ριν απο περίπου ένα μήνα, είδε το φως της δημοσιότητας κι άλλη επιστολη των …»Έψιλον». Κι ενω γενικα έχω πάψει ν’ ασχολούμαι μ’ αυτους (και να ξοδεύω για χάρη τους τον διαθέσιμο χώρο του μπλογκιου), όπως δεν ξανασχολήθηκα με τον κυρ-Παντελη και τον κυρ-Κώστα, σκέπτομαι πως το τελευταίο κείμενο έχει κάμποσα αξιοπρόσεκτα σημεία. Άρα, δικαιούται ένα άρθρο – και μάλλον το οριστικα τελευταίο απο πλευρας μου. (Γράφω «μάλλον», επειδη ποτε δεν ξέρει κανεις!)


Η επιστολη, όσον αφορα το περιεχόμενό της γενικα, είναι μία απ’ τα ίδια με την προηγούμενη. Όσον αφορα, τώρα:
  • τα «πραγματικα στοιχεία», πάνω στα οποία μπορει κανεις να στηριχτει, και
  • τη γλώσσα, τη σύνταξη και τα λοιπα γραμματικα στοιχεία,
είναι σαφως σοβαρότερη απο οποιοδήποτε παρόμοιο -σχετικο με τους «Έψιλον»- κείμενο εμφανίστηκε ποτε.

Ας αρχίσουμε απο το δεύτερο: γραμμένη σε καθαρεύουσα και πολυτονικο, έχει αρκετα λάθη. (Πρόχειρα επεσήμανα καμια εικοσαρια.) Ωστόσο, βγάζει κανεις άνετα νόημα. Συμπεραίνουμε, λοιπον, ότι είναι γραμμένη απο άτομα, που μπορει μεν να είναι ελληνικης καταγωγης, πλην όμως η Ελληνικη δεν είναι η μητρικη τους γλώσσα. Την έμαθαν ως ενήλικες, και με δυσκολία.

Τα «πραγματικα στοιχεία», με τη σειρα τους, είναι πάρα πολυ ενδιαφέροντα… Ας τα δούμε αναλυτικα!


α. Εθνοτικη σύσταση των «Έψιλον»

Οι συντάκτες της «επιστολης» αναφέρουν για ίδρυση της «Ομάδας Έψιλον» (την οποία ονομάζουν «Των Ελλήνων Οικουμενικη Ανθήλη») κάπου στην Αγία Πετρούπολη προς το τέλος του 19ου αιώνα, και συγκεκριμένα εννέα χρόνια πριν τον «ατυχη» ελληνοτουρκικο πόλεμο του 1897. Ταυτόχρονα, με δεδομένο ότι ο υπογράφων την επιστολη χρησιμοποιει ποντιακης μορφης ψευδώνυμο, μπορούμε να κάνουμε αρκετες ενδιαφέρουσες υποθέσεις…

Το πρώτο πράγμα, που μας έρχεται στο μυαλο: μπορούμε να υποθέσουμε πως μία ομάδα Ελλήνων της Ρωσσίας, κι αργότερα της ΕΣΣΔ, κι ακόμη αργότερα …ξανα της Ρωσσίας και άλλων χωρων του ίδιου «μπλόκ» (Ουκρανίας, κτλ κτλ), απετέλεσαν και αποτελουν τον «σκληρο πυρήνα» της λεγόμενης «Ομάδας Έψιλον». Έλληνες, και δη ποντιακης καταγωγης – το «γιατί» της οποίας θα εξηγήσω (αναγκαστικα) δια μακρων.

Την ιστορία των Ποντίων της βόρειας πλευρας του Ευξείνου Πόντου δεν την γνωρίζω καθόλου καλα. Για να είμαι ειλικρινης, γνωρίζω ελάχιστα στοιχεία. Οι Πόντιοι της νότιας πλευρας (των βορείων παραλίων της σημερινης Τουρκίας) μας είναι πιο γνωστοι: έχουμε αρκετα στοιχεία και για τις πόλεις τους απο την αρχαιότητα (πχ η Σινώπη, η πατρίδα του Διογένη του Κυνικου), και για τη ζωη τους κατα τους αιώνες της Βυζαντινης Αυτοκρατορίας, και για την τύχη τους επι Οθωμανων, και για τα νεώτερα χρόνια (γενοκτονία 1915, αντάρτικο, έως ανταλλαγη πληθυσμων του 1924-26).
Αλλα οι Πόντιοι της βόρειας πλευρας του Ευξείνου;

