Αρχική

Ἀθήναζε – μέρος α’

11 Σχόλια

Στους τέσσερεις «ίππους» του παραμυθιου μου

που, είμαι σίγουρος, θα διαβάσουν αυτες τις γραμμες



I


ι άλλος κεραυνος.


Για μια ακόμη φορα κοίταξε αφηρημένος την πανοραμικη οθόνη, που του έδινε πλήρη οπτικη κάλυψη για όσα συνέβαιναν έξω. Είχε πολλη ώρα εκει, ακίνητος, αλλα δεν τον συγκινούσε πια ούτε η άγρια ομορφια της Φύσης, που την απολάμβανε απο προνομιακη θέση. Πολλη ώρα… λες κι ο χρόνος είχε σταματήσει.


Αδιάφορος και για το πότε ήταν η τελευταία φορα που επικοινώνησε με άλλους ανθρώπους, τους συναδέλφους του, βυθιζόταν στη δικη του πραγματικότητα· ύπουλα ζωΰφια οι αναμνήσεις, τον απέκοπταν σιγα-σιγα απ’ το περιβάλλον.




II


Παρόμοιο το συναίσθημα, όπως πριν χρόνια… τότε, που μόλις πρόλαβε ν’ αποκτήσει το δεύτερο αστέρι του, όταν ήρθε το άσχημο μαντάτο: και οι δύο γονεις του νεκροι σε τροχαίο. Χειμώνα καιρο, με παγετο, κάποιος θες μεθυσμένος; θες ηλίθιος; θεώρησε σωστο να τρέχει μ’ όση ταχύτητα έτρεχε και στο στεγνο, έχασε τον έλεγχο κι έπεσε απάνω τους.

Λυπήθηκε που τους έχασε έτσι, μ’ αυτον τον τρόπο. Λυπήθηκε διπλα που δεν τους είδε πριν «απ’ αυτο» – είχε αρνηθει την πρόσκλησή τους να περάσουν μαζι τα Χριστούγεννα, επειδη είχε κανονίσει υπηρεσίες κι άδεια για την Πρωτοχρονια.


Αλλα πάλι… πώς τα φέρνει η ζωη – κι ο θάνατος! Αν πήγαινε, δεν θα μπορούσε να είχε αρνηθει την πρόσκληση των γονιων του να πάνε έξω να φάνε και να μιλήσουνε, και σίγουρα θά ‘ταν το τρίτο θύμα του ανεύθυνου. Τί παράξενη μοίρα! Απων-παρων στον σημαντικώτερο σταθμο της ζωης τους, τον θάνατο των γονιων του. Παρων-απων πάλι σήμερα, …όπως παρων-απων εδω και τόσα χρόνια – κ’ η Ιστορία να γράφεται με ταχύτητα εκτύπωσης εφημερίδας!


Χαμογέλασε με τη θύμηση των γονιων του. Όλη του η ζωη μαζι τους ξετυλίχτηκε μπροστα του σαν ταινία – με ζωηρα χρώματα, όμως, όχι μουντα. Απο μικράκι, να παίζει σ’ ένα δωμάτιο μ’ ένα σωρο παιχνίδια, που έπιαναν όλο τον χώρο. Το σχολείο, το μεσημεριανο φαγητο (και τα κρυφα χαρτζηλίκια) της μητέρας του, οι ζωηράδες της ηλικίας,… που, όμως, διακόπτονταν απο μια ξαφνικη πατρικη σοβαρότητα κάθε αρχη άνοιξης, μέχρι το Πάσχα – και ξανα προς τη δόξα τραβούσε, με διάβασμα μαζι και σκανταλιες μέχρι το θείο καλοκαίρι.

Θυμόταν πως τον έπαιρνε ο πατέρας του στην ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου. Όχι ιδιαίτερα θρήσκο άτομο ο γονιος του, περιέργως – μα κάτι έχει αυτο το τροπάριο, που κάνει όλους τους Έλληνες να παραμιλουν. Το καταλάβαινε απο τότε, αν και δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Ήξερε, όμως, βιωματικα (όπως όλοι άλλως τε), πως αυτο συν μια δράκα άλλα ποιήματα και τραγούδια, απ’ την αρχαιότητα ακόμη, πάντα είχαν τη δύναμη να μεταβάλουν τον απλο καθημερινο ανθρωπάκο σε κάτι πολυ παραπάνω. Να σπάνε τα όρια, να καταργουν φραγμους.


Ὁ Ῥωμανός ὁ Μελωδός ἀπ’ τά χειρότερα ἀνθελληνικά καθήκια λένε μά πόσοι καί πόσοι χείριστοι προδότες ἦταν ἄριστοι τροφοδότες τῆς Ἀντίστασης μέ πληροφορίες καί δέν τό ‘ξερε κανείς μά κοίτα νά δεῖς πῶς πέρασε τό μήνυμα πολύ χοντρό αὐτό πού ἔκανε ὅλοι κατάλαβαν πώς δέν ἦταν ὅτι δέν τοῦ ‘βγαινε τό μέτρο γι’ αὐτό δέν ἔγραψε «τῆ Προμάχῳ» νά τό πεῖ στά ἵσα ἀλλά


«τῆ Ὑπερμάχῳ»


μά τό μήνυμα πέρασε πενήντα γενιές τώρα κι ὅλοι τό ξέρουν εἴμαστ’ αὐτοί πού εἴμαστε κι ἀποθανέτω ὁ θάνατος κουφάλες καί συνεχίζουμε ναί συνεχίζουμε μιά χαρά


…Ωραίες αναμνήσεις! Αφου είχε ακούσει το «τη Υπερμάχωι«, επέστρεφαν στο σπίτι με τον πατέρα του σιωπηλοι. Αντίθετα, εύγλωττες οι ανοιξιάτικες αυλες γέμιζαν μ’ αρώματα τον αέρα. Αμ’ και τ’ αστέρια; πόσες και πόσες φορες είχε πιάσει τον εαυτο του να χαζεύει τους αστερισμους στην κρυούτσικη, αλλα πεντακάθαρη ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα!




III


Όλοι είχαν προσέξει το κλείσιμο στον εαυτο του, αλλα δεν έθιγαν το θέμα. Κανεις δεν έκανε το διάβημα. Και τί να πεις σε τέτοια περίπτωση; Όντως θ’ αποδεικνυόταν «ιατρος όλων», όπως πάντοτε – αλλ’ ώσπου να φορέσει την ιατρικη στολη ο γερο-χρόνος, έφτασε ο απο μηχανης θεος: μια ανακοίνωση για κάποια σειρα σεμιναρίων με αόριστο (κι ανόητο) τίτλο, κάτι σαν «Δημιουργικη Ενεργητικη Ψυχολογία». Ποιος ξέρει τί χαζομάρα θα ήταν, ή ποια αφορμη να φάνε λεφτα διάφορα λαμόγια, αλλα φαινόταν η ιδανικη αφορμη να ξεκολλήσει – έστω και για λίγο. «- Πήγαινε , ν’ αλλάξεις περιβάλλον!», ήταν η ομόφωνη απόφαση φίλων και λοιπων μελων του συμβουλίου των αυτοκλήτων πρακτικων ψυχιάτρων του. Και πήγε.


Δεν πρόλαβε να βαρεθει …πριν καλα-καλα καθήσει στα σεμιναριακα θρανία. Βαρέθηκε απ’ ανάμεσα, αλλ’ αυτος ο τύπος κάτι είχε απάνω του· κάτι χαρισματικο – και, παρα την εμφανη παλαβωμάρα του, τον κράτησε όταν οι άλλοι άρχισαν να φυλλοροουν. Ένας καθόλου συνηθισμένος ηλικιωμένος, που διέτρεχε μια σειρα απο εντελως διαφορετικα μεταξυ τους γνωστικα αντικείμενα με τέτοια ευκολία, σα να έκανε ποδοσφαιρικο κουτσομπολιο. Ωστόσο, παρα τις απέραντες γνώσεις του, έδειχνε -ή φρόντιζε να δείχνει- κουραστικος στις παρουσιάσεις… πράγμα που έκανε το ακροατήριο ν’ αραιώνει σιγα-σιγα.

Το αποκορύφωμα ήρθε μια μέρα, που ο τρελλόγερος πρώτα τους έκανε προβολη κινουμένων σχεδίων (ένας σκύλος, λέει, που κυνηγούσε τον γάτο, κι έστριβε στις γωνιες του σπιτιου με τις πάντες), και μετα εμφανίστηκε με σορτσάκι και απαίτησε απ’ όλους να τον ακολουθήσουν στην τσουλήθρα της παρακείμενης παιδικης χαρας! Όχι πως δεν έκανε κι άλλα τέτοια αχαρακτήριστα ο γέρος, αλλ’ αυτο ξεχείλισε το ποτήρι για τους περισσότερους -απ’ όσους είχαν μείνει μέχρι τότε, δηλαδη-, που το θεώρησαν μειωτικο της αξιοπρέπειάς τους και παράτησαν σεμινάρια και δάσκαλο στα κρύα του λουτρου.


Όμως ο «δάσκαλος» ούτε διαμαρτυρήθηκε, ούτε άφησε κανέναν παραπονεμένο. Ακόμη και σ’ όσους έφευγαν, έδινε τη βεβαίωση ότι τάχατες παρακολούθησαν όλα τα μαθήματα του σεμιναρίου, και τους έλεγε κι απο έναν καλο λόγο.

Αλλα ο γέρος είχε αυτο το «κάτι»!… κι έτσι, έμεινε να τον παρακολουθει μέχρι το τέλος των μαθημάτων. Αυτη ήταν η πρώτη γνωριμία τους.


Όταν τέλειωσαν τα μαθήματα, είχαν μείνει τέσσερεις – δηλαδη τρεις, οι εξης δύο… μόνος του. Οι άλλοι τρεις πότε ερχόντουσαν και πότε όχι… Μία κοπέλλα έγκυος, μία άλλη που την ανακάλεσαν ξαφνικα στη δουλεια της, κι ένας ακόμη εξηνταφεύγα, στα πρόθυρα της σύνταξης, που ερχόταν απλως για τη βεβαίωση της παρουσίας.

Ο γέρος, λοιπον, τον πήρε παράμερα, και του χάρισε έναν βαρυ χρυσόδετο τόμο, ένα φωτογραφικο λεύκωμα με αρχαιοελληνικη τέχνη. Αγάλματα, οικοδομήματα, αγγεία… πανέμορφες εικόνες. «- Για να ξέρεις ποια πατρίδα υπερασπίζεσαι!», του είχε πει.




Στο σπίτι, έριξε μια ματια στο βαρυ βιβλίο περισσότερο απο υποχρέωση, αλλα μερικες εικόνες τις βρήκε ενδιαφέρουσες. Εντύπωση μεγάλη, ανάμεσα στ’ άλλα, του έκαναν τ’ αμυγδαλωτα μάτια μερικων αγαλμάτων, που οι Αρχαιολόγοι αποκαλουν «ετρουσκικα». Τέλειωσε το ξεφύλλισμα, άφησε το βιβλίο σε εμφανες σημείο της βιβλιοθήκης – και το ξέχασε.

