πως καταλαβαίνετε, όπως μαντεύετε, η προσπάθεια ν’ ανεβεις στα παραπάνω επίπεδα κλιμακώνεται εκθετικα. Πώς είναι οι πρωταθλητες σε επίπεδο χωριου – και μετα σε επίπεδο χώρας, ηπείρου, παγκόσμιο; κάπως έτσι! Οπότε, μη σας παραμυθιάζουν διάφοροι πονηροι ότι δήθεν τάχαμ μπορείτε να το ρίξετε στον διαλογισμο «για χαλάρωση», και μετα να πάτε στις δουλειες σας, να βρίζεστε με τους άλλους για την προτεραιότητα στο δρόμο, να πάτε στην Εφορία, ν’ ασχοληθείτε με τα παιδάκια σας, κτλ κτλ κτλ, σα να μην τρέχει τίποτε – και την επόμενη μέρα φτου κι απ’ την αρχη! Ξύπνημα, διαλογισμος «χαλαρα», και μετα τα γνωστα – όπως βλέπουμε πχ κάτι «κούλ» τύπους σαν τον Ρίτσαρντ Γκήρ σε ταινίες. Θρίχες περμανάντ!

Για να ξεκαθαρίζουμε σιγα-σιγα κάποια πράγματα… Οι πνευματικες ενασχολήσεις τέτοιου επιπέδου απευθύνονται σε δύο κατηγορίες ατόμων:

  • Σ’ αυτους-ες που τά ‘χουν όλα. (» – Κροίσος με εννέα γράμματα… Ποιος νά ‘ναι;»)
  • Και σ’ αυτους-ες που δεν έχουν τίποτε! Ούτε το βρακι τους!

Η τελευταία παρατήρηση έχει να κάνει με κάτι τύπους, ινδουϊστες, οι οποίοι είναι στην κυριολεξία γυμνοσοφιστες! Δεν φοράνε ούτε κάν βρακι, κι έχουν καλυμμένο το σώμα τους με τατουαζ, φυτικες μπογιες, άειντε και κανα χαϊμαλι.
Επίσης, είδα σε ντοκυμανταιρ κάτι συναφεις τύπους που είναι, λέει, ιερεις μιας φράξιας των τζαϊνιστων. (Ο Τζαϊνισμος είναι μία απ’ τις ελάσσονες θρησκείες της Ινδίας, αλλα έχει ίσαμε τρεις …Ελλάδες πιστους!) Αυτοι, τώρα, τριγυρνάνε κανονικα με τη μαλαπέρδα όξω (άσε που όλοι οι πιστοι πέφτουν πρηνεις, όταν περνάνε), και ευλογουν τα πλήθη των πιστων μ’ ένα κλαδάκι ενος φυτου – αλλα ταυτόχρονα τους έχουν μαδήσει το κεφάλι! Οι πιστοι των ιερέων, να εξηγούμαστε! (Δεν τους το ξυρίσανε, για να μη σκοτωθουν οι ψείρες – ο Τζαϊνισμος έχει παθολογικο σεβασμο σε ο,τιδήποτε ζωντανο. Κι έτσι, όλοι οι ιερωμένοι του είδους περνάνε την επώδυνη δοκιμασία του μαδήματος!)

Όταν τους είδα για πρώτη φορα σε ντοκυμανταιρ, έπαθα! Λες κι απέκτησε κλώνους ο Γκουσγκούνης, και βγήκαν βόλτα όλοι μαζι!!! 🙂 Το κακο είναι πως οι αντίστοιχες ιέρειες (ναι, κι αυτες με μαδημένο κεφάλι είναι…), δεν κυκλοφορουν ντιπ γυμνες, αλλα ντυμένες! Τί να κάνουμε, δεν μπορούμε να τά ‘χουμε όλα! 🙂

Προσέξτε, λοιπον, μην εμφανιστει κανένας πονηρος, και σας τάξει λαγους με πετραχήλια μέσα στην καθημερινη ζωη! (Προφανως χαρακτηρίζοντας ηλίθιους όσους επιμένουν σε ασκητικη ζωη.) Αυτος απλα στοχεύει να σας μετατάξει στη δεύτερη κατηγορία, την των sans culotte – των αβράκωτων, παναπει. Και ταυτόχρονα, ενω θα σας απαλλάξει απ’ το περιττο βάρος των εγκοσμίων υπαρχόντων σας, θα τα …επιβαρυνθει αυτος!