Κατ’ αρχην, οι βόρειοι Πόντιοι με τους νότιους απέχουν …όσο οι τελευταίοι απ’ την Ελλάδα! Είναι μεν τα πατρικα χώματα και των δύο μακρυα για μας, αλλα είναι μακρυα και μεταξυ τους. Δεν είναι μικρες οι αποστάσεις! Έτσι, ενω για τους νότιους υπάρχει εν πολλοις ιστορικη αιτιολογία, πχ απετέλεσαν το «τείχος» (οι ακρίτες), επάνω στο οποίο σταματούσαν οι εξ ανατολων επιδρομεις στο Βυζάντιο, για τους βόρειους τί μπορούμε να πούμε; Ότι απετέλεσαν το «τείχος», επάνω στο οποίο σταματούσαν οι Σκύθες και οι Χάζαροι; Τείχος, προς χάρη ποιανου; Ακόμη κι αν σε κάποια περίοδο του πρώϊμου Βυζαντίου (μέχρι Ηράκλειο) αποτελούσαν τμήμα της αυτοκρατορίας, αυτη τους «ξεπούλησε» μάλλον εύκολα.


Τέλος πάντων, οι σχέσεις των Ελλήνων με τους λαους της περιοχης εκείνης ανάγονται στην προϊστορία. Σίγουρα θα σας είναι γνωστος ο πρόσφατα ανακαλυφθεις μυκηναϊκος τάφος στα περίχωρα του Βόλου (βρέθηκε τυχαία, κατα της εργασίες διάνοιξης του περιφερειακου δρόμου της πόλης), στον οποίο βρέθηκαν χρυσα κτερίσματα… με πιστοποιημένη απο εργαστήριο τη μοριακη δομη του χρυσου, ως προερχόμενη απο την περιοχη της Κριμαίας!
(Μύθος Ιάσονα και χρυσομάλλου δέρατος. Φυσικα, ουδόλως ισχύει η βλακεία που γράφουν και ξαναγράφουν στα έντυπά τους διάφοροι κουτοπόνηροι τάχαμου «ερευνητες», ότι πρόκειται για τον τάφο του Ιάσονα. Ο Ιάσων πέθανε και τάφηκε στην Κόρινθο, καμμία δε ιστορικη πηγη δεν αναφέρει μεταγενέστερη μεταφορα των οστων του και επαναταφη στην Ιωλκο. Επίσης, στον τάφο δεν βρέθηκε καμμία επιγραφη.)

Αργότερα, στους ιστορικους (πρωτοελληνικους) χρόνους, άρχισαν να εποικίζονται τα βόρεια παράλια του Ευξείνου απο διάφορα ελληνικα φύλα (Αχαιους, Δωριεις, κτλ), με πόλεις όπως η Φαναγόρεια, η Ίστρος, το Παντικάπαιον, κτλ. Ακόμη αργότερα… Δεν γνωρίζω καθόλου για τυχον επιδρομες Χαζάρων και λοιπων βαρβάρων εναντίον των Ποντίων της περιοχης επι Βυζαντίου – σίγουρα θα υπήρξαν τέτοιες, και σίγουρα θα πρέπει ο οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος να ψάξει για σοβαρη βιβλιογραφία. Αλλα δυστυχως δεν μπορω να σας διαφωτίσω εγω! Κι αφου κάναμε ένα τέτοιο άλμα ανα τους αιώνες, φτάνουμε στον 20ο αιώνα…
Όσοι Πόντιοι των παρακαυκασίων περιοχων δεν ήρθαν στην Ελλάδα μετα την αποτυχημένη εκστρατεία μας του 1919 στην Ουκρανία, όσοι, δηλαδη, κάθησαν στα πατρογονικα τους εδάφη, ακολούθησαν αναγκαστικα την τύχη των υπολοίπων λαων της προπολεμικης Σοβιετικης Ένωσης: δηλαδη άγριο κυνηγητο και σκόρπισμα στις τέσσερεις γωνιες του αχανους αυτου κράτους. Μπορείτε, για παράδειγμα, να διαβάσετε μία (πολυ δυσάρεστη) οικογενειακη ανάμνηση του «Αρχαίου» για την εποχη εκείνη.

