ρχίζω να παραθέτω τις σκέψεις μου, όπως μού ‘ρχονται στο μυαλο – όχι απαραίτητα τις λιγότερο σημαντικες πρώτα.

II. Η «βιομηχανία» των ενοχών

Γύρω απ’ τους λαθρομετανάστες, όπως και γύρω απο κάθε παρόμοιο θέμα, πάντα στήνεται μια -ας την αποκαλέσουμε έτσι- «βιομηχανία» συμπάθειας… αλλ’ αυτο δεν με απασχολει. Ο καθένας είναι ελεύθερος να συμπαθει και ν’ αντιπαθει όποιον και ό,τι γουστάρει. Εμένα μ’ απασχολει το «αδελφο» εργοστάσιο αυτης της «βιομηχανίας», που είναι η «βιομηχανία» των ενοχών.
Εδω υπάρχουν διάφοροι, που αμέσως πετάγονται και σε δείχνουν με το δάχτυλο… Κι όχι μόνον! Σου πετάνε στα μούτρα κι ένα μεγαλοπρεπες: «- Είσαι κι εσυ ένοχος!» (για την κατάσταση αυτη), λες και ξαφνικα έγινες κροκόδειλος (απο άνθρωπος), κι έφαγες τους όποιους κακομοίρηδες ζωντανους.

Θυμάμαι τον εαυτο μου να έχει ξεκινήσει με καλες προθέσεις (να ενδιαφέρεται για τους άλλους, κτλ), αλλα κάτι τέτοια μ’ έχουν εξαγριώσει σε τόσο μεγάλο βαθμο, που έχω γίνει αφάνταστα σκληρος κατα περιπτώσεις. Βλέπετε, προέχει η πνευματικη μου ισορροπία, κι όχι το «θέλω» του κάθε μαλάκα.

Τί είσ’ εσυ, ΜΑΛΑΚΑΡΕ, που μου λες ότι είμαι (συν)ένοχος; Θεος είσαι, ή δικαστης; Ή σ’ έβαλα εγω νταβατζη στη ζωη μου, να μου λες τί είμαι και τί δεν είμαι;

(Τίποτε δεν είσαι, γι’ αυτο πάρε δρόμο.)

Αυτα τα καμώματα (παλιο το κόλπο, παμπάλαιο!) μαρτυρουν απο μακρια την αγγλοσαξωνικη παύλα προτεστάντικη καταγωγη τους… διότι οι συγκεκριμένοι λαοι είναι «μανούλες» στη δημιουργία ενοχών! Βλέπετε, έχουν εκπαιδευτει στην «Παλαια Διαθήκη»!

Νά ‘χαν, τουλάχιστον, φαντασία… Βάζουν πχ (στην πασίγνωστη αφίσα) εκείνη την απαίσια προτεσταντόφατσα να σε δείχνει με το δάχτυλο και να λέει ότι θέλει εσένα για τον Στρατο! (Οι δε Άγγλοι έχουν έναν βλάκα αγριεμένον μουστακαλη.)

Οπότε, φυσιολογικα ο κάθε περαστικος επικαλείται τον γνωστο «άη», και φεύγει. (Εκτος αν είναι προτεστάντης παύλα αγγλοσάξων, οπότε συγκινείται και πάει τρέχοντας στο στρατόπεδο.)

Εγω, αν με ρωτούσανε πχ απ’ το ΥΠΕΘΑ, θα έβαζα μια όμορφη γυναίκα ολόγυμνη (φυσικα με τη σημαία δίπλα – και μπροστα απο έναν χάρτη της Ελλάδας), απο πάνω θα έβαζα επιγραφη: «Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (ξέρετε, τα γράμματα να σχηματίζουν τόξο), κι απο κάτω θα έγραφα: «Αν θες ραντεβου με την Ελευθερία, έλα να καταταγεις!»
Αλλα δεν με ρώτησε κανένας!

Φυσικα, όλοι οι ανωτέρω «είσαι κι εσυ ένοχος» δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρα σκέτοι παλιάνθρωποι και υποχείρια των «υπερεσιώνε»… Διότι ο ψυχολογικος πόλεμος είναι μεγάλο κεφάλαιο των «υπερεσιώνε»!… πώς θα δικαιολογήσουν τους μισθους τους; Με κάτι πρέπει ν’ ασχολούνται κι αυτες!
Αλλα με αφίσες και τέτοια γιατροσόφια δεν μπορούνε να σου κάνουν τίποτε απολύτως. Τους κλάνεις κανονικα, κι αυτους και τις αφίσες τους, και προχωρας.

