταται στο παρακάτω σχήμα:

Όπου α είναι το ύψος του δορυφόρου επάνω απ’ την επιφάνεια της θάλασσας.

Έχουμε σύστημα δύο εξισώσεων, την:

  • (R+α)*cos(φ) = R, και την (για κανονικο n-γωνο) :
  • n*(2*f) = 2π.

Η R είναι γνωστη, κάπου 6,378 km. Λύνοντας το σύστημα και θέτοντας ύψος α = 200 km και ξανα α = 280 km, βρίσκουμε αντίστοιχα n = 12.71 και 10.79 . Φυσικα, το n στρογγυλεύεται στον πλησιέστερο ακέραιο, άρα απαιτούνται απο 11 έως 13 δορυφόροι!

Επειδη, τώρα, ο γεωγραφικος παράλληλος σε γωνία πλάτους 19.5 μοιρων είναι σαφως μικρότερος του ισημερινου, όπως φαίνεται στο σχήμα:

…Ξαναλύνουμε με τιμη της R τα 6,013 km, και βρίσκουμε n=10.49 και n=12.35 δορυφόρους, δηλαδη πάλι 11 και 13. Δεν αλλάζει τίποτε, εκτος απ’ το γεγονος ότι τα δύο «κολλιέ» των -κατα μέσο όρο- 12 δορυφόρων σε 19.5 μοίρες βόρειο πλάτος και 19.5 μοίρες νότιο, χρειάζονται και συνδέσμους, διότι η γωνία 19.5 επι δύο κάνει 39, άρα μεγαλύτερη των 30 μοιρων, άρα χάνεται η οπτικη επαφη. (Δείτε πάλι το προηγούμενο σχήμα.)
Δηλαδη, μιλάμε για τουλάχιστον 24 δορυφόρους, συν τους συνδέσμους τους… πράγμα που, εκτος απ’ το κόστος, αυξάνει δραματικα και την δυσκολία συντονισμου τους.

Εαν σας πω ότι ο κάθε τέτοιος δορυφόρος κουβαλάει επάνω του (εκτος των άλλων και) ένα νευρωνικο κύκλωμα, θα με πιστέψετε; Πρέπει! 🙂

Μέχρι να συνειδητοποιήσετε την εικόνα των κατασκοπευτικων αυτων δορυφόρων, το κόστος τους, την σχεδίαση του εγχειρήματος, κτλ κτλ κτλ, σας αφήνω ν’ απολαύσετε μία σύνθεση που έκανα, με τους 12 δορυφόρους του βορείου ημισφαιρίου.
Ακριβως επάνω απ’ τα βόρεια υπερδιαστατικα σημεία έβαλα …σμαράγδια, …«τιμης ένεκεν»! (Που λέει ο λόγος. Όχι πως αποδίδω οποιαδήποτε τιμη στον Φαέθονα και τους οπαδους του!)

Και κάτι τελευταίο: δε φτάνει που είναι μεγάλο το κόστος ενος δορυφόρου, είναι και περιορισμένη η ωφέλιμη ζωη του! Κάπου δέκα χρόνια. Μετα, στο παλιατζήδικο. Στους γύφτους! (Αν είχαν …Ντάτσουν ιπτάμενους δίδκους! LOL!!! 🙂 )

Γιατί μονάχα τόσα;

Διότι, πρώτον δεν μπορούμε να σηκώσουμε όσο βαρυ δορυφόρο θέλουμε. Κάθε κιλό παραπάνω κοστίζει πανάκριβα! Και δεύτερον, κάθε δορυφόρος περιέχει φιάλες με αέριο (πχ διοξείδιο του άνθρακα), το οποίο εκτοξεύει στο διάστημα για να κάνει διορθώσεις της τροχιας του. (Ή, αν είναι κατασκοπευτικος, ν’ αλλάξει θέση.)
Ο συγκερασμος της ποσότητας του αερίου με το κόστος εκτόξευσης δίνει ακριβως τα περίπου δέκα χρόνια χρήσιμης ζωης. Όταν το αέριο τελειώσει, ο δορυφόρος είναι για τα (διαστημικα) μπάζα πλέον.