Advertisements

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – IIIβ

4 Σχόλια

εν γνωρίζω αν πράγματι λέγεται «πρόβλημα του ωρολογίου», πάντως έχει απάνω-κάτω ως εξης:

  • Εαν ένα ρολόϊ παλαιου τύπου («αναλογικο», με δείκτες) δείχνει ακριβως 12 το μεσημέρι, πότε σχηματίζουν οι δείκτες του γωνία -πχ- 90 μοιρων;

Αυτη η ερώτηση μπαίνει συνήθως σε εξετάσεις ξέρω ‘γω για δημοσίους υπαλλήλους, νυχτοφύλακες, υπαξιωματικους, και λοιπους κρατικοδίαιτους – και μάλιστα υπάρχει η απαίτηση να λυθει χωρις τη χρήση εξισώσεων! Τέτοιες ερωτήσεις θεωρούνται «sos» απο κάτι απίθανα ιδρύματα γύρω απο την πλατεία Κάνιγγος…
Οπότε, ο πονηρεμένος υποψήφιος πρέπει να σκεφτει ότι κινείται και ο ωροδείκτης, άρα η σωστη απάντηση δεν είναι «δώδεκα και τέταρτο»!

(Άμα βιαστει και απαντήσει «δώδεκα και τέταρτο», θα τον προσλάβουν …του γνωστου Αγίου ανήμερα! 🙂 Άσε που, για να γίνεις καλος δημόσιος υπάλληλος, πρέπει να έχεις άριστη σχέση με τον χρόνο: πότε πληρωνόμαστε; πότε έχουμε διακοπες; πότε πέφτει το Πάσχα φέτος; κτλ κτλ κτλ. Αλλοιως -και πολυ ορθως-, δεν κρίνεσαι ικανος και άξιος ν’ ανήκεις στη συνομοταξία των εγχωρίων μανδαρίνων! LOL!!!)

Η σωστη απάντηση είναι αυτη που φαίνεται εδω παρακάτω:

Αυτο που βλέπετε, είναι το ξυπνητήρι των πέντε ευρω (μάρκα «μ’ έκαψες»), που με βασανίζει κάθε πρωΐ. (Και πάει καλα, το γ.μημένο! Δε χάνει δευτερόλεπτο!… να μ’ αφήσει να κοιμηθω λίγο παραπάνω!) Αν ποτε μάθετε στις ειδήσεις, ότι τρελλος πυροβολούσε με καραμπίνα φτηνα ξυπνητήρια σε πάγκους μικροπωλητων, έ, εγω θα είμαι! 🙂

(Παρένθεση: Τόσα ηλεκτρονικα παράγουν με το κιλο Κίνες, Ταϊβάν, Κορέες, και δε συμμαζεύεται. Χάθηκε ο κόσμος να κάνουν τα ξυπνητήρια να σε ξυπνάνε με μια αισθησιακη γυναικεία φωνη, έστω και στα Κινέζικα, αντι για το σπαστικο «βζίιιινννν βζίιιινννν» που έχουν τώρα; Σκεφθείτε πόσο πιο καλος θα ήταν ο κόσμος, αν τουλάχιστον ο αντρικος πληθυσμος δεν ξυπνούσε νευριασμένος, κατεβάζοντας καντήλια!

Άντε, άντε, πάλι χουβαρντάς ο Εργοδότης! Πάλι σας έδωσα ιδέες να τα κονομήσετε! 🙂 )

Τελος πάντων, εδω δεν δίνουμε εξετάσεις για ΑΣΕΠ, οπότε μπορούμε να προχωρήσουμε στο επόμενο ερώτημα – που είναι γενίκευση του προηγουμένου:

  • Κάθε πότε σχηματίζουν γωνία 90 μοιρων οι δείκτες του ρολογιου;

Ιδου η απάντηση για την αμέσως επόμενη φορα:

Τί σημασία έχουν, τώρα, όλ’ αυτα για μας; ποια σχέση τα συνδέει με τα δικα μας;
Αυτο μπορούμε να το δούμε στο παρακάτω σχήμα:

Εδω έχουμε δύο πλανήτες σε δύο (φυσικα διαφορετικες) τροχιες, οι οποίοι εκκινουν απο τη νοητη κάθετο, και σχηματίζουν γωνία γ …για πρώτη φορα. (Για να είμαστε ακριβεις: τη σχηματίζουν τουλάχιστον για …δεύτερη. Επειδη ο μέσα πλανήτης κινείται γρηγορότερα απ’ όσο ο απέξω. Εν πάσει περιπτώσει, καταλαβαίνετε τί θέλω να πω.) Η φορά περιστροφης είναι η ίδια για όλους τους πλανήτες του ηλιακου μας συστήματος, και είναι όπως την βλέπουμε στο σχήμα… αν ανεβούμε επάνω απο τον «βόρειο πόλο» του Ηλίου.
Μπορούμε κάλλιστα ν’ αγνοήσουμε τις τροχιες, διότι το «ίχνος» του εξώτερου πλανήτη κινείται με σταθερη (γωνιακη, άρα και επιτρόχια) ταχύτητα επάνω στην εσώτερη τροχια, άρα ουσιαστικα έχουμε πάλι το «πρόβλημα του ωρολογίου»! Μόνο που κάνουμε γενίκευση:

  • Κάθε πότε σχηματίζουν γωνία γ δύο πλανήτες, εκκινούντες απο την (νοητη) κάθετο;

Φυσικα, η επόμενη γενίκευση είναι για n πλανήτες:

  • Κάθε πότε σχηματίζουν γωνίες γ1, γ2, …γn-1 n πλανήτες, εκκινούντες απο τη νοητη κάθετο;

Κι επειδη ουσιαστικα δεν γνωρίζουμε εαν οι πλανήτες δημιουργήθηκαν επάνω σε «νοητη κάθετο», προχωράμε στην ακόμη επόμενη γενίκευση:

  • Κάθε πότε σχηματίζουν γωνίες γ1, γ2, …γn-1 n πλανήτες, εκκινούντες απο οποιαδήποτε θέση, φερ’ ειπειν τη σημερινη, με αμοιβαίες γωνίες γ’1, γ’2, …γ’n-1;

Δηλαδη, ξεκινώντας απο το αμέσως παραπάνω σχήμα, πρέπει να πάμε στο ακόμη παραπάνω.

Ούτε λίγο, ούτε πολυ, καλούμαστε να λύσουμε ένα πρόβλημα ισοδύναμο όχι με «ωρολόγιον», αλλα με μηχανισμο ωρολογίου! Σα να ξανασχεδιάζουμε εξ αρχης έναν νέο μηχανισμο των Αντικυθήρων ένα πράγμα!… Με τη διαφορα ότι εδω πρέπει να κινηθούμε πίσω στον χρόνο.
(Όπως καταλαβαίνετε, εαν πάμε πίσω στον χρόνο, θα έχουμε φορα περιστροφης ακριβως όπως τα συμβατικα ρολόγια! Άρα, έχω δίκιο να εξακολουθω να τ’ αποκαλω «πρόβλημα του ωρολογίου»! 🙂 )

Το πρόβλημα δεν το έχω λύσει, διότι απαιτει …χρόνο. Αρκετα περισσότερον χρόνο, απ’ όσον χριεάζεται για την προετοιμασία μιας ανάρτησης. Όταν και αν το λύσω ποτέ, θα το μάθετε απ’ το ιστολόγιο. Πάντως, κανεις δεν σας εμποδίζει να προσπαθήσετε να το λύσετε εσεις στο μεταξυ.

– Και τις γωνίες τη στιγμη της έκρηξης, πού θα τις βρούμε;
– Λύστε το εσεις για τη γενικη περίπτωση, και κάτι έχει κρατημένο ο θείος Εργδημεργ για σας! Αργότερα!

Φυσικα, η καθαρη μαθηματικη ανάλυση μου διαφεύγει ακόμη περισσότερο, οπότε αδυνατω να σας απαντήσω σε ερωτήματα, όπως:

  • Ποιος είναι ο ελάχιστος αριθμος πλανητων, που επιτρέπει ακριβη χρονικο προσδιορισμο του γεγονότος της έκρηξης;

Δηλαδη: Μπορούμε να λύσουμε τελικα το «πρόβλημα του ωρολογίου», μια που αγνοούμε τις θέσεις Ηφαίστου και Πανός – και τις τότε, και τις σημερινες;

Πάντως, να ξέρετε ότι είναι δύσκολο, ακόμη και για κυκλικες τροχιες. Να ξέρετε επίσης, ότι τα προγράμματα Αστρολογίας και Αστρονομίας που θα βρείτε στην πιάτσα, ακόμη και τα ανοικτου κώδικα (στα οποία μπορείτε να δείτε τις εντολες προγραμματισμου), έχουν εμβέλεια περίπου μέχρι το 4,000 πΧ – και επομένως μέχρι το 8,000 μΧ (συν ή πλην 6,000 χρόνια απο σήμερα, δηλαδη). Για τόσο μακρινες εποχες στο παρελθον, δεν θα σας βοηθήσουν.
Απ’ όσα κατάλαβα, επειδη τα βρίσκουν παλούκια με το «πρόβλημα των τριων σωμάτων» και τις ελλειπτικες τροχιες, χρησιμοποιουν «βελτιστοποιημένους συντελεστες», ή κάτι τέτοιο. Γι’ αυτο και δεν μπορουν να έχουν χρονικη εμβέλεια εκατομμυρίων ετων. Ίσως μονάχα η κυρα-Νάσα να έχει τα μέσα (και κυρίως, το προσωπικο) για κάτι παρόμοιο, αλλα δεν είμαι διευθυντης της!

Αυτα για σήμερα, αλλα μην ανησυχείτε! Για κάποια επόμενα ερωτήματα, έχω απαντήσεις!

Υγ: Θα ήμουν πάααααρα πολυ ευτυχης, αν βρισκόντουσαν μερικοι ακόμη «τρελλοι» σαν εμένα, που θα βοηθούσαν ουσιαστικα – πχ λύνοντας τα προβλήματα που θέτω εδω, ή …θέτοντας καινούργια! 🙂
Ποιος θα κάνει κάτι τέτοιο (εις βάρος του ελεύθερου χρόνου του, βεβαίως-βεβαίως), ώστε να σχηματίσουμε ένα …»αόρατο κολλέγιο» σούπερ-ερευνητάδων; Τίποτε φοιτητες, ίσως; Διότι εγω, τα είπαμε: όχι μόνο δεν έχω χρόνο, αλλα και δεν λέει, τώρα, να είμαι ταυτόχρονα συνθέτης, στιχουργος, βιρτουόζος οργανοπαίχτης, τραγουδιστης, και διευθυντης της υπόλοιπης ορχήστρας!

Αλλα φοβάμαι πως δεν είμαι τόσο δημοφιλης!

Υγ2: Όχι τίποτ’ άλλο, αλλα, μια που έχω παιδια, σκέφτομαι (θέλοντας και μη) και το μέλλον αυτης της χώρας. Ποιος θ’ αναλάβει την τύχη της; Να ελπίζω στη σημερινη νεολαία, ή να επιμείνω στη θέση μου, που λέει ότι σε κάθε εποχη η συντριπτικη πλειοψηφία του πληθυσμου είναι για τα μπάζα;
…Διότι, ως φαίνεται, οι σπουδες και τα πτυχία (τα οποία σήμερις απονέμονται «δημοκρατικώτατα» με το κιλο στους πάντες, κουτσους-κουλους-στραβους) είναι απλως παπαγαλίες «sos» θεμάτων, για διορισμο στο Δημόσιο. Κι απο ουσία, τίποτε. Ως φαίνεται, πάλι, ένας ήταν ο Τόρβαλντς!