Σα να μη μας έφταναν το κόστος ζωης, η ανεργία μελων της οικογένειάς μας, η Εφορία, τα δάνεια απ’ τις τράπεζες, η έγνοια για τα παιδια μας, η έγνοια για το τί ξημερώνει αύριο, έχουμε και τον κάθε μαλακαληταρα να μας λέει ότι είμαστε ένοχοι! Ρε, άει στο διάολο απο ‘δω πέρα!

(Εννοείται: όσοι γράφουν σε αφίσες «είσαι κι εσυ ένοχος» αρλούμπες, είναι κατα κανόνα νεαρα κοπρόσκυλα, τα οποία δεν έχουν κανένα απ’ τα παραπάνω προβλήματα – δάνεια, παιδια, κτλ. Αν ποτε αποκτήσουν, είναι χίλια τα εκατο σίγουρο πως θα το γυρίσουν το φύλλο.
Απλως σήμερα αποτελουν τους «χρήσιμους ηλίθιους» των «υπερεσιώνε». Όμως, δουλεια τους και δουλεια μου. Τις γραπτες «σκέψεις» τους προσωπικα δεν τις χρησιμοποιω ούτε για κωλόχαρτο.)

III. Οι (εντος εισαγωγικων) «κακομοίρηδες»

Εδω έχουμε την άκρως επιδερμικη «ανάγνωση» της δυστυχίας… δηλαδη την άκρως επιδερμικη πολιτικη «ανάγνωση» του ποιος είναι δυστυχης, και ποιος όχι – και γιατί.

Δυστυχως, κανένας απ’ όσους κάθονται να βάλουν το μυαλο τους να σκεφτει (σοβαρα) πολιτικα, δεν βλέπει ότι υπάρχει μία τρομερη διαφοροποίηση (και) ανάμεσα στα κράτη του λεγόμενου «Τρίτου Κόσμου» και τους κατοίκους τους. Πέφτουν κι αυτοι στην παγίδα του ομαδικου τσουβαλιάσματος!
Να το αποδώσω στην έλλειψη ταξιδιων και γνωριμίας ξένων πολιτισμων εκ μέρους τους; Δεν γνωρίζω.

Πάντως, προσωπικα γνωρίζω άριστα πως υπάρχουν χώρες του «Τρίτου Κόσμου», αλλα και του …»Πέμπτου Κόσμου». Υπάρχουν χώρες, οι οποίες ήταν κακομοίρικες μέχρι πχ το 1980, αλλα ξαφνικα έκαναν ένα «βζίτ» και ξέφυγαν παρασάγγας! Έχουν ρυθμους ανάπτυξης πρωτοφανεις, εγχώρια πρωτοπόρα βιομηχανία, εξαγωγες, μειωμένη ανεργία, κτλ. Ενω, αντίθετα, άλλες έμειναν εκει που ήταν το 1940, και πήγαν ακόμα χειρότερα. (Διεφθαρμένοι πολιτικοι, χούντες, η γνωστη πρεσβεία, και διάφορα άλλα συναφη επαγγέλματα φρόντισαν γι’ αυτο. Συν η μαλακία των κατοίκων τους – να το πούμε κι αυτο έξω απ’ τα δόντια.)
Τρανο παράδειγμα η Κίνα, η οποία δεν είναι καθόλου «τρίτος κόσμος». Ούτε κάν η Ινδία δεν είναι πλέον «τρίτος κόσμος»! Η τελευταία μπορεί να έχει αφήσει εντυπώσεις φτώχειας σε πολλους Έλληνες, που την επισκέφθηκαν τη δεκαετία πχ του 1970, με διάφορες ομάδες «Χάρε Κρίσνα» κτλ (ή απο απλη περιέργεια), αλλα σήμερα το Νέο Δελχι (για παράδειγμα) είναι σκέτη Ευρώπη. Χώρια οι πλούσιοι της χώρας αυτης, οι οποίοι όσο πάνε και αυξάνονται!

Ούτε οι αραβικες χώρες είναι «τρίτος κόσμος»! Έχω επισκεφθει τις μισες περίπου, και σας βεβαιώνω ότι δεν ισχύει. (Κι αν ισχύει ακόμη σε τίποτε απομακρυσμένα χωρια, σε είκοσι χρόνια δεν θα ισχύει καθόλου.)