Εφ’ όσον, τώρα, οι δορυφόροι δεν πολυ-πλησιάζουν ακριβως επάνω απ’ τα υπερδιαστατικα σημεία… Τί μπορει να είν’ αυτο, που μπορει να πάει να μπαστακωθει ακριβως επάνω στην κάθετο;
Αφου σ’ αυτην τη συνέχεια βάλαμε τα κερασάκια της τούρτας, στην επόμενη συνέχεια θα θέσουμε …επιτουρτίδιον! 🙂

Αν ήμασταν χωριάτες, θα λέγαμε: «- Θα βάλουμι πανουτούρτ’!» (Κατα το: «πανουπροίκι«! 🙂 )

19 Μαΐου – γενοκτονία των Ποντίων

4 Σχόλια

Στη μεγάλη Βούλα Πατουλίδου
και στον «Αρχαίο» – δικαιωματικως

αθ΄ήν ώραν (όπως θα έγραφε και ο Εμμ. Ροΐδης) μας δουλεύει μέχρι κι ο Ερντογάν, κι ενω η …επανάσταση (κατα παντος ανθέλληνος, του ΔΝΤ, κτλ κτλ) …αναβάλλεται, λαμβάνει το θάρρος κι ο Εργοδότης να συνεισφέρει στην ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων με την ακόλουθη πρόταση:

Με -πχ- έρανο, να παραγγελθουν σε γλύπτη καμια διακοσαρια προτομες δύο συγκεκριμένων επιφανων ανδρων (η μαζικη παραγγελία θα μας έρθει και φτηνότερη), οι οποίες θα στηθουν σε όλα τα μέρη, όπου κατοικουν Πόντιοι. Σε χωρια και πόλεις – απο την Ποντοκώμη Σερρων, μέχρι την Καλαμαρια.
Γύρω δε απο τις προτομες να σκαφτει χαντάκι, μέχρι απόσταση κάπου 2-3 μέτρα απ’ αυτες – όπου θα υπάρχει και προστατευτικο κιγκλίδωμα, να μην πλησιάζουν οι περαστικοι περισσότερο. Το χαντάκι (η χρησιμότης του οποίου θα φανει παρακάτω) σε καιρο βροχης θα μεταβάλλεται προσωρινα σε τάφρο.

Οι δύο αυτοι καλοι άνθρωποι (έσταζε η καλωσύνη τους απ’ τα μπατζάκια – κόντεψαν ν’ αγιάσουν, σας λέω), ών οι προτομες, είναι ο Τοπάλ Οσμάν Αγά (σύδεσμος 1, σύνδεσμος 2) και ο Λίμαν φόν Ζάντερς (σύνδεσμος). Ποιος, λοιπον, ο πρώτος, και ποιος ο δεύτερος; (Εννοείται – αν δεν τους γνωρίζετε ήδη.)

  • Ο πρώτος υπήρξε φανατικος Τουρκαλας, βετεράνος των Βαλκανικων Πολέμων του 1912-13, εξ ου και το παρατσούκλι «Τοπάλ» (κουτσος), διότι τραυματίστηκε σ’ αυτους. Υπήρξε δε ο φυσικος αυτουργος της δολοφονίας εκατοντάδων Ποντίων. Σκότωσε πάρα πολλους ο ίδιος με τα χέρια του.
  • Ο δε δεύτερος δεν ήταν, τώρα, κανένας βρωμότουρκος. Ήταν …πορσελάνινο δοχείο νυκτος! Πρώσσος αριστοκράτης («φόν!», σου λέει ο άλλος), σύμβουλος των Νεοτούρκων (πατροπαράδοτη Γερμανο-Τουρκικη φιλία γάρ)… Τους οποίους …συμβούλευσε αρκετα καλα, για το πώς ν’ «απαλλαγουν» απο τις «ενοχλητικες» μειονότητες. Μ’ άλλα λόγια, το πρωσσικο αυτο σκατό υπήρξε ο ηθικος αυτουργος της γενοκτονίας των Ποντίων.

Αφου, λοιπον, στηθουν οι προτομες, κάθε 19 Μαΐου θα μαζεύονται μπροστα τους οι Πόντιοι (και οι λοιποι Έλληνες) και θα κάνουν …καλλιτεχνικες παρεμβάσεις, ούτως ειπειν. Σάπια λεμόνια, σκουπίδια, ούρα, σκατα, ροχάλες, βρισίδια, γαμώσταυρους, κατεβασμένα καντήλια, και ό,τι μπορει ο καθένας – το κατα δύναμιν. (Πέτρες και σφαίρες απαγορεύονται, διότι θα χαλάσουν τα καλλιτεχνήματα, και δεν θά ‘χουμε για του χρόνου.)
Στο τέλος, δε, αυτου του καλλιτεχνικου μνημοσύνου (κι αφου αποχωρήσει ο λαος), θα έρχεται το βυτιοφόρο του δήμου να καθαρίσει τις προτομες με τη μάνικα (συν -ξερω ‘γω- απορρυπαντικο), και θ’ ακολουθει το βοθρατζήδικο του δήμου, να μαζέψει τα ύδατα απ’ την τάφρο.

