Αρχική

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – Iβ

7 Σχόλια

Ι. Δάκογλου έχει πέσει αρκετα μέσα με την υπόθεσή του, πλην όμως δεν θίγει (τουλάχιστον σε ουσιαστικο βαθμο) το πρόβλημα των αρχικων συνθηκων. (Εδω δεν το θίγει ο μεγαλοφυης απατεων Αϊνστάϊν, ούτε οι θαυμαστες του, θα το θίξει ένας συνταξιούχος Αρχιτέκτονας; ) Να το θέσω διαφορετικα:

  • Γιατί συναντάμε τον πρώτο πλανήτη (Ήφαιστο) στη συγκεκριμένη τροχια, και όχι πριν ή μετα απ’ αυτην την μέση απόσταση απ’ τον Ήλιο;

Πολυ δύσκολο ερώτημα, διότι, για ν’ απαντηθει, πρέπει ουσιαστικα να βρεις την τυχον κρυμμένη δομη στη δημιουργία τροχιων! Και ναι, την βρήκα! 🙂

Πώς;

Πηγαίνοντας προς τα πίσω,… να δω πού αρχίζει – και γιατί. Εφ’ όσον κάθε τροχια βρίσκεται πολλαπλασιάζοντας την προηγούμενή της επι φ, πού πάμε διαιρώντας με το φ; Την απάντηση μου την έδωσε το λογιστικο φύλλο, το οποιο, όπως καλως γνωρίζετε, πάντα κάνει στρογγυλεύσεις των αριθμων στην ακρίβεια που του ορίζεις. Πχ τρία δεκαδικα θες; στα τρία δεκαδικα κάνει στρογγύλευση – κι αν επεκτείνεις την ακρίβεια του κελλιου, σου δείχνει και τα υπόλοιπα δεκαδικα.
Έ, λοιπον, όταν άρχισα να διαιρω την μέση απόσταση σε a.u.’s του Ηφαίστου με το φ, έπεσα σε κάτι πολυ γνωστα νουμεράκια!

Σας τα δίνω εδω (βρίσκονται στην αριστερη στήλη τιμων) :

Ναι, ακριβως! Πρόκειται για την πασίγνωστη ακολουθία Fibonacci!!! (Και δεύτερος σύνδεσμος.) …Η οποία πάλι έχει να κάνει με τον «χρυσο αριθμο» φ, και απαντάται παντου στη φύση (σε σαλιγκάρια, κοχύλια, ξανα κοχύλια, ξανα-ξανα κοχύλια -μα είναι πολυ όμορφα τ’ άτιμα!-, αμμωνίτες, ηλιοτρόπια, κτλ), αλλα και στην Τέχνη …ηθελημένα! Αρχιτέκτονες, ζωγράφοι, και λοιποι, την χρησιμοποίησαν και την χρησιμοποιουν κατα κόρον. (Μόνο κάτι μαλάκες κατα καιρους ευαγγελίζονται την επανάσταση στην Τέχνη, δια της καταργήσεως της χρυσης αναλογίας. Τί να κάνουμε; Οι μαλακίες δεν φορολογούνται.)

Μπαίνω εδω στον πειρασμο ν’ ανεβάσω μια φωτογραφία ενος πανέμορφου ηλιοτροπίου, το οποίο δημιουργει σπείρες και προς την ορθη φορά, και προς την ανάστροφη (αν έχετε παρατηρητικότητα) :

Έ, λοιπον, αυτοι ακριβως είναι οι σωστοι συντελεστες εύρεσης των αποστάσεων των πρωταρχικων τροχιων των πλανητων! Και μπορούμε να πούμε ότι το ηλιακο μας σύστημα είναι ένα τεράστιο ηλιοτρόπιο!!!

Στον πίνακα παραθέτω και τους λόγους των διαδοχικων όρων. Έτσι, βλέπετε καθαρα πως ο 13ος όρος είναι ο πρώτος, όπου «κλειδώνει» (στα γνωστα τρία δεκαδικα) ο «χρυσος αριθμος» ως λόγος διαδοχικων όρων. Άρα:

  • Μέση απόσταση πλανήτη απο τον Ήλιο = όρος ακολουθίας Fibonacci (απο 13ο και πέρα) * «αστρονομικη μονάδα» (149,6*10^6 km)

Ιδου και ο πίνακας με τους διορθωμένους συντελεστες:

Τελειώσαμε; Όχι ακόμη!… Μη βιάζεστε!…

Βρήκαμε τους «σωστους» συντελεστες, βρήκαμε με τί μοιάζει το ηλιακο μας σύστημα (πανέμορφο!), αλλα αυτη η «αστρονομικη μονάδα» εμένα μου κάθεται στο στομάχι. Γιατί; Διότι, πολυ απλα είναι η τωρινη τροχια της Γης. Έ, και; Τί έχει η τωρινη τροχια της Γης; Μέλι;

Ψάχνοντας, λοιπον, κι αυτο το θέμα, έκανα την υπόθεση πως σχετίζεται κι αυτο με την «ακολουθία Fibonacci». Δεν μπορει! Η μονάδα μετρήσεων κάθε άλλο παρα αυθαίρετη πρέπει να είναι!
Οπότε, βρήκα το εξης:

  • Μέση απόσταση τροχιας Γής = «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα = 10 * (26ος όρος) * φ^10

Ιδου και η συνέχεια της ακολουθίας με μερικους ακόμη όρους:

Και το τελικο αποτέλεσμα των τροχιων, «ιδανικων» και πραγματικων, σε πίνακα:

Παρατηρήστε ότι ο πρώτος πλανήτης εμφανίζεται στον 13ο όρο της ακολουθίας, και η πραγματικη αστρονομικη μονάδα στηρίζεται στον 26ο (2 * 13) όρο… Άρα, όντως υποβόσκει ακόμη μία δομη εδω!