Να κάνουμε ακόμη μία μακροσκελη παρένθεση εδω, διότι νομίζω πως είναι χρήσιμη:

Ο Στάλιν (Ιωσηφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλλι) είναι οπωσδήποτε μια ενδιαφέρουσα ιστορικη προσωπικότητα, αλλα κι ένα μεγάλο μυστήριο για μένα. Έχει κατηγορηθει πως ήταν εβραίος, λόγω επιθέτου (Τζουγκασβίλλι ίσον «Εβραιόπουλος» στα Γεωργιανα), αλλ’ αυτο ουδόλως συνιστα απόδειξη καταγωγης. Μπορει απλα να ήταν ειρωνικο παρατσούκλι, όπως πχ στην Ελλάδα έχουμε «Γυφτόπουλος», χωρις ο φέρων το επίθετο να είναι αναγκαστικα απόγονος γύφτων.
Απεναντίας, ο Στάλιν κυνήγησε -μέχρι θανάτου!- μεθοδικα, επίμονα και πεισματικα τους (μεγαλο)εβραίους της ΕΣΣΔ… δεν άφησε σε χλωρο κλαρι κανέναν απ’ τους παλιους ηγέτες των μπολσεβίκων, συντρόφους του Λένιν (στη συντριπτικη τους πλειοψηφία εβραίους). Με αποκορύφωμα το κυνηγητο και τη δολοφονία του Τρότσκυ, και δη εκτος χώρας! Τους υπόλοιπους τους «έφαγε» σιγα-σιγα (μη βαρυστομαχιάσει! 🙂 ) με τις αλλεπάλληλες (στημένες…) δίκες των ετων 1936-38 (οι λεγόμενες δίκες «των ιατρων» ή «των λευκων επενδυτων»).

Τώρα, γιατί ο Στάλιν κυνήγησε και τους Πόντιους με τόσο μένος; ήταν τυφλωμένος τόσο, ώστε να μη βλέπει ποιος ήταν ο εξυπνότερος και ικανότερος απ’ τους λαους της αυτοκρατορίας του; Διότι, σε κάθε είδους πολυεθνικη αυτοκρατορία (Περσικη, Ρωμαϊκη, Βυζαντινη, Οθωμανικη…), τα πιο δραστήρια και ικανα εθνικα στοιχεία ήταν πάντα οι Έλληνες και οι εβραίοι. (Και στους χριστιανικους αιώνες και οι Αρμένιοι.)
Όχι, δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Απλως, ο Στάλιν κυβερνούσε μία τεράστια χώρα, με κάπου εικοσιπέντε εθνότητες και σαράντα γλωσσικες διαλέκτους. Πώς, λοιπον, κυβερνας μια τέτοια χώρα; Ο ευκολότερος τρόπος είναι με τις πανάρχαιες συνταγες του «διαίρει και βασίλευε», της σκληρότητας και του τρόμου…

Η πολιτικη αυτη, του «τα κάνουμε σκορποχώρι», συνεχίστηκε εν πολλοις και στα νεώτερα χρόνια. Ρώτησα Ρωσσοπόντιο, πού υπηρέτησε φαντάρος, και η απάντησή του ήταν αφοπλιστικη: «- Λιετούβα!» Πήραν τον άνθρωπο και τον έστειλαν στη Λιθουανία!… τρεις ώρες με το αεροπλάνο!!!
Μ’ άλλα λόγια, ο Στάλιν δεν διέφερε σε τίποτε πχ απ’ τον Μέττερνιχ, ή τον Βεσπασιανο – αλλα υπάρχουν ακόμη και σήμερα ηλίθιοι, που αναρωτιούνται αν ο Στάλιν ήταν «καλος», ή «κακος»!… Λες και η πολιτικη επιστήμη είναι επιφορτισμένη να συγγράφει ψυχογραφήματα!

Να μην τα πολυλογούμε, οι Πόντιοι κατάφεραν κι άντεξαν και σ’ αυτη τη θύελλα… και μάλιστα μερικοι κατόρθωσαν αργότερα να εισχωρήσουν μ’ επιτυχία στις δομες του κρατικου μηχανισμου της ΕΣΣΔ. Θέλετε απόδειξη;
  • Ποιος αστροναύτης (άντε, «κοσμοναύτης» κατα την σοβιετικη εκδοχη) είναι ελληνικης καταγωγης και μας κάνει υπερήφανους; Ο Θοδωράκης Γεωργιάδης, ή αλλοιως Φέντυα Γιουρτσίχιν!

Με την ευκαιρία: Ποιον άλλο διάσημο Γεωργιάδη ξέρετε απ’ εκείνη την περιοχη; Κάπως παλιότερος αυτος… Αλλα δεν τον ξέρετε μ’ αυτο το επίθετο, εκτος, ίσως απ’ τους «ψαγμένους». Το επίθετο «Γκουρτζίεφφ», όμως, σας λέει πολλα, δεν είναι έτσι;

Υπάρχει και τρίτος αξιομνημόνευτος Γεωργιάδης, σύγχρονος αυτος: ο της Δράμας, με φανταστικο κόκκινο κρασι!

Όντως αξιόλογα άτομα οι …Γεωργιάδηδες! 🙂


Advertisements