Τα δε Ποντιάκια, που θα συλληφθουν αγνοούντα τα βιογραφικα των δύο αυτων ανδρων, θα σταλουν πεσκέσι για καλοκαιρινες διακοπες στον κυρ-Ρετζέπ Ταγίπ. Πολιτισμένος άνθρωπος, δημοκράτης, και παραδοσιακα φίλος των Γερμανων κι αυτος, έ, όλο και κάποια «λευκα κελλια» θά ‘χει διαθέσιμα – ου μην (Αλλάχ φυλάξοι!) και τίποτε αραχνιασμένα Αμελέ Ταμπουρού.
Να δεις, μετα! Μαθαίνουν Ιστορία τα Ποντιάκια απέξω κι ανακατωτα, ή εξακολουθουν να τη σνομπάρουν; (Μέχρι και το πόσες γκόμενες είχε ο Μιθριδάτης θα μάθουν!) Όχι σαν τα δικα μας τα μαλακισμένα, που τα ρωτάνε τί έγινε το 1940, κι απαντάνε ότι διώξαμε τους …Τούρκους!… (Να τ’ ακούσουν στην τηλεόραση οι τελευταίοι επιζώντες του 1940-41 και της Κατοχης, να πάθουν εγκεφαλικο…)

Αυτα, λοιπον, αλλα προκύπτει ένα μικρο πρόβλημα:

Απο ιδέες, καλα πάω – αλλα είμαι απερίσκεπτος. Πάντα βιάζομαι να μιλήσω, χωρις να υπολογίσω τις συνέπειες! Οι συνέπειες, λοιπον, της δημιουργίας των προτομων και του καλλιτεχνικου «χάππενινγκ» της 19ης Μαΐου εκάστου έτους είναι πως, υπάρχει κίνδυνος να με χαρακτηρίσει «απολίτιστον» η σαβούρα κοντοχωριανη του φόν Ζάντερς – η και νυν πρωθυπουργος της Γερμανίας!
Τρέμω στην ιδέα, διότι μετα πώς θα μπω σε (πρωσσικα) σαλόνια; Τρέμω, λέμε! «- Νά!», «μου πάει»! 🙂

Άσε που μπορει να μ’ εγκαλέσουν μερικοι για περιττα έξοδα… τη στιγμη που ετοιμαζόμαστε ολοταχως να …μαρκαλίσουμε οριστικως τους εξ Ανατολων «συμμάχους» μας και τα ανα την Υφήλιο παντοειδη φιλαράκια τους…

Τρεις σπουδαίοι λόγοι… για να πας στην Πόλη! – II

11 Σχόλια

ί αισθάνεται κανεις μπροστα σ’ ένα φέρετρο; Ο γράφων κατα κανόνα αισθάνεται λύπη, οίκτο, κι ένα είδος φιλοσοφικης διάθεσης.

Τί αισθάνεται, όμως, κανεις μπροστα σ’ αυτο το φέρετρο;

Τα παραπάνω, συν δέος! Μπροστα σ’ έναν πραγματικο ημίθεο

Τρίτος σπουδαίος λόγος – σαρκοφάγος Μεγάλου Αλεξάνδρου

Δίπλα στην Αγία Σοφία, στα 200 μέτρα το πολυ, υπάρχει και το αρχαιολογικο μουσείο Κωνσταντινουπόλεως. Γεμάτο αρχαιοελληνικους θησαυρους απο την Ιωνία μας – και άλλους τόπους μ’ ελληνικη (αρχαία) παρουσία. Δυστυχως, όμως, οι περισσότεροι νεοέλληνες επισκέπτες της Πόλης το αγνοουν. Λες και δεν υπάρχει! Ενω είναι τεράστιο, ίσως και μεγαλύτερο του Εθνικου Αρχαιολογικου (του δίπλα στο ΕΜΠ).
Πιστεύω πως αυτο γίνεται λόγωι απαιδευσίας, πλην όμως το αποτέλεσμα μετράει – κι αυτο δεν μας τιμάει καθόλου ως λαο.

