Αρχική

Πώς να βγάλετε χρήματα!

5 Σχόλια

αλως σας βρήκα, επανερχόμενος απ’ τις μίνι διακοπες μου! Ένα ωραίο (αλλα γρήγορο) τούρ σε Άρτα, Γιάννενα, Πρέσπες, Καστορια, Φλώρινα, με ολίγην απο Γρεβενα! 🙂

Θα σας βάλω καναδυο φωτογραφίες να κάνετε κεφάλι, και μετα θα σας σκάσω το μυστικο! (Του τίτλου: πώς να βγάλετε χρήματα! 🙂 )

Ιδου μερικα χέλια σε «ενυδρείο» (διάβαζε: «προθάλαμο κατσαρόλας») φαγάδικου του νησιου της λίμνης Ιωαννίνων!

Δεν ξέρω αν σας αρέσουν, πάντως δεν έφαγα – ούτε βατραχοπόδαρα! Αντίθετα, αγόρασα μερικα φοβερα λικέρια! (Και ασημικα για την κυρα!)

Και ιδου κι ένας πελαργος, που έκοβε βόλτες ανάμεσα στους τουρίστες και στα μαγαζια, πάλι στο νησάκι!

Λοιπον… το μυστικο που λέγαμε!

Συζητώντας με ομιλητικο μπάρμπα, ιδιοκτήτη τυροπιττάδικου παύλα καφε της περιοχης, έμαθα ότι υπάρχει ένας σύλλογος, λέει, «προστασίας της λίμνης» (ή κάπως έτσι), λέει, που τυγχάνει αδρανης επι δεκαετίες! Αλλα τώρα τελευταία εισέπραξε κοινοτικα χρήματα, και για να δείξει ότι κάτι κάνει, κατέβασε πρόταση: ν’ αγοραστουν βουβάλια, να φάνε τα καλάμια της λίμνης, μπας και καθαρίσει η λίμνη!
Οπότε, ο προειρηθεις μπάρμπας αγανάκτησε, και τους είπε:

– Να φάτε εσεις, ρε, τα καλάμια, τέτοια βουβάλια που είσαστε!

Επίσης… προ ετων, όταν ήμουνα με την κυρα διακοπες στην Αλόννησο, βρήκαμε κλειστα τα γραφεία του «συλλόγου για την προστασία της φώκιας». Πάμε, λοιπον, και ρωτάμε παρεμφερη μπάρμπα, ο οποίος διατηρούσε μαγαζι εκει κοντα, πότε είναι ανοιχτα. Έ, τί ήταν να το πούμε! Ο μπάρμπας αυτος επίσης εξερράγη, και είπε πως πρέπει να τους πάρει ο κόσμος με τα γιαούρτια (τα μέλη του συλλόγου), διότι όλο στις καφετέριες βρίσκονται!

Το ηθικον δίδαγμα απ’ όλα τα παραπάνω είναι πως, για να δει κανεις αξιόλογα φράγκα (κυρίως κοινοτικα) την σήμερον, πρέπει να κάνει τα εξης:

  • Πρώτον, να συστήσει σύλλογο με σοβαροφανες αντικείμενο.

Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, προτείνω να φτιάξετε τον σύλλογο «Οι φίλοι του ΕργΔημΕργ»!!! 🙂

  • Δεύτερον, να τ’ αρπάξει (επιδοτήσεις και τα ρέστα) απ’ τας Ευρώπας και τα συναρμόδια υπουργεία.
  • Και τρίτον, για να δικαιολογήσει την ύπαρξη του συλλόγου, να διοργανώνει εκδηλώσεις, ομιλίες, και τα ρέστα, με συμμετοχη «φορέων».

Σας υπόσχομαι να εμφανίζομαι κι εγω – αλλα όχι συχνα! Διότι ο «μεγάλος» δεν πρέπει να εμφανίζεται συχνα! Έτσι λέει το μάρκετινγκ! Επίσης, είναι αυτονόητο πως θα σας παίρνω μίζα για την εγγραφη σας ως μέλη του συλλόγου, αλλα λογικα πράγματα. Τί φιλαράκια είμαστε;

Τέλος, αν σας πει κανεις ότι αυτον τον ΕργΔημΕργ δεν τον ξέρει κανένας, άρα προς τί όλες αυτες οι χρηματοδοτήσεις, να του απαντήσετε του βλάκα πως ούτε τον Άγνωστο Στρατιώτη τον ξέρει κανένας, αλλα μπροστα του στέκεται σούζα μέχρι κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας! 🙂

Αυτα, κι ανοίξτε λογαριασμους καταθέσεων! Έρχονται τα φράγκα οσονούπω! 🙂

Advertisements

Πυρκαϊες – τί δει πράξαι

2 Σχόλια

ολυς (φυσικα) ο λόγος για τις πρόσφατες πυρκαϊες στην Αττικη. Στα πλαίσια, λοιπον, της άμετρης «μετρολογίας» των ημερων (ξέρετε… «λήψη μέτρων», κτλ κτλ κτλ), λαμβάνει το θάρρος και το παρον μπλόγκι να προτείνει τα δικα του «μέτρα» προς αντιμετώπιση των πυρκαϊων. Αυτα είναι τα εξης:

  • Επαναφορα της θανατικης ποινης για τους εμπρηστες (όπως και για μερικα ακόμη «μπουμπούκια»… παιδεραστες, εμπόρους ναρκωτικων, και λοιπα άνθη) και εκτέλεσή τους με συνοπτικες διαδικασίες.
  • Αν είναι ημεδαποι, δήμευση της περιουσίας τους.
  • Επίσης, οριστικη εξορία των παιδιων τους και των απογόνων τους.

Το παρον μπλόγκι πιστεύει ακράδαντα ότι τα ανωτέρω μέτρα θ’ αποδειχθουν χίλια τοις εκατο αποδοτικα, και δεν θα ξαναδούμε πυρκαϊες και καταστροφες.

– Τί λε ρε φίλε! Δεν είναι δημοκρατικα πράγματα αυτα! Είσαι φασίστας! Ακόμη και οι ένοχοι έχουν δικαιώματα, και η θανατικη ποινη δεν αρμόζει σε πολιτισμένα κράτη!
– Μπα; Αποκαλεις «φασίστες» τους αρχαίους Αθηναίους, τους πατέρες της δημοκρατίας; Ξέρεις, δικα τους μέτρα είναι τα παραπάνω, όχι δικα μου!
– …
– Κι εν πάσει περιπτώσει, αν νομίζεις ότι με το κουβεντολόϊ (αυτο που εσυ αποκαλεις «δημοκρατία») αποτρέπονται οι πυρκαϊες, σώζονται τα δάση και δημιουργούνται καινούργια, θα σε παρακαλούσα στο εξης τις απόψεις σου να τις αμολας τουλάχιστον είκοσι μέτρα απ’ τη μύτη μου! Την εσσάνς της πορδίλας δεν την αντέχω, ούτε είμαι υποχρεωμένος να την ανεχθω.
– Είναι, δηλαδη, οι απόψεις μου «πορδες»;
Φυσικα! Τί νόμισες;

Υγ: Ελπίζω να είστε όλοι και όλες καλα.

Γκράφφιτι_σαμπί – (VI) Το μυστήριο βαθαίνει!

8 Σχόλια

ια, λοιπον, που το σεβαστον αναγνωστικον κοινον μου μοι προμήθευσεν λίνκια δι’ εναλλακτικας σημασίας του TMS, δεν έχω λόγο να σας κρύψω περισσότερο τις άλλες «ταυτότητες» του «Σωκράτϋ»! …Ώστε να φανει καθαρα πως δεν πρόκειται για ομαδικο φαινόμενο (ούτως ειπειν) παγκοσμιοποιημένης πιτσιρικαρίας που χρωματίζει ντουβάρια, αλλα για ενδημικο είδος και σαφως ξεχωριστο.

Η δεύτερη, λοιπον, «υπογραφη» του είναι η κάτωθι σκωληκοειδης (νυχτερινη λήψη μ’ ελάχιστο φως):

Κι αυτη δίπλα στην επίμαχη βιβλιοθήκη! (Η οποία δουλεύει και τώρα, μόνο πρωινα, αλλα δεν έχω καιρο να την επισκευτω. Διότι τα πρωινα κυνηγάω τους μάστορες με το ντουφέκι, να τελειώσουν καμια φορα την ανακαίνιση της μονοκατοικίας που λέγαμε! Ξέρετε πώς είν’ αυτα… Βιβλιοθήκη και πνευματικες αναζητήσεις, αργότερα.)

Η τρίτη, τώρα, «υπογραφη», είναι η εξης – που μου δείχνει πως πρέπει να ψάξω (και) γι’ άλλο αρχαίο βιβλίο:

…Ετούτο εδω:

…στο οποίο, βέβαια, ο Τελαμώνιος (Αίας) γράφεται (ορθως) με ωμέγα!

