Αρχική

Μαγαζίστικο σημείωμα

35 Σχόλια

εριεκτικο και -σχετικα- σύντομο το αποψινο.

Ενω η ψηφοφορία βρίσκεται σ’ εξέλιξη (όχι, δεν θα την κλείσω πριν την καθορισμένη ημερομηνία) και το μήνυμά της είναι ήδη σαφες, έχω λάβει τις εξης αποφάσεις:

  • Μεταφορα όλων των σημειωμάτων με ετικέτα «το μαγαζι» (όπως αυτο εδω) στη WordPress, μαζι με πίνακα περιεχομένων. (Για να «ξεσκαρτάρει» το παρον μπλόγκι.)

Αυτη η σελίδα θα περιέχει και σημειώματα για τα θέματα, με τα οποία ασχολούμαι. Προ δημοσίευσης, εννοείται! (Διότι, μετα τί να τα κάνετε; απλα θα διαβάσετε το έτοιμο άρθρο!)
Πχ αυτον τον καιρο δεν δημοσιεύω κάτι για τον «Σωκράτϋ», επειδη έχω να λύσω ένα -φαινομενικα εύκολο- μαθηματικο πρόβλημα και τρία -ακόμη ευκολότερα- αστρονομικα και αστρολογικα. Χώρια τα σχήματα που έχω να φτιάξω.

  • Άνοιγμα μπλογκιου για τα projects (θα δούμε σε ποιον φορέα θα είναι – μάλλον κι αυτο στη WP, ώστε να μπορω να φτιάξω πίνακα περιεχομένων), στο οποίο θα μπαίνετε με πρόσκληση.

Όχι, δεν «φτύνω» όσους-ες με διαβάζετε συστηματικα και συμμετέχετε στη συζήτηση με σχόλια! Απλούστατα, δεν θα ήθελα κάποια πράγματα να είναι σε κοινη θέα. (Διαδίκτυο είν’ αυτο!) Στο κάτω-κάτω, δε γουστάρω βραδερφε ν’ «ανοίγω τα μάτια» ατόμων, που πιθανότατα είναι εχθροι της χώρας μου.
Κι ακόμη, σκεφθείτε πως μπορει να είναι κουραστικη η ασχολία με τα projects, ή να μην έχετε χρόνο. Δηλ. τα projects δεν θα είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα να περνάει η ώρα – κι αν δω ότι δεν υπάρχει συμμετοχη, εντάξει, δεν κρατάω κακία, αλλα θα σβήσω το σχετικο μπλόγκι τελείως και θα προχωρήσω μόνος μου.

Στο κάτω-κάτω, αν έχετε τέτοια δίψα για μάθηση, βάλτε το μυαλο σας να δουλέψει! Εγω πώς το βάζω, δηλαδη; Ή μήπως νομίζετε ότι εμένα μου δίνει αναφορα κάθε πρωι η «Ομάδα Έψιλον»;

(Άσε που ήδη σας έδωσα παραπάνω πληροφορίες απ’ ό,τι υπολόγιζα, για κάποια «καυτα» θέματα… άσχετο αν αυτο δεν φαίνεται αμέσως. Όταν ξανακοίταξα τα άρθρα, μούντζωσα τον εαυτο μου. «- Τί πήγες κι έγραψες, ρε μαλάκα;», αναρωτήθηκα.
Όμως, εσεις έχετε μια καλη βάση για να δουλέψετε – αν γουστάρετε ενεργο συμμετοχη στην έρευνα. Κι ό,τι έγραψε το τριχωτο μου χέρι, δεν ξεγράφει! Μπέσα!)

  • Άνοιγμα μπλογκιου για τα πολιτικα άρθρα και μεταφορα εκει των ήδη υπαρχόντων της κατηγορίας.

Όχι, δεν θ’ ασχοληθω με την πολιτικη. Απλως, η πολιτικη επικαιρότητα εσχάτως βρωμάει άσχημα πρακτορίλα, και κρίνω ότι πρέπει να δοκιμάσω κι εγω το να ξυπνήσω τους Συνέλληνες. Όλα τα τελευταία γεγονότα συναποτελουν μια τεράστια συνομωσία!
Ο αγώνας δεν είναι πια για να μάθουμε ποιο λαμόγιο τρώει δημόσιο χρήμα, ή για το αν είχε ιδεολογικα δίκιο ο τάδε ή ο δείνα. Πάνε αυτα! Αν ζούσαμε είκοσι χρόνια πριν, θα σας έλεγα εντάξει. Τώρα, όμως, ο αγώνας είναι για τη ζωη μας την ίδια

Όταν με το καλο θα ολοκληρωθει η νέα διάταξη (με αρχιγράμματα, κατάλληλο layout, σκίτσα για τις ταμπέλες, κτλ), θα βάλω κι ένα πινακάκι με όλα τα «εργοδοτικα» url’s, ώστε να μη χάνεστε!

Το χαμένο σύμβολο

13 Σχόλια

έγαμε, λοιπον, πως, όταν διαβάσω το «Χαμένο σύμβολο», θα σας ενημερώσω.

Το διάβασα το Σ/Κ που μας πέρασε (το πήρα 24 ευρα), και, παρα το ότι δεν είναι το καλύτερο του κυρ-Καφφέ (ο «Κώδικας νταΒίντσι» είναι μακραν το καλύτερό του), διαβάζεται ευχάριστα. Παρα τη βιασύνη της μετάφρασης, εντόπισα μονάχα τρία ορθογραφικα λάθη σ’ όλο το κείμενο – συν μία μεταφραστικη κοτσάνα: ο Solomon (επίθετο ενος των πρωταγωνιστων) δεν προφέρεται «Σόλομον», αλλα «Σάλομον».

Ας δούμε τα ενδιαφέροντα σημεία του βιβλίου, σωστα και λάθος μαζι:

  • Την «Αποκολοκύνθωση του Τζώρτζ» (ανάμεσα σε …θεριζοαλωνιστικες μηχανες, διότι, λέει, η Θεα Δήμητρα έδωκε δώρο τα σιτηρα στις ηπαπάρα, άρα δικαιούται απεικόνισης το μηχάνημα που τα μαζεύει!) τη ζωγράφισε ένας …Πόντιος, ο Κωνσταντίνος Μπρουμίδης!