Πλην όμως, ο ταλαίπωρος γραφιας σας έχει μεν τις σχετικες γνώσεις και την εξυπνάδα να τις χειριστει, αλλα δεν έχει ούτε τα μέσα, ούτε τον χρόνο!… Γι’ αυτο αρκεστείτε στους ταπεινους μου υπολογισμους στο λογιστικο φύλλο και στα ταπεινα σκιτσάκια μου!

Δηλαδη:

  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ηφαίστου = (13ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ερμη = (14ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Αφροδίτης = (15ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)

Και ούτω καθ’ εξης.

Μπορούμε να κάνουμε ακόμη μία τολμηρη υπόθεση: Εαν παρατηρήσουμε ότι οι (διαδοχικοι) όροι αυτοι μεταξυ τους απέχουν κατα έναν πολλαπλασιασμο (ή διαίρεση) με φ, μπορούμε να θεωρήσουμε την «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα …μεταβλητη!
Τί σημαίνει αυτο; Αν σας το γράψω λιγάκι διαφορετικα, ίσως και να το δείτε:

  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ηφαίστου = (10 * φ^23) * (13ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ερμη = (10 * φ^23) * (14ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Αφροδίτης = (10 * φ^23) * (15ος όρος)

Και ούτω καθ’ εξης – η μεταβλητη «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα είναι εδω ο όρος προς τα δεξια.

– Δηλαδη, ρε Εργοδότη;
– Δηλαδη, αυτο που γράφει ο Δάκογλου, αλλα ειδωμένο κάτω απο άλλο φως.

Κάτι σαν fractal! («Μορφόκλασμα», ελληνιστι.)

Μια ίδια δομη, που επαναλαμβάνεται όλο και προς το μεγαλύτερο. (Πανέμορφες εικόνες: πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη – να και η φιμπονάτσειος σπείρα!)

Πλάκα έχει!… Όχι μόνο είναι το ηλιακο μας σύστημα σαν ένα τεράστιο ηλιοτρόπιο, αλλα ουσιαστικα κρύβει φρακταλικη δομη! Φρακταλικο ηλιοτρόπιο!!!

Κάποια μέρα μπορει να βρεθει κάποιος σοφος (διότι είπαμε: εγω δέεεννν…), να μας εξηγήσει γιατί γίνεται αυτο (και γιατί υπάρχει αυτος ο συντελεστης 10*φ^10), αλλ’ αμφιβάλλω. Δεν βλέπω πολλους σοφους τριγύρω! Ίσως το ηλιακο μας σύστημα να περιμένει …εμένα, να βγω στη σύνταξη! LOL!!!
Αλλα και πάλι, πρέπει να με κάνουν προφέσσορα …αναδρομικα, να μου δώσουν να διευθύνω ένα ερευνητικο ινστιτούτο, συν τα απαραίτητα κονδύλια να το «τρέξω», συν προσωπικο. Άσε που δεν λέγομαι Παυλώφ, και δεν φαίνεται και καμια μπολσεβίκικη επανάσταση στον ορίζοντα! 🙂

Γιατί, όμως, έχουμε απόκλιση των πραγματικων (παρατηρημένων) τροχιων απο τις (κατα Fibonacci) θεωρητικες, κυκλικες, πρωταρχικες, …παραδεισένιες; Διότι εξερράγη ο Φαέθων, και όλο το ηλιακο σύστημα αναγκαστικα κινήθηκε προς νέες καταστάσεις ισορροπίας.

Πώς;

Το δεύτερο ουσιαστικο ερώτημα της έρευνάς μας θα το δούμε αναλυτικα στην επόμενη συνέχεια.

Advertisements

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – Iα

2 Σχόλια

ο πρώτο ερώτημα, που καλούμαστε ν’ απαντήσουμε, είναι το πού βρισκόταν ο Φαέθων. Εννοείται, μέσα στο ηλιακο μας σύστημα.
Αυτο είναι εύκολο να το απαντήσουμε: βρισκόταν στη ζώνη των αστεροειδων, ανάμεσα Άρη και Δία.

Η σημερινη Αστρονομία παύλα Αστροφυσικη δεν έχει καταλήξει σε οριστικο συμπέρασμα, ως προς το αν υπήρξε όντως πλανήτης εκει, ο οποίος κάποια στιγμη εξερράγη. Και τούτο, επειδη η μάζα όλων των αστεροειδων αθροιστικα δεν δίνει μάζα «ικανη ν’ αποτελέσει πλανήτη».
Ο γράφων, πάντως, είναι πεπεισμένος πως όντως υπήρξε ο Φαέθων κάποτε. Αλλα, μετα την -ισχυρότατη- έκρηξη, το συντριπτικα μεγαλύτερο ποσοστο της μάζας του διέφυγε οριστικα έξω απο το ηλιακο μας σύστημα, υπο μορφη κομματιων (βράχων και πλανητοειδων). Όσα έμειναν, απετέλεσαν τους σημερινους αστεροειδεις – εκτος απο ένα μικρο μέρος, που περιφέρεται σε ελλειψοειδεις τροχιες γύρω απ’ τον Ήλιο. Κι ένα ακόμη μικρο μέρος, που καρφώθηκε επάνω στους πλανήτες και τους δορυφόρους του ηλιακου μας συστήματος.

