ίχαν ξεκινήσει στα κρυφα απ’ τις Αλεούτιες νήσους στις 26 Νοεμβρίου, και τόσες μέρες έπλεαν προς τ’ ανατολικα μέσα σε μια φοβερη τρικυμία. Σα να μην έφταναν αυτα, είχαν χάσει στο μεταξυ πολλους συντρόφους τους, που κάναν την αποκοτια να παρακούσουν τον «μεγάλο» και να μη δεθουν με ζώνες ασφαλείας απ’ τα παραπέτα, όσο κάνανε δουλειες στο κατάστρωμα. Τα καράβια δε σταμάτησαν να τους μαζέψουν – ο «μεγάλος» είχε δώσει αυστηρη διαταγη: πρόσω ολοταχως και δεν σταματάμε για κανένα λόγο… κι έτσι, τους μάζεψαν τα κύματα οριστικα.

Λίγοι απ’ τους υπόλοιπους βρήκαν το κουράγιο ν’ αστειευτουν, με το που διάβηκαν τη γραμμη ημερομηνίας: είπαν πως αυτος είναι ένας εύκολος τρόπος να ξανανιώσεις, έστω και για μία μέρα. Κι άμα χόρευε ταγκο το καράβι μπρος-πίσω, θα ξανάνιωναν για πολλες μέρες – ίσως και χρόνια. Όμως τώρα, με τόσους παντοτινα απόντες (κι ακόμα δεν ξεκίνησαν καλα-καλα), τα χωρατα δεν κράτησαν σε μάκρος.

Αλλα η ζωη -ή όποια ζωη- συνεχίζεται. Γύριζαν οι δείκτες των ρολογιων, γύριζαν οι προπέλλες, γύριζαν τα φύλλα των ημερολογίων, ώσπου ξεκίνησε η Κυριακη, 7 Δεκέμβρη, και η τρομερη θαλασσοταραχη σα να κόπασε.

  • Τοπικη ώρα 02:00′

Στη γέφυρα του «Χιρίγιου» (σημαίνει «Ιπτάμενος Δράκος»), της ναυαρχίδας του συγκεκριμένου σχηματισμου του Αυτοκρατορικου Στόλου, ήτανε μαζεμένοι κάμποσοι αξιωματικοι της βάρδιας. Μιλούσαν χαμηλόφωνα – κι αυτο μονάχα όποτε χρειαζότανε, για να μην ξυπνήσει ο αρχιναύαρχος Ισορόκου Γιαμαμότο, που -πραγματικος στρατιώτης στο καθήκον- λαγοκοιμόταν εν στοληι απάνω σε μια πολυθρόνα. (Ο άνθρωπος, για τον οποίο η Μοίρα όντως προόρισε τέλος αντάξιο στρατιώτη.)
Σιωπη που διακόπηκε, όταν μπούκαρε ο αξιωματικος ασυρματιστης μ’ ένα χαρτι στο χέρι, την (αποκρυπτογραφημένη) επιβεβαίωση του Αυτοκρατορικου Γενικου Επιτελείου για την επικείμενη επίθεση.

Ξυπνάνε τον αρχιναύαρχο με σεβασμο, και του ανακοινώνουν το τηλεγράφημα. Εκείνος υπομειδια κι απευθύνεται στους αξιωματικους του: «- Κύριοι, ξέρετε τί να κάνετε!», τους είπε.

Όντως ήξεραν. Έτοιμοι απο καιρο.

  • Τοπικη ώρα 04:15′

Στο κατάστρωμα του «Χιρίγιου» επικρατει αναβρασμος! Ναύτες πηγαινοέρχονται τρέχοντας κάτω απ’ τα παρκαρισμένα αεροπλάνα… άλλος κρατώντας γρασσαδόρο, άλλος με δεσμίδες σφαιρων για τα πολυβόλα, άλλος με γαλλικα κλειδια και λοιπα στερεωτικα εργαλεία. Άλλοι τραβάνε και σπρώχνουν μεταλλικα καρότσια, φορτωμένα με τορπίλλες και βόμβες, που με τη σειρα τους τις φορτώνουν κάτω απ’ τις ατράκτους και τα φτερα των βομβαρδιστικων. Στο τέλος, βιδώνουν τους επικρουστήρες.