Πληρώνει ο φορολογούμενος άπειρα χρήματα για ν’ αγοραστουν δεκάδες Sun και Silicon Graphics για δίκτυα και clustering στα (ο Θεος να τα κάνει) ελληνικα πανεπιστήμια (αυτα, ακριβως, που δεν μου έκαναν -τρομάρα τους- την τιμη να με ξαναδεχθουν), για …να πετάγονται στην ανακύκλωση ως ξεπερασμένα κι άχρηστα σε λίγα χρόνια. Για να χρησιμοποιηθουν (εκτος απ’ τις υποχρεωτικες ώρες των εργαστηρίων), ούτε κουβέντα!
Για να χρησιμοποιηθουν για εξωσχολικες έρευνες και πνευματικες ανησυχίες, «ούτε κουβέντα» εις την νιοστην!
(Ά, ναι. Χρησιμοποιούνται απο μερικους πονηρους για εξωσχολικες έρευνες …πληρωμένες. Τσιγγουνεύονται αγρίως να πληρώσουν οι φορολογικως και ποινικως χαϊδευόμενες εγχώριες -επίσης ο Θεος να τις κάνει- βιομηχανίες για εργαλεία της δουλειας τους, και χρησιμοποιουν τα πανάκριβα πανεπιστημιακα, αφου δώσουν στους χειριστες το «κατιτίς» τους… «μαύρο» φυσικα. Και μακρια απ’ τα φώτα της δημοσιότητας, να μην εξαγριωθει ο φορολογούμενος – ο οποίος δεν γδέρνεται για να γίνουν τα κέφια του κάθε μπαταχτση «βιομήχανου».)

Χωρις την κινητήρια δύναμη της περιέργειας και της δημιουργικότητας, σκατα νεολαία είν’ αυτη. (Όπως ήταν και στον καιρο μου, άλλως τε. Δεν άλλαξαν και πολλα.) Προτιμω να με φορολογουν για ν’ αγοράζονται καφέδες στα πανεπιστήμια, παρα ηλεκτρονικοι υπολογιστες. Τουλάχιστον, έτσι θα υπάρχει ειλικρίνεια: Μονάχα για να πίνουμε καφε όλη μέρα είμαστε ικανοι, καφέδες θ’ αγοράσουμε.

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – IIIα

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο (Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – IIIα

έμπτο ερώτημα: Πότε εξερράγη ο Φαέθων;

Αυτο μπορούμε να το απαντήσουμε ως εξης:

  • Με «αποχρώσες ενδείξεις», και
  • με μαθηματικο υπολογισμο.

Ή και με συνδυασμο αυτων των δύο.

Η πρώτη μέθοδος συνίσταται στο να βρούμε απτα αποτελέσματα των συνεπειων της έκρηξης στο υπόλοιπο ηλιακο μας σύστημα, και απ’ αυτα να υπολογίσουμε (κυρίως με εργαστηριακες μεθόδους) πότε περίπου έλαβε χώραν η έκρηξη. Τα τυχον ευρήματά μας τ’ αποκαλω «αποχρώσες ενδείξεις», επειδη πιστεύω πως απο μόνα τους δεν είναι ικανα να δώσουν πλήρως βεβαιωμένο αποτέλεσμα. Χρειάζεται συνδυασμος τους.

Την πρώτη σχετικη αναφορα την βρήκα στο Διαδίκτυο πριν …13 χρόνια (όταν πρωταπέκτησα σύνδεση – με τα modems των 14,400 baud rate…), αλλα δυστυχως δεν μπόρεσα να την ξαναβρω σήμερα, ώστε να την παραθέσω εδω. Θυμάμαι, όμως, πολυ καλα τί έλεγε!
Η έκρηξη του Φαέθονα, εκτος απο στερεα υλικα, εξετίναξε και το νερο απ’ τους ωκεανους του πλανήτη. Πώς το ξέρουμε; επειδη, επάνω σε καναδυο δορυφόρους του Δία υπάρχουν (μεγαλούτσικες) κηλίδες, των οποίων η φασματοσκοπικη ανάλυση δείχνει νερο. Και μάλιστα, οι κηλίδες είναι συγκεντρωμένες σ’ ένα μέρος… ακριβως στην πλευρα του δορυφόρου, που «έδειχνε πρόσωπο» στον Φαέθονα, όταν ήρθε το νερο κι έπεσε επάνω του (επάνω στον δορυφόρο).

Η φασματοσκοπικη ανάλυση έδειξε ακόμη πως αυτο το γεγονος συνέβη πριν 3,200,000 (τρία εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες) χρόνια – κι αυτη είναι η πρώτη χρονικη ένδειξη που έχουμε.

Δυστυχως, όμως, τέτοια πορίσματα είναι πολυ ευάλωτα σε αρνητικη κριτικη. Γιατί; Κοιτάξτε το παρακάτω σχήμα:

Αυτο δείχνει μία τυπικη καμπύλη «εκθετικης πτώσης», όπως λέγεται. Αυτες οι καμπύλες εκφράζουν τον μαθηματικο τύπο που περιέχει το σχήμα, δηλ. ότι ο αριθμος των σωματιδίων σε κάποια μεταβολη (πχ εκπομπη ηλεκτρονίων – εξ ου και η λεζάντα) είναι ευθέως ανάλογος επι μία σταθερα του ποσοστου των υπαρχόντων εκείνη τη στιγμη.
Στο σχήμα η σταθερα αυτη είναι το 0.5, δηλαδη σε μία χρονικη μονάδα χάνονται τα μισα σωματίδια των υπαρχόντων. (Αυτο το χρονικο διάστημα λέγεται και «χρόνος ημιζωης». Σημείωση: οι χρονικες μονάδες στο σχήμα είναι αυθαίρετες.) Θα μπορούσε η σταθερα μας να είναι οποιοσδήποτε αριθμος, πάντως οι σχετικες καμπύλες είναι όλες κάπως έτσι, με τη διαφορα ότι είναι πιο ομαλες. (Δεν είμαι ακόμη τόσο καλος με τον χειρισμο των καμπυλών στο Gimp!)

Ποιο είναι το πρόβλημα, επομένως;

Το πρόβλημα είναι πως:

  • Εαν ο αριθμος σωματιδίων μειώνεται γρήγορα, δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε μέτρηση.
  • Εαν θέλουμε να (χρονο)μετρήσουμε γεγονότα πχ της Αρχαιολογίας, και πάλι ο αριθμος σωματιδίων μειώνεται γρήγορα για τέτοια δουλεια (πχ έχει ημιζωη δέκα χρόνια), δεν μας είναι χρήσιμη αυτη η μέθοδος.
  • Εαν μειώνεται αργα, ώστε να δοκιμάσουμε χρονολόγηση πχ αρχαίων πολιτισμων, τότε μικρη μεταβολη στον αριθμο σωματιδίων σημαίνει τεράστια χρονικα διαστήματα που απαιτούνται προς τούτο… άρα, μεγάλη ανακρίβεια στη μέτρηση του χρόνου μ’ αυτη τη μέθοδο.

Αυτη ακριβως είναι η επιστημονικη αντίρρηση στις χρονολογήσεις με ραδιενεργο άνθρακα-14 (και όλες τις παρόμοιες), συν το ότι η σταθερα μπορει και να μην είναι …σταθερα. Μπορει κι αυτη να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου!

Άρα, …άνθρακες ο θησαυρος! 🙂 (Άνθρακες είναι και τα διαμάντια, αλλα δεν εννοούμε αυτο…)

Τότε, τί μπορούμε να κάνουμε; Εκτος του να βρούμε κι άλλα τέτοια σημάδια της καταστροφης, και να προσπαθήσουμε να τα χρονολογήσουμε, έχουμε και την μέθοδο, που θα σας αναπτύξω παρακάτω.
Για να μη σας κουράζω πηγαίνοντας ανάποδα (τί θέλουμε να βρούμε, άρα τί απαιτούμε να βρούμε πρώτο), θα σας πω ότι αυτη έχει δύο βήματα:

  • Πρώτα, εαν θεωρήσουμε το ηλιακο μας σύστημα ως έναν τεράστιο δίσκο, βρίσκουμε (με κάποιο τρόπο) τις γωνίες που σχημάτιζαν οι πλανήτες μεταξυ τους, κατα τη στιγμη της έκρηξης, όπως φαίνεται στο αμέσως παρακάτω σχήμα.
  • Μετα, λύνουμε το αποκαλούμενο (αν δεν κάνω λάθος) «πρόβλημα του ωρολογίου», και βρίσκουμε τον χρόνο της έκρηξης.

Ένα-ένα, με τη σειρα!

Πρώτα ζωγραφίζουμε ένα σχήμα με την πιθανη θέση (ας πούμε) δύο πλανητων, γι’ αρχη. Και ας πούμε ότι ο ένας είναι ο Φαέθων.

Εαν, τώρα, υπάρχει τρόπος, χρησιμοποιώντας τα μεγέθη των τροχιων και των ανυσμάτων των δυνάμεων, να βρούμε τη γωνία γ, τότε «καθαρίσαμε».
Για να βρούμε μια πιθανη σχέση των δυνάμεων, θα μπορούσαμε να κάνουμε -για αρχη- την εξης «αφελη» υπόθεση (διάβαζε: κουτοπόνηρη, να κόψουμε δρόμο, μια που …δεν είμαστε επικεφαλης ερευνητικου ινστιτούτου!) :

Εφ’ όσον η ελκτικη δύναμη του Φαέθονα εμποδίζει έναν εσώτερο πλανήτη να μεταβει σε μικρότερη τροχια, τότε η ελκτικη δύναμη του Ηλίου μετα την έκρηξη θα μπορούσε να «καλύψει» την έλξη του Φαέθονα, που έπαψε να υφίσταται. Δηλαδη, η έλξη του Ηλίου μετα την έκρηξη -κατα κάποιο τρόπο- είναι η δύναμη επάνω στον πλανήτη, που …όφειλε να είναι.
Άρα, μπορούμε εύκολα να βρούμε τις μέγιστες κι ελάχιστες δυνάμεις, που υφίσταται ένας πλανήτης απο Ήλιο και Φαέθονα σε συνδυασμό (αυτες υφίστανται μόνο σε συνευθειακη περίπτωση), άρα οποιαδήποτε ενδιάμεση τιμη των δυνάμεων σημαίνει γωνία διάφορη των 0 και 180 μοιρων. Άρα,…εντάξει!

Αμ, δε!

Το γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τέτοιες υποθέσεις, φαίνεται απ’ τον παρακάτω πίνακα, όπου θεωρούμε τους πλανήτες συνευθειακους με Ήλιο και Φαέθονα και «ομοχώρους» (δηλ. απο την ίδια μερια – απο την άλλη μερια, η ελκτικη δύναμη του Φαέθονα καθίσταται ελάχιστη) :

Εαν δεν το καταλάβατε ακόμη, να σας το δώσω έτοιμο: η βαρυτικη έλξη του Φαέθονα είναι ασήμαντη μπροστα στην αντίστοιχη ηλιακη! Ακόμη και στον μέγιστο λόγο, δηλ. στην περίπτωση του Δία, η έλξη του Φαέθονα είναι 500 (πεντακόσιες) φορες μικρότερη της ηλιακης… (Στην περίπτωση του Ερμη είναι κάπου δέκα χιλιάδες φορες μικρότερη.)

