έω σήμερα να κάνουμε ασκήσεις φαντασίας! Δηλαδης θα κάνουμε κάποιες τολμηρες υποθέσεις, αλλα καθαρα μέσα στον χώρο της φοβερης μου φαντασίας!… μη βγει μετα κανένας, και μου λέει ότι δήθεν συκοφαντω αθώους ανθρώπους και τέτοια! Θα χεστούμε αγρίως!
Διότι μπορει να έχω πολλα ελαττώματα, αλλα συκοφάντης δεν υπήρξα ποτέ. Κι ούτε τό ‘χω σκοπο να γίνω.

‘Ντάξ’; Ωραίαααα!…

Ποιο είναι, λοιπον, το ζήτημα; Το ζήτημα είναι πως ο «Θαυματουργος ψίθυρος», εκτος απ’ τα λοιπα χαρακτηριστικα του:

  • σημαντικες πληροφορίες σε πολλα γνωστικα πεδία,
  • ενδιαφέρον,
  • καλο γράψιμο,
  • σχεδον 100% ζωντανους χαρακτήρες,
  • κτλ κτλ κτλ,

έχει και το εξης ένα, μέγα και κύριον:

Είναι βιβλίο-έκκληση. Έκκληση προς κάποιον, να φανερωθει. Να έρθει σ’ επαφη πρώτα με τον συγγραφέα, και μετα… βλέπουμε.

Τουλάχιστον, αυτη την εντονότατη εντύπωση δίνει σε μένα – και υπάρχει και προηγούμενο, με άλλο μυθιστόρημα φαντασίας, άλλου αγαπημένου μου συγγραφέα. (Άντε, να σας φύγει η απορία: Πρόκειται για το «Νύχτες της Εκάτης», του Γιώργου Μπαλάνου.)

Οπότε, γεννώνται τα εξης ερωτήματα:

  • Ποιος να θέλει να «βγει απ’ την κρυψώνα του» ο άνθρωπος-μετενσάρκωση του Μιχαηλ Βέντρις;
  • Κατ’ αρχην,… Πώς είναι τόσο σίγουρος ότι ο Βέντρις έχει μετενσαρκωθει με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικα (συγκεκριμένη ημερομηνία γεννήσεως, σπουδες κρυπταναλυτη, κτλ);
  • Και κυρίως: Τί τον θέλει τον Μ.Β.; (Να τον βάλει στο νέο μουσείο της Ακρόπολης και να κόβει εισιτήριο να τον δουν τα πιτσιρίκια, αποκλείεται. 🙂 )

Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Εαν όλ’ αυτα δεν είναι ένα τρομερο διανοητικο παιχνίδι του συγγραφέα Λ.Χ., που ξέρει να παίζει με τα συναισθήματα του αναγνώστη του όπως η γάτα με το ποντίκι…
…Για το «ποιος» θέλει, καίγεται, πυρπολείται ο κώλος του, να συναντήσει τον επανενσαρκωμένο Μ.Β., η απάντηση είναι σαφέστατη: Οι «υπερεσίες»!

Τώρα, θα με ρωτήσεις αναγνώστη μου, και με το δίκιο σου: Δηλαδη ρε Εργοδότη, λες πως ο Λ.Χ. έχει σχέση με «υπερεσίες»; Τη στιγμη, μάλιστα, που στο μυθιστόρημα τους ρίχνει ένα ξεγυρισμένο μπερντάχι – και δη με το γάντι;
Όχι, δεν λέω ακριβως κάτι τέτοιο. Για να εξηγηθω, δεν εννοω άμεση επαφη. Διότι, στην περίπτωση που οι «υπερεσίες» επιδιώξουν άμεση επαφη με άνθρωπο μορφωμένο, και δη που τις σιχαίνεται, θα φύγουν με την ουρα στα σκέλια.

Τότε, θα με ξαναρωτήσεις αναγνώστη μου, πώς επιτυγχάνεται η έμμεση επαφη των «υπερεσιώνε» με κάποιον συγγραφέα; (Και άρα, τελικα, η -κατα το δυνατον διακριτικη- χειραγώγησή του, που είναι και το ζητούμενο απ’ αυτες.)