Ωστόσο, επειδη ο κυρ-Καφφες δεν τα πάει καλα με τα ελληνικα ονόματα, δεν απεκάλεσε τον Μπρουμίδη «Κωστίκα». Κι όχι μόνον: ο αρχικακος του έργου παίρνει κάποια στιγμη -για να κρυφτει- το κοινότατο ελληνικο όνομα …«Άνδρος Δαρείος»!!! (Αντι «Γιάννης Παπαδόπουλος».)
Ενδιαφέρον, πάντως, είναι το γεγονος ότι ο «Δαρείος» αγοράζει βίλλα κοντα στα τσιφλίκια της Ζουζους: στην Ποσειδωνία (Ντελλαγκράτσια) της Σύρου, ένθα, λέει, αναμίχτηκε με την τοπικη αριστοκρατία!

(Προβλέπω να τιναχτουν στα ύψη οι τιμες των ακινήτων στη Σύρο! Ζουζου, συμβουλη: βγάλε τη γιαγια απ’ το σπίτι, βαλ’ την στο πλυσταριο, και δώσε το σπίτι της γριας αντιπαροχη σε κανέναν αμερικάνο! LOL!!! 🙂 )

Τέλος πάντων, ο αρχικακος του έργου, όντας ομορφάντρας, γεροδεμένος, κτλ κτλ, πεταγόταν απ’ τη Σύρο στη Μύκονο για καμάκια (σε γκόμενες – αν είναι δυνατον! σε γκόμενες στη Μύκονο!), ώσπου κάποια στιγμη βαρέθηκε και το γύρισε το φύλλο: επέστρεψε στις ηπαπάρα, όπου αφαίρεσε …τους όρχεις του (για να μην έχει απάνω του κανένα «όργανον απωλείας» και ν’ αφοσιωθει στους πνευματικους του στόχους!!!), κι έκανε τατουάζ σ’ όλο το σώμα του, αφου πρώτα το αποτρίχωσε εντελως! Μέχρι και στο κεφάλι του έκανε χαλάουα!
Το κακο είναι πως ο κυρ-Καφφες ξέρει πολυ καλα ότι στην πατρίδα του έχει και ούλτρα συντηρητικους αναγνώστες, γι’ αυτο και δεν αναφέρει τα παρεπόμενα του ν’ αφαιρει κανεις τους όρχεις του: κάτι τέτοιοι «εκτομίες» μεταβάλλονται πάραυτα σε «οπισθοκίνητες»! Κάνουν -χμ- σέρβις «απ’ την πίσω πόρτα», αν μ’ εννοείτε. Άσε που γίνονται φοβιτσιάρες και τρομάζουν στη θέα ακόμη κι ενος ποντικου – τα δε γυμνασμένα σώματα και τα ρέστα πάνε περίπατο, μεταβαλλόμενα εντος ολίγου σε λίπος.

Αλλα ο κυρ-Καφφες είναι παιδι απο σπίτι και δεν γράφει τέτοια πράγματα.

  • Όπως (για τον ίδιο λόγο) δεν γράφει και το ποιες είναι οι «δέκα διαστάσεις του Σύμπαντος, που ήδη ήξεραν οι μεσαιωνικοι μύστες».

Αυτο αναφέρεται σε κάποιο άλλο σημείο του βιβλίου, όπου η επιστήμων πρωταγωνίστρια συζητάει με τον αδερφο της, κι αυτος της λέει πως όλα τα σύγχρονα πορίσματα της επιστήμης τα ήξεραν ήδη οι παλιοι αποκρυφιστες, αν και μ’ άλλα ονόματα. Στο παραπάνω απόσπασμα είναι (παραπάνω απο) φανερο πως συσχετίζει την Καμπάλα με τη θεωρία των υπερχορδων, και θα επανέλθουμε στο ζήτημα. Μη νομίζετε πως ήδη τα ξέρετε αυτα (δηλ. τα περι συσχετισμου επιστήμης κι αποκρυφισμου), επειδη κάποτε διαβάσατε το «Ταό και η Φυσικη»!

  • Άλλο ενδιαφέρον σημείο είναι η αναφορα σε κάποια «μυστικα χειρόγραφα» (συν κάτι επιστολες) του Νεύτωνα, που ανακαλύφθηκαν το 1936, κι όπου ο «σοφος» -αναφερόμενος σε χειρόγραφα με «αρχαία μυστήρια» που διάβασε- λέει πως δεν πρέπει να μαθευτει όλη η αλήθεια, διότι αυτο θα έφερνε τεράστια αναστάτωση (την οποία «ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να δεχθει» – ναι, σωστα μαντέψατε, το γνωστο μοτίβο).

Το ότι ο Νεύτων ήταν πρώτα-πρώτα αλχημιστης κι αποκρυφιστης και μετα (πολυ μετα) επιστήμονας, είναι ήδη γνωστο. Το ότι διάβασε παλια χειρόγραφα και τα κατέκλεψε, είναι επίσης γνωστο πολυ πριν μας το πει ο κυρ-Καφφες. Πού το ξέρω; Μα, το ομολόγησε ο ίδιος ο Νεύτων, αν και κανεις δεν κατάλαβε την ομολογία!

Αλήθεια, εσεις νομίζετε πως του έπεσε πραγματικα ένα μήλο επάνω στο κεφάλι του; Σιγα να μην ήταν και στάρκινγκ ντελίσιους! 🙂

Η λέξη «μήλο» είναι κωδικος για σημαντικη γνώση, που συνήθως είναι παλια κι απόκρυφη… και τα περι μήλου στο κεφάλι είναι θρίχες περμανάντ. Θα τα πούμε αυτα σε μελλοντικο άρθρο, αλλα εσεις μέχρι τότε μπορείτε να συσχετίσετε το μήλο του Νεύτωνα με το μήλο των «πρωτοπλάστων»… συν μερικα ακόμη μήλα της Μυθολογίας!

Τέλος πάντων, αυτα εισιν τα ενδιαφέροντα… στα οποία συμπεριλαμβάνεται και μία μνημειώδης σαχλαμάρα – δείγμα πως ο κυρ-Καφφες καταπίνει αμάσητα πολλα απο τα πράγματα που του λένε. (Θυμηθείτε το αυτο, διότι θα το σχολιάσουμε παρακάτω σε θέμα απείρως σοβαρότερο.)
Γράφει, λοιπον, ο κυρ-Καφφες ότι ο Τζώρτζ (όχι ο Νταλάρας, ο Γουώσινγκτων) έβαλε τον θεμέλιο λίθο της Γουώσινκτων στις 18 Σεπτεμβρίου 1783 (αν και η Γουϊκιπήντια έχει άλλη γνώμη: 16 Ιουλίου 1790), όταν… κρατηθείτε: «η κεφαλη του Δράκοντα (του αστερισμου) ήταν στην Παρθένο»!

