έγαμε, λοιπον, πως, όταν διαβάσω το «Χαμένο σύμβολο», θα σας ενημερώσω.

Το διάβασα το Σ/Κ που μας πέρασε (το πήρα 24 ευρα), και, παρα το ότι δεν είναι το καλύτερο του κυρ-Καφφέ (ο «Κώδικας νταΒίντσι» είναι μακραν το καλύτερό του), διαβάζεται ευχάριστα. Παρα τη βιασύνη της μετάφρασης, εντόπισα μονάχα τρία ορθογραφικα λάθη σ’ όλο το κείμενο – συν μία μεταφραστικη κοτσάνα: ο Solomon (επίθετο ενος των πρωταγωνιστων) δεν προφέρεται «Σόλομον», αλλα «Σάλομον».

Ας δούμε τα ενδιαφέροντα σημεία του βιβλίου, σωστα και λάθος μαζι:

  • Την «Αποκολοκύνθωση του Τζώρτζ» (ανάμεσα σε …θεριζοαλωνιστικες μηχανες, διότι, λέει, η Θεα Δήμητρα έδωκε δώρο τα σιτηρα στις ηπαπάρα, άρα δικαιούται απεικόνισης το μηχάνημα που τα μαζεύει!) τη ζωγράφισε ένας …Πόντιος, ο Κωνσταντίνος Μπρουμίδης!

Ωστόσο, επειδη ο κυρ-Καφφες δεν τα πάει καλα με τα ελληνικα ονόματα, δεν απεκάλεσε τον Μπρουμίδη «Κωστίκα». Κι όχι μόνον: ο αρχικακος του έργου παίρνει κάποια στιγμη -για να κρυφτει- το κοινότατο ελληνικο όνομα …«Άνδρος Δαρείος»!!! (Αντι «Γιάννης Παπαδόπουλος».)
Ενδιαφέρον, πάντως, είναι το γεγονος ότι ο «Δαρείος» αγοράζει βίλλα κοντα στα τσιφλίκια της Ζουζους: στην Ποσειδωνία (Ντελλαγκράτσια) της Σύρου, ένθα, λέει, αναμίχτηκε με την τοπικη αριστοκρατία!

(Προβλέπω να τιναχτουν στα ύψη οι τιμες των ακινήτων στη Σύρο! Ζουζου, συμβουλη: βγάλε τη γιαγια απ’ το σπίτι, βαλ’ την στο πλυσταριο, και δώσε το σπίτι της γριας αντιπαροχη σε κανέναν αμερικάνο! LOL!!! 🙂 )

Τέλος πάντων, ο αρχικακος του έργου, όντας ομορφάντρας, γεροδεμένος, κτλ κτλ, πεταγόταν απ’ τη Σύρο στη Μύκονο για καμάκια (σε γκόμενες – αν είναι δυνατον! σε γκόμενες στη Μύκονο!), ώσπου κάποια στιγμη βαρέθηκε και το γύρισε το φύλλο: επέστρεψε στις ηπαπάρα, όπου αφαίρεσε …τους όρχεις του (για να μην έχει απάνω του κανένα «όργανον απωλείας» και ν’ αφοσιωθει στους πνευματικους του στόχους!!!), κι έκανε τατουάζ σ’ όλο το σώμα του, αφου πρώτα το αποτρίχωσε εντελως! Μέχρι και στο κεφάλι του έκανε χαλάουα!
Το κακο είναι πως ο κυρ-Καφφες ξέρει πολυ καλα ότι στην πατρίδα του έχει και ούλτρα συντηρητικους αναγνώστες, γι’ αυτο και δεν αναφέρει τα παρεπόμενα του ν’ αφαιρει κανεις τους όρχεις του: κάτι τέτοιοι «εκτομίες» μεταβάλλονται πάραυτα σε «οπισθοκίνητες»! Κάνουν -χμ- σέρβις «απ’ την πίσω πόρτα», αν μ’ εννοείτε. Άσε που γίνονται φοβιτσιάρες και τρομάζουν στη θέα ακόμη κι ενος ποντικου – τα δε γυμνασμένα σώματα και τα ρέστα πάνε περίπατο, μεταβαλλόμενα εντος ολίγου σε λίπος.

Αλλα ο κυρ-Καφφες είναι παιδι απο σπίτι και δεν γράφει τέτοια πράγματα.

  • Όπως (για τον ίδιο λόγο) δεν γράφει και το ποιες είναι οι «δέκα διαστάσεις του Σύμπαντος, που ήδη ήξεραν οι μεσαιωνικοι μύστες».