  • Τοπικη ώρα 05:30′

Όχι μόνο το «Χιρίγιου» ξυπνάει για τα καλα, αλλα και τ’ αδέρφια του – όπως το σβησμένο ηφαίστειο. [01] Ένα πλήθος ανδρων τρέχει προς τ’ αεροπλάνα μ’ αλλαλαγμους χαρας! Είναι οι πρυμναίοι πολυβολητες και οι βομβαρδιστες. Καταλαμβάνουν τις θέσεις τους και δένονται με τις ζώνες τους.
Μπότες μογγολικες μ’ επένδυση εσωτερικη γούνινη, μογγολικος σκούφος, ζεστο τζάκετ μουτον για το κρύο… συν τα φορετα προστευτικα γυαλια ηλίου των αεροπόρων. Και πότε-πότε, κάποιο ενθύμημα απ’ τις γυναίκες της ζωης τους δεμένο απάνω τους: μαντήλια απο μανάδες, αρραβωνιαστικες, γκόμενες, συζύγους, αδελφες, κόρες! Άλλοι δείχνουν μ’ ενθουσιασμο τη φωτογραφία απ’ το πορτοφόλι τους, που τους δείχνει με τα παιδια τους σ’ εκείνη την εκδρομη στο Φούτζι, άλλοι τρίβουν και μυρίζουν ένα ξεραμένο κλαδάκι κερασιας, άλλοι χτυπάνε άσπρο πάτο ένα ποτηράκι σάκε.
Καμμία σκέψη θανάτου δε σκιάζει τα πρόσωπά τους. Όλο τραγούδι και χαμόγελο, μόνο τραγούδι και γέλιο. Σα να μην υπάρχει θάνατος. Όπως κάποτε οι υπερασπιστες των Θερμοπυλων. Όπως πιο παλια οι Μυκηναίοι στην Τροία… πρόγονοί τους; [02]

  • Τοπικη ώρα 05:45′

Ένα άλλο τσούρμο ανθρώπων ορμάει προς τ’ αεροπλάνα – οι πιλότοι! Αρχηγος τους -και αρχηγος του πρώτου κύματος επίθεσης- ο πλωτάρχης Μιτσούο Φουσίντα, πραγματικο Χέρι της Μοίρας. [03] (Ο αρχηγος του δεύτερου κύματος είναι ο -ιδιοφυης επιτελικος αξιωματικος- πλωτάρχης Μινόρου Γκέντα.) Μόλις ξέμπλεξε απο μία ακόμη φραστικη διαμάχη με τον ανακατωσούρα, απίθανο μπάρμπα της «παλιας σχολης», τον αρχηγο των αεροπορικων δυνάμεων του επιτιθέμενου στόλου, τον υποναύαρχο Τσούϊτσι Ναγκούμο, και πρέπει πάσηι θυσίαι να κρατήσει το μυαλο του καθαρο. Δεν έχει περιθώριο να θυμάται τις πρωινιάτικες μαλακίες του Ναγκούμο! (Αυτον ήταν φανερο πως τον έβαλε το Αυτοκρατορικο Γενικο Επιτελείο εν είδει «νταβατζη», να τους ελέγχει – αλλα και η βλακεία έχει όρια.)