Εκει μέσα, λοιπον, σε ξεχωριστη αίθουσα με μαύρους τοίχους, μαύρη οροφη και ειδικο φωτισμο, βρίσκεται ένας …μικρος Παρθενώνας! Βρίσκεται η σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου – και αυτη της συζύγου του, της Ρωξάνης.
Γνωρίζω σίγουρα πως ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ετάφη μέσα σ’ αυτη τη σαρκοφάγο, αν και είχε φτιαχτει γι’ αυτον. (Δεν γνωρίζω για τη σύζυγό του, αν ετάφη στη δικη της.) Όπως γνωρίζω ότι δεν ετάφη στη Σίουα, στο ταφικο μνημείο που προοριζόταν γι’ αυτον, άσχετο τί λένε διάφοροι γραφικοι. (Μέχρι και ότι «είδαν» -στο βάθος του ταφικου μνημείου της Σίουα- τη σορο απο δορυφόροι της Νάσας, έως διάφοροι «ψυχικοι» άκουσα κατα καιρους… Ωστόσο, ο γράφων συντάσσεται απολύτως με τα πορίσματα του Θεοδώρου Μπέρτ, του οποίου το βιβλίο για τον Μ. Αλέξανδρο έχει κυκλοφορήσει και στα Ελληνικα.)

Και οι δύο σαρκοφάγοι βρέθηκαν -σε πολυ καλη κατάσταση, διότι διατηρήθηκαν ακόμη και τα αρχικα χρώματα- συμπτωματικα σε μία σπηλια, στη Συρία, το 1911 (αν θυμάμαι καλα), λίγο πριν η χώρα αυτη αποκτήσει την ανεξαρτησία της απο την Οθωμανικη Αυτοκρατορία (ξέρετε, Λώρενς της Αραβίας, και τα λοιπα), και η Οθωμανικη Αυτοκρατορία συρρικνωθει στην σημερινη Τουρκία και στα σημερινα της εδάφη.
Ως φαίνεται, οι «επίγονοι» του Μ. Αλεξάνδρου στην κυριολεξία «διεμερίσαντο τα ιμάτια αυτου», για να δείξουν ότι είναι γνήσιοι διάδοχοι της αυτοκρατορίας του… Κι έτσι, οι Πτολεμαίοι στην Αίγυπτο πήραν τη σορο και την ταφικη τοποθεσία, οι Σέλευκοι της Συρίας τη σαρκοφάγο, οι Αντιγονίδες της Μακεδονίας …τη Μακεδονία (τόπο καταγωγης του στρατηλάτη) και (μετα απο απίθανες περιπέτειες) …το ταμείο, και οι Πέρσες …μια κακη ανάμνηση! (Δηλαδη, απο υλικα αγαθα …το μακρύτερον! 🙂 )
Ως φαίνεται, πάλι, η Ζηνοβία, τελευταία απόγονος των Σελευκιδων, όταν κινδύνευε το κράτος της να πέσει στους Ρωμαίους, έκρυψε τις σαρκοφάγους στη σπηλια στην έρημο, για να μη δώσει στους Ρωμαίους «νομιμοποίηση» κανονικης συνέχειας στη διαδοχη της δυναστείας της.

Αυτο που αισθάνθηκα βλέποντας την σαρκοφάγο, ήταν κάτι το ανεπανάληπτο… Ακολουθουν μερικες εικόνες, και πάλι συγχωρέστε μου την ποιότητα. Και την έλλειψη πρόνοιας, να βάλω πολωτικο φίλτρο για να κόψω τις αντανακλάσεις της γυάλινης προθήκης (μέσα στην οποία βρίσκεται η σαρκοφάγος).
Δείτε κι εσεις! Κι αν μπορείτε, …αισθανθήτε!

Ο Μ. Αλέξανδρος πολεμάει έφιππος (στον Βουκεφάλα), με την χαρακτηριστικη απεικόνιση ως «δίκερως» (παιδι/πιστος του Άμμωνα Δία) :

Εδω, Μακεδόνας ιππέας πλήττει Πέρση:

Πάντως, οι πολεμικες σκηνες σταματάνε γρήγορα, για να δώσουν τη θέση τους σε απεικόνιση της ζωης μετα θάνατον, στα Ηλύσια Πεδία (όπου πάνε οι ήρωες).