Αυτο αναφέρεται σε κάποιο άλλο σημείο του βιβλίου, όπου η επιστήμων πρωταγωνίστρια συζητάει με τον αδερφο της, κι αυτος της λέει πως όλα τα σύγχρονα πορίσματα της επιστήμης τα ήξεραν ήδη οι παλιοι αποκρυφιστες, αν και μ’ άλλα ονόματα. Στο παραπάνω απόσπασμα είναι (παραπάνω απο) φανερο πως συσχετίζει την Καμπάλα με τη θεωρία των υπερχορδων, και θα επανέλθουμε στο ζήτημα. Μη νομίζετε πως ήδη τα ξέρετε αυτα (δηλ. τα περι συσχετισμου επιστήμης κι αποκρυφισμου), επειδη κάποτε διαβάσατε το «Ταό και η Φυσικη»!

  • Άλλο ενδιαφέρον σημείο είναι η αναφορα σε κάποια «μυστικα χειρόγραφα» (συν κάτι επιστολες) του Νεύτωνα, που ανακαλύφθηκαν το 1936, κι όπου ο «σοφος» -αναφερόμενος σε χειρόγραφα με «αρχαία μυστήρια» που διάβασε- λέει πως δεν πρέπει να μαθευτει όλη η αλήθεια, διότι αυτο θα έφερνε τεράστια αναστάτωση (την οποία «ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να δεχθει» – ναι, σωστα μαντέψατε, το γνωστο μοτίβο).

Το ότι ο Νεύτων ήταν πρώτα-πρώτα αλχημιστης κι αποκρυφιστης και μετα (πολυ μετα) επιστήμονας, είναι ήδη γνωστο. Το ότι διάβασε παλια χειρόγραφα και τα κατέκλεψε, είναι επίσης γνωστο πολυ πριν μας το πει ο κυρ-Καφφες. Πού το ξέρω; Μα, το ομολόγησε ο ίδιος ο Νεύτων, αν και κανεις δεν κατάλαβε την ομολογία!

Αλήθεια, εσεις νομίζετε πως του έπεσε πραγματικα ένα μήλο επάνω στο κεφάλι του; Σιγα να μην ήταν και στάρκινγκ ντελίσιους! 🙂

Η λέξη «μήλο» είναι κωδικος για σημαντικη γνώση, που συνήθως είναι παλια κι απόκρυφη… και τα περι μήλου στο κεφάλι είναι θρίχες περμανάντ. Θα τα πούμε αυτα σε μελλοντικο άρθρο, αλλα εσεις μέχρι τότε μπορείτε να συσχετίσετε το μήλο του Νεύτωνα με το μήλο των «πρωτοπλάστων»… συν μερικα ακόμη μήλα της Μυθολογίας!

Τέλος πάντων, αυτα εισιν τα ενδιαφέροντα… στα οποία συμπεριλαμβάνεται και μία μνημειώδης σαχλαμάρα – δείγμα πως ο κυρ-Καφφες καταπίνει αμάσητα πολλα απο τα πράγματα που του λένε. (Θυμηθείτε το αυτο, διότι θα το σχολιάσουμε παρακάτω σε θέμα απείρως σοβαρότερο.)
Γράφει, λοιπον, ο κυρ-Καφφες ότι ο Τζώρτζ (όχι ο Νταλάρας, ο Γουώσινγκτων) έβαλε τον θεμέλιο λίθο της Γουώσινκτων στις 18 Σεπτεμβρίου 1783 (αν και η Γουϊκιπήντια έχει άλλη γνώμη: 16 Ιουλίου 1790), όταν… κρατηθείτε: «η κεφαλη του Δράκοντα (του αστερισμου) ήταν στην Παρθένο»!

Ρε συ, Ντανίλο, οι αστερισμοι είναι σαν τα χωράφια! Και ακίνητοι είναι, και τα όρια τους είναι καλως καθορισμένα! Η κεφαλη του Δράκοντα είναι πιθανότερο να χωθει κάποτε …εκει που ξέρ’ς, αλλα ουδέποτε θα πάει «στην Παρθένο»! Ουδεπώποτε!!! (Τουλάχιστον στα επόμενα κάτι δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.) Όπως και δεν ήταν ποτε, απο τότε που ζούσαν οι δεινόσαυροι μέχρι σήμερα. Τί μαλακίες γράφεις!

(Μεταξυ μας: Υποψιάζομαι πως άλλο πράγμα ήθελε να πει το ποιητη. Αυτα τα περι «δράκου» και «Παρθένου» μάλλον δείχνουν πως ο εντελως ψωνισμένος Γιώργος Γουώσινγκτων έβλεπε τον εαυτο του κάπως σαν …άη-Γιώργη, και πήγε να το υλοποιήσει σε ελευθεροτεκτονικη τελετη. Δε βαρυέσαι, δεν έχει ουδεμία σημασία.)