Αποτυχία, λοιπον; Ναι, εαν θέλουμε να υπολογίσουμε τις γωνίες. Δεν μπορούμε μ’ αυτον τον τρόπο.
Πάντως, η σκέψη μας δεν είναι τελείως αποτυχημένη, διότι φαίνεται πως η έκρηξη του Φαέθονα, ακόμη κι αν εξάλειψε τόσο ασήμαντες ελκτικες δυνάμεις, λειτούργησε ως «σκανδάλη» (trigger) για να μεταβουν οι πλανήτες σε άλλες τροχιες… οι οποίες τροχιες δεν ορίζονται απο τα «πρέπει» των ελκτικων δυνάμεων (οι αλλαγες, σε κάποιες περιπτώσεις, είναι τεράστιες), αλλα απο άλλες παραμέτρους. Σίγουρα κι αυτες θα βρίσκονται επάνω σε κάποιες κατα Φιμπονάτσι «αρμονικες», αλλα ποιος ψάχνει! Δεν είναι το θέμα μας όλο το ηλιακο σύστημα.

Για την ιστορία, οι νέες ελκτικες δυνάμεις του Ηλίου είναι οι εξης – ώστε να δείτε και τις (μεγάλες) διαφορες με τις παλιες (ποιος Φαέθων…) :

Τέλος, όποιος θέλει να ψάξει τις γωνίες με βάση τα όσα ήδη έχουμε, μπορει να χρησιμοποιήσει τον ακόλουθο πίνακα:

Όπου φαίνονται κατα σειρα οι περιπτώσεις, που αντιστοιχουν στα σχήματα της τρίτης πριν απο τη σημερινη συνέχειας. Τα «ο» δείχνουν πιθανη περίπτωση.

Συμπερασματικα, δεν έχουμε τρόπο να προχωρήσουμε στον μαθηματικο υπολογισμο της ηλικίας της έκρηξης, εκτος αν βρούμε τις γωνίες έτοιμες απο …κάπου αλλου.

Πάντως, πάμε να δούμε και το «πρόβλημα του ωρολογίου». Μπορει και να μας χρειαστει τελικα! 😉

Τα ποδάρια του διαβόλου

7 Σχόλια

Στον πρκλ

ώρα, δηλαδης, να ‘ούμ’, εγω πρέπει να ζητήσω προκαταβολικα συγνώμη απο τον πρκλ, διότι του κλέβω θέματα! Είπαμε να φτιάξουμε ένα μπλόγκι, να εκτονωνόμαστε. Άμα είναι να βγάζουμε τα μάτια μας και μεταξυ μας, έ, τότε, καλύτερα να το κλείσουμε το ρημάδι!

…Σίγουρα ξέρετε την παροιμία πως ο διάβολος έχει πολλα ποδάρ(γ)ια, έτσι; Έ, λοιπον, πρόσφατα έσπασαν τρία μαζι! Και να δεις που ο φούστης ο διάβολος έχει βάλει στόχο τους Έψιλοι!… και να δεις που τους πέτυχε όχι άπαξ, όχι δις, αλλα τρις! Τρις αλί! 🙂

  • Το πρώτο (διαβολοπόδαρον -κατα το «λαγοπόδαρον»- πού ‘σπασε) : η ανεύρεση της σορου του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Πάνε στον κουβα όλες οι θεωρίες συνομωσίας (μεταξυ των οποίων και οι δικες μου)!… Απεδείχθη απλη αστυνομικη υπόθεση – και απόλυτη ορθη η πρώτη υποψία, ότι όλη η δουλεια έγινε για λύτρα. Απλούστατα, ο -ως φαίνεται, πανέξυπνος- κακοποιος, που εμπνεύστηκε την ιστορία, θόλωσε πολυ καλα τα νερα.
Τελικα, τα πράγματα ήταν απλα: Η Κύπροννν είναι ένα μεγάλο χωριο, και είναι όλοι γνωστοι μεταξυ τους. Κάποια «πουλάκια» κελάηδησαν, και τέλος. Κάθε κατεργάρης έκατσε στον πάγκο του.

Το θέμα, όμως, είναι ποιο; Ότι, ακόμη κι αν ο γράφων έπεσε έξω στην εκτίμησή του, εν τούτοις ουδέποτε έπαψε να ισχύει το «διαγώνισμα» που έβαλε στους Έψιλοι! Στο οποίο διαγώνισμα, οι εντελως ανύπαρκτοι Έψιλοι απέτυχαν, φυσικα, παταγωδως! (Όπως πάνε, θα τους φάει τη …δουλεια η Κυπριακη Αστυνομία! 🙂 )

  • Το δεύτερο διαβολοπόδαρον: η οικονομικη κατρακύλα της Ελλάδας.

Αυτο το επεσήμανε και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος των Έψιλων, ο οποίος έσπευσε να προλάβει καταστάσεις με σχολιασμο του σε κείμενο της ειδησεογραφίας, υπο τον τίτλο:

«Διατί οι Έψιλον δεν προστρέχουν να βοηθήσουν την Ελλάδα.»

Πριν σχολιάσουμε τα …σχόλια του …Προδρόμου, απλως θα επισημάνουμε το δηλητήριο που πετάει αυτος σε άτομα σαν εμένα, με τη φράση:

«μὲ διαφόρα ἄδολα καὶ εἰλικρινὰ ἐρωτήματα, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑποβολιμιαία καὶ χλευαστικὰ ἔχουν διερωτηθεῖ, «

Προφανως, τα «άδολα» και «ελικρινα» ερωτήματα τα διατυπώνουν οι οπαδοι του, και τα «υποβολιμαία» εμεις οι υπόλοιποι. Να μην κρίνει, όμως, απ’ τον εαυτούλη του… Διότι, όποιος έχει μυαλο -και το χρησιμοποιει!- και «γράμματα γνωρίζει», δεν χρειάζεται υποβολέα, για να διατυπώνει ερωτήσεις. (Όποιος, όμως, βδελύττεται τον …»δυτικο» ορθολογισμο, …χρειάζεται!)

Αυτα ως απάντηση, και σταματάω εδω.

Κι όσο για το «χλευαστικα», να φχαριστάει τον Θεο που οι «Έψιλοι» γλυτώνουν με απλο χλευασμο – διότι υπάρχουν και χειρότερα. Θα μπορούσαν πχ να φάνε στα μούτρα αυτα που βγάζει συναχωμένος γέρος στο χαρτομάντηλο, και λίγα θά ‘ταν. Γέρος, δηλαδη απόμαχος Έλληνας, απ’ αυτους με τα τριακόσια ευρω σύνταξη. (Εφ’ όσον οι «Έψιλοι», οι οποίοι «δεν προστρέχουν να βοηθήσουν την Ελλάδα», φτύνουν -δια της απραξίας τους- στα μούτρα όλους αυτους τους φτωχους Έλληνες της τρίτης ηλικίας, λογικο δεν είναι να εισπράξουν τ’ αντίστοιχα; )

Λοιπον, στο ψητο.

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη τα χρήματα ούτε της Άνιστον, ούτε του Μπραδήμα, ούτε κανενος αποδήμου, για ν’ αποσβέσει το δημόσιο χρέος της. (Αν κι εδω που τα λέμε, αν το Αναγνωστοπουλάκι πρωταγωνιστούσε σε τσόντα, όχι μόνο θα απέσβηνε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, αλλα θά ‘μεναν και τίποτε ψιλα, να τελειώσει και η εθνικη οδος ΠΑΘΕ!)

Διότι, πολυ απλα, το δημόσιο χρέος θα ξαναδημιουργηθει!

Πολιτικη αλφαβήτα: δεν είναι θέμα προσώπων, ή προσκαίρων πυροσβεστικων μέτρων, αλλα θεσμων. Κι όσο υπάρχουν θεσμοι, που αποτελουν το φυτώριο της διαφθορας, τόσο και θα διαιωνίζεται η διαφθορα στον αιώνα τον άπαντα. (Και το δημόσιο χρέος, κτλ κτλ.)
(Γι’ αυτο ακριβως, επειδη ο αβάπτιστος και τα παπαγαλάκια του -εκτος απο αναιδεις- είναι πολιτικα αναλφάβητοι, λένε στον λαο να στηρίξει την κατάσταση με θυσίες, ώστε να στρώσουν τα πράγματα. Αν ξέραν τί τους γίνεται, θα σιωπούσαν.)

Εαν, τώρα, θες οπωσδήποτε να βοηθήσεις την Ελλάδα και μπορεις, ένας τρόπος υπάρχει:

  • Καταργεις το Χρηματιστήριο Αξιων Αθηνων!

Οριστικα και αμετάκλητα. Ορίζεις δε ως ιδιώνυμο έγκλημα, τιμωρούμενο με θανατικη ποινη, οποιαδήποτε προσπάθεια νέας δημιουργίας χρηματιστηρίου, έστω και ιδιωτικου.

Το χρηματιστήριο είναι πονεμένη ιστορία. Ξεκίνησε τότε που ξεκίνησαν και οι κοσμοκρατορικες βλέψεις των Άγγλων, στην πρώϊμη βιομηχανικη επανάσταση και στην εποχη της «Εταιρείας Ανατολικων Ινδιων». Σκοπος του ήταν να βρουν οι βιομήχανοι και οι επιχειρηματίες χρήματα, χωρις να πέσουν στα νύχια των τραπεζων των Ερυθρασπίδων (Ρότσιλντ – και πραγματικο όνομα …Τέκτονες, Μπάουερ!).
Απο πού, λοιπον, θα τά ‘βρισκαν; Απο τον πολυ κόσμο. Και έναντι θα του έδιναν μετοχες, με υπόσχεση απόδοση μεγαλύτερη απο το επιτόκιο της τράπεζας. (Σωστα, διότι άλλο η πραγματικη παραγωγη προϊόντων, κι άλλο ο αέρας ο κοπανιστος των τραπεζων, ασφαλειων, και λοιπων πορδων.) Συν διάφορα άλλα οφέλη, πχ: αγοράζεις πολλες μετοχες, προσλαμβάνω το παιδι σου στο εργοστάσιο.

Φυσικα, οι τράπεζες (και οι οξαποδω ιδιοκτήτες τους) θορυβήθηκαν τα μάλα, με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν στο χρηματιστήριο και τελικα να ροκανίσουν τον θεσμο – ο οποίος δούλεψε κάπου δέκα χρόνια, κι απο τότε και μετα υπάρχει μόνον ως γελοιογραφία και ως θανατηφόρα παγίδα για κορόϊδα.
Ελάχιστα άλλα θέματα είναι τόσο παράλογα και τόσο γελοία, όσο το να βλέπεις τις …τράπεζες να είναι …εισηγμένες στο χρηματιστήριο! Σα να βλέπεις τον διάβολο να …ψέλνει στην εκκλησία!

Και στο κάτω-κάτω, το χρηματιστήριο ως χώρος δημιουργήθηκε το 1769, για να μην τρέχουν οι υποψήφιοι αγοραστες των μετοχων, να βρουν πού θ’ απευθυνθουν. (Και να μη βρέχονται απ’ τη βροχη!) Σήμερα, στην εποχη των τηλεπικοινωνιων, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Αν θες μετοχες, μπορεις κάλλιστα να βρεις το εργοστάσιο που τις εκδίδει, και να τις αγοράσεις. Σε σταθερη τιμη, φυσικα.
Όπως δεν έχουν κανένα νόημα οι αγοραπωλησίες μετοχων. Εγω δεν είδα ποτέ άτομα, να τσακώνονται έξω απο ένα περίπτερο, για το ποιος θ’ αγοράσει πιο ακριβα μια σοκολάτα!

