ια, λοιπον, που το σεβαστον αναγνωστικον κοινον μου μοι προμήθευσεν λίνκια δι’ εναλλακτικας σημασίας του TMS, δεν έχω λόγο να σας κρύψω περισσότερο τις άλλες «ταυτότητες» του «Σωκράτϋ»! …Ώστε να φανει καθαρα πως δεν πρόκειται για ομαδικο φαινόμενο (ούτως ειπειν) παγκοσμιοποιημένης πιτσιρικαρίας που χρωματίζει ντουβάρια, αλλα για ενδημικο είδος και σαφως ξεχωριστο.

Η δεύτερη, λοιπον, «υπογραφη» του είναι η κάτωθι σκωληκοειδης (νυχτερινη λήψη μ’ ελάχιστο φως):

Κι αυτη δίπλα στην επίμαχη βιβλιοθήκη! (Η οποία δουλεύει και τώρα, μόνο πρωινα, αλλα δεν έχω καιρο να την επισκευτω. Διότι τα πρωινα κυνηγάω τους μάστορες με το ντουφέκι, να τελειώσουν καμια φορα την ανακαίνιση της μονοκατοικίας που λέγαμε! Ξέρετε πώς είν’ αυτα… Βιβλιοθήκη και πνευματικες αναζητήσεις, αργότερα.)

Η τρίτη, τώρα, «υπογραφη», είναι η εξης – που μου δείχνει πως πρέπει να ψάξω (και) γι’ άλλο αρχαίο βιβλίο:

…Ετούτο εδω:

…στο οποίο, βέβαια, ο Τελαμώνιος (Αίας) γράφεται (ορθως) με ωμέγα!

Πάει, λοιπον, χαμένη η εξήγηση ότι ΤΜΣ ίσον «Τίμαιος»;

Γι’ αυτο έγραψα στον τίτλο του παρόντος ότι «Το μυστήριο βαθαίνει»!

Ήξερα απο καιρο ότι εννοει «Τελαμώνιος», απλα δεν το είχα γράψει εδω. Γιατί; Διότι ο «Σωκράτϋς» έχει αποδείξει πως «μιλάει» σε πολλαπλα επίπεδα. (Άρα, κάλλιστα μπορει να εννοει και τον «Τίμαιο».) Κι όχι μόνον αυτο! Η τελευταία φωτογραφία έχει τραβηχτει στον τοίχο εγκατελειμμένου σπιτιου, στο μέρος που δείχνει στην πίσω πόρτα.
Το συγκεκριμένο σπίτι μου έχει τραβήξει έντονα την προσοχη για κάποιον ανεξήγητο λόγο – και υποθέτω πως εκει μέσα υπάρχουν βιβλία, ημερολόγια, ξέρω ‘γω κάποιας μορφης έγγραφο υλικο, που θα μ’ ενδιέφερε τα μάλα. (Δυστυχως δεν ξέρω ποιος ήταν ο τελευταίος κάτοχος, κι ένα ψάξιμο στο Ιντερνέτι με τη διεύθυνση – που άλλες φορες «έβγαλε λαγο»-, δεν απέδωσε αποτέλεσμα. Αν είχαμε Κτηματολόγιο on-line, έ, εντάξει! Αλλα μάλλον θα γεράσουμε μέχρι τότε!)

Εαν κανεις-καμμία σας έχει νομικες γνώσεις, μπορείτε να μου πείτε τί γίνεται στην περίπτωση που -χμ- δοκιμάσω τα κλειδια μου και συμπτωματικα κάνουν… κι ανοίξω την κυρίως πόρτα και μπω μέσα; (Και -εννοείται!- «οικειοποιηθω» το έγγραφο υλικο!) Η κλειδαρια είναι όπως όλες οι κλειδαριες εξώπορτας των τελευταίων σαράντα τουλάχιστον χρόνων! Άρα, υπάρχει πιθανότητα να ταιριάζουν τα κλειδια…

Ρώτησα φίλο μου δικηγόρο, και μου είπε πως αυτες οι περιπτώσεις αποκαλούνται «σχολάζουσες κληρονομίες», και πρέπει να γίνει δικαστήριο, ν’ αποδοθουν ξανα σε κάτοχο. Σε ερώτησή μου «ποιος ξεκινάει το δικαστήριο», μου απάντησε πως μπορει να το κάνει ο καθένας! Ο τυχαίος περαστικος, ο γείτονας, το Δημόσιο, …οποιοσδήποτε. Σε δεύτερη ερώτησή μου, αν το Δημόσιο παίρνει αυτομάτως κτήματα που δεν έχουν κληρονόμους, και σε πόσα χρόνια γίνεται αυτο, μου απάντησε ότι δεν γίνεται.
Δυστυχως, για περισσότερα μου είπε να περάσω απ’ το γραφείο του, να πιούμε καφε και να μου τα πει, αλλα δεν βρήκα χρόνο ακόμη! Οπότε, μπορείτε να με διαφωτίσετε εσεις;