Με δύο τρόπους:

  • Εαν πρόκειται για κάποιο αγράμματο τσόλι, κάποιον αχυράνθρωπο, θα τον προωθήσουν αυτες στην επιφάνεια της δημοσιότητας με κάθε είδους βοήθεια (κυρίως χρηματικη) μέσω τρίτων.
  • Εαν, τώρα, πρόκειται για άτομο έξυπνο και μορφωμένο, άρα αυτεξούσιο και που δεν τις έχει ανάγκη, τότε προχωράνε σε «διακριτικη πίεση». (Πάντα μέσω τρίτων, έ; Να μην ξεχνιόμαστε…) Παράδειγμα:

«- Τί γράφεις αυτον τον καιρο;», ρωτάει ο εκδότης, ή ένας φίλος.
«- Κάτι για τον Μ. Βέντρις!»

Μια εβδομάδα μετα, ο ίδιος εκδότης ή φίλος, τηλεφωνει: «- Ξέρεις, πέρασε ένας ομογενης απο Ούζα, τα είπαμε, του είπα τί ετοιμάζεις, κι άφησε ένα βιβλίο για σένα… να σε βοηθήσει βιβλιογραφικα… να γράψεις για τον μεγάλο αυτον φιλέλληνα… κι ενδιαφέρεται για τυχον αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου σου, και είναι πρόθυμος ν’ αφήσει και μια προκαταβολη…»

Καταλαβαίνετε τη συνέχεια!

Πάμε στο δεύτερο ερώτημα…

Πώς είναι τόσο σίγουρες οι «υπερεσίες» ότι έχουν να κάνουν μ’ ένα άτομο έτσι κι έτσι κι έτσι; Να τ’ απαντήσουμε κι αυτο!

Να πούμε πρώτα, πως δεν ενδιαφέρονται για όλον τον κόσμο, έ; Άσχετο αν μας έχουν φακελλώσει όλους-ες! LOL!!! Για τα πρόσωπα, λοιπον, που τις ενδιαφέρουν, κυρίως για περιπτώσεις που νομίζουν ότι κάποιος έχει επανενσαρκωθει, την απάντηση για το «ναι» ή «όχι» της επαναγέννησης την φέρνουν οι λεγόμενοι «ψυχικοι» (psychics), ήτοι ισχυρότατα μέντιουμ, που βρίσκονται στην υπηρεσία των «υπερεσιώνε». (Και μισθοδοτούνται κανονικα.)
Παρα το γεγονος ότι ο χώρος της μεταφυσικης έχει προξενήσει κατα καιρους πολλα χουνέρια στις «υπερεσίες», διότι δεν υπόκειται σε γήινους κι ανθρώπινους νόμους, όλες μα όλες, όσες σέβονται τον εαυτο τους, έχουν «ψυχικους» στο μισθολόγιο. Ειδικα η Έμ-Άϊ 6 της Αγγλίας λέγεται πως έχει καμια πενηνταρια τέτοια αστέρια, απ’ τα καλύτερα παγκοσμίως.

Απο εκει και μετα, όταν οι σάϋκικζ φέρνουν την απάντηση για το πότε επαναγεννήθηκε κάποιος και πού, παίρνει μπρος η «επιστημονικη» επιβεβαίωση με ωροσκοπιακους υπολογισμους.

Αντίθετα απ’ ό,τι νομίζει ο πολυς κόσμος, η Αστρολογία όντως μπορει να σου πει για το ποιες ήταν οι προηγούμενες ή και ποιες θα είναι οι επόμενες ζωες σου! (Σας το βεβαιώνω εγω αυτο, δεν φτάνει; 🙂 ) Και ειδικα στις κοινωνίες αυτες, όπου τηρούνται ακριβέστατες ληξιαρχικες πράξεις στις εκκλησίες τους εδω κι αιώνες, είναι παιχνιδακι να βρεθει το πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε ο οποιοσδήποτε. (Σε αντίθεση μ’ εμας, που τρομάξαμε να φτιάξουμε Ληξιαρχεία μετα την Κατοχη… όπου οι Γερμανοι φεύγοντας πυρπολούσαν και όποια γραμματεία κοινότητας έβρισκαν!)
Έτσι, οι «υπερεσίες» τροφοδοτούν με τα δεδομένα ένα πρόγραμμα ωροσκοπίων (το οποίο είναι δικης τους κατασκευης, με ενσωματωμένους όλους τους απόκρυφους κανόνες του αντικειμένου – και φυσικα, όχι απ’ αυτα που κυκλοφορουν ελεύθερα στο εμπόριο…), και βγαίνει το ζητούμενο. Απο τη στιγμη, λοιπον, που επιβεβαιώνονται οι «ψυχικοι», το να ψάξεις σε μια χώρα για την ταυτότητα του ατόμου με το συγκεκριμένο προφιλ, είναι ανιαρότερο απο ρουτίνα.

Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα και με την περίπτωση Μ. Βέντρις! Τους είπαν οι «ψυχικοι» τους ότι ξαναγεννήθηκε, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία!
Μια διευκρίνηση εδω: Ναι, γνωρίζω πάρα πολυ καλα Αστρολογία. Ναι, γνωρίζω και αρκετους απ’ τους «απόκρυφους κανόνες». Όχι, δεν τους διδάχτηκα, διότι -ως κοινος θνητος- ποτέ δεν είχα πρόσβαση σε τέτοιες πηγες, αλλα έσπασα το κεφάλι μου μέχρι να τους βρω. Αλλα γνωρίζω και κάτι άλλο… που θα σας το αποκαλύψω αμέσως παρακάτω.

Θα με ξαναρωτήσετε σ’ αυτο το σημείο, και ευλόγως: Ωραία μας τα λες, ρε Εργοδότη! Αυτα τα πράγματα, η ανθρώπινη ζωη, όντως έχουν μια παράξενη γοητεία… Αλλα, καλα: Αφου είναι τόσο («)απλα(«) τα πράγματα, γιατί χρειάζονται οι «υπερεσίες» να μπουν στον δρόμο ενος καλου συγγραφέα, ώστε αυτος να γράψει ένα βιβλίο-έκκληση, μπας και βρεθει ο λεγάμενος; Δέεεεν τον βρήκαν τον επανενσαρκωμένο Μ.Β. με τον τρόπο που μας είπες, να του αλλάξουν τον αδόξαστο;

Η απάντηση είναι «όχι»! ΔΕΝ τον βρήκαν…

Οπότε, δοκιμάζουν ένα άλλο απο τα κόλπα τους, που λέγεται «ευθεία προσέγγιση». Ρωτάνε στα ίσα: «– Ρε συ, μπας κι είσαι αυτος που ψάχνουμε; Έλα πάλι πίσω, που σε χρειαζόμαστε!» (Και λοιπες τρίχες κατσαρες.)
Αυτο το έκανε και η Μοσσάντ, όταν κάποτε …πήρε τηλέφωνο τον υπαρχηγο του Αραφατ, για τον οποίο είχαν πληροφορίες πως ήταν δυσαρεστημένος. Σου λέει, τί εχουμε να χάσουμε; Το πολυ-πολυ να φάμε χέσιμο, αλλα (όπως λέει κι ο Κ. Ζουράρις) το υβρεολόγιο δεν δημιουργει μετατόπιση ισχύος! Τί είχαμε, τί χάσαμε;
Ο μάγκας, λοιπον, όχι μόνο δεν τους έβρισε, αλλα τους ρώτησε κιόλας: «- Γιατί αργήσατε τόσο πολυ;»

Η συνέχεια της ιστορίας ήταν να του ζητήσουν να βάλει βόμβα στο αμάξι του Αραφατ, και να του βγάλουν ψεύτικη ταυτότητα για Ούζα, να πάει να ζήσει εκει με άλλο όνομα. Όντως η βόμβα μπήκε, αλλα εξουδετερώθηκε απο άλλους Παλαιστίνιους.

Στα δικα μας, τώρα: Γιατί δεν βρήκαν με ποια ταυτότητα ξαναζει ο Βέντρις; Απάντηση: Πρώτον, διότι οι προτεστάντες, όσο έξυπνοι, επίμονοι, εργατικοι, μεθοδικοι είναι σε ορισμένα πράγματα, σε ορισμένα άλλα είναι τελείως στόκοι! Ποιος τους είπε πως οι ψυχες δεν εξελίσσονται; …δεν μαθαίνουν; Ποιος τους είπε πως οι κοινωνίες δεν εξελίσσονται (φυσικα, αλλα και μεταφυσικα);