Αλλοιως, όσο διαιωνίζεται αυτη η κατάσταση, θα διαιωνίζεται και η ατμόσφαιρα διαφθορας και υποκόσμου, που υπάρχει και στις ποδοσφαιρικες ανώνυμες εταιρείες… όπου μαζεύονται διάφοροι -τρομάρα τους!- «παράγοντες», συνοδευόμενοι απο «φουσκωτους», και κραυγάζουν ο καθένας ότι έχουν το πλειοψηφικο πακέτο… χωρις κανεις να γνωρίζει πού ακριβως βρίσκεται αυτο και πόσο μεγάλο είναι!

Επειδη, λοιπον, δεν υπάρχει κανένας νόμος και καμμία διεθνης συνθήκη (υπογεγραμμένη απ’ την Ελλάδα), που να ορίζει υποχρεωτικη παρουσία χρηματιστηρίου αξιων, αν είναι μάγκες οι Έψιλοι, …ας το καταργήσουν δια παντος!

Εαν, παρα ταύτα, θες πάλι να βοηθήσεις την Ελλάδα (και μπορεις) μέσα στους υπάρχοντες θεσμους (διότι οι Έψιλοι …έχουν στρατηγικο σχέδιο, όπως έγραψε πάλαι ποτε κι ο κυρ-Πρόδρομος!), πάλι έχεις επιλογες:

  • Τινάζεις στον αέρα τις οικονομίες των χωρων που σου κουνιένται.

Βασικα Γερμανία και Οξαποδουήλ, διότι οι ηπαπάρα το παραδέχονται απο μόνες τους ότι έχουν τεράστιο έλλειμμα, αλλα δεν τους καίγεται καρφι! (Προς τούτο, αρκει μία σύνδεση στο Διαδίκτυο …και πολλες γνώσεις υπολογιστων. Τί διάολο;! Μονάχα παρέμβαση στους υπολογιστες του Υπ.Εσ. το 1993, προς όφελος του Πασόκ, θα κάνουν οι Έψιλοι; Τίποτ’ άλλο σοβαρώτερο δεν μπορούνε; )

  • Αναστρέφεις την κατάσταση προς όφελος της Ελλάδας, με τη «μέθοδο Τζέλλι». Και προς τούτο αρκει ένας καλος χάκερ, και τίποτ’ άλλο!

Λέμε για τη χώρα μας ότι απο οργάνωση είναι σταύλος, αλλα και οι ευρωπαίοι εταίροι μας δεν πάνε πίσω. Και πού το στηρίζουν το ύψος του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, που επικαλούνται; Μονάχα στις συμφωνίες που έχουν συνυπογράψει με τη χώρα μας. Αλλοιως, είναι, τάχα, αυτοι ικανοι στα δήθεν «οργανωμένα» κράτη τους, να κάνουν εσωλογιστικη απογραφη; Σιγα!
Εδω δεν κατάφεραν ακόμη να φτιάξουν το ενιαίο ευρωπαϊκο λογιστικο σχέδιο, οι «οργανωμένοι ευρωπαίοι» του κυρ-Βαν Ρόμπα!

  • Διοχετεύεις πληροφορίες, που «καίνε» πρόσωπα… αν και είπαμε, ότι δεν γίνεται τίποτε με την αλλαγη προσώπων.

Πχ ότι ο τάδε πολιτικος, απ’ αυτους που βρίζουν την Ελλάδα, είναι κίναιδος.

Φυσικα, αν δεν κάνεις τίποτε απ’ όλ’ αυτα, ή είσαι βλαξ και ανίκανος, ή …δεν υπάρχεις! Υπάρχει, όμως, και χειρότερο:

  • Το τρίτο πρόσφατο σπασμένο ποδάρι του διαόλου, που είναι το -προσφάτως ψηφισθεν- λαθρονομοσχέδιο…

Και πάλι οι Έψιλοι έλαμψαν δια της απουσίας τους!

…Είμαστε στις αρχες του 1945. Με τη συμφωνία της Βάρκιζας ο ΕΛΑΣ καταθέτει τα όπλα, κι απο εκει και μετα τουλάχιστον οι εν ζωηι αρχηγοι του παραμένουν απείρακτοι, εκτος του Βελουχιώτη, που δεν «κάθεται στ’ αυγα του». Ουσιαστικα ο στρατηγος Σαράφης, δηλαδη, απο την ηγετικη τριάδα του ΕΛΑΣ. (Δεν θυμάμαι ο Τζήμας-«Σαμαρινιώτης» πότε πέθανε και πώς.)
Είμαστε, λοιπον, πάλι, στα 1957 – αν δεν κάνω λάθος. Δώδεκα χρόνια μετα. Ο Σαράφης στο μεταξυ είχε συγγράψει τα απομνημονεύματά του, και τη χρονια εκείνη πέθανε σε τροχαίο. Τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο.

Εφημερίδα της εποχης έγραψε πως ο στρατηγος δεν είδε το αυτοκίνητο. Το αυτοκινήτο, όμως, τον …είδε.

Έ, λοιπον, δεν μπορει να «δει» ένα αυτοκίνητο έναν, έστω έναν, προδότη, απ’ τους 170 που ψήφισαν το λαθρονομοσχέδιο; Δεν διαθέτουν …αυτοκίνητα οι Έψιλοι;

Κι αν δεν θέλετε κάτι τέτοιο, υπάρχει πάντα και η μέθοδος «συνετισμου» πολιτικων, την οποία αναφέρει ο «Αρχαίος»

Τίποτε, όμως, απ’ όλ’ αυτα δεν συνέβη.

Εντάξει, είναι ωραίο να βγάζεις το ψωμι σου χωρις να κλέβεις. Είναι ωραίο να γράφεις βιβλία. Είναι ωραίο να γράφεις βιβλία με παραμύθια. Είναι, ακόμα, ωραίο, διαρκως να υπερασπίζεσαι τα παραμύθια σου (διότι αυτα σου δίνουν να φας, χωρις να γίνεις κλέφτης).

Αλλα εκει, όπου η υπεράσπιση των παραμυθιων σου προσβάλλει την ΕΛΛΑΔΑ, κάνε πίσω, διάολε!!!

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – IIβ

3 Σχόλια

έταρτο ερώτημα: Πόσο μεγάλος φαινόταν ο Φαέθων;

Επειδη, όσο νά ‘ναι, δοκιμάζεται η υπομονη σας με τα μακαρονοειδη μου άρθρα, θέλω να σας εξηγήσω ένα πράγμα: μη νομίζετε ότι όλ’ αυτα τα ερωτήματα είναι ρητορικα. Είναι η απαραίτητη βάση μας, για να επεκταθούμε αργότερα στο «ψητο»… εκει ακριβως, όπου έγκειται το μυστήριο και η γοητεία του όλου θέματος! Να καταλάβουμε την αιτία κάποιων πραγμάτων, και να συμπεράνουμε όσα δεν γνωρίζουμε.

(Μην ξαναγράψω «- Κάντε υπομονη!», και καταντήσω εκνευριστικος, σαν υπερ-ενοχλητικος γέρος! 🙂 )

Λοιπον, για να γνωρίζουμε πόσο μεγάλος φαινόταν ο Φαέθων, πρέπει πρώτα να τον «παρατηρήσουμε»,… όπως παρατηρούμε οποιοδήποτε άστρο.
Ας υποθέσουμε, για ευκολία, ότι έχουμε έναν άνθρωπο αραχτο επάνω σε μια ξαπλώστρα κάπου σε κάποιο τροπικο νησι στον Ειρηνικο Ωκεανο (ποιος τη χάρη του! 🙂 ), σε νότιο πλάτος 23 μοίρες 27 πρώτα, ότι είναι ακριβως μεσάνυχτα, και ότι ο ανθρωπάκος μας κοιτάζει –παρατηρει, για την ακρίβεια- τ’ άστρα. Ιδου η εικόνα!

Έβαλα τον υποθετικο παρατηρητη μας σ’ αυτην ακριβως τη θέση, επειδη έτσι βρίσκεται ακριβως επάνω στον νοητο άξονα που συνδέει τα κέντρα του Ήλιου, της Γης, και του υπο παρατήρηση πλανήτη. (Θεωρούμε ακόμη πως η τριάδα Ήλιου-Γής-πλανήτη είναι συνευθειακη… κάνουμε «κλίκ» τη στιγμη ακριβως που η τριάδα βρίσκεται σ’ ευθεία.)
Ο πλανήτης, λοιπον, προβάλλεται στο μάτι (ή στο τηλεσκόπιο) του παρατηρητη σε δύο διαστάσεις… σ’ έναν δίσκο. Άρα, για να μετρήσουμε το «άνοιγμα» (του τόξου) του δίσκου (σε νοητο κύκλο, με κέντρο τον παρατηρητη), δηλαδη το φαινόμενο μέγεθος του πλανητικου αυτου δίσκου, πρέπει να πούμε τα εξης:

  • φαινόμενο μέγεθος = 2 * γωνία γ
  • γωνία γ = τόξο που έχει εφαπτομένη (ακτίνα του πλανήτη / απόσταση Rπλ – RΓ)

Βέβαια, για να είμαστε ακριβεις, πρέπει απο το (Rπλ – RΓ) ν’ αφαιρέσουμε τις ακτίνες της Γης και του πλανήτη. Όμως, το λάθος είναι κάπου 1 στα 150,000, ή και μικρότερο.

Πρώτα, όμως, πρέπει να βρούμε τις ακτίνες των πλανητων, διότι τις αποστάσεις ήδη τις έχουμε!

Στον ίδιο πίνακα, που χρησιμοποιήσαμε και στην προηγούμενη συνέχεια, βρίσκουμε τις παρατηρημένες διαμέτρους των πλανητων. Τις παραθέτω κι εδω, μαζι με τις μέσες πυκνότητες και τις μάζες, για να κάνετε έλεγχο. Αν και τα χοντρα κόκκινα μείον στα δεξια δείχνουν την ασυμφωνία παρατηρημένης κι υπολογισμένης μάζας (σε τέσσερεις πλανήτες), εμεις θα χρησιμοποιήσουμε την παρατηρημένη ακτίνα, χωρις να υπεισέρχεται σημαντικο σφάλμα στους υπολογισμους.
Επίσης, παρατίθεται και η Σελήνη για σύγκριση.

Σίγουρα προσέξατε τις δύο τιμες για τον Φαέθονα, την «Φαέθων μέγιστη» και την «Φαέθων ελάχιστη». Αυτο γίνεται, επειδη δεν γνωρίζουμε την πυκνότητά του. Κι έτσι, έκανα δύο υπολογισμους:

  • πρώτα με την πυκνότητα της Σελήνης (η ελάχιστη σε καθαρα στερεο ουράνιο σώμα του πίνακα), άρα προκύπτει η πιθανη μέγιστη διάμετρος του Φαέθονα,
  • και μετα με την πυκνότητα της Γης (η μέγιστη σε καθαρα στερεο ουράνιο σώμα του πίνακα), άρα προκύπτει η ελάχιστη πιθανη διάμετρος του Φαέθονα.

