πο σύμπτωση («απο σπόντα», που λένε), διαπράττοντας ένα απο τα ελάχιστα γραμματικα λάθη μου -σε σχόλιό μου στο μπλόγκι του δημοσιογράφου κ. Χατζάρα «Δελτίο των 11»-, γνώρισα το ιστολόγιο του «Αρχαίου»… ο οποίος «αρχαίος» με διόρθωσε (ορθογραφικως)!

Ο «αρχαίος» οικοδεσπότης έχει άκρως ενδιαφέροντα θέματα, ένα εκ των οποίων μου τράβηξε την προσοχη παρασάγγας περισσότερο απ’ τα υπόλοιπα: μπαμ έκανε! Συγκεκριμένα, τί κρύβει η Μήλος (ναι, το γνωστο νησι) – αν, βέβαια, κρύβει κάτι.

Προσωπικα, γνωρίζω – και θα γράψω και δυο λόγια:

  • Την άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία της Αφροδίτης της Μήλου, και το πώς αυτη τελικα έφτασε στο Λούβρο.

Δεν πήραν το άγαλμα οι Γάλλοι, έτσι απλα. Η Αφροδίτη βρέθηκε σε ειδικα διαμορφωμένη κρύπτη απο έναν αγρότη (τον Γεώργιο Μποτίνη), ο οποίος έσκαψε το χωράφι του …λίγο βαθύτερα απ’ το συνηθισμένο! (Μου φαίνεται ότι είχε προηγηθει καταιγίδα, η οποία παρέσυρε μεγάλο μέρος του χώματος.) Μετα, και ενω ο κόμης Μαρσελίς έκανε διαπραγματεύσεις (στο χρηματικο αντίτιμο) για την αγορα του αγάλματος, εμφανίστηκε ένας …καλόγερος, ο οποίος έκανε τα πάντα για να …μην φυγαδευτει το άγαλμα, και ο οποίος έφτασε μέχρι ένοπλης συμπλοκης με τους Γάλλους, κατα τη διάρκεια της οποίας τον σκότωσαν, και μετα φόρτωσαν το άγαλμα στο πλοίο τους με την ησυχία τους.
Και μάλλον τα δύο χέρια του αγάλματος έσπασαν και «χάθηκαν» κατα τη συμπλοκη αυτη… Λέγεται πως το ένα χέρι κρατούσε έναν καθρέφτη (στον οποίο κοιτούσε η θεα το πρόσωπό της) και το άλλο ένα …μήλο!

Να μην επεκταθούμε, αλλα καταλαβαίνετε πολυ καλα τί σημαίνουν όλ’ αυτα: οργανωμένες κρύπτες (διαφύλαξης του αρχαίου πολιτισμου μας) κατα τη διάρκεια των αιώνων καθως και ύπαρξη φυλάκων! Και, πιστεύω, όχι μονάχα στη Μήλο!

  • Την ύπαρξη στη Μήλο κατακομβων, απο τους πρωτοχριστιανικους αιώνες.

Ενδιαφέρον θέμα κι αυτο, διότι τα αρχαία θρησκευτικα κέντρα του Αιγαίου (Δήλος, κτλ) είναι τελείως διαφορετικα απο τα (πρωτο)χριστιανικα (Πάτμος, Μήλος, κτλ). Ίσως σκαλίσουμε άλλη φορα τα γιατί και πώς αυτης της μετατόπισης, αλλα δεν υπόσχομαι.

  • Την ύπαρξη της οχιας της Μήλου, η οποία έχει πολυ περισσότερο δηλητήριο απο τις οχιες της ηπειρωτικης Ελλάδας. Νά ‘τηνε!

Φυσικα και είναι θανατηφόρα! Θεωρείται (και είναι) προστατευόμενο είδος υπο εξαφάνισιν, και η κατοχη της και η εμπορία της (και η εξαγωγη της) τιμωρούνται.
Υπήρχε προ ετων μία ηλίθια μόδα, να έχουν διάφοροι παλαβοι ερπετα ως …»κατοικίδια» (ιγκουάνες, κτλ), οπότε διάφοροι γείτονες και «σύμμαχοι» Ιταλοι ερχόντουσαν για διακοπες στη Μήλο, και με την ευκαιρία πιάνανε και μερικες οχιες του νησιου προς εξαγωγη εις τας Ευρώπας… για να βγουν τα έξοδα! (Μετα, βέβαια, πιάνανε οι αστυνομικοι οι δικοι μας αυτους! 🙂 )

  • Την ύπαρξη ορυκτου πλούτου στη Μήλο, αλλα δεν θυμάμαι αυτη τη στιγμη ποια ορυκτα ακριβως. (Κούπ; Και με την ευκαιρία: επαναλειτούργησε το ορυχείο σμύριδας στη Νάξο, που είχε εγκαταλειφθει απο το 1955; Άλλη φάση και η Νάξος!… Στη μέση του πουθενα έχει ναο με διακόσμηση της εποχης της …εικονομαχίας!!!)


Ε
ντάξει όλ’ αυτα, αλλα η είδηση, που αναδημοσίευσε (και ψιλοσχολίασε) ο «αρχαίος», είναι πέρα για πέρα παλαβη:

  • Τουρκικο πλοίο, που κατέπλευσε στη Μήλο, κουβαλούσε 39 κιλα χασις (μάλλον Προύσσας, ένθα και η καλη ποιότητα 🙂 ), και φόρτωσε …χώμα Μήλου, για μεταφορα στην Ολλανδία!

Τί να το κάνουν το χώμα; Δεν έχουν δικο τους; Το τρώνε και τους αρέσει η γεύση;

Μία ακόμη αναδημοσιευμένη και σχολιασμένη (απ’ τον «αρχαίο») είδηση περι Μήλου είναι εξηγήσιμη, διότι έχει να κάνει με την χριστιανικη παράδοση στην Ελλάδα.

Αλλα το χώμα;!

Εαν κάποια αναγνώστρια/κάποιος αναγνώστης βγάζει (στην επιφάνεια τυχον κρυμμένο) νόημα απ’ όλα τα παραπάνω (Αφροδίτη, χώμα, οχια, κατακόμβες, Ολλανδία…), ή μπορει να τα συνδυάσει ως ψηφίδες σε μια μεγαλύτερη εικόνα, ευπρόσδεκτη/ος μετα …βαΐων και κλάδων!
Φυσικα, ενδιαφέρον θα είχε να δούμε πόσοι και τί είδους (διάβαζε: πιθανον πρακτόρια) Ολλανδοι επισκέπτονται τη Μήλο, αλλα είμαι αναρμόδιος.

Advertisements