Εαν ο Μ. Β. είχε ζημιωθει (διάβαζε: «θανατώθηκε» – αν και η γνώμη μου είναι πως όχι) απο τις «υπερεσίες» σ’ εκείνη τη ζωη, τώρα θα είχε κάθε λόγο να τις αποφεύγει! Επίσης… αν είχε νόημα η ζωη του ως κρυπταναλυτη στο Μπλέτσλυ Πάρκ την περίοδο του Β’ ΠΠ, γιατί να εξακολουθήσει κάτι τέτοιο να έχει νόημα σήμερα; Γιατί ο Μ.Β. να μην επανενσαρκωθει ως -ξερω ‘γω- ποδοσφαιριστης;
(Ειρήσθω εν παρόδω, πως οι όποιες αναφορες στην ελληνόφωνη βιβλιογραφία ότι ο Μ.Β. δούλεψε στο Μπλέτσλυ Πάρκ -πριν μετατεθει το 1943 στα βομβαρδιστικα ως ραδιοναυτίλος- είναι μάλλον φήμες. Δεν στηρίζονται σε καμμία βιβλιογραφικη αναφορα, απ’ όσα ξέρω! Υπάρχει, βέβαια, ένα ογκωδέστατο πολύτομο σύγγραμμα στ’ Αγγλικα για την γοητευτικη ιστορία του Μπλέτσλυ Πάρκ, το οποίο μάλλον περιέχει και τους λεπτομερεις καταλόγους του προσωπικου, αλλα ποιος να το βρει να το διαβάσει… Είμαστε μεν βιβλιόφιλοι, αλλα το βίτσιο μας δεν φτάνει και σ’ επίπεδο καταναγκασμου! 🙂 )

Επίσης… αυτο το σημαντικώτατο «κάτι άλλο» που ξέρω, για το οποίο έχω παρατήσει εδω και πολυ καιρο τη μελέτη της Αστρολογίας – και σκεφθείτε ότι ο οικοδεσπότης σας (με τις γνώσεις του στο αντικείμενο) θα μπορούσε να έχει μαθητες και μαθήτριες όλες τις φίρμες της Αστρολογίας, που γράφουν στα περιοδικα!

Εκτος απ’ τα ωροσκόπια, υπάρχει και η ελεύθερη θέληση!

(Αυτο διαβάστε το καμια εικοσαρια φορες, να το κατανοήσετε, πριν προχωρήσετε παρακάτω.)

Η ελεύθερη θέληση, λοιπον, κάθε ψυχης, την οποία ο καλος Θεούλης μας την έδωσε, είναι αυτη που ανατρέπει τους κανόνες… Θέλετε παράδειγμα; Ιδου!
Κανεις επαγγελματίας αστρολόγος δεν θα σας πει πότε θα πεθάνετε! Ξέρετε γιατί; όχι διότι δεν μπορει να το προβλέψει, αλλα διότι δεν το ξέρει ούτε ο ίδιος! Πώς, όμως, εξηγείται αυτη η αντίφαση;

Εξηγείται, διότι οι πιθανες χρονικες στιγμες θανάτου σε κάθε άνθρωπο δεν είναι μία. Είναι επτα! Οπότε, ναι μεν ένα απόκρυφο ωροσκόπιο θα πει για κάποιον (ΑΦΟΥ αυτο το άτομο πεθάνει!) «όντως, πέθανε τη …σωστη στιγμη, όπως λένε οι κανόνες της Αστρολογίας», αλλα ΔΕΝ μπορει να πει απο πριν ποια στιγμη απ’ αυτες τις επτα θα είναι η οριστικη! Αυτο το λέει μονάχα ο λεγόμενος «ανώτερος εαυτος» του κάθε ανθρώπου.

Καταλάβατε;

Η ελεύθερη, λοιπον, θέληση του ανθρώπου υπάρχει – και για την ιστορία, μπορει να φτάσει σε ποσοστο μέχρι και 25% των επιταγων της μοίρας του, κι αυτο μονάχα για τους αγίους. Ο μέσος άνθρωπος με τ’ αμαρτήματά του έχει αρκετα μικρότερο ποσοστο – αλλα πάντως, κάτι έχει κι αυτος… Κανεις δεν είναι απόλυτα σκλάβος της μοίρας!