Εννοείται πως οι υπόλοιπες διάμετροι του πίνακα είναι οι παρατηρημένες. Η διάμετρος του Φαέθονα, τώρα, βγαίνει απο την εξίσωση:

  • m = ρ * V, άρα m = ρ * (4/3) * 3.14159 * R^3 (όγκος σφαίρας)

εαν την επιλύσουμε ως προς R. Θα βρούμε την ακτίνα R, και θα διπλασιάσουμε. (m είναι η μάζα, και ρ η μέση πυκνότητα.)

Εφ’ όσον, τώρα, μάθαμε τις ακτίνες των πλανητων, προχωράμε να βρούμε τα φαινόμενα μεγέθη. Ο πίνακας των αποτελεσμάτων που προκύπτουν, είναι ο εξης:

Ο Φαέθων δεν έχει συμπληρωμένες τιμες στον πίνακα, επειδη απλα δεν υπάρχει σήμερα! Παρατηρούμε, όμως, ότι Ήλιος και Σελήνη (ως πανσέληνος) έχουν περίπου ίδιο φαινόμενο μέγεθος (μέσα στο όριο σφάλματος των υπολογισμων μας), πράγμα που διαπιστώνουμε κατα τις ολικες εκλείψεις! (Και, ναι, σκέπτομαι κι εγω όσα σκέπτεστε κι εσεις, για το αν η Σελήνη είναι κατευθυνόμενη, κτλ. Θα τα συζητήσουμε αυτα σε μεταγενέστερη συνέχεια.)
Επίσης… το αρχικο μας σχήμα με το ανθρωπάκι αναφέρεται σε πλανήτες εξώτερους της Γης. Για να βρούμε το φαινόμενο μέγεθος του Ερμη και της Αφροδίτης (και του Ηφαίστου, όταν με το καλο επανανακαλυφθει), κάνουμε τους ίδιους ακριβως υπολογισμους, αλλα …παραφυλάμε να τους παρατηρήσουμε σε ώρες κοντα στο δειλινο (όταν ήδη έχει δύσει ο Ήλιος), ή πριν το ξημέρωμα (και φυσικα, πριν σηκωθει ο Ήλιος πάνω απ’ τον ορίζοντα). Γιατί; διότι, ως πλανήτες εσώτεροι της Γης, μας αναγκάζουν πάντα να βλέπουμε και τον Ήλιο, όταν τους παρατηρούμε – και να «τυφλωνόμαστε». Άρα, πρέπει να «πάρουμε μέτρα» πριν τους παρατηρήσουμε!

Επίσης… Είναι φανερο πως, εαν ο υπο παρατήρηση πλανήτης βρίσκεται «εναντιοχώρως» με τη Γη (δηλ. ανάμεσα σ’ αυτον και τη Γη βρίσκεται ο Ήλιος), τότε το φαινόμενο μέγεθός του είναι το μικρότερο δυνατο, επειδη -πολυ απλα- η απόσταση Γης και πλανήτη καθίσταται μέγιστη. (Ο πίνακας που συντάξαμε, αναφέρεται στο μέγιστο δυνατο.) Κανονικα, θα έπρεπε να συντάξουμε και πίνακα για τα ελάχιστα φαινόμενα μεγέθη, αλλα στο θέμα που καλύπτουμε αυτα δεν μας ενδιαφέρουν.

Ο ίδιος πίνακας, τώρα, με τα προκύπτοντα φαινόμενα μεγέθη την εποχη του Φαέθονα και των παλαιων τροχιων των υπολοίπων πλανητων, είναι ο παρακάτω:

Μ’ άλλα λόγια, ο Φαέθων στα μάτια των τότε ζώων (διότι «άνθρωπος» -όπως τον ξέρουμε σήμερα- δεν υπήρχε ούτε γι’ αστείο), που ζούσαν επι της Γης, θα φαινόταν ως το τέταρτο σε μέγεθος άστρο (μαζι με τον Κρόνο). Για να το δείτε καλύτερα, η σειρα κατάταξης των τότε φαινομένων μεγεθων είναι η εξης:

  • μέγεθος 1: Ήλιος και Σελήνη
  • μέγεθος 2: Δίας
  • μέγεθος 3: Αφροδίτη
  • μέγεθος 4: Φαέθων και Κρόνος
  • μέγεθος 5: Άρης

Σήμερα, αν υπήρχε ο Φαέθων, η σειρα θα ήταν:

  • μέγεθος 1: Ήλιος και Σελήνη
  • μέγεθος 2: Αφροδίτη
  • μέγεθος 3: Δίας
  • μέγεθος 4: Φαέθων
  • μέγεθος 5: Κρόνος
  • μέγεθος 6: Άρης

Για την ιστορία, οι υπόλοιποι πλανήτες δεν φαίνονται με το μάτι, επειδη το φαινόμενο μέγεθός τους είναι μικρότερο απο την διακριτικη ικανότητα του ανθρώπινου ματιου (κάπου 1 δευτερόλεπτο της μοίρας άνοιγμα τόξου).

Συμπερασματικα, ήταν αρκετα λαμπρο άστρο.

Υγ: Μάλλον τους αδίκησα τους «επιστήμονες» στην προηγούμενη συνέχεια. Ο λόγος; Δεν έχουν τρόπο να υπολογίσουν τις παλαιες τροχιες – άρα, δεν μπορουν να φτάσουν σε συμπέρασμα για τη μάζα του Φαέθονα.
Υπάρχει, όμως, και ο αντίλογος: τα πολυ μοντέρνα Μαθηματικα, όπως η «θεωρία καταστροφων» και τα fractals, έχουν κάπου 30 χρόνια που έχουν ανακοινωθει και χρησιμοποιούνται. Τί στην ευχη; κανένας δεν έκανε (εδω και τριάντα χρόνια) τη σκέψη ότι ίσως το ηλιακο μας σύστημα ανταποκρίνεται σε φρακταλικη δομη – και ποια;

Και δεύτερος αντίλογος… Πολλοι «επιστήμονες» κατηγορουν μεν ως «δεισιδαιμονίες» όλα όσα (λένε πως) δεν γουστάρουν (πχ όσα απασχολούν εμας εδω), αλλα οι ίδιοι είναι περισσότερο δεισιδαίμονες απ’ τον καθένα! Να μην πιάσω το θέμα των «ενοράσεων», που ζήτησαν (στις αρχες του 20ου αιώνα) «παραγγελιά» μερικοι «επιστήμονες» απ’ την Θεοσοφία, για να δουν πώς ήταν το εσωτερικο του ατόμου… Ίσως τέτοιες «δεισιδαιμονίες» τις συζητήσουμε άλλη φορα.
Θα πω μόνο ότι κάτι τέτοιοι έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες απο διάφορες υπερ-μυστικες παραδόσεις, τις οποίες ο κοινος θνητος δεν έχει δει ούτε στον ύπνο του.

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – IIα

2 Σχόλια

ρίτο ερώτημα: Πόσο μεγάλος ήταν ο Φαέθων;

Αυτο θα δοκιμάσουμε να το απαντήσουμε με δύο τρόπους, τον μαθηματικο και τον φυσικο.
Ο μαθηματικος τρόπος δεν είναι άλλος, παρα η (καθαρα) μαθηματικη κατανομη των πλανητικων μαζων. Τα στοιχεία τα πήρα απ’ την κυρα-Νάσα, και ιδου το διάγραμμα:

Με την επιφύλαξη της επαλήθευσης των τιμων για Δία και Κρόνο, όλες τις υπόλοιπες μάζες τις θεωρω αποδεκτες.
Η αντίρρησή μου για Δία και Κρόνο συνίσταται στο ότι η παρατηρηθείσα μάζα τους είναι διάφορη της υπολογιζόμενης απο τον τύπο m = ρ*V, όπου ρ είναι η μέση πυκνότητα του πλανήτη -την δίνουν στον πίνακα- και V ο (φυσικα!) σφαιρικος όγκος του, ο οποίος προκύπτει εύκολα απο την παρατηρημένη διάμετρο, που επίσης δίδεται στον πίνακα. (Όχι, που θα τ’ άφηνα χωρις να το ψάξω! 🙂 )
Ίσως, στους δύο αυτους πλανήτες, ως «παρατηρημένη» μάζα θεωρουν συμπεριλαμβανόμενη και τη μάζα των δορυφόρων τους, μια που κι αυτη συμμετέχει πχ στα βαρυτικα φαινόμενα μεταξυ πλανητων – άρα, κάπως έτσι εξηγείται η ασυμφωνία.

Εν πάσει περιπτώσει, όλες οι υπόλοιπες παρατηρημένες μάζες συμφωνουν με τις υπολογιζόμενες, εξ ου και το διάγραμμα.

Παρατηρώντας, όμως, το διάγραμμα, τί καταλαβαίνουμε; Ότι, δυστυχως, δεν μπορούμε να υπολογίσουμε τη μάζα του Φαέθονα απ’ αυτο… διότι η καμπύλη «βελτιστοποίησης» θα μπορούσε να περάσει απο οπουδήποτε, ανάμεσα πχ στις 25 μονάδες κάθετου άξονα και στις 800! (Εγω την πέρασα απ’ τις 150 μονάδες εντελως αυθαίρετα.) Άρα, τί κάνουμε;

Σκεπτόμαστε άλλη οδο.

Είναι φανερο πως ο Δίας αποτελει κατα κάποιο τρόπο το «μέσον» της κατανομης των μαζων των πλανητων, άρα μπορούμε να βρούμε την μάζα του Φαέθονα με την εξης απλη, μπακάλικη σκέψη:

  • μάζα πλανητων προ του Δία = μάζα πλανητων μετα τον Δία

Αυτη η εξίσωση βγάζει ένα τρομερο αριθμο, κάπου 740 μονάδες του διαγράμματος (kgrs * 10^24), αλλα, όπως προείπαμε, η σκέψη πίσω απ’ αυτην είναι εντελώς μπακάλικη. Εαν, δηλαδη, πριν την έκρηξη υπήρχε ένα τέτοιο ισοζύγιο μαζων (πριν και μετα τον Δία), γιατί να μην υπάρχει και μετα, δηλαδη σήμερα;

Την απάντηση μας τη δίνει η Φυσικη (ο φυσικος τρόπος υπολογισμου, που λέγαμε), η οποία μας λέει ότι δεν πρέπει να ψάξουμε για ισοζύγιο μαζων, αλλα για διατήρηση της ολικης στροφορμης του ηλιακου μας συστήματος, πριν και μετα την έκρηξη. Δηλαδη:

  • συνολικη στροφορμη ηλιακου συστήματος πριν τη έκρηξη = συνολικη στροφορμη ηλιακου συστήματος μετα την έκρηξη

Η στροφορμη, τώρα, ορίζεται ως εξης:

  • στροφορμη = μάζα * ακτίνα περιστροφης * επιτρόχια ταχύτητα

Άρα, είναι εύκολο να βρούμε τις στροφορμες κάθε πλανήτη χωριστα και να τις αθροίσουμε. Προς τούτο, αφου έχουμε τις μάζες και τις ακτίνες, μας απομένει να βρούμε τις επιτρόχιες ταχύτητες. Αυτες επίσης δίδονται (ως παρατηρημένες) στον προαναφερθέντα πίνακα, άρα προκύπτουν τα εξης αποτελέσματα:

Οι μονάδες του αποτελέσματος είναι σε kgrs*(m^2)/sec, αλλα έγραψα «S.I.» (Système International – Διεθνες Σύστημα Μονάδων), επειδη ο ακριβης ορισμος της μονάδας …δεν θα μου έκανε οικονομία στο πλάτος της στήλης, ώστε να χωρέσω το σχήμα εδω χωρις αλλοίωση. Έτσι κι αλλοιως, όμως, όλες οι μονάδες και οι τιμες στις στήλες είναι στο μοναδικο επιστημονικως αποδεκτο σύστημα, το S.I. .