Έλληνας και Πέρσης ιππεις χτυπάνε λέοντα, που έχει δαγκώσει το άλογο του Πέρση:

Ξανα λιοντάρια στην «οροφη»: (Στις κανονικες αρχαίες οικίες, τα λιοντάρια ήταν υδροροες.)

(Αγαπητοι «Αστροσυμμορίτες», γράψτε κανένα αρθράκι για τους κρυφους συμβολισμους των ζωδίων! Πχ ο Λέων είναι το κρυφο ζώδιο του θανάτου, διότι συμβολίζει το επέκεινα, τον Παράδεισο.)

Κι άλλες όμορφες σκηνες:

Ξανα:

Πολεμικη σκηνη, συν «αποθέωση» στο αέτωμα:

Το αέτωμα λίγο λεπτομερέστερα:


Κι ένα μέρος απο τον διάκοσμο της σαρκοφάγου της δύστυχης Ρωξάνης:

(«Δύστυχης», επειδη -μετα τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου- οι «επίγονοι» την δολοφόνησαν, μαζι με τα δύο παιδια του στρατηλάτη.)

Και μία λεπτομέρεια απο τις «θρηνούσες»:

Σχεδον τρομακτικο για τον σημερινο άνθρωπο! Φιλοσοφικος θρήνος, αλλα όχι λύπη – επειδη είχαν φιλοσοφήσει πολυ καλα τη μετάβαση στο επέκεινα…

Κλείνοντας αυτη την ανάρτηση, θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία στον ιδρυτη και χρονολογικα πρώτο διευθυντη του αρχαιολογικου μουσείου Κωνταντινουπόλεως, τον Οσμάν Χαμντή Μπέη, έναν συμπαθέστατο τυπάκο, απόφοιτο της ΑΣΚΤ Παρισίων, ο οποίος σατίρισε τον εαυτο του ως …εκπαιδευτη χελωνων, σ’ έναν πίνακα που ζωγράφισε – και πουλιέται ως ανάτυπο σε σχεδον κάθε τουριστικο περίπτερο στην Τουρκία! (Οι χελώνες, βέβαια, είναι ανεπίδεκτες οποιασδήποτε εκπαιδεύσεως, όπως -αλληγορικα- και οι αγράμματοι και απαίδευτοι συμπατριώτες του Οσμάν Χαμντή.)

Ας όψεται η βιασύνη της γυναίκας μου, που δεν επέτρεψε ν’ αγοράσω ένα αντίτυπο του πίνακα! Τον οποίο πίνακα, πάντως, μπορείτε να τον δείτε στον σύνδεσμο, όπου σας παραπέμπω.

Ο Οσμάν Χαμντή είναι συμπαθέστατος, επειδη ήταν …Έλληνας! (Ορφανο απο τη Χίο, που υιοθετήθηκε απο επιφανη αξιωματούχο της Οθωμανικης Αυτοκρατορίας.)

Είπατε τίποτε; 🙂

Υγ: Τον …τέταρτο σπουδαίο λόγο να επισκεφτούμε την Πόλη, θα τον ιστορήσουμε στο «Αντι-παιδιων αντι-1983», καλα να είμαστε ως τότε.

Η Μεγαλη Ψηφιακη Μητερα

8 Σχόλια

μενα που μ’αρεσει παρα πολυ η φυση σε σημειο να αρρωσταινω με τις πολυκατοικιες και τ’αυτοκινητα εχω την αισθηση οτι ζω σε πολιτισμο τρελλων…

καθε φορα που στηνομαι στην ουρα μιας τραπεζας η μιας δημοσιας υπηρεσιας με πιανει εντονοτατα η αισθηση οτι ζω με ψυχοπαθεις…

μεσα στα αποστειρωμενα νοσοκομεια η οταν ο δικηγορος ανοιγει το φακελο μιας δικογραφιας νοιωθω οτι η τρελλα δεσποζει στο βασιλειο της…

εμενα οι αξιες μου ηταν μια βαρκαδα η το να τρεχεις με ενα αλογο μεσα απο το δρομο του δασους, η να τρως κερασια σε καποια αυλη το καλοκαιρι και μετα το βραδυ στρωματσαδα να κοιτας τ’αστερια..

πως εμπλεξα με τους πολιτισμενους δεν το ξερω ουτε ξερω ποιες αναγκες μου επεβαλαν να φορεσω μια μασκα ρολου σ’αυτο τον πολιτισμο..