Πάει, λοιπον, χαμένη η εξήγηση ότι ΤΜΣ ίσον «Τίμαιος»;

Γι’ αυτο έγραψα στον τίτλο του παρόντος ότι «Το μυστήριο βαθαίνει»!

Ήξερα απο καιρο ότι εννοει «Τελαμώνιος», απλα δεν το είχα γράψει εδω. Γιατί; Διότι ο «Σωκράτϋς» έχει αποδείξει πως «μιλάει» σε πολλαπλα επίπεδα. (Άρα, κάλλιστα μπορει να εννοει και τον «Τίμαιο».) Κι όχι μόνον αυτο! Η τελευταία φωτογραφία έχει τραβηχτει στον τοίχο εγκατελειμμένου σπιτιου, στο μέρος που δείχνει στην πίσω πόρτα.
Το συγκεκριμένο σπίτι μου έχει τραβήξει έντονα την προσοχη για κάποιον ανεξήγητο λόγο – και υποθέτω πως εκει μέσα υπάρχουν βιβλία, ημερολόγια, ξέρω ‘γω κάποιας μορφης έγγραφο υλικο, που θα μ’ ενδιέφερε τα μάλα. (Δυστυχως δεν ξέρω ποιος ήταν ο τελευταίος κάτοχος, κι ένα ψάξιμο στο Ιντερνέτι με τη διεύθυνση – που άλλες φορες «έβγαλε λαγο»-, δεν απέδωσε αποτέλεσμα. Αν είχαμε Κτηματολόγιο on-line, έ, εντάξει! Αλλα μάλλον θα γεράσουμε μέχρι τότε!)

Εαν κανεις-καμμία σας έχει νομικες γνώσεις, μπορείτε να μου πείτε τί γίνεται στην περίπτωση που -χμ- δοκιμάσω τα κλειδια μου και συμπτωματικα κάνουν… κι ανοίξω την κυρίως πόρτα και μπω μέσα; (Και -εννοείται!- «οικειοποιηθω» το έγγραφο υλικο!) Η κλειδαρια είναι όπως όλες οι κλειδαριες εξώπορτας των τελευταίων σαράντα τουλάχιστον χρόνων! Άρα, υπάρχει πιθανότητα να ταιριάζουν τα κλειδια…

Ρώτησα φίλο μου δικηγόρο, και μου είπε πως αυτες οι περιπτώσεις αποκαλούνται «σχολάζουσες κληρονομίες», και πρέπει να γίνει δικαστήριο, ν’ αποδοθουν ξανα σε κάτοχο. Σε ερώτησή μου «ποιος ξεκινάει το δικαστήριο», μου απάντησε πως μπορει να το κάνει ο καθένας! Ο τυχαίος περαστικος, ο γείτονας, το Δημόσιο, …οποιοσδήποτε. Σε δεύτερη ερώτησή μου, αν το Δημόσιο παίρνει αυτομάτως κτήματα που δεν έχουν κληρονόμους, και σε πόσα χρόνια γίνεται αυτο, μου απάντησε ότι δεν γίνεται.
Δυστυχως, για περισσότερα μου είπε να περάσω απ’ το γραφείο του, να πιούμε καφε και να μου τα πει, αλλα δεν βρήκα χρόνο ακόμη! Οπότε, μπορείτε να με διαφωτίσετε εσεις;

Έχει και τέταρτη μορφη «υπογραφης»!… που θα τη δούμε επάνω σε (συγχωρήστε μου τον νεολογισμο!) «ολότζαμη» διαφήμιση καταστήματος καλλυντικων! Ιδου το έργο τέχνης σε σύνολο:

και η λεπτομέρεια:

…Κι αποδεικνύει πως έχει καλο γούστο, ο μπαγάσας! (Στις γυναίκες, εννοω. Διότι απο Τέχνη, μάλλον έχει δρόμο ακόμη! 🙂 ) Νά’ τον πάλι, στο ίδιο μαγαζι…

…Όπου «υπέγραψε» δίπλα στα μάτια της «γκόμενας», την οποία άλλοι πιτσιρικάδες πρόλαβαν να μεταβάλουν σε (τραβεστι) Κολοκοτρώνη! 🙂 Ιδου και λεπτομέρεια της -χμ- «αγιογραφίας»!

Παρατηρήστε πως και οι δύο δεσποινίδες έχουν μάτια με πορτοκαλιες «ακτίνες» – προφανως κάποιο γραφιστικο τρυκ, να διαφημιστουν κραγιον ή άη-λάϊνερζ (προϊον είν’ αυτο, όχι άγιος, καταπως λέμε «Άη-Νικόλας»! 🙂 ) πορτοκαλιά. (Η φετεινη γυναικεία μόδα; αγνοω!) Και προφανως οι «ακτίνες» προστέθηκαν στις κόρες …των κορων, είτε με πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας, είτε (πιο δύσκολο) με φωτογράφηση κάτω απο ταβάνι με πορτοκαλια μακρόστενα φώτα τοποθετημένα ακτινοειδως.

Το ζητούμενο, τώρα, είναι το γιατί ο «Σωκράτϋς» υπέγραψε με πορτοκαλια υπογραφη δίπλα στα μάτια των δύο γυναικων; Ακόμη ένα αναπάντητο ερώτημα, φρέσκιας εσοδείας… το οποίο ούτε κάν υποψιάζομαι πώς ν’ απαντήσω. (Είπαμε: το μυστήριο βαθαίνει! Αλλα μιλάμε για πολυ βάθος!)

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο (κατα τα φαινόμενα προσωρινο) τέλος αυτης της αστικης μυθολογίας!… που μας έδωσε -ευχάριστη- αφορμη να πούμε πολλα! Αλλοιως, αυτα τα «πολλα» θά ‘πρεπε να τα εισάγω σε άλλα άρθρα, όμως με μάλλον «διδακτικο» κι άχαρο τρόπο.
Θα βάλω το σήμα του τέλους στο τέλος του σημερινου άρθρου, αλλα πριν σας αφήσω (μέχρι το επόμενο άρθρο – δεν εννοω οριστικα!), θα σας δώσω ακόμη μια απάντηση σε ακόμη ένα αινιγματάκι του «Σωκράτϋ» – το τελευταίο διαθέσιμο μέχρι τώρα.

Λοιπον, ένα Σάββατο απόγευμα, πριν δύο εβδομάδες, με τον κόσμο φευγάτο απ’ την πόλη και τα μαγαζια θεόκλειστα, είδα πως ο «Σωκράτϋς» είχε «υπογράψει» και δύο ρολλα δύο απέναντι μαγαζιων… το είδα, διότι τα ρολλα ήταν κατεβασμένα, αλλοιως (καθημερινες) δεν θα μπορούσα να το δω.
Το ένα μαγαζι είναι χρυσοχοείο, και ιδου το έμβλημα του φιλαράκου μας:

Το δε δεύτερο μαγαζι είναι ταχυφαγάδικο (κυρίως πουλάει τυρόπιττες και σάντουιτς), και ιδου το έτερον «μαρκάρισμα»:

Και η λεπτομέρεια (ούτε πίνακας του Ντελακρουά νά ‘τανε!) :

Το αξιοσημείωτο του πράγματος βρίσκεται στο ότι αυτα τα σχεδίασε δίπλα στις έξι τετράπλευρες ζαρντινιέρες. «- Και λοιπον;», θα με ρωτήσετε.

Λοιπον… οι ζαρντινιέρες ορίζουν το κάτω άκρο του επι εδάφους κηρύκειου, αυτο που βρίσκεται προς νοτιοανατολικα (και σημαδεύει το όριο Αιγόκερω-Υδροχόου). Αλλα ο τυπάκος μου λέει σαφως, σαφέστατα, πως πρέπει να δω το κηρύκειο κι ανάποδα! Γιατί; Διότι το χρυσοχοείο ορίζει τον Λέοντα (χρυσος!), το δε τυροπιττάδικο τον Καρκίνο! (Τυρόπιττα – γάλα – μητρικη τροφη – Καρκίνος, το ζώδιο της μητέρας.) Και μάλιστα, αυτα είναι τοποθετημένα στη σωστη θέση (σωστη για …όπως πρέπει να κοιτάξω!), δεξια ο Λέων, αριστερα ο Καρκίνος.