Συμπερασματικα: διαλογισμος «για πλάκα» ΔΕΝ γίνεται! Όπως δεν γίνεσαι πρωταθλητης στον στίβο, αν δεν ξοδεύεις τουλάχιστον πενήντα ώρες στην προπόνηση εβδομαδιαίως, έτσι και δεν γίνεσαι πνευματικος πρωταθλητης χωρις τον αντίστοιχο χρόνο «προπόνησης». Απο λίγο κάθε μέρα και «για πλάκα», άντε να σ’ ανεβάσει μέχρι το αστρικο – και πλέον ου.
Φυσικα, υπάρχουν κι άλλες απαιτήσεις, πχ όχι πολλα-πολλα με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Όχι μόνο επειδη «επηρεάζεται η αύρα σας», όπως θα σπεύσουν πολλοι δήθεν μπασμένοι στα πράγματα να πουν, αλλα επειδη οι άλλοι άνθρωποι εξ ορισμου είναι εμπόδια στον δρόμο σας. Η παρουσία τους και μόνο θ’ αποσπάσει την προσοχη σας!

Ας αφήσουμε τ’ άλλα ζητήματα, όπως τη διατροφη… Δεν μπορεις να διαλογιστεις, εαν πιο πριν έχεις φάει κι έχεις πιει τον αγλέουρα και νυστάζεις, ρεύεσαι, κλάνεις, σα βαρυστομαχιασμένος βόας!
Ή, το να πρέπει να ξυπνας «άγριες» ώρες (πχ τέσσερεις το πρωι) για διαλογισμο. (Αυτο το τελευταίο έχει ισχυρότατη βάση: εκμεταλλευόμαστε την αλλαγη του τοπικου μαγνητικου πεδίου της Γης, όταν ανατέλλει ο Ήλιος – ο οποίος στην κυριολεξία «σαρώνει» τις γήϊνες μαγνητικες γραμμες με το απείρως ισχυρότερο δικο του.)

Τί νομίζετε; χαζοι είναι οι δικοι μας οι καλόγεροι, που κλείνονται σε μοναστήρια και σπηλιες; δεν τά ‘ξεραν αυτα, απ’ την εποχη του Μεγάλου Αθανασίου, που έγραψε τον πρώτο μοναστικο κανόνα; Δεν τά ‘ξεραν οι Ησυχαστες; Ή δεν τά ‘ξεραν οι αρχαίοι πολιτισμοι αυτα;…

Τέλος πάντων, εδω δεν θα δώσουμε μαθήματα διαλογισμου. Ψάξτε βιβλιογραφία γι’ αυτα! Αν θέλετε, υπάρχει και η μέθοδος των …Μάγιας – και άλλων ινδιάνικων φυλων, για να είμαστε ακριβεις: τα κατάλληλα …φυτα σε πάνε «πάνω» ή «κάτω»! Υπάρχουν, λέει, εννέα επίπεδα της κόλασης και δεκατρία του παραδείσου. Οπότε, αν έχετε τίποτε φίλους πχ Μεσκαλέρος, μια που αυτοι το ντουμανιάζουν κανονικα, πείτε τους να σας πουν κι εσας την τέχνη! 🙂

Πάμε σ’ ένα άλλο μείζον θέμα… Οπωσδήποτε θα περνούσαμε απ’ αυτου!

– Καλα, ρε Εργοδότη! Είσαι μαθητης κάποιας σχολης; Διότι δεν μπορει να τά ‘βγαλες όλ’ αυτα απ’ το κεφάλι σου!
– Είμαι!… Ο …χειρότερος! 🙂
– Και μας κάνεις νεοεποχίτικη προπαγάνδα;
– Είδατε ν’ αναφέρω κανένα όνομα; κανένα link;
– Τότε;

Κοιτάξτε… Η πορεία της ζωης του καθενος συχνα περνάει απο σημεία απρόβλεπτα. Μ’ άλλα λόγια, μη ρωτάτε τα πώς και τα γιατί έφτασα σε σημείο να την ψάξω τη δουλεια μέσω αυτης της σχολης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια σοβαρότατα και αντικειμενικα κριτήρια, προκειμένου να δεχθεις κάποιον ως δάσκαλό σου σ’ ένα τόσο σοβαρο θέμα. Αυτα είναι:

  • Ο δάσκαλος αυτος να μπορει ανα πάσα στιγμη να πει την αλυσίδα των δικων του δασκάλων.
  • Να σε σέβεται, να ξέρει πως είσαι άνθρωπος με αδυναμίες, δηλαδη να μην το παίζει «αυστηρος» και τέτοιες θρίχες.
  • Και να μη ζητάει λεφτα. Ούτε πριν, ούτε μετα.