Τέλος πάντων, να σας αποκαλύψω και το «χαμένο σύμβολο»: όλη η φασαρία γίνεται για μία θαμμένη (στα θεμέλια κάποιου μνημείου) …Βίβλο, και δη την έκδοση που περιλαμβάνει ελευθεροτεκτονικες προσθήκες και σχόλια, η οποία καλείται (απο τους ελευθεροτέκτονες) «Λόγος». (Ο αρχικακος ψάχνει για κάτι που λέγεται «αρχαία μυστήρια», που αποδεικνύεται στο τέλος πως είναι η Βίβλος.)
Αυτη την αποκάλυψη κάνει στον Ρόμπερτ Λάνγκτον ο πρωταγωνιστης Σάλομον, τέκτων 33ου βαθμου, αφου περάσουν καμια 60αρια εντελως άχρηστες αφηγηματικα σελίδες απο το ουσιαστικο τέλος της ιστορίας: απο τότε, δηλαδη, που σκοτώθηκε ο αρχικακος, κι αφου (στις 60 αυτες σελίδες) ο Λάνγκτον και ο Σάλομον ανεβοκατεβαίνουν θεμέλια και ταράτσες διαφόρων κτιρίων στην Γουώσινγκτων – κι αφου στο προηγούμενο μέρος του μυθιστορήματος τα δύο αυτα μπουμπούκια κόντεψαν να χάσουν τις ζωούλες τους.
Κατα τον Σάλομον, «Βίβλος», «αρχαία μυστήρια», «Λόγος» (με την έννοια που αναφέραμε) είναι συνώνυμα, και εαν οι άνθρωποι ήξεραν τον τρόπο να βρουν τις κρυμμένες έννοιες του ιερου αυτου κειμένου, η επιστήμη θα έκανε τεράστια βήματα.

Καλα… ‘ντάξ’! Για να σχεδιάσουμε την επόμενη γενια ηλεκτρονικων υπολογιστων, θα διαβάσουμε το πώς έχασαν την παρθενια τους οι κόρες του Λώτ! 🙂
(Να μη σας κρατάω σ’ αγωνία: έβγαλαν τα βρακοζώνια τους κι έκατσαν απάνω στην κάθετη περιτετμημένη μαλαπέρδα του πατέρα τους. Κι αφου η μεγαλύτερη κόρη είδε πως αυτο είναι καλο, το είπε και στη μικρότερη, που έσπευσε – μη χάσει. Αν σας φαίνονται αισχρα όλ’ αυτα, βγάλτε το σκασμο. Να κάνετε θυσία για την πρόοδο της επιστήμης! 🙂 )

Τί να σου πούμε, ρε Ντανίλο! Ακόμη και οι μαλακίες έχουν όρια…

Γιατί σας τα λέω όλ’ αυτα; Διότι σας έχω ξαναπει (και χωνέψτε το) πως οποιοδήποτε έργο ευρείας εμβέλειας μεταφέρει μυνήματα των ισχυρων προς το πόπολο, με σκοπο να διαμορφώσει την «κοινη γνώμη» και τις εξελίξεις. Κι αν μη τί άλλο, μαλακίες-ξεμαλακίες, ο κυρ-Καφφές έχει πάμπολλους αναγνώστες. Δεν έχει παράπονο!
Εδω είναι παραπάνω απο φανερο πως ο συγγραφέψ ήρθε σ’ επαφη με μεγαλοτέκτονες, τους οποίους ρώτησε διάφορα, ώστε το μυθιστόρημά του να μην χωλαίνει στις σχετικες περιγραφες. Επειδη, όμως, οι μεγαλοτέκτονες δεν είναι ηλίθιοι, είναι παραπάνω απο σίγουρο πως θέλησαν να προωθήσουν (τουλάχιστον για τα επόμενα 2-3 χρόνια) τις εξης ιδέες:

  • Στα φανερα, την (υπαρκτη) μεγάλη σύνδεση σημερινης επιστήμης κι αποκρυφισμου.
  • Και στα κρυφα,… Αυτο θα το πούμε παρακάτω!

Θα μου πεις, τη σύνδεση επιστήμης-αποκρυφισμου την ξέρει πολυς κόσμος. Τον Μπράουν και τους τέκτονες συμβούλους του περίμεναν; Όχι! Δεν έγινε τόση φασαρία γι’ αυτο.

Η φασαρία έγινε, για να καπελλωθουν όλα τα νεαρα ακόμη ελεύθερα πνεύματα, όσα εξακολουθουν να κυκλοφορουν στα πανεπιστήμια.