Προσθήκη 2009-08-27: Αυτη η καταραμένη η βιασύνη μου!… Το ότι πρέπει να κοιτάξω κι «ανάποδα», μου το λένε και τα δύο σαμπί του βασικου μοτίβου! Ο «Σωκράτϋς» τα γράφει …ορθα, όπως -πρέπει να- είναι με τον «ερμητικο βρασμο». Οι αρχαίοι ημων, όμως, το σαμπι το έγραφαν σχεδον ανάποδα, υπο γωνία 135 μοιρων! (Ξεκινώντας τη μέτρηση απο το δεξι χέρι οριζόντια, όπως στην Τριγωνομετρία, και πηγαίνοντας «αντιστρόφως των δεικτων του ωρολογίου».)
Πλάκα θά ‘χει να βρεθει ότι ο Πάν έχει τον άξονα ιδιοπεριστροφης του σε τέτοια κλίση σε σχέση με την εκλειπτικη!… μια που το Ξ είναι σαφέστατο για τον Ουρανο!

Ποιος ακούει τους «επιστήμονες» μετα! 🙂 (Εννοω, αν τους παραπέμψει κανεις στα αρθράκια μου! 🙂 🙂 )

Η εξήγηση είναι πως πρέπει να ψάξω και τα υπόλοιπα κηρύκεια της Ελλάδας, κυρίως αυτο (το σε μεγαλύτερη κλίμακα) που καλύπτει όλον τον ελλαδικο χώρο. Όμως, κάπου εδω τελειώσαμε… πρώτον, επειδη ακόμη δεν έχω απαντήσεις, και δεύτερον, επειδη ειδικα για το «μεγάλο» κηρύκειο δεν θέλω να σας μιλήσω!

Επειδη δεν θέλω να καταλήξουν κάποιες ενδιαφέρουσες περιοχες της Ελλάδας μας ιδιοκτησία τίποτε απιθάνων φυσικων ή νομικων προσώπων, και γίνουν μη προσβάσιμες! «- Μα,», θα μου πείτε, «μπορει να τις δει ποιες είναι και το Κεντρικο Αρχαιολογικο Συμβούλιο, και να τις αξιοποιήσει!»
Ξέρετε, ρε παιδια, πόσο παίρνει στα σοβαρα το Κ.Α.Σ. ο εκάστοτε «αρμόδιος υπουργος»; Όπως στον Μαραθώνα, ας πούμε, ένθα και το κωπηλατήριο-φάντασμα της πουροκαπνίζουσας; Άσε, ας μην τα λέμε και συγχυζόμαστε! Ας τελειώσουμε όμορφα, να μας μείνουν κι όμορφες εντυπώσεις!

Και… τί πιο όμορφο απο έναν νέο άνθρωπο (τον «Σωκράτϋ»), που την ψάχνει τη δουλεια αγρίως, και δίνει και σ’ εμας ερεθίσματα να δουλεύει το μυαλουδάκι μας;

Όντως, ρε «Σωκράτϋ», είσαι βασιλιας! 🙂

Ασπασμους σ’ όλους κι όλες!

Υγ: Και το «Τελαμώνιος» αποτελει μυστήριο αφ’ εαυτου! Νέος άνθρωπος και να τον έπιασε μανία, και να θέλει ν’ αυτοκτονήσει πέφτοντας επάνω σε σπαθι; Κάτι δεν μου κολλάει εδω πέρα!
Υγ 2: Μην απορήσετε, αν «ψιλοχαθω» τις επόμενες μέρες. Θα τριγυρνάω στα τσιφλίκια του Κουπάκια (Λούρο, Γιάννενα, νησάκι, Δωδώνη…) και με την άδεια (και προτροπη) της συζύγου, να στανιάρω λιγάκι!


Γκράφφιτι_σαμπί – (V) Εξελίξεις…

8 Σχόλια

αλη η Αστρολογία, αλλα τη συνέχεια της ιστορίας με τον μυστηριώδη γκραφφιτά την περιμένατε πώς και πώς, ε; Αγάπες μου, πώς σας νοιώθω! 🙂

Λοιπον, στο μεταξυ όντως είχαμε κάποιες εξελίξεις. Αφου με «επιβραβεύει» με μια σειρα «υπογραφων», και μου λέει: «- Ναι, αυτη τη βιβλιοθήκη εννοω!» (κι εννοείται, όλ’ αυτα στα ντουβάρια τριγύρω απ’ την επίμαχη βιβλιοθήκη)… Όπως αυτη εδω η «επιβράβευση» (όπου επαναλαμβάνει την περίεργη σύνθεση πεντάλφας-άνκχ):

κι αυτη εδω:

…στο οδόστρωμα, ακριβως δίπλα σ’ ένα απ’ τα παγκάκια, όπου σταματάω το καρότσι, για να δώσω νερο στα μωρα!…

…Ακριβως την επόμενη μέρα απο κάποιο συγκεκριμένο απόγευμα (νομίζω 12 Αυγούστου), που είχα τις «μαύρες» μου, ζωγράφισε το σήμα του σε μεγάλη διάσταση, σε χώρο έξω απ’ την «περιοχη» του – αλλα απ’ όπου περνάω εγω καθημερινα!

Και στον διπλανο τοίχο απ’ αυτον που φαίνεται, είχε ζωγραφίσει το εξης εκπληκτικο:

Τί να πω! Έμεινα άναυδος! Τα φτερα του Ερμη… να με βοηθήσουν! Κι όντως, κάποιες μέρες αργότερα προσέφερε μια βοήθεια – αλλα περι αυτης παρακάτω.
Στο μεταξυ, είχα αναρωτηθει (μέσα μου) αν ο τρόπος που ζωγραφίζει το φιδάκι υπονοει το όνομά του. Δηλαδη: εμεις το φιδάκι εδω πέρα (στο κηρύκειο) το ζωγραφίσαμε στενο / πλατυ / πλατυ / στενο, αλλα αυτος το ζωγραφίζει να στενεύει όσο πάει προς τα κάτω… όπως στο ιατρικο σήμα.

Κι επειδη ο τυπάκος έχει χίλια τοις εκατο σχέση με αρχαία Ελλάδα, αναρωτήθηκα αν ονομάζεται Ιάσων… ή θαυμάζει τον Ιάσονα, ή είναι μετενσάρκωση του Ιάσονα!

Η απάντηση του – πάλι σε μεγάλο μέγεθος, να το διακρίνει και στραβος (συγκρίνετε με το παρκαρισμένο φορτηγάκι απο δίπλα):

Σωκράτϋς!!!

Για τη βοήθεια που λέγαμε… Θυμάστε το χθεσινο αίνιγμα, του τί αντιπροσωπεύει η χρονολογία που σηματοδοτει το δίγαμμα; Ο «Σωκράτϋς» (έτσι θα τον λέμε απο δω και στο εξης) φαίνεται πως όχι μόνο ξέρει τις σκέψεις μου, αλλα μαντεύει και το μέλλον! Ακριβως χθες, 17 Αυγούστου, κι ενω το μεσημέρι έγραφα το προηγούμενο άρθρο μου… Πάλι είχε βγει πολυ «εκτος περιοχης» ο «Σωκράτϋς» και με περίμενε!
Η πλάκα είναι πως κι εγω βγήκα «εκτος περιοχης» ύστερ’ απο πολυ καιρο – επειδη είχα άφθονο χρόνο, κι έπρεπε να τον αφιερώσω στη βόλτα. (Έπρεπε; Ναι! Βλέπετε, ενω εγω σπρώχνω ένα καρότσι σαράντα κιλων -είκοσι αυτο, είκοσι τα μικρα-, η σύζυγος μένει στο σπίτι και κάνει όλα τα υπόλοιπα, διότι είτε έχεις μωρα, είτε δεν έχεις, η ζωη και οι ανάγκες δεν σταματάνε. Άρα, πρέπει να της δώσω χρόνο να τελειώσει τις δουλειες.)

Οπότε, τί γίνεται; Περνάω απο μία εκκλησία, και στην πλαϊνη πόρτα, κάτω-κάτω, βρισκόταν ακόμη μία «υπογραφη»… και η (έστω, προσωρινη) λύση του αινίγματος! Ιδου το κομμάτι της πόρτας:

Πολλες εκκλησίες έχουν τέτοιες πόρτες, η δε συγκεκριμένη βρίσκεται εκει απο το 1901! Γερο ξύλο η δρυς!… απλα σκουραίνει λίγο με το πέρασμα των χρόνων.
Πριν σας εξηγήσω «τί παίζει εδω πέρα», θα σας πω ότι ο «Σωκράτϋς» χρησιμοποιει άλλες δύο «υπογραφες», εκτος απ’ την κλασικη («ΤΜΣ»). Δεν ξέρω γιατί το κάνει αυτο, πάντως προς το παρον δεν θα σας αποκαλύψω ποιες είναι.

Εν πάσει περιπτώσει, στο κάτω μέρος της πόρτας υπήρχε η δεύτερη «υπογραφη» του, γι’ αυτο και έκοψα τη φωτογραφία.