Αν, τώρα, προσθέσουμε στην εικόνα το ότι η Αστρολογία ερμηνεύεται σε τρια επίπεδα (φυσικο, ανθρώπινο, θείο), θα καταλάβετε ένα ακόμη σύμφυτο ελάττωμά της: ότι μπορει να προβλέψει …κατόπιν εορτης! Πχ, κάποιος έχει Ερμη επάνω στον ωροσκόπο του. Τί θα γίνει αυτος ο άνθρωπος; Με τον Ερμη Λόγιο, καλος ρήτορας και ηθοποιος, μάλλον κωμικος. Με τον Ερμη Κερδώο, καλος έμπορος. Με τον Ερμη Ψυχοπομπο, νεκροθάφτης – και ειδικα με «άσχημες επιρροες» απο πχ Άρη, μπορει και δολοφόνος!

Μπορει και κάποιος συνδυασμος όλων αυτων!

Αν αυτο το άτομο του βγάλεις ωροσκόπιο στα 70 του, σίγουρα η Αστρολογία θα έχει πέσει μέσα! Χίλια τα εκατο! Αλλα στα 70 χρόνια καποιανου, δεν ονομάζεις «προβλέψεις» τις τυχον αστρολογικες μελέτες του ωροσκοπίου του… 🙂 Το θέμα είναι να του βγάλεις ωροσκόπιο πχ στα 15 του, πριν κατασταλάξει επαγγελματικα. Αλλα τότε, η Αστρολογία σου αφήνει ανοιχτους καμια δεκαρια δρόμους, όχι έναν! (Αλλα τότε, τί αξία έχει;… Βέβαια, για μερικους ανθρώπους, έχει και παραέχει: διότι σου δείχνει δέκα πιθανους δρόμους, κι όχι διακόσιους. Πάντως, αντίθετα απ’ όσα νομίζει ο πολυς κόσμος, δεν είναι μονοδιάστατες οι αστρολογικες προβλέψεις – ποτέ δεν είναι 100% σίγουρες, «γκαραντί».)

Πιστεύω πως, με τα παραπάνω παραδείγματα, καταλάβατε καθαρα τί δεν μπορει η Αστρολογία…

…πράγμα, όμως, που δεν λένε να καταλάβουν οι «υπερεσίες»!

Για την ιστορία, ο χαρακτήρας του βιβλίου «Πέτρος» («)γεννήθηκε(«) το 1967, την Πρωτομαγια, κατα τις 11 το βράδυ, στην Αθήνα! (Πιθανον και το 1962, στις 25 Απριλίου, ίδια ώρα, ίδιο τόπο. Αλλα στα 32 του, το 1994, τα ιντερνέτια και τα ρέστα δεν ήταν τόσο εξελιγμένα. Άρα, αποκλείεται αυτη η λύση.)
(Μην περιμένετε, όμως, να σας πω ότι κάθησα κι έβγαλα και αναδρομικα ωροσκόπια για προηγούμενες ενσαρκώσεις!… Έχουμε κι άλλες δουλειες, σοβαρότερες! 🙂 )

Και μας μένει το τρίτο ερώτημα: Τί τονε θέλουνε, και λύσσαξαν να τον συναντήσουν;

Η απάντηση εδω είναι σχετικα εύκολη: Να τους βοηθήσει να βρουν την απάντηση σ’ ένα αίνιγμα, στο οποίο οι ίδιοι κολλήσανε. Τί άλλο;! (Επίσης, μια που στην προηγούμενη ζωη του συνεργάστηκε μαζι τους, άρα ξέρει και τα χούγια τους – και μπορουν να συνεννοηθουν καλύτερα μ’ αυτον, απ’ ό,τι με τον «τυχαίο περαστικο».)