Ρε συ, Ντανίλο, οι αστερισμοι είναι σαν τα χωράφια! Και ακίνητοι είναι, και τα όρια τους είναι καλως καθορισμένα! Η κεφαλη του Δράκοντα είναι πιθανότερο να χωθει κάποτε …εκει που ξέρ’ς, αλλα ουδέποτε θα πάει «στην Παρθένο»! Ουδεπώποτε!!! (Τουλάχιστον στα επόμενα κάτι δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.) Όπως και δεν ήταν ποτε, απο τότε που ζούσαν οι δεινόσαυροι μέχρι σήμερα. Τί μαλακίες γράφεις!

(Μεταξυ μας: Υποψιάζομαι πως άλλο πράγμα ήθελε να πει το ποιητη. Αυτα τα περι «δράκου» και «Παρθένου» μάλλον δείχνουν πως ο εντελως ψωνισμένος Γιώργος Γουώσινγκτων έβλεπε τον εαυτο του κάπως σαν …άη-Γιώργη, και πήγε να το υλοποιήσει σε ελευθεροτεκτονικη τελετη. Δε βαρυέσαι, δεν έχει ουδεμία σημασία.)

Τέλος πάντων, να σας αποκαλύψω και το «χαμένο σύμβολο»: όλη η φασαρία γίνεται για μία θαμμένη (στα θεμέλια κάποιου μνημείου) …Βίβλο, και δη την έκδοση που περιλαμβάνει ελευθεροτεκτονικες προσθήκες και σχόλια, η οποία καλείται (απο τους ελευθεροτέκτονες) «Λόγος». (Ο αρχικακος ψάχνει για κάτι που λέγεται «αρχαία μυστήρια», που αποδεικνύεται στο τέλος πως είναι η Βίβλος.)
Αυτη την αποκάλυψη κάνει στον Ρόμπερτ Λάνγκτον ο πρωταγωνιστης Σάλομον, τέκτων 33ου βαθμου, αφου περάσουν καμια 60αρια εντελως άχρηστες αφηγηματικα σελίδες απο το ουσιαστικο τέλος της ιστορίας: απο τότε, δηλαδη, που σκοτώθηκε ο αρχικακος, κι αφου (στις 60 αυτες σελίδες) ο Λάνγκτον και ο Σάλομον ανεβοκατεβαίνουν θεμέλια και ταράτσες διαφόρων κτιρίων στην Γουώσινγκτων – κι αφου στο προηγούμενο μέρος του μυθιστορήματος τα δύο αυτα μπουμπούκια κόντεψαν να χάσουν τις ζωούλες τους.
Κατα τον Σάλομον, «Βίβλος», «αρχαία μυστήρια», «Λόγος» (με την έννοια που αναφέραμε) είναι συνώνυμα, και εαν οι άνθρωποι ήξεραν τον τρόπο να βρουν τις κρυμμένες έννοιες του ιερου αυτου κειμένου, η επιστήμη θα έκανε τεράστια βήματα.

Καλα… ‘ντάξ’! Για να σχεδιάσουμε την επόμενη γενια ηλεκτρονικων υπολογιστων, θα διαβάσουμε το πώς έχασαν την παρθενια τους οι κόρες του Λώτ! 🙂
(Να μη σας κρατάω σ’ αγωνία: έβγαλαν τα βρακοζώνια τους κι έκατσαν απάνω στην κάθετη περιτετμημένη μαλαπέρδα του πατέρα τους. Κι αφου η μεγαλύτερη κόρη είδε πως αυτο είναι καλο, το είπε και στη μικρότερη, που έσπευσε – μη χάσει. Αν σας φαίνονται αισχρα όλ’ αυτα, βγάλτε το σκασμο. Να κάνετε θυσία για την πρόοδο της επιστήμης! 🙂 )

Τί να σου πούμε, ρε Ντανίλο! Ακόμη και οι μαλακίες έχουν όρια…

Γιατί σας τα λέω όλ’ αυτα; Διότι σας έχω ξαναπει (και χωνέψτε το) πως οποιοδήποτε έργο ευρείας εμβέλειας μεταφέρει μυνήματα των ισχυρων προς το πόπολο, με σκοπο να διαμορφώσει την «κοινη γνώμη» και τις εξελίξεις. Κι αν μη τί άλλο, μαλακίες-ξεμαλακίες, ο κυρ-Καφφές έχει πάμπολλους αναγνώστες. Δεν έχει παράπονο!
Εδω είναι παραπάνω απο φανερο πως ο συγγραφέψ ήρθε σ’ επαφη με μεγαλοτέκτονες, τους οποίους ρώτησε διάφορα, ώστε το μυθιστόρημά του να μην χωλαίνει στις σχετικες περιγραφες. Επειδη, όμως, οι μεγαλοτέκτονες δεν είναι ηλίθιοι, είναι παραπάνω απο σίγουρο πως θέλησαν να προωθήσουν (τουλάχιστον για τα επόμενα 2-3 χρόνια) τις εξης ιδέες:

  • Στα φανερα, την (υπαρκτη) μεγάλη σύνδεση σημερινης επιστήμης κι αποκρυφισμου.
  • Και στα κρυφα,… Αυτο θα το πούμε παρακάτω!

Θα μου πεις, τη σύνδεση επιστήμης-αποκρυφισμου την ξέρει πολυς κόσμος. Τον Μπράουν και τους τέκτονες συμβούλους του περίμεναν; Όχι! Δεν έγινε τόση φασαρία γι’ αυτο.

Η φασαρία έγινε, για να καπελλωθουν όλα τα νεαρα ακόμη ελεύθερα πνεύματα, όσα εξακολουθουν να κυκλοφορουν στα πανεπιστήμια.

