, λοιπον, ο τύπος δεν παίζεται!… Πάλι χθεσινη βόλτα με τα μωρα, και πάλι με περίμεναν όχι μία, αλλα δύο καινούργιες παραλλαγες του γνωστου γκράφφιτι! 🙂 Σας τις παρουσιάζω – και σημειώστε πως τις φωτογραφίες πάντα τις παίρνω μ’ ένα κινητο της ψιλοπλάκας, των 100 γιούροζ συν-πλην. Γι’ αυτο και οι φωτογραφίες απο νυχτερινη βόλτα (εντάξει, μέχρι τις δέκα, οπότε τα μωρα παραδίδονται οίκαδε στη μαμα για γάλα, ελαφρο γούτσου-γούτσου και νάνι!) βγαίνουν υποφωτισμένες… και για να γίνουν παρουσιάσιμες σε κόσμο, τις περνάω μια επεξεργασία με αύξηση της φωτεινότητας και του κοντράστ, συν λίγο sharpening. (Δικαιολογούμαι για την κακη ποιότητα, αν καταλάβατε! 🙂 )

Ιδου το πρώτο:

Ακριβως απο πάνω απο τις πρώτες «αναρτήσεις»!… νευρικα γραμμένο. Και η ερμηνεία αυτου; είναι σα να μου λέει: «– Ξύπνα κι επικεντρώσου στα γράμματα, κι άσε τα σχήματα! Επικεντρώσου και στη σημασία της γραμμούλας!»

Εντάξει, το πρώτο το είχα καταλάβει! Αλλα χθες κατάλαβα πως πρέπει να ρίξω την προσοχη μου όχι μόνο στα γράμματα, αλλα και στα …γράμματα και στα Γράμματα!

(Ακατανόητον για σας; Δεν πειράζει! Δεν θα το εξηγήσω ακόμη…)

Το δεύτερο είναι ακόμη εκπληκτικώτερο:

(Απο πάνω έχει άλλο γκράφφιτι άλλου νιάτου, με μία πεντάλφα -συν κάτι ψιλα ακόμη- με ασημι μπογια. Το σκέφτηκα, και κατα 99.99% δεν παίζει ρόλο, ούτε ως σύμπτωση.)

Πού βρίσκεται το εκπληκτικο;

Λοιπον… κοιτάχτε: τα σχήματα που έφτιαξα, χρειάστηκαν κάμποσο χρόνο να γίνουν. Για να πάρετε μία ιδέα, κάπου δύο με δυόμιση ώρες ο καθένας οι κατάλογοι των ζωδιακων και πλανητικων συμβόλων – και ανάλογα τα υπόλοιπα. (Έφτιαξα χάρακες, τους έσβησα, έκανα κεντραρίσματα, κτλ κτλ.) Πράγμα που σημαίνει πως ξόδεψα τον ελεύθερο χρόνο μου μίας με μιάμισης ημέρας. (Ελεύθερος χρόνος; ναι, όσος μένει…) Πράγμα που σημαίνει πως τα σκίτσα έγιναν στις 27 και 28 του μήνα, και η δημοσίευση έγινε χθες 29, που ήταν έτοιμα.

Αυτο είναι απλο και κατανοητο, έτσι;

Ωστόσο, στην πρώτη μορφη του καταλόγου των πλανητικων συμβόλων είχα παραθέσει τα πραγματικα ονόματα των πλανητων X1 και X2 – πλην όμως, τα άλλαξα αμέσως μετα, διότι θα έκανα λογικο άλμα στην αφήγηση, και όχι λογικο βήμα. Κι έτσι, έγραψα X1, X2, συν δύο λατινικα ερωτηματικα.
Τί σημαίνει αυτο; Πώς, X1 ή ξεχί ένα, σε καμμία περίπτωση δεν θα μπορούσε κάποιος να ξέρει τί έχω φτιάξει στα σχήματα πριν τη δημοσίευσή τους! Η δημοσίευση έγινε περίπου στις 7 το απόγευμα της 29ης… πράγμα που μαρτυρείται κι απ’ τη «στάμπα» ημερομηνίας και ώρας που βάζει αυτόματα η Blogspot στα αρθράκια! (Οι τρεις ώρες διαφορας μ’ αυτα που λέω εγω, που θα δείτε κάτω απ’ τον τίτλο του άρθρου, οφείλονται στην ώρα Γκρήνουιτς της «στάμπας», -2 ώρες απ’ την ώρα Ελλάδος, μείον ακόμη μία ώρα για διόρθωση απ’ τη θερινη ώρα.)