Έχει και τέταρτη μορφη «υπογραφης»!… που θα τη δούμε επάνω σε (συγχωρήστε μου τον νεολογισμο!) «ολότζαμη» διαφήμιση καταστήματος καλλυντικων! Ιδου το έργο τέχνης σε σύνολο:

και η λεπτομέρεια:

…Κι αποδεικνύει πως έχει καλο γούστο, ο μπαγάσας! (Στις γυναίκες, εννοω. Διότι απο Τέχνη, μάλλον έχει δρόμο ακόμη! 🙂 ) Νά’ τον πάλι, στο ίδιο μαγαζι…

…Όπου «υπέγραψε» δίπλα στα μάτια της «γκόμενας», την οποία άλλοι πιτσιρικάδες πρόλαβαν να μεταβάλουν σε (τραβεστι) Κολοκοτρώνη! 🙂 Ιδου και λεπτομέρεια της -χμ- «αγιογραφίας»!

Παρατηρήστε πως και οι δύο δεσποινίδες έχουν μάτια με πορτοκαλιες «ακτίνες» – προφανως κάποιο γραφιστικο τρυκ, να διαφημιστουν κραγιον ή άη-λάϊνερζ (προϊον είν’ αυτο, όχι άγιος, καταπως λέμε «Άη-Νικόλας»! 🙂 ) πορτοκαλιά. (Η φετεινη γυναικεία μόδα; αγνοω!) Και προφανως οι «ακτίνες» προστέθηκαν στις κόρες …των κορων, είτε με πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας, είτε (πιο δύσκολο) με φωτογράφηση κάτω απο ταβάνι με πορτοκαλια μακρόστενα φώτα τοποθετημένα ακτινοειδως.

Το ζητούμενο, τώρα, είναι το γιατί ο «Σωκράτϋς» υπέγραψε με πορτοκαλια υπογραφη δίπλα στα μάτια των δύο γυναικων; Ακόμη ένα αναπάντητο ερώτημα, φρέσκιας εσοδείας… το οποίο ούτε κάν υποψιάζομαι πώς ν’ απαντήσω. (Είπαμε: το μυστήριο βαθαίνει! Αλλα μιλάμε για πολυ βάθος!)

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο (κατα τα φαινόμενα προσωρινο) τέλος αυτης της αστικης μυθολογίας!… που μας έδωσε -ευχάριστη- αφορμη να πούμε πολλα! Αλλοιως, αυτα τα «πολλα» θά ‘πρεπε να τα εισάγω σε άλλα άρθρα, όμως με μάλλον «διδακτικο» κι άχαρο τρόπο.
Θα βάλω το σήμα του τέλους στο τέλος του σημερινου άρθρου, αλλα πριν σας αφήσω (μέχρι το επόμενο άρθρο – δεν εννοω οριστικα!), θα σας δώσω ακόμη μια απάντηση σε ακόμη ένα αινιγματάκι του «Σωκράτϋ» – το τελευταίο διαθέσιμο μέχρι τώρα.

Λοιπον, ένα Σάββατο απόγευμα, πριν δύο εβδομάδες, με τον κόσμο φευγάτο απ’ την πόλη και τα μαγαζια θεόκλειστα, είδα πως ο «Σωκράτϋς» είχε «υπογράψει» και δύο ρολλα δύο απέναντι μαγαζιων… το είδα, διότι τα ρολλα ήταν κατεβασμένα, αλλοιως (καθημερινες) δεν θα μπορούσα να το δω.
Το ένα μαγαζι είναι χρυσοχοείο, και ιδου το έμβλημα του φιλαράκου μας:

Το δε δεύτερο μαγαζι είναι ταχυφαγάδικο (κυρίως πουλάει τυρόπιττες και σάντουιτς), και ιδου το έτερον «μαρκάρισμα»:

Και η λεπτομέρεια (ούτε πίνακας του Ντελακρουά νά ‘τανε!) :

Το αξιοσημείωτο του πράγματος βρίσκεται στο ότι αυτα τα σχεδίασε δίπλα στις έξι τετράπλευρες ζαρντινιέρες. «- Και λοιπον;», θα με ρωτήσετε.