Δεν αρκει που έχει ήδη ξεκινήσει η νεοσυντηρητικη λαίλαπα στις αντιλήψεις (με συστηματικο διάβασμα της Βίβλου, κτλ κτλ κτλ), δεν αρκει που τα (δυτικα μεγάλα) πανεπιστήμια αρχίζουν να οπισθοδρομουν επικίνδυνα προς τις «ρίζες» τους και τις «παραδόσεις» τους (διάβαζε: να θυμούνται πως είναι απόγονοι μεσαιωνικων μοναστηριων), πρέπει να σκάσει και κάθε πραγματικα ελεύθερη φωνη.
Μ’ άλλα λόγια, κάθε φοιτητάκος που θα τολμήσει ν’ αμφισβητήσει τη θρησκοληψία των καθηγητάδων του, θα πάει κλωτσηδον στο περιθώριο.

Ελάχιστοι «τολμηροι» θα θυμίσουν στον κάθε φανατικο πως η θεωρία των υπερχορδων είναι μία μπούρδα και μιση… διότι εξ ορισμου κάθε θεωρία είναι μία μπούρδα και μιση! Πάντα έρχεται η επόμενη, που θα την ανατρέψει!
Κι ελάχιστοι θα πουν ότι τον σημερινο κόσμο ουδόλως θα έπρεπε να τον απασχολουν τ’ απόνερα του νεοπυθαγορισμου, τα γνωστα υπο τ’ όνομα «Καμπάλα». (Θέλετε …αποκρυφιστικο λόγο γι’ αυτο; Υπάρχουν …δύο! Πρώτον, υπάρχουν τελειότερα συστήματα. Και δεύτερον, η ανθρωπότητα εξελίσσεται. Ακόμη και τ’ αποκρυφιστικα συστήματα εξελίσσονται. Ό,τι -αποκρυφιστικο- ήταν καλο για τον μεσαιωνικο άνθρωπο, δεν είναι καλο για τον σημερινο. Είναι ανεπαρκες.)

Και ο λόγος όλων των παραπάνω; Να μην υπάρξουν αντιρρησίες στον «όμορφο νέο κόσμο», που μας ετοιμάζουν οι σύμβουλοι του κυρ-Καφφέ.

Το δεύτερο, το κρυφο μήνυμα που προωθει το βιβλίο, τώρα, και που κάνει άγριο «τζίζ», έχει να κάνει με …την αφαίρεση των όρχεων! Εντάξει, η παροιμία «Θύμωσ’ ο αγας κι έκοψε τ’ αρχίδια τ’!» («…Και μετα ρωτούσε το χωριο, αν στεναχωρέθ’κε!») είναι όντως αστεία, αλλα δεν είναι καθόλου αστεία:

  • Ούτε η κατιούσα ποιότητα και ποσότητα του ανδρικου σπέρματος,
  • Ούτε η -συνεπαγόμενη- νύξη ότι το ανθρώπινο γένος θα χαθει όπου νά ‘ναι. Επειδη μπαίνουμε στην εποχη του Υδροχόου, με κυβερνήτη τον Ουρανο,

…ο οποίος αναφέρεται ονομαστικα στο κείμενο, μαζι με άλλους «εκτομίες» (πχ Άττις, κτλ).

Με τη διαφορα (με τον αρχικακο του μυθιστορήματος) πως ο Ουρανος δεν έκοψε τ’ απαυτα του μόνος του, αλλα του τα έκοψε ο Κρόνος (σύμβολο του θανάτου!) με το δρεπάνι του!

Ειλικρινα, δεν θέλω ούτε κάν να σκέπτομαι πού οδηγουν τη σκέψη οι συνειρμοι, που ξεκινάνε απο τ’ αμέσως παραπάνω…

Υγ: Αυτος ο Λάνγκτον θέλει σφαλιάρες! Πάλι «άσφαιρος» με τις γυναίκες! Το μόνο που καταφέρνει, είναι μία αγκαλίτσα (του τύπου «ευτυχως σωθήκαμε») με μία πενηνταπεντάρα!

Θα μου πεις, τί σε νοιάζ’ εσένα, άμα τη βρίσκει αυτος -πλατωνικώς πως- με γυναίκες στην εμμηνόπαυση! Δε με νοιάζει, ρε παιδια, κουβέντα κάνουμε! Άμα δε μπει και λίγο σεξ γι’ αλατοπίπερο, και το μυθιστόρημα και η ταινία που (σίγουρα) θα επακολουθήσει, θα είναι ντιπ ξενέρωτα!

Απορω πώς έγινε επιτυχημένος συγγραφέας ο Καφφές, με νηστεία στο σέχ των ηρώων του! 🙂

Βαθμολογία
Αφήγηση: 7 στα 10.
Πλοκη: 6.5 στα 10.
Συνολικη εντύπωση: 7 στα 10.

Eκει ψηλα στον Υμηττο υπαρχει καποιο μυστικο

46 Σχόλια

κεί ψηλά στον Υμηττό
υπάρχει κάποιο μυστικό
και είναι πως να σας το πώ
πολύ μπλεγμένο ομολογώ

Άν κι εγώ από παιδάκι
είχα πάντα ένα μεράκι
να ‘χω συντροφιά έν’ αστέρι
κι ένα σκύλο στην αυλή

Όμως εκεί στον Υμηττό
δεν μου το βγάζετε απ’ το μυαλό
υπάρχει κάποιο μυστικό
εκεί ψηλά στον Υμηττό

μελετηστε προσεκτικα τους στιχους ειδικα στα δυο πρωτα τετραστιχα και καντε σεναρια…

εχει πολυ ενδιαφερον στα πλαισια και αλλων συζητησεων που βρηκα εδω μεσα…

.

H Yπερβορεα και οι δυο ανθρωποτητες

10 Σχόλια


κυριος δεξια, τουτεστιν ο Προμηθεας, ηταν Υπερβορειος…

αυτος και τ’αδελφια του ηταν οι προπατορες του ανθρωπινου γενους και κατοικησαν στην πρωτη ηπειρο που ειχε ξεπηδησει απο τη θαλασσα και που ηταν τοτε εκεινη η μαγικη ηπειρος στο Βορρα….

………………………………………………………….

οταν ο Προμηθεας πρωτοπατησε στην Υπερβορεα εκαψε τα «πλοια» με τα οποια εφτασε για να μη διανοηθει κανεις απο τους συντροφους του να γυρισει πισω…

μετα απο λιγο καιρο φτασανε και τα σογια του, παλιοι του φιλοι και συγγενεις με τις γυναικες τους….

………………………………………………….