Αντίθετα, χώρες όπως το Αφγανισταν ή η Σομαλία (απ’ όπου και μας κουβαλιούνται τα χειρότερα κουμάσια) είναι και παραείναι όχι «τρίτος», αλλα …»έκτος» κόσμος!

Επίσης δυστυχως, οι πολιτικοι αναλυτες της προκοπης δεν εδέησαν να διακρίνουν ούτε την κοινωνικη διαστρωμάτωση των λαθρομεταναστων! Είπαμε, κανεις δεν προσεύχεται να φτωχύνει! Αλλα εμεις τα λέμε, εμεις τ’ ακούμε…
Τρανο παράδειγμα οι Αλβανοι, οι οποίοι έχουν και είκοσι χρόνια στην Ελλάδα, άρα προσφέρονται για εξαγωγη ασφαλων κοινωνιολογικων συμπερασμάτων:

Οι πιο προκομμένοι απ’ αυτους ήδη έχουν αποκτήσει περιουσίες και ήδη έχουν σχετικα σταθερες δουλειες, καλύπτοντας με «βήμα ταχυ» σε είκοσι χρόνια όσα κάλυψε η Ελλάδα σε διάστημα περίπου τριάντα (1950-1980), και με την ίδια ακριβως παθογένεια: αστυφιλία (δεν θα βρείτε Αλβανο στα χωράφια ούτε για δείγμα – παρα μόνο λίγους τσοπάνηδες), παροχη υπηρεσιων (επίσης δεν θα βρείτε ούτε βιομηχανικο εργάτη Αλβανο – σπανιότατα!), και (σιγα-σιγα) καταναλωτικη νοοτροπία. (Πχ στα Dia θα δεις αρκετους Αλβανους και Αλβανίδες, κυρίως απο τις νεώτερες γενιες, να γεμίζουν καλάθια.)

(Στην Αθήνα, μάλιστα, άρχισε να εμφανίζεται και ο Αλβανος …άνεργος! Άμα δεν πάει καλα η οικοδομη…)

Αντίθετα, όσοι απ’ αυτους ήταν ρεμάλια, παρέμειναν ρεμάλια κι ανεπρόκοποι. Σήμερα, ειδικα Αλβανοι λαθρομετανάστες είναι μονάχα οι κακοποιοι. Οι υπόλοιποι δεν έχουν κανέναν λόγο να φοβηθουν κάποιον, και περνάνε απ’ τα σύνορα κανονικα.
Κι όπως καταλαβαίνετε, ο Αλβανος νοικοκύρης είναι εχθρος του ομοεθνους του κακοποιου και πλιατσικολόγου! Γιατί; Διότι σε ενδεχόμενο «ντου» (είτε των δικων μας, είτε των δικων του) έχει να χάσει!… Κι ο συμπατριώτης του κακοποιος αποτελει όχι μόνον εχθρο, αλλα και κάκιστο παράδειγμα, που ερεθίζει τους ντόπιους.

(Εσεις τί λέτε; είσαστε -ή θα γίνετε- φίλοι με εγχώριους κακοποιους, επειδη απλα είμαστε όλοι Έλληνες; Αλλα γιατί να πάμε μακρια; Απο τη στιγμη που ο τυχων πατέρας θ’ αρνηθει τον γάμο της κόρης του με κάποιον απλως οικονομικα υποδεέστερο, τί να συζητάμε για παραπέρα, για την διαφορα ανάμεσα στον ξυπόλητο φυλακόβιο και τον νοικοκύρη!)

Όπως ακριβως ο πλούσιος Παλαιστίνιος ανησυχει περισσότερο απ’ τον εβραίο έποικο, όταν γίνεται «ντου»! («Πλούσιος Παλαιστίνιος», ρε Εργοδότη; Τί να σας πω! Φαίνεται πως υπάρχουν και τέτοιοι. Εκτος αν δεν θυμάμαι καλα τις ειδήσεις που διάβαζα, για τον καυγα που ξέσπασε για τις -όντως μεγάλου ύψους- καταθέσεις του μακαρίτη του Αραφάτ.)

Αλλ’ αυτα δεν τα είδε ακόμη η (όση απέμεινε…) αριστερη διανόηση στην Ελλάδα, παρα το ότι επικαλείται την διαλεκτικη… πρέπει να τα δω εγω ο ημιάσχετος, ως φαίνεται.

Advertisements