Το θέμα είναι πως, οι επιστήμονες της καριέρας γνωρίζουν πολυ καλα ότι η έκρηξη και η διαφυγη των κομματιων εξηγει πολυ καλα τα πάντα – όμως, άλλο είναι το ερώτημα, στο οποίο δεν μπορουν να βρουν απάντηση… Γι’ αυτο και παρακάμπτουν τα περι εκρήξεως, και ανατρέχουν σε απίθανες «δικαιολογίες», πχ τη βαρύτητα του Δία, για να μη δεχθουν αρχικη ύπαρξη πλανήτη στη συγκεκριμένη τροχια:

  • Αφου το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη κομματιάστηκε και διασκορπίστηκε με την έκρηξη, πώς έμειναν σχεδον στη θέση τους οι αστεροειδεις; Μ’ άλλα λόγια, τί είδους έκρηξη ήταν αυτη;

Αυτο το ερώτημα θα το απαντήσουμε εμεις σε μεταγενέστερη συνέχεια. Τώρα, θ’ απαντήσουμε ένα άλλο ερώτημα:

  • Μπορούμε να υπολογίσουμε την ακριβη τροχια του Φαέθωνα;

Η απάντηση είναι «ναι». Πρώτον, απο παρατηρήσεις της ζώνης των αστεροειδων. Η Γουϊκιπήντια έχει ένα εμπεριστατωμένο άρθρο, στο οποίο φαίνεται και η κατανομη των αστεροειδων, και η μέση απόστασή τους απ’ τον Ήλιο, καθως κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες.
Ωστόσο, θα ρωτήσει κάποιος – και δίκαια: Γιατί πρέπει η τροχια που παρατηρούμε να είναι κατ’ ανάγκην ίδια με του πάλαι ποτέ Φαέθωνα;

Η απάντηση εδω έχει να κάνει με την αντίληψη του ηλιακου μας συστήματος:

  • Εαν το θεωρήσουμε ένα σύνολο τυχαίων πραγμάτων, πχ όπως βάζουμε τα ψώνια στο αυτοκίνητο, τότε κανένας πλανήτης δεν σχετίζεται με κανέναν άλλον – εκτος απ’ τη βαρυτικη έλξη που εξασκει ο Ήλιος στον καθένα, και εξασκείται και μεταξυ τους.
  • Εαν το θεωρήσουμε ως συνεκτικο σύνολο με ενιαία δομη, τότε μπορούμε να βρούμε τον «νόμο» -ή τους «νόμους»- που διέπουν τη συνοχη αυτη, επομένως και κάθε τροχια, ή όποιο άλλο στοιχείο θέλουμε.

Στην εποχη μας, αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε ότι ισχύει το δεύτερο, επομένως… ποιος να είναι αυτος ο «νόμος»; Για την ακρίβεια, αυτη η αντίληψη άρχισε περίπου τρεις αιώνες πριν, απο εμπειρικες υποθέσεις: είναι ο γνωστος «νόμος Titius-Bode». Οι δύο Γιάννηδες επαληθεύτηκαν στο ακέραιο με την ανακάλυψη του πλανήτη Ουρανου, καθως και του μεγαλύτερου απο τους αστεροειδεις, της Δήμητρας (το 1801). Όμως, με την ακάλυψη του Ποσειδώνα οι Αστρονόμοι διαπίστωσαν ότι δεν ισχύει εκει πέρα, και το όλο θέμα περιέπεσε στην αφάνεια.
Άρα, έχουμε μία πρώτη επαλήθευση ότι αναγκαστικα η τροχια του Φαέθωνα ταυτίζεται με την τροχια των αστεροειδων.

Πάντως, πρέπει ν’ αναφέρουμε και το εξης «περίεργο»: αιώνες πριν τους Titius και Bode, ο Κέπλερ είχε γράψει «…Μεταξυ Άρεως και Διος, νέον πλανήτην θέτω!».

Για την ιστορία, ο «νόμος T-B» έχει ως εξης: ξεκινάμε γεωμετρικη πρόοδο, θέτοντας τον πρώτο όρο ίσο με 4. Ο επόμενος όρος είναι 4+3, ο μεθεπόμενος 4+3^2 (εις το τετράγωνο), και ούτω καθ’ εξης. Στο τέλος, διαιρούμε όλους τους όρους δια 10.
Εαν, τώρα, αντιστοιχήσουμε τον πρώτο όρο με την μέση απόσταση του Ερμη απο τον Ήλιο σε «αστρονομικες μονάδες» (astronomic units, ή a.u.’s, που ισούνται με 149.5 x 10^6 χιλιόμετρα – η μέση απόσταση της Γης απ’ τον Ήλιο), βρίσκουμε τις μέσες αποστάσεις απο τον Ήλιο και των υπολοίπων πλανητων.

Στο σημείο αυτο, αξίζει ν’ αναφέρω μια ιστορία που διάβασα:

Κάποτε, λέει, προ «πολιτισμου», όταν σε μια συγκεκριμένη φυλη νέγρων της Αφρικης πάθαινε κάποιος καρδιακη αρρυθμία, τον έπαιρνε μαζι του ο μάγος της φυλης έξω απ’ το χωριο, καθόντουσαν αντικρυστα, κι ο μάγος άρχιζε να βαράει το τύμπανο στον ρυθμο μιας φυσιολογικης καρδιας. Ντούπ. Ντούπ. Ντούπ. Ντούπ. Για μέρες. Ακούραστα. Άγρυπνος και νηστικος. Μέχρις ότου η καρδια του ασθενους έπιανε πάλι τον φυσιολογικο ρυθμο, οπότε ο εξαντλημένος μάγος τον έπαιρνε μαζι του και γύριζαν πίσω, στο χωριο.