μετα απο λιγο καιρο υπηρχαν δυο ανθρωποτητες στον πλανητη…

εκεινη η ανθρωποτητα που ειχε εξελιχθει απο τον πιθηκο…

και ο Προμηθεας με την πατρια του…

……………………………………………………………

καποιοι απο τους Προμηθεις γιναν φιλοι με καποιους απο τους ανθρωπους στην Υπερβορεα, υπηρχαν ομως ανθρωποι που δεν τους πλησιαζαν γιατι τους φοβοντουσαν ενω υπηρχαν και Προμηθεις που σνομπαραν τους ανθρωπους και δεν θελαν την παρεα τους…

αυτοι οι Προμηθεις και οι ανθρωποι που γιναν φιλοι ειχαν εναν κοινο εχθρο ο οποιος ηταν μια ρατσα μη ανθρωπινη με την οποια πολεμησαν πολλες φορες….

…………………………………………………………….

τελικα η Υπερβορεα χαθηκε κατω απο τα κυματα αλλα (οπως παντα) διασωθηκαν καποιοι οι οποιοι καταφεραν και φτασαν σε μια μεγαλη νοτια ηπειρο που ξεπηδησε τοτε απο τα κυματα καθως βυθιζοταν η Υπερβορεα…

οι Προμηθεις με τους ανθρωπους συνεχισαν να εχουν παρτιδες, μαλιστα γιναν ακομη περισσοτερο φιλοι μεχρι που εγινε το μεχρι τοτε unbelievable, καποιοι Προμηθεις πηγαν και ζησαν με τους ανθρωπους…

υπηρξε τοτε μεγαλη κοντρα στο προμηθαικο στρατοπεδο γιατι αρκετοι αποδοκιμασαν μια τετοια κινηση…

ομως η «ζημια» εγινε και εκτοτε ο ανθρωπος κουβαλαει την προμηθεικη «φλογα»…

Δανιήλ Καφφές!

13 Σχόλια

εν μιλάω για τον Παντελη Καφφέ! (Άλλος είν’ αυτος, μη μπερδεύεστε!) Μιλάω για τον διεθνους φήμης συγγραφέψ Ντάν Μπράουν!

Πολλοι τώρα τελευταία τό ‘χουν ρίξει στα συγγραφιλίκια, αλλα ο Ντάν είναι ειδικη περίπτωση. Έχει βρει την κότα με τα χρυσα αυγα: Η ίδια και η ίδια πλοκη (εκτος απ’ το «Ψηφιακο Οχυρο» και τον «Αρκτικο Κύκλο»), όπου ένας προφέσσωρ ονόματι Ρόμπερτ Λάνγκντον λύνει ένα σωρο μυστήρια στο πίτς-φυτίλι! Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, και συμφέρει! (Είναι καλο παιδι, σεμνος, ολιγαρκης, εργασιομανης, κτλ κτλ. Μόνο που δεν εκτίμησε κάποια γυναίκα τα προσόντα του ακόμη, διότι παραμένει εργένης!)
Η αλήθεια είναι πως έχω αγοράσει όλα τα μέχρι στιγμης εκδοθέντα βιβλία του κυρ-Ντάν. Στα Ελληνικα, όμως, διότι βαρυέμαι να διαβάζω αγγλιστι! Και για την ακρίβεια, αντίθετα απ’ όλο το υπόλοιπο αναγνωστικο κοινο του, θεωρω πως τα βιβλία του είναι ό,τι πρέπει για να με πάρει ο ύπνος. (Δεν τραβάω ζόρια για το αν θα πιάσουν τον Λάνγκντον οι κακοι!)

Αντίθετα, όμως, απο -φερ’ ειπειν- τον Κόναν Ντόϋλ, που ο άνθρωπος καθόταν και σκάρωνε μυστήρια απο μόνος του (για να τα λύσει μετα ο Σέρλοκ Χόλμς), ο Μπράουν σκαλίζει κι «εξηγει» έτοιμα πράγματα, κυρίως σύμβολα – κι απο κοντα λύνει και το πρόβλημα της ανεργίας για μερικους συνανθρώπους μας! Πώς; Μα… επειδη βρίσκονται διάφοροι «συγγραφεις ακόλουθοι», οι οποίοι αναλαμβάνουν μετα να μας εξηγήσουν (με δικα τους βιβλία, που κι αυτα έχουν αντίτιμο αγορας!) τί ακριβως εννοούσε το ποιητη.

Δεν θα κάνω εκτενη βιβλιοπαρουσίαση παύλα κριτικη των βιβλίων του Μπράουν, διότι δεν θεωρω πως αξίζει τέτοιας τιμης. Απλα θα πως δυο λόγια για το πρόσφατο πόνημά του.
(Βεβαίως, στο μεταξυ τα λιγούρια μπορουν να μελετήσουν προσεκτικα τη σχετικη σελίδα του εγχώριου εκδότη του, ώστε να βρουν τα κρυμμένα μυστήρια! Πώς μ’ αρέσουν κάτι τέτοιες -παρατημένες- σελίδες!)

Στο τελευταίο του βιβλίο, ο Δανιήλ ασχολείται με κάποια σύμβολα των ελευθεροτεκτόνων, που -υποτίθεται- προέρχονται απ’ τη «σφραγίδα του Σολομώντα» (που είναι …μεσαιωνικη), και -υποτίθεται πως- βρίσκονται στο Καπιτώλιο.
Οι δε «ακόλουθοι συγγραφεις» (κάτι σαν τους ιπποκόμους των ιπποτων του Μεσαίωνα) το χόντρυναν: λένε πως ο αρχιμπαμπας του «έθνους» (των ηπαπάρα) απεικονίζεται στον πίνακα «Η αποθέωση του Γιώργου Γουώσινγκτων» να περνάει απο μία χωροχρονικη (ηλιακη) πύλη! Και πως όποιος βρίσκεται εκει (κάτω απ’ τον θόλο με τον ζωγραφισμένο πίνακα) και ξέρει τα κόλπα να ‘ούμ’, περνάει κι αυτος απ’ την άλλη άκρη τση πύλης! (Του εύχομαι να βρίσκεται εκει ο Βεελζεβουλ αυτοπροσώπως, να τον φάει! 🙂 Άκου, «αποθέωση»! Μου θυμίζει την φοβερη και τρομερη «Αποκολοκύνθωση»! 🙂 )

Εν αναμονηι, λοιπον. (Μέχρι ν’ αγοράσω το βιβλίο, δηλαδης – και να περάσω όμορφες νύχτες με πολλα ροχαλητα!)