(Αν θέλουμε να βάλουμε και τη στροφορμη των αστεροειδων στον λογαριασμο, υπάρχει ένα θαυμάσιο άρθρο της Γουκιπήντια για τους αστεροειδεις, να βρούμε όσες πληροφορίες θέλουμε – και να δούμε και όμορφα, πολυ κατατοπιστικα σχήματα. Αλλα με σύνολη μάζα αστεροειδων το 4% της σεληνιακης μάζας, θεωρω τον παράγοντα αμελητέο.
Στο διάγραμμα εξακολουθω να γράφω «Φαέθων», επειδη, αν έγραφα «αστεροειδεις», θα μεγάλωνε το πλάτος της στήλης – και η εικόνα δεν θα χωρούσε εδω αναλλοίωτη. Τί να κάνουμε; αυτη η παρουσίαση μ’ αρέσει, έτσι συνηθίσατε κι εσεις το μπλόγκι, θα επιζήσουμε με τον περιορισμο του πλατους των σχημάτων στα 400 pixels!… Θα τ’ αντέξουμε κι αυτο! 🙂 )

Τί κάνουμε, όμως, για τις τιμες πριν την έκρηξη; Έ; Εδω σε θέλω!

Κατ’ αρχην, οι μάζες των πλανητων ηταν οι ίδιες με τις σημερινες. Θα μου πεις,… στο μεταξυ καρφώθηκαν επάνω στους πλανήτες κομμάτια του Φαέθονα, κομήτες, κτλ. Όμως, η αλλαγη αυτη (η -ποσοστιαίως- ανεπαίσθητη αύξηση της μάζας των πλανητων απο τέτοιες αιτίες) είναι άνευ ουσιαστικης σημασίας για τους υπολογισμους μας.
Μετα, τις πάλαι ποτε τροχιες των πλανητων τις ξέρουμε κι αυτες. Ολόκληρη ανάλυση κάναμε! Άρα, μας μένει να βρούμε τις παλιες επιτρόχιες ταχύτητες.

Αυτες θα τις βρούμε απο τον 3ο νόμο του Kepler, ο οποίος ορίζει ότι:

  • (περίοδος περιστροφης ενος πλανήτη)^2 = (ακτίνα περιστροφης)^3

Βέβαια, ο 3ος νόμος του Kepler μιλάει για τον μείζονα ημιάξονα της ελλειπτικης τροχιας, αλλα εμεις εδω για την ευκολία μας θεωρούμε τις τροχιες κυκλικες. (Αν δεν μπορείτε να κοιμηθείτε, επειδη δεν έχετε ακρίβεια στους υπολογισμους, ν’ απευθυνθείτε στη Νάσα! Εγω έχω μωρα παιδια να κοιτάξω! 🙂 ) Όμως, δεν πέφτουμε πολυ έξω (εκτος πχ απ’ τον Πλούτωνα), διότι οι πραγματικες τροχιες στο ηλιακο μας σύστημα έχουν μικρη εκκεντρότητα, δηλ. βρίσκονται πολυ κοντα στον κύκλο.

Η παραπάνω εξίσωση, λοιπον (αφου την επιλύσουμε, εννοείται), μας δίνει τις περιόδους περιφορας. Άρα, με μια απλη διαίρεση:

  • συνολικο μήκος τροχιας / περίοδος περιφορας

και με τον ορισμο (για κυκλικη τροχια) :

  • συνολικο μήκος τροχιας = 2 * π * ακτίνα τροχιας

βρίσκουμε την επιτρόχια ταχύτητα κάθε πλανήτη (για πριν την έκρηξη μιλάμε πάντα).

(Ειδικα για τον Φαέθονα, ο χρόνος περιφορας του είναι τιμη, η οποία συμφωνει αρκετα καλα με τις σημερινες αντίστοιχες τιμες για τους αστεροειδεις, τουλάχιστον τους μεγάλους – όπως φαίνεται πάλι σε πίνακα της κυρα-Νάσας.)

Επομένως, μπορούμε να συμπληρώσουμε τη στήλη που μας έλειπε στον πίνακα των στροφορμων πριν την έκρηξη:

Αφου κάναμε τόσο δρόμο, φτάσαμε επιτέλους στο «δια ταύτα».

Με την επιφύλαξη του ότι οι στροφορμες του Ήφαιστου, του Πάνα, και των αστεροειδων δεν παίζουν μεγάλο ρόλο στους υπολογισμους μας, αφαιρούμε την τιμη της ολικής στροφορμης του ηλιακου μας συστήματος πριν την έκρηξη απο την τιμη μετα την έκρηξη, κι έχουμε:

  • 31,488,375 – 27,276,825 = 4,211,550 (πάντα σε μονάδες SI)

Αυτη είναι η στροφορμη του πάλαι ποτε Φαέθονα, που μας έλειπε.

Διαιρούμε δια την ακτίνα τροχιας και δια την επιτρόχια ταχύτητα, και βρίσκουμε τη μάζα του Φαέθονα:

584.7178 (kgrs * 10^24)

Εαν αυτο το νούμερο δεν σας λέει τίποτε, ξαναρίξτε μια ματια στους προηγούμενους πίνακες… Μιλάμε για πλανήτη μεγαλύτερον και αυτου του Κρόνου!

Δηλαδη, ο Φαέθων ήταν ο δεύτερος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακου μας συστήματος!!!

Δείτε τώρα και την παλια κατανομη πλανητικων μαζων σε πραγματικη κλίμακα.

Απο το διάγραμμα αυτο καθίσταται περισσότερο απο φανερο (για όσους-ες έχουμε πείρα απο Φυσικη) το ότι όντως, πρόκειται για «κοσμικο τύμπανο» που παράγει βασικη συχνότητα και αρμονικες!…
Αν απορείτε και για την ηλιακη μάζα, αυτη όχι απλα δεν χωράει στο διάγραμμα, αλλα είναι κάπου 1050 φορες μεγαλύτερη της μάζας του Δία! Μ’ άλλα λόγια, αν η μάζα του Δία ανεβαίνει εδω σε ύψος 5 εκατοστων, έπρεπε να φτιάξω διάγραμμα ύψους κάπου 55 μέτρων, για να χωρέσει η ηλιακη μάζα!!!

Απο τότε μέχρι σήμερα οι τροχιες των περισσοτέρων πλανητων μεγάλωσαν, και η κατανομη μαζων έχει μετατοπιστει προς τα δεξια – σα ν’ άνοιξε τα πέταλά του το ηλιοτρόπιο!

Αρχίζουμε, ακόμη, να συνειδητοποιούμε το πόσο μεγάλη ζημια επέφερε αυτη η έκρηξηδηλαδη, η ανοησία αυτων που την προκάλεσαν.

Ως φαίνεται, λοιπον, «το μέγεθος μετράει» – που λέει κι η (επίσης ανόητη) διαφήμιση!…

Υγ: «Τροφη για σκέψη», που λένε.

  • Εαν μπόρεσα εγω να τα βρω αυτα – και μάλιστα, τόσο εύκολα,…
  • Δεν θα μπορούσε να τα βρει και η κυρα-Νάσα – και μάλιστα ακόμη πιο εύκολα;

Και μάλιστα προ πολλου;

Η απάντηση, φυσικα, είναι «ναι». Και φυσικα τα έχει βρει. Και φυσικώτατα προ πολλου. Όχι μόνο η κυρα-Νάσα, αλλα οποιοσδήποτε ξέρει λυκειακου επιπέδου Μαθηματικα και Φυσικη, κι έχει το ενδιαφέρον να βρει απαντήσεις περι Φαέθονος.

Τότε, γιατί επι του θέματος η ιεροφαντία των επιστημόνωνε κάνει την πάπια μεγαλοπρεπως;

Κι όχι μόνο κάνουν την πάπια, αλλα λένε και ψέμματα: «- Πλανήτης στη θέση των αστεροειδων; Μπάααα! Ιδέα σας! Θ’ …απαγόρευε τη δημιουργία του η …βαρύτητα του Δία!»

Φυσικα, «η βαρύτητα του Δία» δεν «απαγόρευσε» τη δημιουργία του Κρόνου, αλλ’ αυτα είναι ψιλα γράμματα για τους «επιστήμονες». Άσε που όλοι, μα όλοι οι πλανήτες του ηλιακου μας συστήματος δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα, και όχι σε διαφορετικες, αρκετα απέχουσες μεταξυ τους χρονικες στιγμες – όπως μας πληροφορουν πάλι οι ίδιοι «επιστήμονες».

(Είπαμε, ειδικα η Αστροφυσικη είναι η πηγη πάσης μαλακίας. Εδω «δεν έβλεπαν» νερο και ατμόσφαιρα στον τόσο κοντινο μας Άρη, ενω «έβλεπαν» γαλαξίες σε αποστάσεις …δισεκατομμυρίων ετων φωτος… Πόσο μπορει κάποιος ν’ αποκρύπτει την αλήθεια; Πόσο μπορει ν’ αυτο-εξευτελιστει κάποιος, να γίνει εντελως περίγελως, κλόουν με τίτλο πανεπιστημιακου καθηγητη, για τα έρμα τα χρήματα; Πόσο χαμηλα μπορει να πέσει; Πόσο; Ακόμη χειρότερα κι απο …δημοσιογράφο, ως φαίνεται!

Πού ‘σαι «Αρχαίε»!… Κάνε ελεύθερα αντιγραφη σ’ ό,τι θέλεις απο ‘δω μέσα, και βάρα τους αλύπητα, όπως μόνον εσυ ξέρεις!)

Κάτι δεν θέλουν να πουν… κάτι θέλουν να κρύψουν… κάτι, που τους ενοχλει τα μάλα, αν μαθευτει… Κι αν δεν ενοχλει αυτους, ενοχλει τα (κρυφα) αφεντικα τους! Ψάξτε, ας πούμε, τη σύνθεση του διοικητικου συμβουλίου της κυρας, που μας προμήθευσε τους πίνακες με τα δεδομένα! Θα βρείτε μέσα και πρώην (; ) αρχιπράκτορες, θα βρείτε και τον (ουδεμία σχέση έχοντα με Φυσικες και τέτοια – αλλα προφανέστατα τοποθετηθέντα εκει ως «νταβατζη» των «επιστημόνωνε»)…

…Αλλα όχι, δεν θέλω να σας δώσω έτοιμες τέτοιες πληροφορίες! «- Βοήθα με, Θεέ μ’!» «– Κουνήσ’, άνθρωπέ μ’!», λέει παροιμία, λίαν προσφιλης της …πεθερας μου!