Έ, λοιπον, αυτο που ήξερε αυτη η φυλη (και ίσως κι άλλες) προ αιώνων, το μισοξέρει η Αστρολογία (Ήλιος ίσον καρδια) και το αγνοει πλήρως η σύγχρονη «πολιτισμένη» Αστρονομία. (Έχουμε αρκετο δρόμο ακόμη μέχρι την κβαντικη μακροσκοπικη θεώρηση της βαρύτητας…)
Κι όμως, είναι ακριβως το κοσμικο τύμπανο του Ήλιου που χτυπάει… και δημιουργει στάσιμα κύματα… και κύμα ίσον μάζα!… Δείτε πόσο όμορφες είναι οι εικόνες των κυματισμων κατα Chladni (συν σύνδεσμος πρώτος, σύνδεσμος δεύτερος) :

Σας θυμίζει κάτι; (Ναι! Θά ‘πρεπε! 🙂 )

Αν δεν σας θυμίζει κάτι, να πάτε σε μιά συναυλία (…«συντυμπανία» επι το ορθότερον! 🙂 ) των Kodo!

Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη πρόταση υπολογισμου των τροχιων, άγνωστη αυτη στους πολλους, την οποία αξίζει ν’ αναφέρω. Θυμάστε αυτο το βιβλίο, που είχα αναφέρει σε παλιότερο άρθρο;

Έ, λοιπον, εδω περιέχεται αυτη η υπόθεση, η οποία λέει τα εξης:

  • Οι πλανήτες πέραν της Γης έχουν μέσες αποστάσεις απο τον Ήλιο τέτοιες, που η καθεμία (προχωρώντας προς τα έξω) είναι πολλαπλάσια της προηγούμενής της επι τον «χρυσο αριθμο» «Φί» (ίσον 1.618…).
  • Οι πλανήτες πιο μέσα απο τη Γη έχουν μέσες αποστάσεις απο τον Ήλιο τέτοιες, που η καθεμία (προχωρώντας προς τα μέσα) είναι υπο-πολλαπλάσια της προηγούμενής της δια του «χρυσου αριθμου» «Φί».

Η υπόθεση αυτη, περιέργως, ισχύει θαυμάσια για τους πέντε πρώτους γνωστους μας πλανήτες (ξεκινώντας απο Ερμη – συμπεριλαμβάνει Φαέθωνα και αστεροειδεις), με την τρανταχτη εξαίρεση της Αφροδίτης, αλλα μας δίνει και πολυ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για εκει …που δεν ισχύει! (Παρακάτω όλ’ αυτα!… Με τη σειρα τους!)

Η αλήθεια είναι, πως το βιβλίο αυτο πρέπει να ξαναγραφτει απ’ την αρχη. Δείχνει την ηλικία του, ενος τετάρτου του αιώνα – ίσως και περισσότερο. Είναι γραμμένο με την αρχη …στο τέλος (κανονικα, οι βάσεις οποιασδήποτε θεωρίας μπαίνουν στην αρχη), σε πολλα σημεία είναι ελλιπες και ασαφες, και τα γραφήματά του (μονόχρωμα) έγιναν με το χέρι (αν και όχι στο …πόδι!) απο τον συγγραφέα. (Τί να πρωτοπρολάβει κι αυτος!) Προ Διαδικτύου και ηλεκτρονικων υπολογιστων… πρέπει να ξαναγραφει οπωσδήποτε!
Τέλος πάντων, το νόημα βγαίνει εύκολα για όσα μας ενδιαφέρουν εδω.

Σας παραθέτω τον πίνακα με τις τιμες των μέσων αποστάσεων των πλανητων απ’ τον Ήλιο, όπου με μικρου μεγέθους χαρακτήρες έχω τις θεωρητικες τιμες που διαφωνουν πολυ με τις παρατηρημένες:

Το κόκκινο x σημαίνει πως ο «νόμος T-B» εξ ορισμου δεν προβλέπει τιμη για τον Ήφαιστο, ο δε Ήφαιστος με τον Πάνα δεν έχουν παρατηρηθει ακόμη. (Επειδη, όμως, κανένας απο τους δύο θεωρητικους «νόμους» δεν ισχύει απο Ποσειδώνα και πέρα, γι’ αυτο και προβλέπω ότι δεν θα ισχύουν ούτε για τον Πάνα – εξ ου και τα μικρότερου μεγέθους στοιχεία.)

Σας παραθέτω επίσης ένα συγκριτικο γράφημα των παρατηρημένων τροχιων, για να δείτε καλύτερα τα σχετικα τους μεγέθη:

Σε κάθε a.u. αντιστοιχουν 6 pixels… κι επειδη το σχήμα είναι τύπου .png, μπορείτε εύκολα να το μεγεθύνετε χωρις αλλοιώσεις, ώστε να δείτε πόσο μικρες είναι οι τροχιες του Ερμη και του Ηφαίστου. Η τροχια του Πάνα βγαίνει στις 48 a.u.’s απο υπολογισμο, εαν υποθέσουμε περίοδο περιφορας 333 χρόνια (την είχε υπολογίσει ο Σάρλ Μυζέ – θυμάστε που τα λέγαμε; ), η δε τροχια του Ηφαίστου αναπαριστάται εδω σύμφωνα με το «πυθαγορικο» πρότυπο (τροχια Ερμη δια 1.618).

Θα συνεχίσουμε.