Λοιπον, αυτο που βλέπετε αριστερα της φωτογραφίας λέγεται «ιερα τετρακτυς», είναι ηλιακο σύμβολο, δείχνει στροφη «όπως οι δείκτες του ρολογιου» (αν ήταν η ατμομηχανη του Ήρωνα, θα γύριζε ανάποδα!), είναι σύμβολο του τρίτου βαθμου των αρχαίων ελληνικων μυστηρίων (του ιερέα) και συμβολίζει τη δύναμη.
Αυτο που βλέπετε δεξια είναι σύμβολο του δεύτερου βαθμου (του επόπτη) και συμβολίζει τη σοφία. Ίσως κάποτε σας μιλήσω γι’ αυτα… αλλα τώρα, θα προχωρήσουμε στο θέμα μας.

Έ, λοιπον, ο «Σωκράτϋς» ήξερε πως …ήξερα, και η λέξη «σοφία» μου έκανε αμέσως «κλικ»! Γιατί; Διότι:

Α-θέε-νάα

και

(Π)α(ρ)-θέ-νος

είναι ένα και το αυτο!

Καταλάβατε, τώρα, ποια είναι η «Παρθένος» του ζωδιακου; 🙂

Τί είχαμε πει; Ότι το δίγαμμα δείχνει ακριβως το σύνορο Παρθένου και Ζυγου. Τα υπόλοιπα, λοιπον, τ’ ανέλαβε ο γνωστος αρχαιοελληνικος μύθος, σύμφωνα με τον οποίο ο Ήφαιστος (κυρίαρχος πλανήτης της Παρθένου) έπιασε τη σύζυγό του την Αφροδίτη (κυρίαρχος του Ζυγου) στο κρεββάτι με τον Άρη, κι αφου …πήρε διαζύγιο, την έπεσε στην Αθηνα! 🙂
Διότι ήθελε σέξ (και πολυ καλα έπραξε! 🙂 ), και εφέρθη σαν τον ήρωα του Αριστοφάνη (στη «Λυσιστράτη»), που ο δυστυχης εξομολογείται: «- Έστυκα!» («- Μου σηκώθηκε!», νεοελληνιστι, και με το συμπάθειο!)

Μετα έγινε το έλα να δεις, διότι η Αθηνα δεν γούσταρε, έκανε να φύγει, αλλα ο Ήφαιστος την άρπαξε, και, παλεύοντας, εκσπερμάτωσε απάνω της… η Αθηνα τσατίστηκε, πήρε τα μαλλια της, σκούπισε το σπέρμα του Ηφαίστου, και το πέταξε στη Γη…

…απο το οποίο σπέρμα γεννήθηκε ο Εριχθόνιος, μισος άνθρωπος και μισος φίδι!

Τί σας είχα πει εγω, ότι (ενστικτωδως ξέρω πως) αυτη η χρονολογία έχει σχέση με την ανθρωπογένεση; Και προφανως αυτο εξηγει και το του Ησιόδου, δηλ. το γιατί η αρχη της ζωης των κανονικων ανθρώπων έγινε στην εποχη του Λέοντα, με το «χρυσουν γένος»: Οι κανονικοι άνθρωποι βγήκαν, αφου οι θεοι και οι θεες μας πέρασαν δυο χιλιάδες-τόσα χρόνια (την εποχη της Παρθένου) με βιολογικους πειραματισμους (; )!…

Δεν ξέρω περισσότερα. Απαντήσαμε μεν στο ερώτημα, αλλα προέκυψαν άλλα στη θέση του!

Ειλικρινα, δεν μπορω να καταλάβω γιατί η ανθρωπογένεση είναι τόσο πρόσφατη ιστορία… Θα μου πεις, ότι οι «μεγάλες εποχες» επαναλαμβάνονται κάθε 27,000 χρόνια, κι εγω, ο Εργοδότης, τά ‘λεγα αυτα μόλις χθες. Τα ξέχασα ήδη; Όχι, δεν τα ξέχασα, αλλα ο Εριχθόνιος θεωρείται και ο πρώτος βασιλιας της Αθήνας! Της «νέας» Αθήνας, αφου η παλια, δίπλα στην Κωπαΐδα, καταβυθίστηκε κάπου λίγο πριν την εποχη εκείνη. Επομένως, μιλάμε για…

…Μονάχα δεκαπέντε χιλιάδες χρόνια πριν την εποχη μας, τη στιγμη που πχ ο Πουλιανος μιλάει για έλλογα όντα κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων! (Πχ «άνθρωπος των Πετραλώνων Χαλκιδικης», κάπου στα 700,000 χρόνια πριν.)
Εκτος αν ο μύθος μιλάει συμβολικα, και ο Εριχθόνιος ήταν μεν κανονικος άνθρωπος, αλλα το «φιδίσιο» του χαρακτηριστικο ήταν…

Οι γιατροι λένε πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται απο τρία στρώματα:

  • Τον ερπετοειδη φλοιο (μέσα-μέσα), που «στεγάζει» την επιθετικότητα και την κτητικότητα,
  • τον φλοιο των «θηλαστικων» (αμέσως παραέξω, σαν τους φλοιους του κρεμμυδιου), που περιέχει τα συναισθήματα αγάπης (κυρίως προς τα μωρα μας, όπως πχ η γάτα με τα γατάκια),
  • και (εντελως έξω) τον «νέο φλοιο» (neocortex), που είναι χαρακτηριστικος του σημερινου ανθρώπου και μόνον, και δίνει ικανότητα πχ για δημιουργία αφηρημένων εννοιων, κτλ.

Οπότε, τί ήταν ο Εριχθόνιος; Κανονικος άνθρωπος σωματικα, αλλα πρωτόγονος, που έγινε εξευγενισμένος; Και πάλι… μόνο δεκαπέντε χιλιάδες χρόνια πριν την εποχη μας;

Όσα ξέρετε, ξέρω! Τέλος πάντων, η βοήθεια του «Σωκράτϋ» υπήρξε ανεκτίμητη!… και η συνέχεια της ιστορίας του θα δοθει στο επόμενο αρθράκι!

Η Αστρολογία ως κλειδι – ε’ μέρος

1 σχόλιο

ας έμειναν δύο γράμματα να εξετάσουμε: το ένα είναι το νί και το άλλο το δίγαμμα. Ομολογω πως το νι με παίδεψε περισσότερο απ’ όλα!… ζώδιο δεν είναι, πλανήτης δεν είναι, αλλα… δε μπορει! Σίγουρα έχει σχέση με τον ουρανο!

Το τί είναι το (και στο κέντρο του αλφαβήτου ευρισκόμενο) νι, αχνοφαίνεται στις δύο παρακάτω φωτογραφίες:

και

Ναι! Το νι είναι το σκαρίφημα του γαλαξία μας!… Καλύτερες φωτογραφίες δεν μπόρεσα να βρω (ούτε έχω ακόμη στο αρχείο μου δικες μου)… κι έτσι, εσεις φροντίστε να δείτε τον γαλαξία μας κάποια ξάστερη βραδυα, τώρα το καλοκαίρι (έχει πολλες ακόμη μπροστα μας), μακρια απο φώτα (πόλεων, αυτοκινήτων, κτλ)! Το σχήμα του νι φαίνεται πολυ καθαρα!

Μας μένει, λοιπον, το δίγαμμα.

Η αλήθεια είναι πως απο την αρχη «μυρίστηκα» απο ένστικτο ότι αυτο δεν είναι γράμμα-ζώδιο. Φαινόταν καθαρα εμβόλιμο, άσε που ιστορικα ήταν σα να μην το ηθελε κανεις, ούτε να το γράφει, ούτε να το …προφέρει! (Προφέρεται ακόμη και σήμερα, αλλα δεν γράφεται.)
Δεν μπορούσα να δικαιολογήσω το συμπέρασμά μου, αλλα είδα την ταύτιση των υπολοίπων γραμμάτων με τα ζωδιακα σύμβολα κι έτσι φάνηκε καθαρα πως πράγματι, το δίγαμμα ήταν εμβόλιμο στη σειρα των υπολοίπων.

Τί ήταν, λοιπον;

Μία εξήγηση, και πιστεύω η μοναδικη (διότι δεν πάει το μυαλο μου σε άλλες), είναι αν ξαναπάμε στον ζωδιακο των «μεγάλων εποχων». Αφου κάθε γράμμα απο το Α ως το Μ αντιπροσωπεύει ένα ζώδιο, κι αφου κάθε ζώδιο αντιπροσωπεύει μια «μεγάλη εποχη» των 2,250 ετων, τότε…

το δίγαμμα αντιπροσωπεύει καθαρα το σύνορο Παρθένου-Ζυγου – και σε χρονολογία το 13,500 πΧ. Φυσικα, αν μετράμε το «μεγάλο έτος» με διάρκεια 27,000 χρόνια.