Υγ: Ά, ρε, Ντανίλο! Καθυστερημένος έρχεσαι – κι είσαι κι ελιτίστας! Ξέρεις γιατί; Αυτες οι «πύλες» είναι μόνο για ηγέτες των ηπαπάρα, αλλα εμεις εδω έχουμε πύλες για όλον τον λαο! Κι ακόμη…

…Τί «μυστήρια των Γουασινγκτώνων» και κουραφέξαλα!

Αλήθεια, τί νομίζετε πως είναι όλη αυτη η ιστορία με τον «Σωκράτϋ»; Πού θα καταλήξει, κατα τη γνωμούλα σας; Έχετε υποψιαστει τίποτε, ή πρέπει να σας τα λέω εγω όλα φόρα-παρτίδα;
Υγ 2: Ο μετεωρίτης που θα καταστρέψει την πληγη της ανθρωπότητας, δεν χαμπαριάζει απο «πύλες» και τέτοια! 🙂

(ΤΜΣ) – Ερωτήματα χωρις απαντήσεις – II

3 Σχόλια

ς δούμε και τα υπόλοιπα ερωτήματα που μάζεψα μέχρι στιγμης!

Πρώτον, το γιατί το ακόλουθο γκράφφιτι είναι τόσο φθαρμένο. Αυτο σημαίνει πως είναι αρκετα παλιο, όπως φαίνεται καθαρα απ’ τη φθορα, που προκάλεσε ο χρόνος.

Υπολογίζω πως, όταν άρχισα να μελετω τα γκράφφιτι του «Σωκράτϋ», γύρω στο τέλος Μαΐου, αυτο ήταν ήδη τουλάχιστον έξι μηνων. (Δηλ. το έφτιαξε κάπου τον Ιανουάριο του 2009, το πιο πρόσφατο.)

  • Γιατί, όμως;
  • Και γιατί υπήρξε τόσο μεγάλο χρονικο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτο και τα επόμενα;

(Ξέρω ότι ο «Σωκράτϋς» άρχισε την υπερπαραγωγη γκράφφιτι περίπου τον καιρο που εγω άρχισα τις βόλτες με τα μωρα – επειδη κάθε μέρα περνούσα απ’ την ίδια διαδρομη, κι έβλεπα τις αλλαγες.)

Για να προχωρήσουμε στα επόμενα ερωτήματα, ας δούμε ένα γενικο τοπογραφικο διάγραμμα της κατανομης των γκράφφιτι:

Παρατηρούμε πως έφτιαξε τη …σωστη γραμμη, δηλ. γραμμη με γωνία κλίσης ακριβως την κατεύθυνση του ιερου του Αγ. Κωνσταντίνου (ο οποίος φαίνεται στο σημείο Β), σε άλλο μέρος. Συγκεκριμένα, αυτη είναι η ανοιχτη πράσινη γραμμη. Η οποία αρχίζει απο το σημείο Α και κατευθύνεται αριστερα.
Επομένως, ρωτάμε:

  • Γιατί έφτιαξε τη γραμμη εκει, και όχι να ξεκινάει μπροστα απ’ την εκκλησία;
  • Γιατί συσσωρεύει τα «οδοδεικτικα» (δηλ. που απλα σημαδεύουν τη διεύθυνση, χωρις να φέρουν κάποιο άλλο μήνυμα) γκράφφιτι προς το τέλος της γραμμης αυτης;

Η σκούρα μπλε γραμμη, τώρα, είναι η γραμμη που αντιστοιχει στην προβολη του άξονα του ουράνιου κηρύκειου για το 1947. Η αλήθεια είναι πως κι αυτη δεν έχει γκράφφιτι επάνω της, παρα μόνο μερικα «οδοδεικτικα» συσσωρευμένα στο τέλος της.
Η δε μαύρη γραμμη (άξονας του ναου) απλα έχει ένα και μοναδικο «οδοδεικτικο» γκράφφιτι στο τέλος της.

  • Γιατί, τώρα, η συσσώρευση είναι διαφορετικη για κάθε γραμμη;
  • Και -όπως φαίνεται απ’ το σχήμα- γιατί οι γραμμες του σταματάνε 100 μέτρα απ’ την περιοχη με τ’ αρχαία;

Κάτι ακόμη, που δεν φαίνεται απ’ το σχήμα: Έκανα μια πρόχειρη έρευνα, και η εν λόγωι αρχαία περιοχη δεν έχει κάποιο σημαντικο κτίσμα (πχ ναο). Μόνο θεμέλια σπιτιων και θεμέλια της αρχαίας αγορας.

  • Άρα: γιατί η προέκταση των γραμμων του δεν περνάει απο σημαντικα αρχαία;
  • Κι επίσης: Γιατί οι γραμμες του δεν σχετίζονται με μία σημαντικώτατη ley line της περιοχης, η οποία κρατάει …απ’ τα προϊστορικα χρόνια;

Η γραμμη αυτη είναι (α) σηματοδοτημένη με μενίρ, και (β) λίγο πιο νότια έγινε κάποτε ένας τόσο μεγάλος τεκτονικος σεισμος, που είναι σα να έκοψε ένας γίγαντας το βουνο μ’ έναν τεράστιο μπαλτα, και μετα κόλλησε αδέξια το νότιο μισο πενήντα μέτρα παρακάτω απ’ το βόρειο!

Υπολογίζω την ηλικία των μενίρ κάπου στα 8,000 (οκτω χιλιάδες χρόνια) πΧ – και υπολογίζω πως τοποθετήθηκαν πριν τον σεισμο. Γιατί; επειδη κάτι τέτοιες κατασκευες σηματοδοτουν «γεωενέργεια», και είναι γνωστο πως, με την πάροδο των ετων, οι γραμμες και τα σημεία (ή μικρες περιοχες) «γεωενέργειας» μετακινούνται. Άρα, οι άνθρωποι της εποχης των 8,000 ετων πΧ σηματοδότησαν την ενεργειακη γραμμη, η οποία αργότερα μετακινήθηκε νοτιώτερα και απετέλεσε το κανάλι, στο οποίο διοχετεύτηκε η σεισμικη ενέργεια.