Ενότητα "Φαέθων" – γενικη εισαγωγη

21 Σχόλια

ιθανώτατα είμαι περισσότερο άμυαλος κι απ’ τον όμορφο γυιο του Απόλλωνα, για ν’ ανοίγω τέτοια θέματα!…
Εδω, όχι μόνο θα βάλουμε χέρι επι τον «τύπον των ήλων», αλλα θα …ξανακαρφώσουμε πρόκες ολόκληρες επι τον τύπον των ήλων! Θα ξανανοίξουμε πληγες άσχημες – αλλα χαλάλι. Πρέπει κάποτε να δούμε καθαρα τις αιτίες που απαγορεύουν το να γίνει παράδεισος ο πλανήτης μας. (Και… να ελπίζω πως θα κάνουμε κάτι να τις εξαλείψουμε; )

Γιατί το λέω αυτο; Μα, επειδη οι αιτίες του κακου όχι μόνο δεν έπαψαν υφιστάμενες απο τότε, 3,200,000 (τρία εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες) χρόνια πριν, αλλα συνεχίζουν να μας ταλαιπωρουν μέχρι σήμερα – και άγνωστο πότε θα εκριζωθουν, ώστε να πάψει το πρόβλημα.
Τέλος πάντων, ένα-ένα με τη σειρα τους και …υπομονη!

Στα άρθρα της ενότητας αυτης -των οποίων ο τίτλος θα σημειώνεται μ’ ένα (Φ) στην αρχη του-, θα εξετάσουμε αρκετα αλληλοκαλυπτόμενα και «sine qua non» θέματα. Αυτα είναι τα εξης – με τη σωστη εννοιολογικη σειρα, και όσα έχω ήδη θυμηθει μέχρι στιγμης:

Ο Φαέθων μέσα στο…

  • Το ηλιακο μας σύστημα.

Ο Φαέθων στην πολιτιστικη κληρονομια, κυρίως την ελληνικη:

  • Ο δίσκος της Φαιστου.
  • Ο Παρθενώνας.
  • Η βυζαντινη Θεσσαλονίκη.
  • Η περίοδος της Εικονομαχίας.

Τα «παιδια» του Φαέθονα:

  • Οι Άτλαντες.
  • Η ανθρωπογένεση.

Τέλος,

  • Το επιλογικο συμπέρασμα για το «πού πάμε».

Εαν αργότερα προκύψουν -γράφοντας…- κι άλλα, φυσικα θα τα συμπληρώσω (πρώτα εδω, ως τίτλους).

(Τώρα που το καλοβλέπω, πάω να συγγράψω -ούτε λίγο, ούτε πολυ- ολόκληρη την …ιστορία της ανθρωπότητας!!! Μην ανησυχείτε, όμως, θα το …περιορίσω το συγγραφιλίκι! Το έργον θα βγει …επίτομον! Αλλοιως, θα με πάρουν τα γεράματα, κι ακόμη θα συγγράφω – άσε, δε, που πρέπει να υπαγορεύσω διαθήκη με οδηγίες για τη συμπλήρωση του …συγγράμματος! 🙂 )

Το θέμα είναι και μυστήριο, και ενδιαφέρον όσο δεν πάει άλλο. Μπορω να πω ότι βρίσκεται στην καρδια των ερευνων μυστηρίου. Πολλοι, λοιπον, προσπάθησαν να το ψάξουν και να δώσουν απαντήσεις, πλην όμως:

  • Ψάχνουν αποσμασματικα.

Ας πούμε, δεν ψάξανε καλα-καλα την περίοδο της Εικονομαχίας, ή …το γιατί της μπάλλας ποδοσφαίρου, ή …τα πλακάκια της …Βασόρας!
– Καλα, το ξέρουμε ότι είσαι παλαβος, αλλα τί δουλεια έχουν αυτα με την ανθρωπογένεση;
– Έλα που έχουν, τα ρημάδια! Υπομονη… και θα τα δείτε όλα!
– Όλο αυτο μας λες, «υπομονη!’ «υπομονη!», αλλα δεν μπορούμε ν’ ακολουθούμε τις δικες σου ορέξεις!
– Δείξτε λίγη ευγένεια, μωρε! Σκεφθείτε κι εμένα, που κάθομαι και τα γράφω όλ’ αυτα, για να τα βρείτ’ εσεις έτοιμα!…

  • Δεν θέλουν να δουν όσα …δεν θέλουν να δουν.

Ας πούμε, το γεγονος ότι υπάρχουν (και σήμερα) φυλες φτιαγμένες σε εργαστήριο.

  • Εαν τελικα ανακοινώσουν κάτι, δεν λένε το «πόθεν».

Αυτο είναι σοβαρώτατο αμάρτημα, αλλα μεγάλη η βιομηχανία βιβλίων μυστηρίου, βλέπεις… Εκτος του ότι κονομάει ο κάθε άσχετος κι ο κάθε αγράμματος, σου πουλάνε και μούρη! Αλλα για το «πόθεν», τσιμουδια ο κάθε αχυράνθρωπος!

Φυσικα, όπως καλα γνωρίζετε, εδω δεν ζητάμε χρήματα – ούτε πρόκειται να ζητήσουμε ποτε. Και, μια που δεν είμαστε μέλη «οργανώσεων» και «υπερεσιώνε» με εξ αποκαλύψεως «αλήθειες», δεν τραβάμε κανένα απολύτως ζόρι να πούμε το δικο μας «πόθεν»: (α) απο πηγες εύκολα προσβάσιμες στον καθένα, (β) απο τη χρήση της σκεπτικης μας ικανότητας, και -εαν αυτο έχει κάποια σημασία- (γ) απο δείκτη νοημοσύνης λίγο κάτω απο 160. (Θα με ρωτήσεις, εαν διαθέτω τέτοιο άη-κιού, πώς εξακολουθω να διαπράττω ανοησίες, σαν …αυτην εδω; Έ… μυστήριο ζώο ο άνθρωπος…)
Εαν όλ’ αυτα σας αρέσουν, καλως. Εαν όχι, κανένα πρόβλημα: να μην διαβάζετε το ημέτερον μπλόγκι, αλλα να περιμένετε το τί θα πουν επι του θέματος οι …«Έψιλον» και …η «ΟΕΑ»!!! 🙂 (Κι όποτε …ευδοκήσουν!)