Αν το «μέγα έτος» είναι διάρκειας λίγο μικρότερης, δηλ. 25,760 ετων (όσο είπε -έμμεσα- ο Πλάτων), τότε το χρονικο αυτο ορόσημο δείχνει το 12,876 πΧ. Ειλικρινα, όμως, δεν κατόρθωσα να βρω τί τόσο σημαντικο έγινε τότε, για να «μαρκαριστει» επάνω στο αλφάβητό μας!

Νά ‘ταν, τάχα η αρχη του Κατακλυσμου; Διότι, όπως προείπαμε, οι θρησκείες ακολουθουν «κατοπτρισμο» – άρα η θρησκεία στη μεγάλη εποχη της Παρθένου έχει να κάνει με τη Σελήνη, το κυρίαρχο άστρο του στοιχείου του νερου. Επομένως, νερα = κατακλυσμος;
Δεν μου «κόλλαγε» αυτο, κι έτσι δεν το προτείνω ως οριστικο συμπέρασμα. Άσε που έχω μπερδευτει προσωπικα στο αν ο κατακλυσμος έγινε την ίδια εποχη με την καταβύθιση της Ατλαντίδας (9,500 πΧ κατα Πλάτωνα), ή τρεις χιλιάδες χρόνια νωρίτερα (τότε που βυθίστηκε η Αθήνα …της Βοιωτίας, και οι μεταγενέστεροι Αθηναίοι δεν ήθελαν ούτε ν’ ακούσουν για …νερο, γι’ αυτο προτίμησαν την Αθηνά απ’ τον Ποσειδώνα!) – αλλα, αν ήταν έτσι, τότε τί συνέπειες είχε ο κατακλυσμος για την υπόλοιπη ανθρωπότητα; Μηδαμινες;

Βάλτε σ’ όλ’ αυτη τη σαλάτα και τις επιστημονικες απόψεις για το πότε ήταν η τελευταία εποχη των παγετώνων (κάπου …τότε! 12,000 πΧ – 9,500 πΧ), και μέχρι πού έφταναν οι παγετώνες (μέχρι τη βόρεια Γαλλία!), και θα δείτε το γιατί δεν μπορω να καταλήξω σε συμπέρασμα. Αν κανεις-καμμία σας έχει κάποια θεωρία, που εξηγει τα παραπάνω, ευπρόσδεκτος-η τα μάλα!

Πιστεύω, όμως, πως η εποχη που μαρκάρεται απ’ το δίγαμμα έχει να κάνει με μια ακόμη σπουδαιότερη ιστορία: την ανθρωπογένεση! (Του homo sapiens, ποιανου αλλου; )
Όχι τίποτ’ άλλο, αλλα σε ετήσια διάρκεια το δίγαμμα πέφτει ακριβως επάνω στη φθινοπωρινη ισημερία… και, μια που το «μέγα έτος» πάει ανάποδα απ’ το κανονικο, πάμε προς (μεγάλες) «ημέρες» μεγαλύτερες απο (μεγάλες) «νύχτες» – δηλαδη το φως νικάει το σκότος!!! (Συμβολικα, έ; )

…Πράγμα που μας φέρνει στο επόμενο ερώτημα: Πόσο παλια μπορει να είναι η Αστρολογία;
Εκ των πραγμάτων, η Αστρολογία (όπως την ξέρουμε) μπορει να έχει ισχυ περίπου απο το 200,000 πΧ μέχρι περίπου το 200,000 μΧ. Έξω απ’ αυτα τα χρονικα διαστήματα, οι ζωδιακοι αστερισμοι αλλάζουν. Γιατί; Διότι οι αστέρες που τους απαρτίζουν, ακόμη κι αν θεωρούνται «απλανεις» (επειδη φαινομενικα μένουν ακίνητοι), στην πραγματικότητα αλλάζουν θέση πολυ αργα. Άρα, μετα απο χιλιάδες χρόνια, παύει ο κάθε αστερισμος να φαίνεται όπως σήμερα. Χάνει το σχήμα του!
Τα άστρα στην πραγματικότητα κινούνται με φοβερες ταχύτητες, όμως άλλο τόσο φοβερες είναι και οι αποστάσεις που μας χωρίζουν απ’ τα άστρα των ζωδιακων αστερισμων. Άρα, τελικο αποτέλεσμα: η φαινόμενη θέση τους αλλάζει πολυ αργα – με ρυθμο χιλιετίας.

Άρα, η Αστρολογία χοντρικα έχει ισχυ κάπου (200 χιλιάδες δια 27) 7 «μεγάλα έτη» πριν την εποχη μας, κι άλλα τόσα μετα απ’ αυτην! Επτα κύκλοι πριν, επτα μετα!
Όπως καταλαβαίνετε, για ν’ «αξιοποιηθει» η όποια διδασκαλία του ζωδιακου απ’ την ανθρωπότητα, δεν υπήρχε …πολυς καιρος! 🙂

Επομένως, παραμένει το ερώτημα, ή μάλλον τα ερωτήματα:

  • Ποιοι καθόρισαν τα πώς και τα γιατί της Αστρολογίας;
  • Πότε;
  • Για ποιο σκοπο;

Για το «ποιοι», δεν γνωρίζω. Όπως κανεις επάνω στον πλανήτη δεν γνωρίζει τί ακριβως παίχτηκε με την ανθρωπογένεση. Η δε μεγάλη ελπίδα της έρευνας, το «ξεκλείδωμα» του DNA, αποδείχτηκε μια πατάτα και μιση. Γιατί; Επειδη τα «εξειδικευμένα» εργαστήρια που μελετάνε την εξέλιξη του ανθρώπου μέσω του γονιδιώματος, λένε ανοησίες: υποστηρίζουν ξεκάθαρα τη μονογένεση (δηλ. όλοι προερχόμαστε απο έναν κοινο πρόγονο!!!), «δικαιολογουν» (τ’ αδικαιολόγητα) την ύπαρξη φυλων τελείως διαφορετικων απ’ τον υποτιθέμενο «κοινο πρόγονο» (πχ Κινέζοι) με απλες μεταλλάξεις …Αφρικανων, και αρνούνται να τηρήσουν επιστημονικη μεθοδολογία! (Δεν δέχονται επανέλεγχο, όπως δεν δέχονται και να πάρουν δείγματα DNA απο εκει που κάνει τζιζ! Πχ γύφτους.)

Φυσικα, σ’ όλη αυτη τη μασκαράτα, άμα έχεις λεφτα και τ’ ακουμπας στους «εξειδικευμένους», παίρνεις όποιο «πιστοποιητικο» γουστάρεις! Κι επίσης, ισχύει η βασικη μου ένσταση, που την επαναλαμβάνω για όλα τα πορίσματα κάθε επιστήμης: αν δεν μπορεις να τους ελέγξεις (κυρίως με δικο σου εργαστήριο), τότε αναγκαστικα θα φας τα σκατα τους, με το συμπάθειο.
Κι αν τσινας στην όλη κατάσταση και δε σ’ αρέσει να τρως σκατα, δε σου μένει παρα να δεχθεις να μείνεις έξω απ’ την ακαδημαϊκη ιεραρχία και να χαρακτηριστεις «γραφικος». Διότι νόμος είναι το δίκιο του επιστήμονα! 🙂

…Άσχετα αν οι «επιστήμονες» έχουν το δικαίωμα ν’ αλλάζουν απόψεις κάθε δεκαετία, χωρις να δίνουν λογαριασμο πουθενα και χωρις να τρώνε φτύσιμο! (Κι εδω που τα λέμε… τέτοιος πού ‘ναι ο «λαος», καλα του κάνουνε!)

Ά, και κάτι σχετικο: Γιατί η αρχη των ανθρωπίνων γενων απ’ τη «μεγάλη εποχη» του Λέοντα; («Χρυσουν γένος», λέει ο Ησίοδος – και είπαμε πως ο χρυσος σηματοδοτει καθαρα τον Λέοντα.)

Όπως επίσης, κάποτε είχα συμπεράνει και πως το τέλος της ανθρωπότητας (όπως την ξέρουμε) πάλι σε «μεγάλη εποχη» Λέοντα θα συμβει! Αυτα στο πάλαι ποτε «μαύρο φόρουμ» – και με την κακη συνήθεια που έχω, να μην κρατάω αντίτυπα, τόσα χρόνια μετα ξέχασα το γιατί είχα γράψει τέτοια σοφία! Αν κανεις – καμμία σας θυμάται λεπτομέρειες, θα παρακαλούσα να μου τις θυμίσει κι εμένα! 🙂

Το «πότε», τώρα, σίγουρα μπαίνει αναγκαστικα στα τελευταία 150,000 χρόνια περίπου. (Διότι πιο πριν δεν μπορει να σταθει η Αστρολογία, όπως την ξέρουμε. Δεν υπάρχουν οι ζωδιακοι αστερισμοι! Κι ακόμη, οι άνθρωποι ίσως δεν είναι αρκετα έτοιμοι ν’ ακούσουν και να καταλάβουν τους αστρολογικους μύθους.) Όμως, σίγουρα αυτα τα χρονικα διαστήματα έχουν να κάνουν με την «τελικη ευθεία» της εξέλιξης του ανθρώπου… με φυλες «χαμένες» (πχ Νεάντερταλ), ή άλλες που αφομοιώθηκαν απο ισχυρότερες, κτλ κτλ.