αυτη ειναι η πρωταρχικη αισθηση αλλοτριωσης για την οποια μεμφομαι τον εαυτο μου…

καθε μερα που ξημερωνει και καθε Δευτερα ειδικα που ξεκιναει το γαιτανακι των καταναγκασμων ειναι μια μαχαιρια σε μνημες ωραιες παιδικες οπου το συμπαν ηταν ενας στιβος οπου καλλιγραμοι αθλητες και αθλητριες θα αγωνιζοντουσαν για το καλλος και την αρετη αδιαφοροι για συμβιβασμους, κατινιες, προσαρμογες, σκοπιμοτητες, καταναγκασμους, ρολους…

τελος παντων αποφασιζει κανεις πως δεν θα γινει ερημιτης και θα συναναστραφει με τους τρελλους, αλλα οι τρελλοι το χουν παρακανει τελευταια…

βλεπεις παροτι βγαλαμε απο τη ζωη μας τη φυση και βαλαμε το μπετον και τη μηχανη ειχαμε διατηρησει καποια ψηγματα πολιτισμικων αξιων παλιοτερων και καλυτερων εποχων…

τωρα το προβλημα ειναι οτι αυτες οι αξιες των πατεραδων και των παππουδων μας…

υποχωρουν μπροστα στην επιτακτικη αναγκη που μας δημιουργουν ασυνειδητα οι κακοι του παραμυθιου…

να γινετε ενα ψηφιακο κοπαδι, ο μαγος της φυλης που γνωριζει θα σας μιλησει απο την τηλεοραση με τη φωνη της Ολγας Τρεμη η του διασκεδαστη Λακη Λαζοπουλου η του αδιαφθορου Τριανταφυλλοπουλου..

ο μαγος της φυλης θα φοραει μεσα απο το μαγικο καθρεφτη διαφορετικη μασκα καθε φορα και θα σας μιλαει με τη φωνη διαφορετικων ψηφιακων πνευματων…

και ολα τα ψηφιακα πνευματα συμφωνουν πως ολες οι αξιες των πατεραδων και των παππουδων μας και οι κωδικες επικοινωνιας τους και η αισθητικη των καλλιτεχνηματων τους και η εφεση τους για ελευθερια και πολιτισμικικη ιδιοπροσωπεια..

δεν εχουν πια καμια αξια ουτε καμια χρησιμοτητα η ηδονη μπροστα στην απολαυση του να συμμετεχεις στο ψηφιακο οργιο με τις ψηφιακες περσονες που υποδυεται ο μαγος…

τωρα οι περσονες συμφωνουν ολες πως τα κρατη, οι τροποι οργανωσεις που επελλεξαν οι παππουδες για ασφαλεια εναντι εξωτερικων εχθρων και κεντρικη οργανωση των δραστηριοτητων της ομαδας ειναι κατι ανωριμο, ενα επικινδυνο παιχνιδι για ωριμους ψηφιακους θεατες, πως ειναι καλυτερο σε τελικη να εμπιστευθουμε υπερεθνικους οργανισμους να κυβερνουν τους τρεντυ ψηφιακους ψηφοφορους…

τωρα αυτοι οι υπερεθνικοι οργανισμοι λεει ο συνωμοσιολογος της γειτονιας πως ειναι υπευθυνοι για το βιτσιο του να σε θαβουν σε ενα στενο κουβουκλιο πριν μπεις στο Ναο του Χρηματος στη γειτονια σου κι εκει να σε παρακολουθει ενας παντεποπτης οφθαλμος πριν σου δωσει το συνθημα να εισελθεις στο Ναο, συνθημα που εμφανιζεται ως μια μαγικη πρασινη γραμμη που σημαινει πως η ψηφιακη πραγματικοτητα θα σου επιτρεψει αλλη μια συναλλαγη με το χρημα…

αλλα ο συνωμοσιολογος της γειτονιας ειναι μια παρενεργεια της ορθοτητας του συστηματος, ενας γκρινιαρης ιος που νομιζει οτι μπορει να διαταραξει τις μαγικες εικονες που στελνει στα μυαλα μας ο ψηφιακος μαγος που μας θελει ψηφιακα κοπαδια ωστε να καταναλωνουμε ψηφιακα αγαθα και ψηφιακες αξιες…

τελος παντων ο συνωμοσιολογος λεει πως η μεγιστη πουστια που εκανε ο ψηφιακος μαγος ειναι να αποθαρρυνει τους ανθρωπους να φτιαχνουν οι ιδιοι το ψωμι τους και μετα να τους μαζευει στις πολεις αρχικα σε κλουβια απο μπετον που σχηματιζουν γιγαντιαιες κυψελες και στη συνεχεια σε ψηφιακα κλουβια που δημιουργει η επαφη με το μαγο…