Άρα, στο τέλος όλοι αυτοι οι «ερευνητες» …της τσέπης του αναγνωστικου κοινου φυσικωι τωι λόγωι δεν καταλήγουν πουθενα… Γράφουν βιβλία επι βιβλίων, για να σταματήσουν ξαφνικα την αφήγηση χωρις συμπέρασμα – ωσαν νεώτεροι Πλάτωνες, συγγράφοντες τον δικο τους «Κριτία»! (Νά ‘χαν και το μυαλο και τις γνώσεις του Πλάτωνα, πάει στο διάολο… Αλλα δεν!)

Τέλος, καναδυο λεπτομέρειες οργανωτικης φύσεως: οι τίτλοι (άρα και οι θεματικες ενότητες) εδω θα φροντίσω να είναι ευδιάκριτοι και όχι αλληλοπλεκόμενοι, όπως στην ενότητα (ΤΜΣ). (Το «θα φροντίσω» δεν σημαίνει αναγκαστικα πως θα το πετυχαίνω πάντα. Αλλα η πρόθεση υπάρχει.) Να ξεκαθαρίζετε με το ένα θέμα, πριν πάτε σ’ άλλο. Κι ακόμη: γράψτε όσα σχόλια θέλετε – αλλα μη βιάζεστε! Η συμπλήρωση της τελικης εικόνας αργει!

Αστρικη …τοιχοσφαίριση!

24 Σχόλια

Στην mnk

ς φαίνεται, ή έχω φανατικους αναγνώστες, ή… (Αυτο το δεύτερο «ή» θα το δούμε παρακάτω.)

Αυτες τις μέρες το γερακίσιο μάτι μου έπεσε σ’ ένα πλήθος νέων γκράφφιτι, τα οποία και φωτογραφήθηκαν πάραυτα και παρουσιάζονται εδω. Έ, λοιπον, η υπόθεση ότι κάτι τέτοιες ζωγραφιες …εκπορεύονται απο …στοες… δεν είναι υπόθεση! Είναι …συμπέρασμα!
Προσέξτε πρώτα το τριάκτινο στέμμα, πακέτο με διάφορες «τελιτσωμένες» «υπογραφες».


Δεν λείπει, φυσικα, το «δεν ξεχνάμε» (την 6η Δεκεμβρίου 2008). Βέβαια, ποιος χέστηκε τί «δεν ξεχνάει» αυτος – αλλα λέμε τώρα. (To «Jivelf» τί να σημαίνει, άρα γε; Ο νάνος με τη τζιβάνα; 🙂 )
Το τριάκτινο στέμμα δεν μπορει να είναι κάτι άλλο, παρα η κορυφη του καμπαλιστικου «δέντρου της ζωης», το στέμμα («κέτερ» – στη μέση) η σοφία («τσόκμα») και η κατανόηση («μπίνα»). Άρα, αν είναι να ψάξουμε την προέλευση αυτου του συμβολισμου, πάμε καθαρα …εκει που καταλαβαίνετε!

Ακόμη μία φορα το στέμμα:

Κάπου εκει κοντα υπάρχει κι ένα «αντίφα», αλλα είναι σχετικα ασύνδετο με τα υπόλοιπα – γι’ αυτο και δεν το παραθέτω.

Κι ακόμη μία αναπαράσταση του στέμματος, μακρια απο την προηγούμενη τοποθεσία και κοντα στο σπίτι μου:

Για να μη μας μείνει καμμία αμφιβολία τίνος είν’ αυτα τα -πρόσφατα- σύμβολα, εδω έχουμε ακόμη ένα καρα-μασωνικο σύμβολο, το φέρετρο. Που μας χαμογελάει!

Εντελως μακάβριο και αρρωστημένο χιούμορ. Μπερδεγουέη, απο βιασύνη (πάλι…) ξέχασα να σας πω ότι κοντα στο «στέκι Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι, λιγάκι ανατολικότερα, υπάρχει το τεράστιο νεκροταφείο …της Αναστάσεως! (Ναι! Θυμίζει εκείνο το παλιο αστείο «Γραφείο κηδειων Αναστάσιος Χαρούμενος»! 🙂 )
Και πιο ανατολικα ακόμη (πάλι στο Κερατσίνι) υπάρχει ο ιερος ναος της …Αναλήψεως!

Τέλος με τον Άλλο Κόσμο, επανερχόμαστε σ’ αυτον εδω! 🙂

Και για να μη μας μείνει καμμία-καμμία αμφιβολία, διαπιστώστε εδω παρακάτω το ότι δεν είναι όλοι οι πιτσιρικάδες σε …διατεταγμένη αποστολη – άλλοι απλως ζωγραφίζουν τις δικες τους σαχλαμάρες:

Πάμε, τώρα, σε κάτι πράγματι εντυπωσιακο – και ταυτόχρονα, το «ζουμι» του σημερινου άρθρου.

Λοιπον, τα πιτσιρίκια μεγάλωσαν, είναι πια 16 μηνων, κι ένω απολαμβάνουν την καρροτσάδα, …απαιτουν και έξοδο απ’ το καρρότσι δια τα περαιτέρω. Κάπως σαν τους αστροναύτες, που βγαίνουν απ’ το διαστημικο λεωφορείο και βολτάρουν στο διάστημα! Επομένως, είμαι κι εγω υποχρεωμένος να τα τοποθετω επι του εδάφους για περπάτημα, ή στις κούνιες της παιδικης χαρας.
Επομένως, είμαι υποχρεωμένος να διαλέξω παιδικες χαρες, διότι δεν βρίσκονται όλες σε καλη κατάσταση.