Ο Φουσίντα σταματάει προς στιγμην, απευθύνεται στους άντρες του, και τους βγάζει τον καθιερωμένο σε τέτοιες περιπτώσεις δεκάρικο. Για την πατρίδα, την τιμη, τους προγόνους… Όλοι ανταποκρίνονται με πολεμικη κραυγη ταυτόχρονη. Είναι σύντομος. Σταματάει να μιλάει, κι ανεβαίνει στη θέση του. Οι ναύτες με τα εργαλεία αποτραβιούνται παράμερα σε απόσταση αφαλείας.

  • Τοπικη ώρα 05:55′

Ο Φουσίντα βάζει μπρος, και τον ακολουθουν όλα τα υπόλοιπα αεροπλάνα. Οι κινητήρες στο ρελαντι, μη και τραβήξει το ρεύμα της έλικας κανα ναύτη με συνέπειες μοιραίες… Γέμισ’ ο τόπος ντουμάνι, αλλα ευτυχως, το θαλασσινο αεράκι διαλύει την κάπνα απ’ τις εξατμίσεις.
Ο Φουσίντα κατεβάζει τα γυαλια του, τραβάει μπρος την καλύπτρα του, και περιμένει.
Ο σηματωρος σηκώνει το σημαιάκι του, δυο ναύτες τραβάνε τους τάκους απ’ τις ρόδες… Ο σηματωρος κατεβάζει το σημαιάκι, ο Φουσίντα το σανιδώνει, και τα χίλια άλογα του κινητήρα τινάζουν το «Κάτε» [04] μπροστα, στον κοντο αεροδιάδρομο του καταστρώματος.
Η έλικα σηκώνει στροφες, το ταχύμετρο σηκώνει κόμβους, στο τέλος σηκώνεται το ίδιο το αεροπλάνο στον αέρα. Όλοι ξεσπουν σε ζητωκραυγες!
Μόνος ψύχραιμος ο σηματωρος, σηκώνει το σημαιάκι για τον υπαρχηγο του σμήνους. Μετράει απο μέσα του…

…ίτς, νί, σαν, σί, γκό, ρόκ…

…κι όταν το βομβαρδιστικο του Φουσίντα έχει φύγει σε απόσταση αφαλείας, καμια πεντακοσαρια μέτρα, κατεβάζει τη σημαία και δίνει το «ελευθέρας» στον δεύτερο. Φεύγει κι αυτος!

Σιγα-σιγα φεύγουν όλοι, αδειάζει το κατάστρωμα, και οι ναύτες προετοιμάζουν πλέον το πεδίο για την επιστροφη των αεροσκαφων.

  • Τοπικη ώρα 07:53′

Ο στόχος θεάται. Ο Φουσίντα τραβάει πίσω την καλύπτρα του, βγάζει το ειδικο πιστόλι κι εκτοξεύει μία πράσινη φωτοβολίδα, το σήμα της επίθεσης.

  • Τοπικη ώρα 08:05′

Η Ιστορία αρχίζει να εισπράττει μία ακόμη ανεξόφλητη επιταγη. Με το στανιο!

(Συνεχίζεται.)

Σημειώσεις

[01] Πρόκειται για το αεροπλανοφόρο «Ακάγκι», του οποίου το όνομα αντιστοιχει σε ανενεργο ηφαίστειο της Ιαπωνίας. Τα ονόματα των βουνων τα κρατούσαν γι’ αντιτορπιλλικα, αλλα -χάρη σε μια σειρα συμπτώσεις- το Ακάγκι αντικατέστησε παλιότερο αντιτορπιλλικο επάνω σε φάση ανασχεδιασμου του στόλου, κι έτσι «κληρονόμησε» τ’ όνομα.