Δεν αρκει που έχει ήδη ξεκινήσει η νεοσυντηρητικη λαίλαπα στις αντιλήψεις (με συστηματικο διάβασμα της Βίβλου, κτλ κτλ κτλ), δεν αρκει που τα (δυτικα μεγάλα) πανεπιστήμια αρχίζουν να οπισθοδρομουν επικίνδυνα προς τις «ρίζες» τους και τις «παραδόσεις» τους (διάβαζε: να θυμούνται πως είναι απόγονοι μεσαιωνικων μοναστηριων), πρέπει να σκάσει και κάθε πραγματικα ελεύθερη φωνη.
Μ’ άλλα λόγια, κάθε φοιτητάκος που θα τολμήσει ν’ αμφισβητήσει τη θρησκοληψία των καθηγητάδων του, θα πάει κλωτσηδον στο περιθώριο.

Ελάχιστοι «τολμηροι» θα θυμίσουν στον κάθε φανατικο πως η θεωρία των υπερχορδων είναι μία μπούρδα και μιση… διότι εξ ορισμου κάθε θεωρία είναι μία μπούρδα και μιση! Πάντα έρχεται η επόμενη, που θα την ανατρέψει!
Κι ελάχιστοι θα πουν ότι τον σημερινο κόσμο ουδόλως θα έπρεπε να τον απασχολουν τ’ απόνερα του νεοπυθαγορισμου, τα γνωστα υπο τ’ όνομα «Καμπάλα». (Θέλετε …αποκρυφιστικο λόγο γι’ αυτο; Υπάρχουν …δύο! Πρώτον, υπάρχουν τελειότερα συστήματα. Και δεύτερον, η ανθρωπότητα εξελίσσεται. Ακόμη και τ’ αποκρυφιστικα συστήματα εξελίσσονται. Ό,τι -αποκρυφιστικο- ήταν καλο για τον μεσαιωνικο άνθρωπο, δεν είναι καλο για τον σημερινο. Είναι ανεπαρκες.)

Και ο λόγος όλων των παραπάνω; Να μην υπάρξουν αντιρρησίες στον «όμορφο νέο κόσμο», που μας ετοιμάζουν οι σύμβουλοι του κυρ-Καφφέ.

Το δεύτερο, το κρυφο μήνυμα που προωθει το βιβλίο, τώρα, και που κάνει άγριο «τζίζ», έχει να κάνει με …την αφαίρεση των όρχεων! Εντάξει, η παροιμία «Θύμωσ’ ο αγας κι έκοψε τ’ αρχίδια τ’!» («…Και μετα ρωτούσε το χωριο, αν στεναχωρέθ’κε!») είναι όντως αστεία, αλλα δεν είναι καθόλου αστεία:

  • Ούτε η κατιούσα ποιότητα και ποσότητα του ανδρικου σπέρματος,
  • Ούτε η -συνεπαγόμενη- νύξη ότι το ανθρώπινο γένος θα χαθει όπου νά ‘ναι. Επειδη μπαίνουμε στην εποχη του Υδροχόου, με κυβερνήτη τον Ουρανο,

…ο οποίος αναφέρεται ονομαστικα στο κείμενο, μαζι με άλλους «εκτομίες» (πχ Άττις, κτλ).

Με τη διαφορα (με τον αρχικακο του μυθιστορήματος) πως ο Ουρανος δεν έκοψε τ’ απαυτα του μόνος του, αλλα του τα έκοψε ο Κρόνος (σύμβολο του θανάτου!) με το δρεπάνι του!

Ειλικρινα, δεν θέλω ούτε κάν να σκέπτομαι πού οδηγουν τη σκέψη οι συνειρμοι, που ξεκινάνε απο τ’ αμέσως παραπάνω…

Υγ: Αυτος ο Λάνγκτον θέλει σφαλιάρες! Πάλι «άσφαιρος» με τις γυναίκες! Το μόνο που καταφέρνει, είναι μία αγκαλίτσα (του τύπου «ευτυχως σωθήκαμε») με μία πενηνταπεντάρα!

Θα μου πεις, τί σε νοιάζ’ εσένα, άμα τη βρίσκει αυτος -πλατωνικώς πως- με γυναίκες στην εμμηνόπαυση! Δε με νοιάζει, ρε παιδια, κουβέντα κάνουμε! Άμα δε μπει και λίγο σεξ γι’ αλατοπίπερο, και το μυθιστόρημα και η ταινία που (σίγουρα) θα επακολουθήσει, θα είναι ντιπ ξενέρωτα!

Απορω πώς έγινε επιτυχημένος συγγραφέας ο Καφφές, με νηστεία στο σέχ των ηρώων του! 🙂

Βαθμολογία
Αφήγηση: 7 στα 10.
Πλοκη: 6.5 στα 10.
Συνολικη εντύπωση: 7 στα 10.

Advertisements