Σε μία απ’ αυτες (ο Θεος να την κάνει «παιδικη χαρα») δεν πατάω σχεδον καθόλου. Είναι εντελως παρατημένη απ’ τα συνεργεία του δήμου (αλλα κάθε μήνα θέλουν δημοτικα τέλη και κάθε τετραετία ψήφο, οι κουφάλες), γεμάτη σκουπίδια και σκατα σκύλων (διότι κάτι «φιλόζωοι» δεν κάνουν τον κόπο να τα μαζέψουνε),… και τις καθημερινες είναι γεμάτη απο κοπανατζήδες μαθητες που θορυβουν, κάνουν σούζες με τα παπια και καπνίζουν. Αλλα έχει το πλεονέκτημα ότι τις Κυριακες είναι εντελώς έρημη, οπότε μπορω να βάλω στις κούνιες τα μικρα με τις ώρες. (Εκτονώνονται – και την υπόλοιπη μέρα είναι ευτυχισμένα και δεν γκρινιάζουν.)

Στα ντουβάρια αυτης ακριβως της άθλιας παιδικης χαρας, είδα αυτο:

Ναι, ακριβως! Πρόκειται για τη «δικη μας» mnk, μην έχετε καμμία αμφιβολία… (Πού την ξέρει την mnk αυτος ο πιτσιρικας, τη στιγμη που δεν την ξέρω ούτ’ εγω; Θα σας το εξηγήσω παρακάτω! Υπομονη!)

Κι εδω, πάλι το mnk:. μόλις που φαίνεται αριστερα. Και στη μέση οι τρεις τελίτσες σε κύκλο – το «σύμβολο της ειρήνης» κατα Roerich, που μου επεσήμανε ένας σχολιαστης.

Το Zorks αγνοω τί σημαίνει. (Και δεν θα μπω στον κόπο να ψάξω.) Ωστόσο, το ποιητη εδω αμέσως παρακάτω μας εξηγει τί εννοει – όταν προσθέτει και τα φωνήεντα, τα οποία σημιτικωι τωι τρόπωι αφαίρεσε στο «mnk»:

Δεν το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;

Έ, λοιπον, ποιος είναι ο πίθηκος; Τί άβαταρ έχω εγω στο μπλόγκι;

Μπήκατε τώρα στο νόημα; Ά, γεια σας! Τα υπόλοιπα είναι πολυ εύκολα στον αποσυμβολισμο τους: η «ουρα» του γκράφφιτι είναι ανάποδης φορας της «ουρας» που ζωγραφίζει ο «Σωκράτϋς», μοιάζει της ουρας του διαβόλου, και χλευάζει τον υπογράφοντα και τα θέματά του (το «monk» αναφέρεται στην καλογερικη κουκκούλα, που έγραφα σε μία απ’ τις συνέχειες του Πάνα)… και την mnk.
Εδω παρακάτω (πάλι κοντα στη συγκεκριμένη παιδικη χαρα) έχουμε ακόμη έναν χλευασμο («flame»), για τις απόπειρες εμπρησμου των εκκλησιων της Θεσσαλονίκης που σχολίασα, ενω ένα ακόμη πρωτόγονο «στέμμα» είναι ευδιάκριτο:

Τέλος, ακριβως δίπλα στις κούνιες, στην τσουλήθρα, ο χλευασμος κορυφώνεται! Η mnk και η αφεντια μου είμαστε …εκπεσόντες άγγελοι (με …στέμμα), όντα της κόλασης (λόγω χρωμάτων) και …στάζουμε μαυρίλα (κακία) :

Κι εδω η υπόλοιπη τσουλήθρα, όπου φαίνεται ένα κυματιστο μαύρο βέλος προς τα πάνω (προφανως ο …σατανας …ανασταίνεται, ανεβαίνει, δηλ. πάει κόντρα στον κατήφορο), μία σπείρα (το σύμβολο του μύστη στην αρχαία Ελλάδα) πάλι με τρεις τελείες, και διάφορα άλλα.

Τα γεγονότα, λοιπον, μιλάνε. Τί χρείαν έχομεν μαρτύρων! Αλλα έχομεν χρείαν …εξηγήσεων.

Κατ’ αρχην, το να τα ζωγράφισε όλ’ αυτα κάποιος γνωστος μου, για να σπάσει πλάκα μαζι μου, είναι λιγότερο απο απίθανο. Είναι αδύνατον! Αν ήταν έτσι, ο γνωστος μου θα μου το έλεγε στο τέλος ότι πρόκειται για φάρσα, και μετα θα διασκεδάζαμε όλοι μαζι με καλο κρασάκι και κουβέντα.
Το να έχω ως φανατικους αναγνώστες μια παρέα πιτσιρικάδων, που γνωρίζει ποιος είμαι και αποφάσισε να μου κάνει πλάκα, είναι επίσης αδύνατον. Τό ‘χω ψάξει το θέμα, μην αναρωτιέστε.