Εδω δεν ζητάνε λεφτα απ’ τους αθλητες οι προπονητες, μια που τους πληρώνει ο σύλλογος (με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως είναι πχ οι προπονητες του τέννις), θα ζητήσουν λεφτα οι πνευματικοι δάσκαλοι; Όπου, λοιπον, ακούσετε τη λέξη «χρήματα», φύγετε τροχάδην!

Σίγουρα, τώρα, θα με ρωτήσετε και αν…:

– Η «σχολη» σου είναι θρησκεία; σέχτα;

Όχι, δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Πρώτον, μία θρησκεία έχει το βασικο χαρακτηριστικο ότι τελει μυστήρια. Και δεύτερον, μία (παραθρησκευτικη) σέχτα έχει το βασικο χαρακτηριστικο ότι κάνει στους «πιστους» κεφαλοκλείδωμα …οικονομικης φύσεως. (Τώρα, αν κάποιοι δικοι μας υπεύθυνοι του «αντιαιρετικου αγώνα» δεν τα καταλαβαίνουν αυτα, πρόβλημά τους. Όχι δικο μου.)

– Και ποια είναι, τελικα, η «σχολη» σου; γιατί δε μας λες;
– Διότι δεν μου επιτρέπει η συνείδησή μου! Δεν μπορω να καπελλώνω άλλα άτομα! Αν τό ‘κανα, σε τί θα διέφερα απο μαύρο μάγο; (Αυτος ακριβως είναι ο ορισμος της μαύρης μαγείας!… Δεν υπάρχει ακριβέστερος: Μαύρη μαγεία είναι το να επιβάλλεσαι σε άλλους ανθρώπους με το έτσι γουστάρω.)

Πάντως, αν επιμένετε, θα μιλήσω λιγάκι κρυπτικα – κι όποιος βρήκε, βρήκε.

  • Το 1330 περίπου εμφανίζονται οι Ησυχαστες…
  • Το 1453 πέφτει (για δεύτερη φορα) η Κωνσταντινούπολη στους Οθωμανους – κι όσοι μορφωμένοι και λόγιοι απέμειναν απ’ τη φυγη των προηγουμένων χρόνων, και δεν κάθονται να στελεχώσουν τις υπηρεσίες του Μεχμετ του Β’, την «κάνουν» κι αυτοι, έστω και την τελευταία στιγμη. Δυτικως και ανατολικως!
  • Το 1510, περίπου, εμφανίζεται ο χρονικα πρώτος δάσκαλος αυτης της «σχολης», κατα Ινδία μερια.

Αυτα! Τα συμπεράσματα δικα σας, κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Υπάρχει, ωστόσο, και κάτι άλλο: Μία άλλη μέθοδος, αν θέλετε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας, και να μην υποχρεώνεστε σε κανέναν.

Πριν πολλα χρόνια, φοιτητης ακόμη ων, έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο με τίτλο «Η Άμεση Ατραπος» και συγγραφέα τον κύριο …Mοuni Sadhu. (Και ναι, προφέρεται όπως διαβάζεται! 🙂 )
Αυτο, τώρα, αν γνωρίζεις στοιχειωδως κάποια πράγματα της ινδικης κουλτούρας, δεν είναι όνομα. Είναι τίτλος. Το …αιδοίον σημαίνει περίπου «ατημέλητος τριχωτος ασκητης, ερημίτης», και το sadhu είναι κάτι σαν όσιος, ή άγιος. Το όλον, περίπου «άγιος ασκητης» στα Ελληνικα.

Το βιβλίο αυτο δυστυχως τό ‘φαγε απ’ τη βιβλιοθήκη μου κάποιος «φίλος», και έκτοτε δεν το ξαναβρήκα πουθενα. Μάλλον ξεπούλησαν όλα τα αντίτυπα, και δεν υπήρχε ενδιαφέρον για επανατύπωση.