(πίσω στο κείμενο)

[02] Είναι μία σοβαρη πιθανότητα!… Στους ακόλουθους συνδέσμους μπορείτε να βρείτε πίνακες με τις τρεις γραφες των Ιαπώνων, δηλ. τις Κατακάνα, Χιραγκάνα και Κάντζι, καθως και τη γραφη των Μυκηναίων, τη Γραμμικη Β’ – ώστε να κάνετε συγκρίσεις.
Εντάξει, αρκετοι χαρακτήρες προέρχονται απο τα κινεζικα ιδεογράμματα, που τ’ απλοποίησαν οι Κινέζοι βουδδιστες ιεραπόστολοι, ώστε να γίνουν κατανοητα τα βουδδιστικα κείμενα στους Ιάπωνες. Εντάξει, αυτα όλα δεν αποτελουν βάση για ερευνητικα συμπεράσματα. Σκεφθείτε όμως:

  • Στα Ιαπωνικα δεν υπάρχει φθόγγος λ. Ούτε και στα γραπτα Μυκηναϊκα!
  • Μερικες συλλαβες, πχ η ka είναι σχεδον ταυτόσημες σε Ιάπωνες και Μυκηναίους.
  • Η αφοβία του θανάτου είναι κοινη και στους δύο λαους.

Δεν σε βάζει σε πειρασμο ν’ αρχίσεις έρευνα; Τουλάχιστον!…

(πίσω στο κείμενο)

[03] Αν διαβάσει κανεις το βιογραφικο αυτου του ανθρώπου, θα πάθει πλακάρα. (Αστροσυμμορίτες; ) Γλύτωσε άπειρες φορες απ’ του Χάρου τα δόντια, με χαρακτηριστικότερη εκείνη, κατα την οποία βρισκόταν στη Χιροσίμα στις …5 Αυγούστου 1945, όταν τηλεφώνημα απ’ το Γενικο Επιτελείο τον ανακάλεσε υπερεπειγόντως στο Τόκυο!!!
Μερικες μέρες μετα ξαναγύρισε στη Χιροσίμα, ως μέλος επιτροπης που θα εκτιμούσαν τις ζημιες απο τη ρίψη της ατομικης βόμβας. Όλα τα μέλη της επιτροπης έπαθαν καρκίνους, λευχαιμίες, κτλ κτλ (φυσικα… τριγύριζαν αμέριμνοι ανάμεσα σε ραδιενεργα ερείπεια…), αλλα ο Φουσίντα δεν έπαθε το παραμικρο!

Τη δεκαετία του 1960, ο Φουσίντα πήρε την …αμερικανικη υπηκοότητα, ασπάστηκε τον Χριστιανισμο, κι έγινε …ευαγγελιστης ιεροκήρυκας! Πέθανε σε ηλικία 74 ετων, το 1976.
Δυστυχως, ο άλλος πρωταγωνιστης των γεγονότων, ο Γκέντα, μεταπολεμικα λέρωσε τ’ όνομά του αναμειγνυόμενος στο «σκάνδαλο Λόκχηντ» (τη δεκαετία του 1950).

Στην ταινία «Tora! Tora! Tora!» του 1968, ο Φουσίντα παρουσιάζεται ως στρατόκαυλος και μαλάκας. Δεν ισχύει καθόλου κάτι τέτοιο, διότι ήταν πολυ συνετο άτομο. Διετέλεσε, μάλιστα και διευθυντης της σχολης εκπαίδευσης των πιλότων των βομβαρδιστικων!
Στο Πέρλ Χάρμπορ, μάλιστα, όταν τελείωσε τον βομβαρδισμο, έκοβε βόλτες ανάμεσα σε καπνους κι αντιαεροπορικα πυρά, ώστε να καθοδηγήσει το δεύτερο σμήνος που ερχόταν (και που είχε μειωμένη ορατότητα, λόγω καπνων)! Τέτοια πράγματα δεν τα κάνουν άτομα, που στερούνται ψυχραιμίας…

(πίσω στο κείμενο)

[04] «Κάτε» είναι κωδικη ονομασία για το ιαπωνικο τριθέσιο μέσο βομβαρδιστικο αεροσκάφος B5N της εποχης του Β’ ΠΠ.

(πίσω στο κείμενο)

Advertisements