Στο σημείο αυτο, εαν ζούσαμε σε εποχες πολυ προ Διαδικτύου, όπου η πληροφορία μεταδιδόταν αργα και -συνήθως- μέσωι βιβλίων (αμφίβολης αξίας τις περισσότερες φορες), υπήρχε κίνδυνος να πάθω «μανία καταδιώξεως». Το γνωστο σύνδρομο, δηλαδη, που παθαίνουν πολλοι, απ’ όσους ψάχνουν τέτοια θέματα… που στο τέλος νομίζουν ότι ανακάλυψαν κάτι το σπουδαίο, και εξ αιτίας αυτου τους κυνηγάνε οι «υπερεσίες», διαβόλοι, τριβόλοι, να τους πιούνε το αίμα!
Εντάξει, προσωπικα είμαι παλαβος, αλλα όχι τόσο! 🙂 Το να με παρακολουθει κάποιος συστηματικα (επειδη γράφω όσα γράφω) και -κατα κάποιο τρόπο- να με «απειλήσει» (εμένα, ή τα παιδια μου) με τα ηλίθια αυτα γκράφφιτι, είναι εκτος πραγματικότητας. Άλλως τε, σας απέδειξα πόσο παρατηρητικος είμαι! Αν με παρακολουθούσαν, ήδη θα τους είχα βρει και θα τους είχα κάνει τρομερα χουνέρια! (Του τύπου, πλησιάζεις τον …παρακολουθούντα απο πίσω, του χαϊδεύεις τον κώλο, και του ψιθυρίζεις τρυφερα στ’ αυτι: «- Θες να κάνουμε έρωτα;» 🙂 Κι αν κάνει πως γυρίζει να σε δει, τρώει κι ένα περιποιημένο ντιρέκτ. Οι ερωτήσεις για τις λεπτομέρειες μπορουν ν’ ακολουθήσουν αργότερα.)

Άρα, τί μένει;

Τίποτ’ άλλο, παρα αυτο που ο Λεωνίδας Χατζηνικολάου στον «Μυστικο ψίθυρο του Ερμη» ονομάζει (δια στόματος Βέντρις) «νόμο της αναπήδησης»: εαν σκέφτεσαι κάτι, θα σε …σκεφτει κι αυτο! Εαν σκέφτεσαι έντονα κάτι, θα σε σκεφτει έντονα κι αυτο!

Εαν σκέφτεσαι έντονα και αρνητικα κάτι, θα σε σκεφτει έντονα και αρνητικα κι αυτο!

Κάτι σαν το «σκουώς» (τοιχοσφαίριση), που παίζουν τα «γκόλντεν μπόϋζ» κατα τον ελεύθερο χρόνο τους – εξ ου και ο τίτλος του παρόντος.

Έ, λοιπον, ο γυιος μου είναι πράγματι ζωηρο παιδι, αλλα τα πρόσφατα τρία ράμματα πάνω απ’ το φρύδι του (απο πέσιμο με τα μούτρα σε ξύλινο αυτοκινητάκι – που κατα διαβολικη σύμπτωση βρισκόταν εκει που δεν έπρεπε να βρίσκεται) είναι σαφως υπερβολικα… αλλα και σαφες δείγμα ότι σκάλισα τη σφηκοφωλια.
Δεν είναι για τα άρθρα που ήδη έγραψα, είναι το …μεθεπόμενο που θα γράψω! (Όταν προετοιμάζω ένα άρθρο, πάντα σκέπτομαι έντονα τις λεπτομέρειές του – σε σημείο οι σκέψεις μου ν’ αποκτουν …κόκκαλα! Φυσικα, μετα απ’ αυτο, ο οποιοσδήποτε μπορει να ρίξει εύκολα μια ματια στο αστρικο, να δει τί ετοιμάζω.)


Το (αρσενικο) Εργοδοτάκι! Για να μη λέτε
ότι σας λέω ψέμματα. Παρασκευη 26/02
απέκτησε αυτο το τραύμα που φαίνεται
πάνω απ’ το αριστερο του φρύδι.

Επίσης… σ’ αυτη τη ζωη απαγορεύεται ν’ αγγίξω όπλα, αλλα απαγορεύεται και να …μ’ αγγίξουν όπλα. Εαν, παρ’ όλ’ αυτα κάποιοι δεν καταλαβαίνουν, θα φάνε παλούκι …όπισθεν, που θά ‘ναι όλο δικο τους. Εγω δεν πτοούμαι απο αστρικες πορδες. Την οπη εξόδου τους θα τη βουλώσω! 🙂
Ή, για να το πω όπως τό ‘πε κάποτε ο Μπαλάνος: «…Αν έπιασαν την τίγρη απ’ την ουρα και δεν ξέρουν τί να την κάνουν, είναι επειδη δεν είδαν τί τους περιμένει πίσω τους!»

Εαν, λοιπον, και η αγαπητη mnk έχει εφιάλτες αυτες τις μέρες, ας μη δίνει σημασία – με μία προσευχη θα φύγουν.

Κι έτσι, μία ψευτο-συμμορία απο ανύποπτους πιτσιρικάδες νομίζει ότι ζωγραφίζει τα «δικα» της, αλλα στην πραγματικότητα έχει συντονιστει με το κατώτερο αστρικο και διεκπεραιώνει συγκεκριμένη αποστολη! (Τώρα… τί να σας πω. Βλέπουν τίποτε περίεργα όνειρα; Βοήθησε και καμια τζιβάνα …Ζωνιανων; δεν γνωρίζω. Όλα είναι πιθανα.)

Να μη μπούμε σε λεπτομέρειες για το τί είναι η «απόκρυφη τέχνη» και το τί η «απόκρυφη επιστήμη» (στην οποία υπάγεται ο προαναφερθεις «νόμος»), πάντως πιστεύω ότι πήρατε μια καλη ιδέα.

Εκτος αν όλ’ αυτα είναι ένα παιχνίδι της αρρωστημένης φαντασίας μου, και στην πραγματικότητα η mnk έχει κρυφο ερωτικο -και φανατικο- θαυμαστη!

Γκράφφιτι στο μπόϊ του της αφιέρωσε – πώς λέμε «λαμπάδα στο μπόϊ του»! Ποιος τη χάρη σου, βρε! 🙂

Newer Entries