Έλα, όμως, που ο τύπος ήξερε απο πριν!… και μου λέει (με το σκίτσο) πως ουσιαστικα ο πλανήτης X1 έχει σημασία, πως το γράμμα S δεν είναι η κόππα, αλλ’ αυτο που φαίνεται (και δη το αρχαιοελληνικο), και να μη σπαταλάω ενέργεια ψάχνοντας σε λάθος μονοπάτια.
(Το σκίτσο όντως ήτανε τουλάχιστον μιας μέρας παλιο, διότι πάντα ελέγχω και τη μπογια. Η φρέσκια μπογια φαίνεται, δε χρειάζεται να είσαι νομπελίστας να το καταλάβεις.)

Όμως, έχουμε κι άλλα! Το ούλτρα εκπληκτικο είναι αυτο που ανακάλυψα χθες το βράδυ, πριν τον ύπνο! Θυμάστε που σας έλεγα πως σχεδίασε το γκράφφιτι γύρω-γύρω απο μια ζαρντινιέρα; Έ, λοιπον, το σχεδίασε γύρω-γύρω απο έξι ζαρντινιέρες… τετράπλευρες! Σύνολον, 24 φορες. Κι όταν ξανασκέφτηκα την περίπτωση, κατάλαβα πως δεν πρέπει να πετάω ούτε μία λεπτομέρεια απ’ τα δεδομένα του αινίγματος!

Όταν -μετα απο λίγο- είχα μια ωραία έμπνευση (και μούντζωσα τον εαυτο μου, διότι στην έρευνα αυτο δεν θα έπρεπε να είναι έμπνευση, αλλα ρουτίνα) και κάθησα κι έφτιαξα (νοερα) τον χάρτη της κατανομης των γκράφφιτι, εκει πάθεν χοντρη πλάκεν! Ο τύπος είναι πάρα πολυ έξυπνος!… Υπολογίζω το iq του περίπου στο 185 με 190 – και να με συμπαθάει, αν το κάνω μικρότερο του πραγματικου. Τόσο μου κόβει εμένα!
Το «τοπογραφικο» των σχημάτων, λοιπον, ορίζει «κάτι» σε δύο χωρικα όρια (ένα των 400 μέτρων περίπου, κι ένα των 6 χιλιομέτρων περίπου) και ένα χρονικο…

…Για το οποίο «κάτι», δεν θα σας μιλήσω ακόμη. Πάντως, μου ανοίγει διάπλατα πόρτες, για το πού θα ψάξω για το επόμενο ίχνος βοήθειας!

Κάτι σαν «κυνήγι θησαυρου», είπατε;

Έ, ναι!… πνευματικου θησαυρου!

Ακόμη ένα «μεζεδάκι», πριν το τέλος: δεν είναι ένας, είναι ομάδα (αν και σιχαίνονται τη λέξη) πέντε ατόμων, όλοι άντρες 21 με 22 ετων. Γνωρίζουν πώς να περνουν απαρατήρητοι, είναι όλοι στο ίδιο «μήκος κύματος», δεν αποτελουν τη μόνη ομάδα του είδους (στην Ελλάδα και στον κόσμο), και μου επιτρέπουν να δημοσιεύσω όσα γουστάρω, διότι έχω συνείδηση τί μπορω να δημοσιεύσω και τί όχι. Και ναι, μπορουν να γνωρίζουν τις ενέργειές μου (όσες τους ενδιαφέρουν, εννοείται) χωρις να έχουμε συναντηθει.

Αν και δεν είμαι σαν αυτους, θέλουν τιμητικα να συμπεριληφθω στην ομάδα τους (για λόγους που δεν είναι του παρόντος). Αποδέχομαι, και μεγάλη μου τιμη!

Σκοπος τους είναι να φτιάξουν έναν νέο κόσμο, που θα είναι περίπου ο Παράδεισος επι Γης, χωρις λαμόγια και παλιανθρώπους.

Και το τελευταίο, για να γελάσουμε λιγάκι: μπορω να δημοσιεύσω και μερικα πράγματα που τα ψιλοφοβάμαι (μην πέσουν σε λάθος χέρια), όπως πχ το αίνιγμα που θα έλυνε ο όποιος Βέντρις. (Μετενσαρκωμένος, ή καταντιπ καινούργιος! 🙂 ) Γιατί; Διότι, ακόμη κι αν τους πήγαινε των «υπερεσιώνε» τη λύση στο πιάτο, θα τους ήταν άχρηστη!

Επειδη τέτοια «εργαλεία» δεν είναι για όλους!… Χρειάζεται ειδικη βιολογικη κι εγκεφαλικη κατασκευη, για να μπορεις να τα χειριστεις!

Ες νεώτερα, λοιπον!

Advertisements