Προσέξτε, προσωπικα σε καμμία περίπτωση δεν υποτιμω τους ανθρώπους των «υπερεσιώνε»! Ανάμεσα στις τάξεις τους έχουν πραγματικα σαΐνια των Μαθηματικων, της κρυπτανάλυσης, και μερικων ακόμη επιστημων. Για παράδειγμα, ακόμη κι ο «ερασιτέχνης» (και ως αρχαιολόγος, και ως πράκτορας) Αρθούρος Ήβανς πέρασε ξυστα απ’ το ν’ αρχίσει ο ίδιος το διάβασμα της Γραμμικης Β’! Πώς;
Απλούστατα, επειδη σε κάθε άγνωστη γραφη πρώτα αποκρυπτογραφείται το αριθμητικο σύστημα και το ημερολόγιο (τα ρήματα και τα ουσιαστικα είναι τα παλούκια… όπως και στα μαγιάνικα, το ημερολόγιο ήταν γνωστο απο το 1925, μισο αιώνα πριν τη Σήλε!), αυτα είχαν ήδη βγει απο τις αρχες του 20ου αιώνα, δηλαδη απο τον καιρο του Ήβανς!… και μάλλον συνέβαλε κι ο ίδιος σημαντικα!
Επίσης, επειδη ορισμένοι χαρακτήρες της Γραμμικης Β’ μοιάζουνε με τα αρκαδοκυπριακα γράμματα, ο Ήβανς ερμήνευσε σωστα τη λέξη που υπήρχε κάτω απο κάθε σειρα αριθμων: είπε πως γράφει «τόσο» ή «πόσο», κι έπεσε 100% μέσα! (Το «άθροισμα», που λέμε σήμερα!… τί το φυσικώτερο, να υπάρχει αυτη η λέξη κάτω απο μια στήλη αριθμων; )

Για κάποιο λόγο, όμως, δεν συνέχισε – και τη δόξα την κέρδισε ο Βέντρις, περίπου μισον αιώνα μετα.

Αφου, λοιπον, οι «υπερεσίες» έχουν τόσο έξυπνους ειδικους στα θέματα αυτα, τί τον θέλουν τον Μ.Β. (στη νέα του ζωη);

Χμμμμ… Κατ’ αρχην, η ζωη, όσο πάει, γίνεται συνθετώτερη. Οι σημερινες κοινωνίες δεν είναι οι κοινωνίες του 1950! Τα προβλήματα είναι συνθετώτερα και μεγαλύτερα… Άρα, αν θέλουμε να δώσουμε απάντηση σ’ ένα αίνιγμα, θ’ αναγκαστούμε να μπερδευτούμε και με συνθετώτερα κοινωνικα «συμφραζόμενα».
Οπότε, τέτοιες απαντήσεις τις δίνουν άνθρωποι ευρυμαθεις, πολύπλευροι, υπερ-έξυπνοι. Όχι μονοδιάστατοι στόκοι, έστω κι αν έχουν δέκα διδακτορικα σ’ ένα αντικείμενο.

Ωραία, το απαντήσαμε αυτο!… Ένας άνθρωπος πανέξυπνος, χαρισματικος, ευρηματικος, καθόλου αυταρχικος, καλου χαρακτήρα, συνεργάσιμος, που μιλάει καμια δεκαρια γλώσσες, που μαθαίνει γρήγορα, είναι αυτος ακριβως που χρειάζεται, για νά ‘ρθει να «καθαρίσει»! Τί γίνεται, όμως, με το κυρίως αίνιγμα; Ποιο είναι αυτο το τόσο σημαντικο αίνιγμα, που χρειάζεται τον Βέντρις του;

Τί να σας πω!… Αν το πάρουμε λογικα, πάντως, δεν είναι «χαμένη» γλώσσα. Πέρα απ’ το ότι δεν έμειναν πολλες απ’ αυτες (πχ η Ρόνγκο-Ρόνγκο και μερικες ακόμη), είναι σχεδον σίγουρο πως η αποκρυπτογράφησή τους δεν θα δώσει ενδιαφέροντα κείμενα στις «υπερεσίες». Τίποτε καταλόγους θεων και βασιλιάδων ναι, αλλα υπερόπλα, υπεργνώσεις απο πανάρχαιους πολιτισμους κι άλλα τέτοια ζουμερα, γιόκ! Άρα, γιατί να ξοδέψουν χρόνο, χρήματα, ενέργεια, για να διαβάσουν πχ τη Γραμμικη Α’; Για να δουν τί γράφουν τρεις λειψες επιγραφες στην καταπλακωμένη απο λάβα προϊστορικη Σαντορίνη; Μπάααα… Άλλο είν’ αυτο που τους έκαψε σα λαμπάδες!

– Ποιο, ρε Εργοδότη; Ο δίσκος της Φαιστου;

– Μπορει…

Advertisements