ο μαγος λεει πως ειμαστε ανικανοι να διαχειριστουμε τα τροφιμα και τις πηγες του νερου, τις παραλιες και τα μνημεια των προγονων, αυτα που κρυβει στα σπλαχνα της η τροφοδοτρα γη κι αυτες τις μηχανες που παραγουν οι στρατιες των εργατων…λεει πως καλο ειναι να τα διαχειριζεται αυτα η Παγκοσμια Τραπεζα η το Διεθνες Ταμειο ως η ψηφιακη ενσαρκωση της Μεγαλης Μητερας και του τολμηρου Γιου της, βλεπεις καποτε πιστευαν στη Μεγαλη Μητερα που ηταν η πεμπτουσια της Φυσης, σημερα χρειαζομαστε μια Ψηφιακη Μητερα καθως γιναμε ψηφιακοι πολιτες και δε γνωριζουμε να φτιαξουμε ψωμι η να ψαρεψουμε ψαρια η να αρμεξουμε την κατσικα, αυτα ολα θα τα αναλαβει η Ψηφιακη Μητερα για το καλο μας και σε λιγα χρονια θα στηνομαστε ουρες για να εξασφαλισουμε λιγο γαλα αφου πρωτα περασουμε απο το στενο κουβουκλιο οπου θα μας κοιταει ο παντεποπτης οφθαλμος μεχρι να εμφανισει την πρασινη γραμμουλα…

.

Τρεις σπουδαίοι λόγοι… για να πας στην Πόλη! – I

11 Σχόλια

Σ’ όλο μου το αναγνωστικο κοινο,
και ειδικα στον «Αρχαίο»

εν συμφωνω με την άποψη του «Αρχαίου», να μην πηγαίνει κανεις σημερινος Έλληνας στη σημερινη Κωνσταντινούπολη – για τους ευνόητους λόγους, της τρομερης (έως θανάτου) έχθρας των γειτόνων (και «συμμάχων», τρομάρα τους) προς εμας.
Επίσης, συμφωνω κατα το ήμισυ μ’ έναν φιλαράκο μου, Καππαδοκικης καταγωγης, που είπε πως θα πάει στην Κωνσταντινούπολη …επικεφαλης πληρώματος άρματος μάχης! 🙂 (Προσωπικα, προτίμησα πιο πεζο μέσον: το πούλμαν! …Πεζικάριος, γαρ! 🙂 )

Λοιπον, υπάρχουν τρεις σπουδαιότατοι λόγοι για να πας στην Πόλη. Κι επειδη ούτε ηλίθιος είμαι, ούτε εκτος πραγματικότητας, συνιστω το ταξίδι εν γνώσει μου πως κάθε ευρω που δίνουμε στους εξ Ανατολων «συμμάχους», μετατρέπεται σε σφαίρες και βόμβες που στοχεύουν εμας.

Όμως, ούτε τους φοβάμαι, ούτε τους υπολογίζω. Τί να πάρεις στα σοβαρα, τώρα, ένα κράτος-κουρελου, αποτελούμενο απο τουλάχιστον πεντέξη φυγόκεντρες εθνότητες, που «πουλάει μούρη» (στρατιωτικη και κοσμικη) την οποία δεν πιστεύει ούτε το ίδιο, τη στιγμη που η -υποτίθεται- κυρίαρχη εθνότητά του (οι Τούρκοι) είναι …μειοψηφία της τάξεως του …πέντε τοις εκατο (ναι!!!), και που ακόμη και η σημαία του είναι …κλεμμένη;
( Ναι, είναι το έμβλημα του αρχαίου εποικιστη Βύζαντα απο τα Μέγαρα! Και ναι, το αστέρι επάνω στη σημαία είναι ο Φαέθων – θα τα πούμε αυτα αρκετα αργότερα. Πράγμα που καθιστα την Τουρκία μία Ατλαντίδα γιαλαντζη! Εδω δεν φοβηθήκαμε την πραγματικη, θα φοβηθούμε την Ατλαντίδα-μαϊμου; )

Ταξίδι, λοιπον!

Κι επειδη, τώρα, μία φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις, θα περιηγηθούμε φωτογραφικως!