Κι όσο για το «ποιο σκοπο»… ο σκοπος είναι ο ίδιος, όπως σ’ όλα ανεξαιρέτως τα μυθολογικα συστήματα: ενας «τυφλοσούρτης» συμπεριφορας, που κρύβει κάποιες σημαντικες αλήθειες – και, ως μύθος, τις διαδίδει πολυ εκολότερα απο γενια σε γενια, παρα αν τις έκανε συστηματικη διδασκαλία!

Μέσα σ’ όλ’ αυτα, λοιπον, μπορείτε κι εσεις ν’ αρχίσετε να ψάχνετε… αν το αλφάβητο κρύβει κι άλλες εκπλήξεις! Πχ αν οι θέσεις των φωνηέντων ορίζουν κάποια μαθηματικη ακολουθία! (Όχι, δεν το ξέρω, ούτε τό ‘ψαξα …τόσο καλα! Ούτε τα ξέρω όλα, ούτε έχω τον χρόνο να τα ψάχνω! Αν είχα καταθέσεις μερικα εκατομμύρια ευρά, θα καθόμουνα όλη μέρα σε μια τεράστια βιβλιοθήκη με γρήγορη ιντερνετικη σύνδεση και θα πουλούσα τρέλλα! 🙂 Αλλα δεν… Με άνεργη σύζυγο και δύο βρέφη, πρέπει να βγει και το μεροκάματο…)

Και για να κλείσουμε:

Φαίνεται πως η όλη ιστορία δεν είναι αποκύημα της πλούσιας φαντασίας μου, διότι κάτι «έπαιξε» σε δύο ιστορικες περιόδους – και με αποδέκτη τον ίδιο λαο: τους «Φοίνικες» / εβραίους!!!

Για την πρώτη φορα, τα είπαμε: ο Ηρόδοτος, κακως πληροφορημένος, θέλει τον Κάδμο να πήρε αλφάβητο Φοινίκων και να τό ‘φερε στην Ελλάδα (Θήβα). Η πραγματικότητα, όμως, κατα πάσα πιθανότητα είναι ακριβως ανάποδη: εμεις δώσαμε το αλφάβητο στους Φοίνικες!… αφου το προσαρμόσαμε στα καθ’ αυτους! (Όπως έγινε και με τους Κύριλλο και Μεθόδιο.) Δεν εξηγείται αλλοιως…

Η δεύτερη φορα, τώρα, έχει τη ρίζα της στην ελληνιστικη Αλεξάνδρεια, μητέρα και μήτρα όλων μα όλων των θρησκειων, φιλοσοφιων, ιδεολογιων, κτλ κτλ κτλ των τελευταίων είκοσι αιώνων! Κι αυτη τη φορα, οι εβραίοι πήραν κι ανέπτυξαν αυτο που είναι γνωστο ως:

Καμπάλα!

Πολλοι λένε πολλα… «μυστηριώδης» προέλευση (διότι δεν προκύπτει καθόλου απ’ τα ιερα εβραϊκα κείμενα), και τα ρέστα. Εγω, όμως, γελάω!

Όταν, ρε λεβέντες, μιλάτε για «σεφιρώθ» (σφαίρες), και θεωρείτε απαραίτητο συμπλήρωμα της Καμπάλα την Γκεμμάτρια (Γεωμετρία), δεν θέλει πολυ να καταλάβει κανεις πως πρόκειται για καθαρο (νεο)πυθαγορισμο!!! Μόνο βλάκες δεν το καταλαβαίνουν αυτο! Τέλος πάντων…

Λοιπον, η ιδέα πως τα (22 εβραϊκα) γράμματα σχετίζονται με (επτα) πλανήτες κτλ κτλ κτλ «κάτι» δείχνει!… «Κάτι» πήραν τ’ αυτια των καμπαλιστων (αλεξανδρινων νεοπυθαγοριστων) εβραίων, αλλ’ αυτο το «κάτι» στην πληρέστερη μορφη του είναι όσα αναπτύξαμε εδω παραπάνω! Εκπληκτικο; Δεν θα τό ‘λεγα… Συστηματικη παρατήρηση και λογικη, αυτο είναι.

Κι εδω τελειώνουν τ’ αστρολογικα μας – και συγνώμη αν σας κούρασα! Στο επόμενο, θα σας δώσω την τελευταία φουρνια στοιχείων του αινίγματος του γκράφφιτι με το σαμπί!

Ως τότε, ασπασμους – και να βάζετε αντιηλιακο! 🙂

Η Αστρολογία ως κλειδι – δ’ 3 μέρος

2 Σχόλια

υστυχως, σ’ αυτη τη συνέχεια δεν θα μπορέσω να παραθέσω αξιόλογο σχετικο οπτικο υλικο… διότι δεν βρήκα.

Οι αρχαίες μορφες των ελληνικων γραμμάτων μπορουν να βρεθουν συγκεντρωμένες πχ σε μια παλια έκδοση εγκυκλοπαίδειας του …1963 (Πάπυρος-Λαρούς στα Ελληνικα – ο σύνδεσμος παραπέμπει στη σημερινη έκδοση), που μου την πουλούσε κάποτε (μεταχειρισμένη) μπιρ παρα ένας παλαιοβιβλιοπώλης, αλλα δεν την αγόρασα. Τί να την κάνω; Δεν ήταν κι ο πάλαι ποτε «Πυρσός»! (Άσε που ήταν και κακογραμμένη – εντελως βιαστικα… 3 τόμοι για το άλφα, και 9 για όλα τα υπόλοιπα γράμματα!)
Άλλως τε, δεν είχε κάν περάσει απ’ το μυαλο μου εκείνη την εποχη η πιθανότητα στο μέλλον ν’ ανεβάσω σχετικο υλικο στο Διαδίκτυο. Οπότε, δεν του είπα κι εγω: «-Δάνεισέ μου την να σκανάρω όσα θέλω, και στην επιστρέφω!» (Ούτε λέγονται τέτοια πράγματα! 🙂 )

Το κακο είναι πως ούτε με ιντερνετικο ψάξιμο (με θέμα: «αρχαίες μορφες γραμμάτων») βρήκα τίποτε… Ούτε και η ελληνικη «Βικιπαίδεια» έχει κάτι σχετικο. Θα παραθέσω «τιμητικα» το μόνο σχετικο σκανάρισμα που έχει ο «Ήλιος» για το άλφα, να πάρετε μια ιδέα:

Κι έτσι, θα περιοριστούμε σε λεκτικη περιγραφη.

  • Για το άλφα, δεν νομίζω πως χρειάζεται να πούμε τίποτε! Άλλως τε, ο Ταύρος είναι ο ζωδιακος αστερισμος που διαγράφεται πιο καθαρα απ’ όλους τους υπόλοιπους. (Διότι αποτελείται απο πλήθος αστεριων – πχ οι Υάδες είναι το χνώτο στο στόμα του Ταύρου.)
  • Το βήτα είναι καθαρα το περίγραμμα του καθενος απ’ τους Διδύμους. (Δεν φαίνεται στις ζωγραφιες του Stellarium, αλλα φαίνεται σε άλλες απεικονίσεις των ζωδιακων αστερισμων, απο άλλες πηγες.)
  • Το γάμμα, κατα τη γνώμη μου, είναι η αριστερη δαγκάνα του Καρκίνου.
  • Το δέλτα είπαμε τί είναι! Η απλουστευμένη απόδοση του «ιδεογράμματος» του αρσενικου λιονταριου.

Απλουστευμένη, διότι οι αρχαίοι ημων δεν έγραφαν με στυλο! Τους έβγαινε η πίστη με τα καλέμια στα μάρμαρα! Το δε «χαρτι» της εποχης κόστιζε πανάκριβα… πχ το «χαρτι», όπου έγραψε ο Πλάτων τα έργα του, κόστιζε τόσο, όσο κοστίζει σήμερα …ενα αυθεντικο γραπτο του Πλάτωνα! LOL!!! (Υπερβολη, αλλα αυτος ακριβως είναι ο λόγος, που στην αρχαία εποχη -προ Αλεξάνδρειας- κάθε βιβλίο γραφόταν σ’ ένα και μοναδικο αντίτυπο!)