(– Κι εσυ, ρε Εργοδότη, είσαι Θεος, δηλαδη;
– Όχι, αλλα …το παλεύω! 🙂 )

Αλλ’ ουδεν κρυπτον απο τον ΕργΔημΕργ!!!
🙂

Φιλάκια στους «επιστήμονες»! Όχι τίποτ’ άλλο, αλλα …κάνω ατμόσφαιρα πριν τους… ξέρετε! LOL!!! 🙂 🙂 🙂 Ήδη κατέβασα τα βρακια των εγχωρίων, τώρα πάω για …διεθνη καρριέρα! 🙂

Αν όχι Φυσικου, τουλάχιστον …Γκουσγκούνη!!! Ξανα LOL!!!!! 🙂

(Φ-1): Το ηλιακο μας σύστημα – Iγ

6 Σχόλια

εύτερο ερώτημα: Πώς έγιναν οι συγκεκριμένες μετατοπίσεις τροχιων;

Η απάντηση έχει δύο σκέλη: το εύκολο και το δύσκολο. Το εύκολο είναι να εξηγήσουμε την αιτία, το δύσκολο είναι να εξηγήσουμε το αποτέλεσμα.
Συγκεκριμένα, γνωρίζουμε την αιτία που έσπρωξε τους πλανήτες σε μεγαλύτερες, ή μικρότερες τροχιες. Αυτη δεν είναι άλλη, παρα η (εξηγήσιμη με την γνωστη, κλασικη Φυσικη) δυναμικη της κάθε τροχιας. Στην υπόλοιπη ανάρτηση, θ’ αναπτύξουμε μία περιπτωσιολογία μέσωι σκίτσων, ώστε να το δείτε καθαρα αυτο.
Το αποτέλεσμα, τώρα… Βέβαια, γνωρίζουμε το ότι οι πλανήτες άλλαξαν τροχια, αλλα δεν γνωρίζουμε αν το μέγεθος της συγκεκριμένης τροχιας ερμηνεύεται με την κλασικη Φυσικη, ή χρειάζεται πάλι να ψάχνουμε για κρυμμένες δομες. Δηλαδη, αν εφαρμόζουμε:

  • Κλασικη Μηχανικη, με «επιτρόχιο» ολοκλήρωμα μέσα στη διάρκεια ενος πιθανου χρόνου του φαινομένου αλλαγης τροχιας.
  • Εύρεση μεμονωμένων τροχιων σε «αρμονικες» (overtones) κατα Fibonacci (πχ τροχια * (1+(1/φ)) ).
  • Εύρεση τροχιων σε «αρμονικες» κατα Fibonacci για ολόκληρο το ηλιακο σύστημα, συνολικως θεωρούμενο.

Η αλήθεια είναι πως για μένα απετέλεσε έκπληξη το «σκέτο» γεωμετρικο μοντέλο των τροχιων. Δεν θά ‘πρεπε να λάβουμε υπ’ όψη μας δυνάμεις βαρύτητας, μάζες, ηλεκτρομαγνητικα πεδία; Αφου, όμως, το μοντέλο αυτο δίνει απο μόνο του δεκτα αποτελέσματα, εντάξει!

Πάμε να δούμε τις περιπτώσεις.

  • 1η, πλανήτης σε εσώτερη τροχια του Φαέθονα, «συνευθειακως» και «ομοχώρως» (απ’ την ίδια πλευρα).

Επάνω στον πλανήτη εξασκούνται δύο βαρυτικες δυνάμεις, η του Ηλίου FH και η του Φαέθονα FΦ. Η διαφορα FΗFΦ (οπωσδήποτε θετικη!) είναι η κεντρομόλος, που κάνει τον πλανήτη να γυρίζει γύρω απ’ τον Ήλιο.
Μετα την έκρηξη, ο Φαέθων μετατρέπεται σε αστεροειδεις (πολυ μικρότερους του αρχικου Φαέθονα σε συνολικη μάζα), άρα την σχετικη βαρυτικη δύναμη πρέπει να την γράψω FΑστ. Όμως, για ευκολία κρατάω το FΦ.

Ο πλανήτης μετατοπίζεται σε μικρότερη τροχια μετα την έκρηξη, αφου μεγαλώνει η κεντρομόλος.

  • 2η, πλανήτης σε εξώτερη τροχια του Φαέθονα, «συνευθειακως» και «ομοχώρως».

Ο πλανήτης μετατοπίζεται σε μεγαλύτερη τροχια μετα την έκρηξη, αφου μικραίνει η κεντρομόλος.

  • 3η, πλανήτης «συνευθειακως» και «εναντιοχώρως» (στην απέναντι πλευρα) με τον Φαέθονα, αδιαφόρως τροχιας.

Ο πλανήτης μετατοπίζεται σε μεγαλύτερη τροχια μετα την έκρηξη, αφου μικραίνει η κεντρομόλος.

  • 4η, πλανήτης σε εσώτερη τροχια του Φαέθονα, ο Φαέθων «προηγείται».

Επειδη η εικόνα πριν και η εικόνα μετα την έκρηξη δεν χωράνε στο ίδιο σχήμα (σε διαστάσεις που να μην τις «τρώει» η αυτόματη παρουσίαση του ιστολογίου), σας παραθέτω δύο σχήματα. Αυτο που βλέπετε (δηλ. οι μη-συνευθειακες περιπτώσεις αρχικων θέσεων), ουσιαστικα συνιστα το λεγόμενο «πρόβλημα των τριων σωμάτων» (three-body problem), το οποίο είναι υπεύθυνο για τη μεταβολη των τροχιων απο κυκλικες αρχικα (ίσον, κατα τη δημιουργία του ηλιακου μας συστήματος) σε ελλειπτικες. Και μάλιστα, ελλειπτικες «διαταραγμένες» (perturbed).
Στα σχήματά μας θα παρουσιάζουμε τις τροχιες ως κυκλικες, για ευκολία.

Η βαρυτικη έλξη του Φαέθονα στον πλανήτη, η FΦ, αναλύεται σε δύο συνιστώσες: την 1, κάθετη στην τροχια του πλανήτη και την 2, εφαπτομένη στην τροχια. Η διαφορα FΗ1 είναι εδω η κεντρομόλος. Η 2 επιταχύνει τον πλανήτη κατα μήκος της τροχιας του.
Όπως καταλαβαίνετε, όταν ο πλανήτης ξεφύγει πολυ μπροστα και αλλάξει σημαντικα θέση σε σχέση με τον Φαέθονα, αλλάζει και η δύναμη 2 (μικραίνει – και κατα περιπτώσεις γίνεται αρνητικη). Αυτο έχει ως αποτέλεσμα ν’ αλλάζει η ταχύτητα περιστροφης του πλανήτη, που σε άλλα σημεία της τροχιας του είναι μεγάλη και σε άλλα μικρη. (Η κίνηση αυτη θυμίζει πάρα πολυ τα «τραινάκια ύψους» των Λούνα-Πάρκ.)

Μετα την έκρηξη μικραίνει σημαντικα η FΦ – άρα και οι συνιστώσες της. Η επιτρόχια ταχύτητα του πλανήτη μειώνεται σημαντικα, η ενέργειά του μικραίνει, η κεντρομόλος μεγαλώνει, και τελικα ο Ήλιος τραβάει τον πλανήτη σε μικρότερη τροχια.

  • 5η, πλανήτης σε εσώτερη τροχια του Φαέθονα, ο Φαέθων «έπεται».

Η δύναμη 2 εδω «φρενάρει» τον πλανήτη («οπισθέλκουσα»).

Μετα την έκρηξη, η 2 γίνεται σημαντικα μικρότερη, ο πλανήτης αναπτύσσει ξαφνικα ταχύτητα (όπως ακριβως ένα αεροπλάνο, που λύνει τα φρένα του με φούλλ κινητήρες και απογειώνεται) και ξεφεύγει σε μεγαλύτερη τροχια, παρα το γεγονος ότι αυξάνεται η κεντρομόλος (άρα, θα έπρεπε ο Ήλιος να τον τραβήξει προς τα μέσα). Υπερισχύει, δηλαδη, ο δυναμικος όρος αλλαγης ενέργειας του στατικου. (Ακριβως, πάλι, όπως πετάνε τα αεροπλάνα! Ενω θα έπρεπε να πέφτουν στη Γη, μια που είναι βαρύτερα του αέρος για ίδιο όγκο.)

  • 6η, πλανήτης σε εξώτερη τροχια του Φαέθονα, ο Φαέθων «προηγείται».

Η περίπτωση αυτη ισχύει για οποιαδήποτε θέση του πλανήτη, ακόμη και «εναντιόχωρη» (δηλ. στη δεξια πλευρα του σχήματος).

Μετα την έκρηξη, μικραίνει η κεντρομόλος (άθροισμα FΗ + 1), μικραίνει και η ταχύτητα του πλανήτη, κι αυτος μετατοπίζεται σε μεγαλύτερη τροχια.

  • 7η, πλανήτης σε εξώτερη τροχια του Φαέθονα, ο Φαέθων «έπεται».

Η περίπτωση αυτη ισχύει για οποιαδήποτε θέση του πλανήτη, ακόμη και «εναντιόχωρη» (δηλ. στη δεξια πλευρα του σχήματος).

Εδω πάλι μικραίνει η κεντρομόλος μετα την έκρηξη, και η ταχύτητα του πλανήτη αυξάνεται. Ο πλανήτης μετατοπίζεται σε μεγαλύτερη τροχια, και κατα μέγεθος μεγαλύτερη της περίπτωσης 6.

Αυτες ήταν οι πιθανες περιπτώσεις! Για την ιστορία, «έλλειψη» είναι το σχήμα, όπου το άθροισμα των αποστάσεων κάθε σημείου του απο δύο σημεία σε σταθερη απόσταση μεταξυ τους, είναι σταθερη. Τα δύο αυτα σημεία λέγονται «εστίες», η δε «εκκεντρότητα» είναι το μέτρο, που (κατα κάποιο τρόπο) μας λέει κατα πόσο διαφέρει η έλλειψη απ’ τον κύκλο. (Ο κύκλος έχει εκκεντρότητα ακριβως 1.)
Στο ακόλουθο σχήμα φαίνεται μία μαθηματικη έλλειψη, με τους ορισμους της. Με σκούρο μπλε είναι η μαθηματικη εξίσωση, που περιγράφει την έλλειψη.

Πρακτικα,

  • εαν καρφώσουμε δύο καρφια σε μία σανίδα,
  • πάρουμε ένα κομμάτι σπάγγου και δέσουμε τις δύο άκρες του,
  • φορέσουμε «στεφάνι» στα καρφια τον σπάγγο,
  • περάσουμε τη μύτη ενος μολυβιου στον σπάγγο, και
  • τον κρατάμε τεντωμένο, ενω σέρνουμε το μολύβι,

θα σχεδιάσουμε μία τέλεια έλλειψη! (Αυτος ακριβως ήταν και ο τρόπος που την σχεδίασε ο Maxwell σε νεαρη ηλικία.)

Στην περίπτωση των πλανητων του ηλιακου μας συστήματος, ο Ήλιος βρίσκεται πάντα επάνω στη μία απ’ τις εστίες. Στο ακόλουθο σχήμα φαίνεται μία πραγματικη τροχια (διαταραγμένη έλλειψη), αποτέλεσμα των (μεταβλητων) αμοιβαίων βαρυτικων έλξεων των πλανητων και του Ηλίου:

Όπως καταλαβαίνετε, αν τα σημεία 1, 2 είναι σημεία μέγιστης (επιτρόχιας) ταχύτητας, το περιήλιο και το αφήλιο είναι σημεία ελάχιστης ταχύτητας. Ειδικα για τη Γη, το Π είναι το χειμερινο (ναι!) ηλιοστάσιο της 21ης Δεκεμβρίου, το Α είναι η 21η Ιουνίου, το 1 η 21η Σεπτεμβρίου (φθινοπωρινη ισημερία) και το 2 η 21η Μαρτίου.

Το τρίτο ερώτημα… αλλ’μέρα! 🙂

Older Entries