Δεν λέω, όμως, περισσότερα, διότι δεν θέλω να κάνω ανοιχτα λόγο για το συγκεκριμένο θέμα προς το παρον. (Άσε που δεν έχει άμεση σχέση με τον «Σωκράτϋ».) Αν, ποτέ, κάνουμε κουβέντα στο μέλλον, θα ρωτήσω όπως-και-δήποτε και τη γνώμη του Κουπάκια. (Για τη σοβαρότητα του πράγματος.)

Τελευταίο, αλλα όχι έσχατο:

Το γενικο τοπογραφικο σχήμα, το οποίο σηματοδοτουν τα γκράφφιτι του «Σωκράτϋ» (ελάχιστα απο τα οποία βρίσκονται εκτος γραμμων), είναι αυτο:

…Το οποίο εμένα μου θυμίζει αυτο:

Ναι, το κολιμπρί της Νάζκα! Έψαχνε, λέει επι χρόνια η Μαθηματικος Μαρία Ράϊχε, μπας και βρει νόημα στις γραμμες των σχεδίων της Νάζκα, αλλα δεν… (Δεν ρώτησε εμένα, όμως! 🙂 )

Βρε, μπας;

Είπαμε, ο «Σωκράτϋς» επικαλείται αρχαίους πολιτισμους!

Τώρα, οι κατέχοντες ισοπεδωτικο χιούμορ (ή και καθόλου χιούμορ) μπορει να μου πουν ότι το διάγραμμα που έφτιαξα μοιάζει και μ’ ένα led! Άρα, ποιο συμπέρασμα βγαίνει;

Θα σας απαντήσω μ’ ένα ακόμη μυστήριο σύμπλεγμα:

Προσέξτε το γκράφφιτι επάνω στο κιβώτιο κατανομης (ηλεκτρικου ρεύματος)! Είναι πολυ παλιότερο των του «Σωκράτϋ», δεν είναι ούτε κάν δικο του, αλλα ο φιλαράκος μας το μάρκαρε μ’ ένα σωρο «υπογραφες»… μέσ’ στην τρελλη χαρα!…
Το συγκεκριμένο γκράφφιτι είναι σαφέστατα «καλλιτεχνικη» απόδοση ενος ηλεκτρικου κυκλώματος απο άσχετο με τα ηλεκτρικα άτομο. Προσέξτε, όμως, τον «πυκνωτη» κάτω αριστερα!

Ενέργεια (ηλεκτρικης φύσης; ) που ρέει μέσα απο κάποιον άξονα; Έτσι φαίνεται – αλλα με τον «Σωκράτϋ» ποτέ δεν ξέρεις!

Ντάχ-ντίμπιντίμπιντίμπι τάμ-τιριρί!!!

3 Σχόλια

αλα… Έγινα τόσο διάσημος, που μ’ αντιγράφουνε; 🙂

Διάβαζα τις προάλλες στο κυριακάτικο περιοδικο «Έψιλον» της Ελευθεροτυπίας (χιχι!!!… περιοδικο που δεν είναι το επίσημο όργανο της «Ομάδας Έψιλον»! LOL!!!), το εξης ωραίο:

(Είναι λίγο σιτεμένο, αλλα έχουμε και δουλειες!)

Δεν ξέρω τί γράφει η βιβλιογραφία, που επικαλούνται οι συντάκτες (το πιο παλιο βιβλίο κάπου στα …1949, αν θυμάμαι καλα, σάμπως θα τα διαβάσω και ποτέ…), πάντως η αφεντια μου είχα γράψει στο βυθισθεν φόρουμ ότι τα απλούστατα μέτρα των ομηρικων επων είναι φυσικο να επιβιώνουν μέχρι σήμερα, στις σημερινες μορφες μουσικης. Κι όχι μονάχα στο χίπ-χόπ, αλλα και στη ρόκ και στην πόπ.
Χάριν παραδείγματος… χάριν παιδειας, είχα γράψει ότι τα έπη άνετα μπορουν να μελοποιηθουν στη μουσικη του Satisfaction:

Μήνιν άειειειει-
-δε θεάαααα
Πηληϊάδε-
ω Αχιλλήος

επει Τροίηηηηης
ιερόοοοονννν
πτολιέθροοοοοον
επερσέεεεννν

(Καλα, αυτο είναι απ’ την Οδύσσεια, αλλα δε μπειράζ’!)

έντ χη τράϊντ
έντ χη τράϊντ
έντ χη τράϊντ
έντ χη τράααααααϊντ

(Αυτο, αμετάφραστο! 🙂 )

Fortissimo: Χο μήνιν άειδεεεεε


(Πετάμε και μια δασεία, επειδη γουστάρουμε!)

Γιέα μήνιν άειδεεεεε


(Και το «γιέα» αμετάφραστο! 🙂 )

Γιέα μήνιν άειδεεεεε
γιέ-γιέ-γιέεεε!!!

Πώς σας φαίνεται; 🙂

«- Καλα ρε Εργοδότη», θα με ρωτήσετε. «Τόσο σπουδαίο ήταν αυτο, να το βρεις εσυ και να μας το πεις; Κανένας άλλος δεν το είδε;» Ως φαίνεται, τόσο σπουδαίο ήταν. Εδω, ολόκληρος Κ. Χ. Μύρης (Κώστας Γεωργουσόπουλος) και δεν πήρε χαμπάρι την περιπαικτικη μουσικη διάθεση του Αριστοφάνη, ώστε να τη σχολιάσει στη μετάφραση της «Λυσιστράτης»!

Για να κάνουμε λίγη θεωρία, τα (πολυ βασικα) μέτρα της αρχαίας εποχης είναι έξι. Τα δισύλλαβα:

  • Ο ίαμβος (τατά τατά τατά κτλ επ’ άπειρον),
  • ο τροχαίος (τάτα τάτα τάτα κτλ επ’ άπειρον),
  • ο σπονδείος (τά-τά – συνήθως για τελείωμα στίχων).

Και τα τρισύλλαβα:

  • Ο δάκτυλος (τάτατα τάτατα τάτατα)
  • ο αμφίβραχυς (τατάτα τατάτα τατάτα)
  • και ο ανάπαιστος (τατατά τατατά τατατά).

Ο Αριστοφάνης, λοιπον, εκει που συσκέπτονται οι γυναίκες πώς θα τιμωρήσουν τους άντρες, και «κατεβάζουν προτάσεις», πχ ότι δεν θα ξαναφορέσουν προκλητικα ρούχα, κτλ, βάζει τη χαζοβιόλα Μυρρίνη να πετάγεται και να λέει:

«- Εάσωμεν άτιλτον δέλτα!»