  • Το έψιλον, τώρα, είναι όντως αυτο που έγραψε η Φωτεινη στα σχόλια: το μισο στάχυ, που κρατάει η Παρθένος. Στην εικόνα απ’ το Stellarium δεν φαίνεται καθόλου καλα, διότι το φυτο που κρατάει η κοπέλλα (Παρθένος) είναι κάτι σαν κρίνος. Πάντως, σας βεβαιώνω ότι πρόκειται για στάχυ… το δε αρχαιότερο έψιλον γραφόταν με προέκταση του κάθετου άξονά του σε «ουρίτσα».
  • Το δίγαμμα είναι ειδικη περίπτωση… Δεν είναι ζώδιο, όπως θα μπορούσε να πει κανεις, αν ανακάτευε τον «μαγικο αριθμο 13» (δεκατρία ζώδια, Οφιούχος, και τα ρέστα – τα ζώδια είναι 12, τελεία) κτλ κτλ. Είναι εμβόλιμος χαρακτήρας στη σειρα των γραμμάτων-ζωδίων, και θα τον συζητήσουμε σε άλλη ενότητα.
  • Το ζήτα είναι ένα βιαστικο σκαρίφημα μιας ζυγαριας.
  • Το ήτα είναι επίσης βιαστικο σκαρίφημα του Σκορπιου.
  • Το θήτα, είπαμε. Τεντωμένο τόξο με βέλος.
  • Το γιώτα, δυστυχως, αλλα ούτε κι ο Αιγόκερως, δεν φαίνονται απ’ το Stellarium τί ακριβως είναι. Είπαμε πως ο Αιγόκερως αναπαριστα μια κατσίκα, που κάνει «σούζα» σ’ ένα δέντρο, για να φάει τα φύλλα του. Έ, λοιπον, το παλιότερο γιώτα είναι μια κάθετη γραμμη μεν, αλλα κυματιστη!… και μοιάζει αρκετα με το αριστερο μισο του ζωδιακου συμβόλου του Αιγόκερω (δηλ. το δέντρο).
  • Το κάππα είναι σκαρίφημα μιας κανάτας που χύνει νερο, με τη διαφορα ότι η κανάτα συγκλίνει στο στόμιό της, ενω το νερο (μετα το στόμιο της κανάτας) «ανοίγει». Δηλαδη, είναι ένα «ιδεόγραμμα» του Υδροχόου.
  • Το λάμ(β)δα, τέλος, είναι ολοκάθαρα η γραμμη που φαίνεται και στη ζωγραφια του Stellarium, η οποία συνδέει τα σημαντικότερα άστρα των Ιχθύων!

Πιστεύω, λοιπον, ότι θα συμφωνήσετε απόλυτα με τον παρακάτω συμπερασματικο πίνακα αντιστοιχίας (γραμμάτων και ζωδιακων συμβόλων):

Πώς σας φάνηκε; Όμορφο; 🙂 Τουλάχιστον τελειώσαμε την απόδειξη της θεωρίας μας!…

Ας δούμε ακόμη κάτι, και να κλείσουμε για σήμερα. Γιατί στο αλφάβητο μπαίνει πρώτος στη σειρα ο Ταύρος; Δεν είναι τυχαίο, που πρώτο ζώδιο κανονικα είναι ο Κριος: ο ζωδιακος κύκλος είναι ένα σύστημα ηθικης (και μυθολογικης) διδασκαλίας, που επιδέχεται τρεις ερμηνείες κατα την ορθη φορα (Κριος-Ιχθύες), και τρεις κατα την ανάποδη (Ιχθύες-Κριος)!
Αυτα δεν τα ξέρουν οι περισσότεροι, πάντως μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για την πρώτη-πρώτη ερμηνεία (της ορθης φορας) απο το κλασικο έργο του Εδουάρδου Συρέ, «Οι μεγάλοι μύστες». (Στο κεφάλαιο για τον Ράμα, τον μύστη του Κριου – ο Ράμα υποτίθεται πως ήταν δρυΐδης, και ξεκίνησε απο τη δυτικη Ευρώπη με πολλους συντοπίτες του, για να καταλήξει στην Ινδία, όπου τιμάται μέχρι σήμερα.)

Δεν ανέβασα σκανάρισμα εξωφύλλου, επειδη κάποτε το είχα το βιβλίο, αλλα έκανα τη βλακεία και το δάνεισα… και ξέρετε πώς είναι να δανείζεις βιβλία: υπογράφεις τη θανατικη τους καταδίκη! Πάντως, το έργο κυκλοφορει συνεχως, όλο και κάπου θα το πετύχετε. Διαβάζεται ευχάριστα, αν και περιέχει αρκετα λάθη (ιστορικα και άλλα). Για την ιστορία, απετέλεσε ανάγνωσμα παρηγοριας για τους στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου! (Ναι, τόσο παλιο είναι! Κάπου το 1889 η πρώτη έκδοση, νομίζω.)

Τώρα, το ποιος «πακετάρισε» στον ζωδιακο κάποιου είδους διδασκαλία και τί ήθελε να πει το ποιητη, ας τ’ αφήσουμε. Θα μιλήσουμε γι’ αυτα σε κάποια επόμενη ενότητα!

Κατα τη γνώμη μου, λοιπον, την απάντηση στο γιατί πρώτος ο Ταύρος στο αλφάβητο, τη δίνει η Αστρολογία λαων και εθνων: Ο Ταύρος είναι το ζώδιο της Ελλάδας!

Εδω, όμως, πρέπει να επισημάνουμε μια ακόμη ανοησία των επαγγελματιων Αστρολόγων: αυτοι(-ες) ισχυρίζονται πως, αφου η νέα Ελλάδα έλαβε κρατικη υπόσταση με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (3 Φεβρουαρίου 1830), άρα είναι Υδροχόος (ως χώρα). Μεγάλη ανοησία, διότι τα ζώδια των παλαιων πολιτισμων δεν ορίζονται μ’ αυτον τον τρόπο.
Άλλως τε, είδατε τη νέα Ελλάδα να έχει υδροχοϊκα χαρακτηριστικα, σαν πχ τη Σουηδία (καθαρη χώρα του Υδροχόου); Είδατε πχ να είμαστε γεμάτοι απο εργοστάσια ηλεκτρονικων; Ή είδατε να δίνουμε κάθε χρόνο το 10% του εθνικου μας εισοδήματος στις χώρες του «Τρίτου Κόσμου»; (Όπως έκανε η Σουηδία μέχρι το 1975 περίπου.)

Είμαστε καθαρα «ταυράκια»!… Με το φαγητο μας (τα πιο υπέρβαρα παιδια της Ευρώπης – κι ελπίζω να μη γίνουν και τα δικα μου τέτοια!), τις φραππεδιες μας, το κατ’σ’ό (καθησιό!) μας, το αραλίκι μας, το σέξ μας… Τυπικα «ταυράκια»! 🙂 Και πέραν τούτου, καμμία συζήτηση! (Μακάρι να φροντίζαμε και τη βλάστηση της Ελλάδας -φυτα και δέντρα στις πόλεις, πάρκα, δάση…-, με τον ταυρικο τρόπο… αλλα σ’ αυτον τον τομέα τα κάναμε σκατα, με το συμπάθειο.)

Η πλάκα είναι πως οι επαγγελματίες Αστρολόγοι, βασιζόμενοι-ες στην υποτιθέμενη «ημερομηνία γεννήσεως» της νέας Ελλάδας (03-02-1830) δίνουν και προβλέψεις!… (Φυσικα, εντελως λανθασμένες!) Αλλα θα μου πεις, αφου βγάζουν το ψωμι τους μ’ αυτον τον τρόπο, κλέφτες θα γίνουν;

Γιατί, όμως, λέω πως η Ελλάδα είναι Ταύρος στο ζώδιο; Ας δούμε το γιατί με μερικες εικόνες,… που -πιστεύω- θα σας πείσουν!

  • Αρχαία κέρατα ταύρου στην Κνωσσο… λέγεται πως κάθε φθινόπωρο έβαζαν ανάμεσά τους τα πρώτα δείγματα της νέας σοδειας, για ευλογία. (Έχει και στο αρχαιολογικο μουσείο της Θήβας τέτοια, ακόμη μεγαλύτερα – που είχαν την ίδια ακριβως χρήση.)