(Αταργάτις; Αν το βρεις και το σκανάρεις, σε θερμοπαρακαλω πάρε το Open Office, σώσε το σαν .pdf κι ανέβασέ το στο Scribd! Όχι στο Rapidshare και σ’ άλλους παραδόπιστους… Θα σου χρωστάω μια ζωη ευγνωμοσύνη!)

(Προσθήκη 2010-01-08: Έλα, τον βρήκαμε! Εδω το site γι’ αυτον, όπου μπορείτε να βρείτε μερικες πληροφορίες – και για τα βιβλία του. Πολωνος την εθνικότητα, ροδόσταυρος, αλλα το βιβλίο είναι καρπος της εκπαίδευσής του δίπλα στον Σρί Ραμάνα Μαχάρσι.
Το βιβλίο στα ελληνικα έχει τον τίτλο «Διαλογισμος», και όχι «Άμεση Ατραπος».
Ζητω συγνώμην! Τί να πρωτοθυμηθω, απο τόσα χαρτια που πέρασαν κατα καιρους απ’ τα χέρια μου!… Και αγγλιστι, το βιβλίο βρίσκεται εδω.)

Πάντως, πρόκειται όντως για δυναμίτη… μ’ αυτο ο γράφων είχε πάει στο θείο επίπεδο (ναι!) για …δύο δευτερόλεπτα!…

– Και πού το ξέρεις, ρε Εργοδότη, ότι είχες ανέβει εκει πάνω;

Διότι έδειξε όλα τα σημάδια!!! Δεν αισθανόμουνα τίποτε, έχασα τον εαυτο μου (την ατομικότητά μου), άρχισα να επεκτείνομαι στο άπειρο… και το απειροελάχιστο της προσωπικης συνείδησης που απέμεινε, τρόμαξε τόσο, που με τράβηξε πίσω.
Γι’ αυτο σας λέω… Αυτα τα πράγματα δεν γίνονται για πλάκα, και μην ακούτε παραμύθια! Πάντα θέλεις τις απαραίτητες προϋποθέσεις (ως φοιτητης είχα άπειρο ελεύθερο χρόνο, χρήματα όσα χρειαζόμουνα, και σχεδον καθόλου έγνοιες – κι ούτε έτρωγα σα βόδι, όπως τώρα), …και σίγουρα θες και έμπειρο οδηγο! Μην πολυεπιχειρείτε τέτοιες ιστορίες μόνοι-ες σας…
Επίσης, να σας πω ότι, παρα το ότι έβγαλα με μικρη προσπάθεια τις τελευταίες ασκήσεις της σειρας (απο πέμπτη και πάνω), στην πρώτη-πρώτη άσκηση τα είχα βρει μπαστούνια! Έπρεπε να κοιτάζω ένα ρολόϊ με δείκτες για δύο λεπτα, χωρις να κάνω σκέψεις! Κράτησα είκοσι …δεύτερα, και η πρώτη σκέψη μπούκαρε μέσα στο μυαλο μου, σα νερο που έσπασε υδροηλεκτρικο φράγμα… και η αφεντια μου μούσκεμα στον ιδρώτα!

Αργότερα έμαθα πως είχα «ανέβει» πολυ σε προηγούμενες ζωες μου, γι’ αυτο και κάποια πράγματα μου βγήκαν τόσο εύκολα…

Τώρα, όπως είμαι, ανεβαίνω πανεύκολα στο ανώτερο αστρικο, αλλα προτιμω να είμαι ένας καθημερινος άνθρωπος με μία καθημερινη ζωη. Το ψιλοπαλεύω, βέβαια, πότε-πότε (τις ελάχιστες φορες που θα με πιάσει ενθουσιασμος για κάτι τέτοιο – και θα μπορω) και με τη μέθοδο της «σχολης» για αιτιατο και παραπάνω, αλλα είναι σα να προσπαθω να μάθω …Κινέζικα! 🙂
Εσεις, ωστόσο, κρατήστε το γεγονος ότι δεν σας μιλάει κάποιος άσχετος.

Επειδη, όμως, έγραψα (σε σχόλιο στην προηγούμενη συνέχεια) πως αυτα δεν είναι απλως κάποιες θεωρητικες πομφόλυγες, για τις συνέπειες όλων αυτων θα μιλήσουμε στην επόμενη συνέχεια του παρόντος. Του …χρόνου! 🙂

Ως τότε, φιλάκια και τσιμπιες στα μαγουλάκια! Να μου είσαστε όλοι-ες καλα!

Advertisements