…(ήτοι: «- Θα τ’ αφήσουμε αμάδητο!» – μη ρωτάτε «ποιο»! 🙂 ) σε τρεις διαδοχικους αμφίβραχεις. Ο αμφίβραχυς, τώρα, είναι η βάση του κόρδακα, του αρχαίου τσιφτετελιου, άρα η Μυρρίνη είναι άτομο ντιπ για τα πανηγύρια και τα τσιφτετέλια!

Παρακάτω εμφανίζεται και το παιδάκι της Μυρρίνης, που το φέρνει ο σύζυγός της αγκαλια, για να το δει, να συγκινηθει, και να του …κάτσει! (Η Μυρρίνη στον σύζυγο!) Οπότε, το παιδι αναφωνει:

«- Μαμμίον! Μαμμίον! Μαμμίον!»

…(δηλ. «- Μητερούλα!» επι τρία) πάλι σε τρεις αμφίβραχεις, δείγμα ότι και το παιδι είναι ντιπ για τα πανηγύρια!

Αυτα για τα βασικα μέτρα. Τώρα, για να προχωρήσει ο μελετητης, κάν δημοσιογράφος του «Έψιλον» ήι, έχω μια καλη ερώτηση:

– Και απο πού ξεκίνησε, περικαλω, η μετρικη του σημερινου ζεϊμπέκικου;

Αν βρείτε αυτο (ή: προκειμένου να βρείτε αυτο), μπορείτε να πάτε στα εξης, κατα σειρα:

  • Στη «Χρυση Πύλη» – με την προϋπόθεση ο ιδιοκτήτης της να ξανανεβάσει (απο αντίγραφο της παλιας του ιστοσελίδας, υποθέτω) κάποια στιγμη τις σημαντικώτατες σημειώσεις του περι εκκλησιαστικης μουσικης (ασυγκέραστες κλίμακες, κτλ). Στην ιστοσελίδα που κρατούσε στις (μακαρίτικες) Geocities ήταν διαφωτιστικότατος επι του θέματος, παρα το ότι η πλοήγηση ανάμεσα στις σελίδες ήταν απαράδεκτη.

(Το τί βλακείες έχουν δει τα μάτια μου επι του θέματος, δε λέγεται… Πχ απο διάφορες «σχολες μπουζουκιου», ότι πχ η κλίμακα ουσσάκ είναι η λα ελάσσων! Σιγα μην είναι και η χρωματικη εναρμόνιος σε σί ύφεση, ρε … μπουζούκια! Γίνεται σύγκριση ανομοίων πραγμάτων; Χάειντε!)

  • Και στην ιστοσελίδα του Ραβί Σανκάρ, όπου μπορείτε -γι’ αρχη- να πάρετε ένα πολυ μικρο μεζεδάκι απο την πολυπλοκότητα της ινδικης μουσικης σε μέτρα, κλίμακες, και υποενότητες (ράγκα). Σύμφωνα με το παλιο ρητο: «Όπως επάνω, έτσι και κάτω» – άρα, η ινδικη μουσικη (το φαγητο τους, κτλ) αντανακλα την ουράνια «τάξη».

Μετα, όταν με το καλο μορφωθείτε δεόντως, ξανασυζητάμε το τί είναι η πόπ, η ρόκ, και το χίπ-χόπ, που ενθουσιάζουν κόσμο και κοσμάκη!… (Φώ μπιζουδάκια είναι.)

Τελειώνοντας, μια κι ο λόγος περι Ομήρου, θα σας μεταφέρω ένα περιστατικο που έζησα.

Γουμένισσα Κιλκις, πριν ελάχιστα χρόνια. Είμαστε με τη σύζυγο (άνευ παιδιων τότες, τα οποία υπήρχαν …μόνο ως μελλοντικη πιθανότητα!) στην πλατεία της μικρης πόλης, και καθόμαστε κάπου για φαγητο. Να πάτε κι εσεις, έχει τέσσερα μαγαζια με καλο φαγητο, συν πρατήρια φοβερου κρασιου – γι’ αυτο με τη σύζυγο γουστάρουμε εκδρομούλες στη Γουμένισσα. Δεν ήταν η πρώτη φορα που πήγαμε!
Στην πλατεία, λοιπον, μαζεύεται κόσμος… Εκδρομεις, ΚΑΠΗ, άτομα σαν εμας, ντόπιοι… Και κάποια στιγμη -ως φαίνεται, το κάνουν συχνα- σκάνε μύτη δυο μπαρμπάδες! Ο ένας με πίπιζα κι ο άλλος με νταούλι. Κι αρχίζουν τα δημοτικα άσματα, και δώσ’ του χοροπηδητο ο κόσμος!

Τη μέρα εκείνη, λοιπον, κάπου ανάμεσα στη μουσικη και στο όπα-όπα, φαίνεται απ’ το βάθος ενος δρόμου να έρχεται μια πομπη κηδείας. Σταματάνε οι χοροι και οι μουσικες, σταματάνε και τα μαχαιροπήρουνα, όλος ο κόσμος σιωπηλος κι όρθιος να χαιρετήσει την πομπη.
Με το που φτάνει, λοιπον, το φέρετρο μπροστα στον νταουλιέρη, ο τελευταίος βαράει έναν μεγαλοπρεπη σπονδείο:

Ντάμ ντάμ!!!

Και ξανα ησυχία, μέχρι που η πομπη έφυγε στο βάθος του δρόμου προς την εκκλησία.

Εκει και τρελλάθηκα! Δεν είναι δυνατον, σκέφτηκα, ο μπάρμπας με το νταούλι να διάβασε Όμηρο κι αρχαία μετρικη! (Αν κι έχω συναντήσει συνταξιούχο εμποροϋπάλληλο σε υφασματάδικο, που ήξερε τον Όμηρο απέξω. Αλλα στα χρόνια του, η δημόσια παιδεία ήταν ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ. Δεν ήταν η χαρα του κοπανατζη μαθητη.) Αποκλείεται! Ποτέ των ποτων! Άρα, ποιος του είπε να κάνει κάτι τέτοιο…

…εκτος ίσως απο μια παράδοση που βίωσε, ή ποιος ξέρει ποιες φυλετικες αναμνήσεις

Older Entries