Πρώτος σπουδαίος λόγος – Αγία Σοφία

Το εικονιζόμενο …εκκλησάκι, το γνωρίζετε! Δεν χρειάζονται συστάσεις!

Αν και το …προαύλειο του …εκκλησακίου έχει τρομερο ενδιαφέρον για τον ψαγμένο επισκέπτη (υπομονη!… θα σας αποκαλύψω μερικα πράγματα σε λίγους μήνες, καλα να είμαστε), ιδου ελάχιστες εικόνες απο μέσα… και πρώτα, το υπέρθυρο του κυρίως ναου:

Ένα ψηφιδωτο:

και δεύτερο:

Αυτες δεν είναι οι μοναδικες όμορφες εικόνες του ναου, ούτε οι καλύτερες στην πάλαι ποτε ένδοξη αυτοκρατορία. (Οι καλύτερες βρίσκονται …στον δεύτερο σπουδαίο λόγο!)

Ο λόγος για τον οποίο επισκεπτόμαστε την Αγία Σοφία, είναι πως εδω χτυπούσε η καρδια του Ελληνισμου για κάπου χίλια χρόνια.

Και μία μικρη σημείωση: Οι Οθωμανοι κατακτητες του 1453, όταν μετέτρεψαν την Αγία Σοφία σε τζαμι, πήραν και ασβέστωσαν τις εικόνες. Η θρησκεία τους δεν θέλει εικόνες, βρήκαν το κτίριο έτοιμο (διότι δεν …ήξεραν να φτιάξουν οι ίδιοι ένα άλλο τέτοιο), κι εν πάσει περιπτώσει, τόσο τους έκοβε.

Οι εικόνες, όμως, μ’ αυτον τον τρόπο διατηρήθηκαν ακέραιες.

Εκείνοι που έκαναν τρομερη κι ανεπανόρθωτη ζημια στις εικόνες είναι οι Φράγκοι κατακτητες του 1204. Θα διαπιστώσετε κι εσεις ιδίοις όμμασιν ότι διέλυσαν αρκετα ψηφιδωτα (ιδίως τα κάτω μέρη) με τις μύτες των σπαθιων τους για πλάκα, όταν μπήκαν έφιπποι μέσα στην Αγία Σοφία.

Ναι, οι σημερινοι «εταίροι» μας της …Ενωμένης Ευρώπης! Που μας λεν «απατεώνες»!…

Δεν είναι, πάντως, να τα παίρνουμε στο κρανίο με τέτοια πιθήκια: νοητικο επίπεδο, γάρ, χειρότερο και των πάλαι ποτε Οθωμανων… (Απλως, πρέπει να περιορίσουμε τις μαϊμούδες αυτες στα κλουβια τους. Κακως τις αφήσαμε στην αυλη ελεύθερες.)

Δεύτερος σπουδαίος λόγος – Μονη της Χώρας

Να ζητήσετε απο το ταξιδιωτικο πρακτορείο σας να συμπεριλαμβάνεται ειδικα η επίσκεψη στη Μονη της Χώρας, διότι δεν την περιέχουν όλες οι εκδρομες. Εν πάσει περιπτώσει (και κατα τη γνώμη πολλων, τεχνοκριτικων και μη), οι πιο όμορφες αγιογραφίες, τα πιο όμορφα ψηφιδωτα, και οι πιο όμορφοι διάκοσμοι βρίσκονται εδω.
Να δείτε πού είχε φτάσει η ελληνικη απεικαστικη τέχνη, παρα το αναγκαστικο «διάλειμμα» τους πρώτους αιώνες του χριστιανισμου, τη στιγμη που οι δυτικοι χρειάστηκαν την Αναγέννηση, για να φτάσουν σε αξιόλογη απεικαστικη ικανότητα!

Μικρη γεύση ακολουθει:

Ξανα ο Χριστος:

Και η περίφημη εικόνα του Χριστου, που είναι φτιαγμένη ώστε να σε «κοιτάζει», σε όποιο σημείο κι αν στέκεσαι:

Κι ένα χαρακτηριστικο ψηφιδωτο, το οποίο διασώθηκε ακέραιο:

Κι ένα κομμάτι του διακόσμου, όχι το μοναδικο, όχι το καλύτερο:

Να συγχωρήσετε μόνο την ποιότητα των φωτογραφιων, διότι δεν είναι αυθεντικες φωτογραφίες. Είναι επεξεργασμένα αποσπάσματα απο τις ταινίες, που τράβηξα με την βιντεοκάμερα.

Older Entries