  • Κέρατα ταύρου στη σημερινη εποχη, τα οποία διέσωσε η συλλογικη μνήμη! (Πού βρίσκονται; επάνω στο καμπαναριο, βρε! Πού ταξιδεύει ο νους σας; στα υπόλοιπα της φωτογραφίας; 🙂 ) Πάλι στο Αιγαίο…

  • Χρυσα κέρατα ταύρου σφυρήλατα… ως πόμολα σε ντουλάπα σύγχρονου ελληνικου σπιτιου. (Ναι, δικο μου είναι! Μονοκατοικία σε προάστειο της πόλης μου, υπο ανακαίνιση – γονικη παροχη απ’ τους γονεις μου, και το γούστο στη διακόσμηση είναι της συζύγου! Αλλα μην παραπονιέστε, διότι είναι βιομηχανικο προϊον και δη ελληνικο. Άμα γουστάρετε, έχει και για σας! Μεταλλικα κέρατα, εννοω, όχι σπίτι ολόκληρο! Ούτε σύζυγο! 🙂 )

Δεν υπεισέρχομαι στη συζήτηση για τον ταύρο ως σύμβολο, διότι και ξεφεύγουμε πολυ, και θα μπλέξουμε άγρια! Άλλο ο ζωδιακος Ταύρος, κι άλλο ο ταύρος του Ποσειδώνα – και των Ατλάντων! (Ξέρετε: ταυροκαθάψια, η γιορτη στην Παμπλόνα -στη γλώσσα των Βάσκων «Ιρούνια»-, το γνωστο «ρυτόν» με μορφη κεφαλης ταύρου στην Κρήτη, Μινώταυρος, εκατόμβες, Πυανέψια, κτλ κτλ κτλ.)
Πάντως, οφείλω να θέσω ένα ακόμη ερώτημα:

Αν ο Ταύρος όλων αυτων των εικόνων δεν είναι απλα το ζωδιακο σύμβολο της Ελλάδας, αλλ’ αναφέρεται στη «μεγάλη εποχη» του Ταύρου, τότε τί τόσο σημαντικο έλαβε χώραν ανάμεσα στο 4,500 πΧ και το 2,250 πΧ;

Θα το θέσω κι αλλοιως:

Γιατί μόνο απο 4,500 πΧ – 2,250 πΧ και όχι 31,500 πΧ – 29,250 πΧ… στην αμέσως προηγούμενη «μεγάλη εποχη του Ταύρου»;

Διότι, βλέπετε, οι μεγάλες εποχες επανέρχονται με ρυθμο εικοσιεπτα χιλιάδες (27,000) χρόνια!… όσο διαρκει η λεγόμενη «μετάπτωση» του άξονα της Γης!

Η απάντηση είναι πως δεν γνωρίζω προσωπικα. Και μάλλον δεν συνέβη τίποτε τόσο σημαντικο. Άρα, ο Ταύρος των αρχαιολογικων ευρημάτων (και της σύγχρονης λαογραφικης διακοσμητικης τέχνης) απλα λειτουργει ως σύμβολο.
Ωστόσο, για την πιθανη σημασία των τόσο παλιων εποχων, θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε -φιλοσοφικα…- σε επόμενη ενότητα.

Η Αστρολογία ως κλειδι – δ’ 2 μέρος

3 Σχόλια

ια να συνεχίσουμε παρακάτω, ώστε να διαπιστώσουμε τα «γιατί» και τα «πώς» της ταύτισης γραμμάτων και ζωδιακων συμβόλων, έχουμε δύο δρόμους – που πρέπει να τους διανύσουμε και τους δύο:

  • Ο πρώτος είναι να δούμε τους ζωδιακους αστερισμους, όπως τους έβλεπαν (και τους φανταζόντουσαν) οι αρχαίοι ημων. Δηλαδη, να δούμε τα (απλανη) αστέρια (που απαρτίζουν τους ζωδιακους αστερισμους) στη θέση τους στον ουρανο, και να δούμε ζωγραφισμένο το περίγραμμα του αστερισμου, που θα μας λέει γιατί αυτος ο συγκεκριμένος αστερισμος απεικονίζει (έστω, στη φαντασία των αρχαίων Ελλήνων και μόνο) πχ έναν τοξότη.
  • Ο δεύτερος, είναι να δούμε αρχαίες μορφες των γραμμάτων, πάντως αρχαιότερες απο τη στυλιζαρισμένη «αρχαία» γραμματοσειρα, που χρησιμοποιούσαν την εποχη του Περικλη. Και, ίσως, κι απο άλλους ελληνικους τόπους, πλην Αθήνας.

Και οι δύο δρόμοι είναι δύσκολοι! Ας δούμε, όμως, τον πρώτο.

Ήδη είχα σχηματίσει τη θεωρία της απόλυτης ταύτισης γραμμάτων και ζωδιακων συμβόλων, όταν έψαξα (αρκετα…) για –ξεκάθαρες– απεικονίσεις των ζωδιακων αστερισμων. Το αποτέλεσμα της έρευνάς μου είναι το εξης:

Υπάρχει ένα βιβλίο κάποιων …αιώνων, που λέγεται «Άτλαντας του Φλάμστηντ». Αυτος ο τύπος υπήρξε (ο πρώτος χρονικα) βασιλικος Αστρονόμος στο βασιλικο Αστεροσκοπείο της βασιλικης Αγγλίας 🙂 – και για βιογραφικο, πατήστε τον σύνδεσμο. Αυτον τον «Άτλαντα», τώρα, μπορείτε να τον δείτε στο Ιντερνέτι εδω σε στατικες εικόνες, κι εδω σ’ ένα ωραίο έγχρωμο slide show. Κι απο ‘κει και μετα, ο Θεος κι η ψυχη σας! καλη υπομονη, κι ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε!
Καλη η καλλιτεχνικη αναπαράσταση, αλλα δύσκολο να σταματήσεις την καλλιτεχνικη ελευθεριότητα, εκει όπου δεν χρειάζεται!

Επειδη, τώρα, εγω δεν είμαι ζωγράφος (ώστε να πιάσω το πινέλο και να σας δείξω καθαρα τί ακριβως θέλω να πω), σας έχω μια άλλη παραλλαγη: Απο το πρόγραμμα (ελεύθερου λογισμικου) αστρονομικων παρατηρήσεων Stellarium έχω κάνει μερικες «συλλήψεις οθόνης», ώστε να δείτε τις αναπαραστάσεις των αστερισμων. (Συγκεκριμένα, έχω χρησιμοποιήσει τη μορφη του προγράμματος για φλασάκι – εδω για κατέβασμα, αν σας ενδιαφέρει.)
Η αλήθεια είναι πως με το Stellarium δσεν έχουμε 100% συμφωνία με τη θεωρία μου, αλλα σας βεβαιώνω ότι το έχω ψάξει το θέμα και με βιβλιογραφία, και ο τελικος πίνακας της αντιστοιχίας (που θα τον δούμε στην επόμενη δημοσίευση) είναι απόλυτα σωστος. Πάντως, καλύτερα αυτο το πρόγραμμα απο ορισμένα άλλα (πχ Redshift), που -στο συγκεκριμένο θέμα- είναι σκέτη απελπισία. Καθόλου δεν μπορουν να διαφωτίσουν τον κόσμο ως προς το γιατί έχουμε «Ζυγο», «Λέοντα», και τους υπόλοιπους 10 αστερισμους!

Ακολουθουν οι αστερισμοι με τη σειρα, αρχίζοντας -συμβατικα- απο τον Κριο. (Οι ευθείες γραμμες που βλέπετε μέσα στις ζωγραφιες, συνδέουν τα λαμπρότερα άστρα των αστερισμων.)

Ο Κριος (Aries):

Ο Ταύρος (Taurus):

Οι Δίδυμοι (Gemini) Κάστορας και Πολυδεύκης:

Ο Καρκίνος (Cancer):

Ο Λέων (Leo):

Η Παρθένος (Virgo):

Ο Ζυγος (Libra):

Ο Σκορπιος (Scorpio):

Ο Τοξότης (Sagittarius):

Ο Αιγόκερως (Capricorn):

Ο Υδροχόος (Aquarius):

Και οι Ιχθύες (Pisces) – και όχι «Ιχθείς», που γράφουνε επάνω σε κάτι φορτηγάκια ψαράδων… και σε κάτι ηλίθια περιοδικα:

Όμορφα, έ; Αλλα τί να σας κάνω! Έχει κι ο (νυχτερινος) ουρανος τις ομορφιες του, πλην όμως εμεις τον παρατηρούμε πολυ λιγότερο απο τους αρχαίους πολιτισμους! (Όπως είπε και μια γνωστη μου κυρία, Αρχαιολόγος – πολυ σωστη κουβέντα!)

Δεν ξέρω αν αυτο το άρθρο σας δώσει αφορμη για ρομαντζάδα τις καλοκαιρινες νύχτες που περνάμε, αλλα αν πρόκειται να το γκαζώσετε και ν’ αγοράσετε τηλεσκόπιο, προσέξτε! Κοστίζουν πανάκριβα τα καλα, οπότε περιοριστείτε σ’ ένα ερασιτεχνικο – και με δυνατότητα να παίρνει ηλεκτρονικες φωτογραφίες, και να τις περνάει μέσω usb στο πισάκι σας. (Σχεδον όλα την κάνουν αυτη τη δουλεια, ακόμη και τα πιο φτηνατζήδικα, οπότε μην ανησυχείτε!)

Λοιπον… καλες παρατηρήσεις, όμορφες σκέψεις, όμορφους έρωτες…

…κι όνειρα γλυκα! 🙂

Older Entries