Λοιπον… οι ζαρντινιέρες ορίζουν το κάτω άκρο του επι εδάφους κηρύκειου, αυτο που βρίσκεται προς νοτιοανατολικα (και σημαδεύει το όριο Αιγόκερω-Υδροχόου). Αλλα ο τυπάκος μου λέει σαφως, σαφέστατα, πως πρέπει να δω το κηρύκειο κι ανάποδα! Γιατί; Διότι το χρυσοχοείο ορίζει τον Λέοντα (χρυσος!), το δε τυροπιττάδικο τον Καρκίνο! (Τυρόπιττα – γάλα – μητρικη τροφη – Καρκίνος, το ζώδιο της μητέρας.) Και μάλιστα, αυτα είναι τοποθετημένα στη σωστη θέση (σωστη για …όπως πρέπει να κοιτάξω!), δεξια ο Λέων, αριστερα ο Καρκίνος.

Προσθήκη 2009-08-27: Αυτη η καταραμένη η βιασύνη μου!… Το ότι πρέπει να κοιτάξω κι «ανάποδα», μου το λένε και τα δύο σαμπί του βασικου μοτίβου! Ο «Σωκράτϋς» τα γράφει …ορθα, όπως -πρέπει να- είναι με τον «ερμητικο βρασμο». Οι αρχαίοι ημων, όμως, το σαμπι το έγραφαν σχεδον ανάποδα, υπο γωνία 135 μοιρων! (Ξεκινώντας τη μέτρηση απο το δεξι χέρι οριζόντια, όπως στην Τριγωνομετρία, και πηγαίνοντας «αντιστρόφως των δεικτων του ωρολογίου».)
Πλάκα θά ‘χει να βρεθει ότι ο Πάν έχει τον άξονα ιδιοπεριστροφης του σε τέτοια κλίση σε σχέση με την εκλειπτικη!… μια που το Ξ είναι σαφέστατο για τον Ουρανο!

Ποιος ακούει τους «επιστήμονες» μετα! 🙂 (Εννοω, αν τους παραπέμψει κανεις στα αρθράκια μου! 🙂 🙂 )

Η εξήγηση είναι πως πρέπει να ψάξω και τα υπόλοιπα κηρύκεια της Ελλάδας, κυρίως αυτο (το σε μεγαλύτερη κλίμακα) που καλύπτει όλον τον ελλαδικο χώρο. Όμως, κάπου εδω τελειώσαμε… πρώτον, επειδη ακόμη δεν έχω απαντήσεις, και δεύτερον, επειδη ειδικα για το «μεγάλο» κηρύκειο δεν θέλω να σας μιλήσω!

Επειδη δεν θέλω να καταλήξουν κάποιες ενδιαφέρουσες περιοχες της Ελλάδας μας ιδιοκτησία τίποτε απιθάνων φυσικων ή νομικων προσώπων, και γίνουν μη προσβάσιμες! «- Μα,», θα μου πείτε, «μπορει να τις δει ποιες είναι και το Κεντρικο Αρχαιολογικο Συμβούλιο, και να τις αξιοποιήσει!»
Ξέρετε, ρε παιδια, πόσο παίρνει στα σοβαρα το Κ.Α.Σ. ο εκάστοτε «αρμόδιος υπουργος»; Όπως στον Μαραθώνα, ας πούμε, ένθα και το κωπηλατήριο-φάντασμα της πουροκαπνίζουσας; Άσε, ας μην τα λέμε και συγχυζόμαστε! Ας τελειώσουμε όμορφα, να μας μείνουν κι όμορφες εντυπώσεις!

Και… τί πιο όμορφο απο έναν νέο άνθρωπο (τον «Σωκράτϋ»), που την ψάχνει τη δουλεια αγρίως, και δίνει και σ’ εμας ερεθίσματα να δουλεύει το μυαλουδάκι μας;

Όντως, ρε «Σωκράτϋ», είσαι βασιλιας! 🙂

Ασπασμους σ’ όλους κι όλες!

Υγ: Και το «Τελαμώνιος» αποτελει μυστήριο αφ’ εαυτου! Νέος άνθρωπος και να τον έπιασε μανία, και να θέλει ν’ αυτοκτονήσει πέφτοντας επάνω σε σπαθι; Κάτι δεν μου κολλάει εδω πέρα!
Υγ 2: Μην απορήσετε, αν «ψιλοχαθω» τις επόμενες μέρες. Θα τριγυρνάω στα τσιφλίκια του Κουπάκια (Λούρο, Γιάννενα, νησάκι, Δωδώνη…) και με την άδεια (και προτροπη) της συζύγου, να στανιάρω λιγάκι!


Advertisements