Αρχική

Η Αστρολογία ως κλειδι – α’ μέρος

9 Σχόλια

αλο μήνα! Οι δύο ακόλουθες δημοσιεύσεις ήταν να ανεβαστουν χθες, αλλα παρ’ όλ’ αυτα ο Ιούλιος υπήρξε παραγωγικότατος!
Λοιπον, απο σήμερα συνεχίζουμε με την Αστρολογία ως εργαλείο, που θα μας επιτρέψει να καταλάβουμε κάποια πράγματα… και να προβλέψουμε κάποια άλλα. Δηλαδη, θα τη χρησιμοποιήσουμε ως κλειδι, για να ξεκλειδώσουμε κάποιες πόρτες!

Πρώτα-πρώτα, θ’ απεικονίσουμε τον ζωδιακο με τις ημερομηνίες που σηματοδοτουν τα όρια των ζωδίων:


Αυτα που γράφει επάνω, «21 Μαρτίου» κτλ κτλ κτλ, αναγράφονται απλως για ιστορικους παύλα θεωρητικους λόγους. Στην πραγματικότητα, ο Ήλιος (διότι περι αυτου πρόκειται) «αλλάζει ζώδιο» (δηλ. αλλάζει θέση στον ουρανο, ώστε πίσω του να έχει ως φόντο το επόμενο ζώδιο) σε διάστημα περίπου συν ή πλην μιάμιση μέρα απο τ’ αναγραφόμενα. Και για να είμαστε ακριβεις, κάθε χρόνο/μήνα πρέπει να κοιτάζουμε πίνακες, ώστε να δούμε ποια ώρα ακριβως (με το δευτερόλεπτο!) αλλάζουμε ζώδιο.
Πχ μπορει να έχουμε εαρινη ισημερία ακριβως το βράδυ της 20ης Μαρτίου στις 21: 37′ 25», άρα δεν πρέπει να πάρουμε τοις μετρητοις το «21 Μαρτίου». Του χρόνου θα παίξει άλλη ημερομηνία (κοντινη μεν, αλλα ίσως διαφορετικη) και ώρα.

Τα ζώδια στο διάγραμμα αλλάζουν αντίθετα με τη «φορά των δεικτων του ωρολογίου», όπως δείχνει και το βέλος στο κέντρο του κύκλου.

Όμως, ο ζωδιακος έχει και μία άλλη χρονικη ερμηνεία: το πού σημαδεύει αυτο που λέμε «ανατολη», τα μεσάνυχτα (δηλ. ώρα 00: 00′ – ακριβως όταν ξεκινάει η μέρα) της 21ης Μαρτίου κάθε έτους.
Επειδη, τώρα, ο άξονας της Γης αλλάζει προσανατολισμο με κυκλικη φορά και κατα την ανάστροφη φορα του ζωδιακου, κάθε χρόνο η «ανατολη» (ως γεωγραφικη διεύθυνση) δείχνει αλλου! Στην εποχη μας δείχνει περίπου στις 5 μοίρες των Ιχθύων.

Δείτε το διάγραμμα:

Όπως βλέπετε, η ανατολη διατρέχει κάθε ζώδιο σε διάστημα περίπου 2,250 (δύο χιλιάδων διακοπσίων πενήντα) ετων. Όλον τον ζωδιακο τον διατρέχει κάθε 27,000 χρόνια – αν και υπάρχουν κι άλλες εκτιμήσεις: 26,000, ή η -έμμεση- του Πλάτωνα, 25,736 χρόνια. Πάντως, όλη αυτη η περίοδος λέγεται «μεγάλο έτος» («μέγας ενιαυτος») και κάθε ζώδιο των 2,250 ετων «μεγάλος μήνας» (ή σπανιότερα «μεγάλη εποχη»).
Αυτη η ιστορία, με την μετάπτωση του άξονα της Γης, ήταν ήδη γνωστη σε κάποιους αρχαίους πολιτισμους (με πρώτον τον δικο μας), με αποτέλεσμα να επηρεάζει τη ναοδομία τους… με τέτοιο τρόπο, ώστε να «καταγράφει» το παρελθον και να δίνει πρόβλεψη για το μέλλον!

Επάνω στο διάγραμμα σας γράφω περίπου και τις χρονολογίες αλλαγης. (Το βέλος στο μέσον έχει αντίθετη φορα απ’ το πρώτο διάγραμμα – αλλ’ αυτο θα το παρατηρήσατε ήδη.)

Πάμε, τώρα, να δούμε μια άλλη, κάπως «περίεργη» σύνδεση των ζωδίων: με διάφορα μέταλλα! Θεωρείται, λοιπον, ότι κάθε ζώδιο έχει «δικο του» ένα μέταλλο, έναν πολύτιμο λίθο, κτλ κτλ κτλ. Εδω μας ενδιαφέρουν τα μέταλλα, και ιδου το διάγραμμα:


Όσα ζώδια δεν αναγράφουν μέταλλο, είναι επειδη είτε (α) έχουν το ίδιο με κάποιο άλλο (επειδη έχουν -ακόμη- ίδιον «κυρίαρχο» πλανήτη μ’ αυτο το άλλο ζώδιο), είτε (β) επειδη δεν κατόρθωσα να το επιβεβαιώσω βιβλιογραφικα. (Μην νομίζετε πως τα ξέρω όλα κι εγω! Όσα δεν μου τράβηξαν το ενδιαφέρον, δεν τα ξέρω! Δεν ασχολήθηκα…) Τέλος πάντων, αυτη είναι η εικόνα.

Αν δεν σας λέει τίποτε, μια στιγμη να την αλλάξω λιγάκι!


Λοιπον; συνδύασα τα μέταλλα με τις χρονολογίες των «μεγάλων μηνων»,… για να θυμηθούμε μαζι όσα γράφει ο Ησίοδος! Ξέρετε… αυτα τα χιλιοειπωμένα, για το «χρυσουν γένος», κτλ κτλ κτλ. Τώρα, είμαι σίγουρος πως όλ’ αυτα τα βλέπετε με άλλο μάτι! 🙂

«Χρυσουν γένος» (Λέων), μετα το «αργυρουν» (Καρκίνος), μετα… ο Ησίοδος κάνει άλμα 2,250 ετων, επειδη ξέρει πολυ καλα πως ο υδράργυρος είναι υγρος και δεν μπορει να φτιαχτουν άνθρωποι κατα 100% απο υγρο… κι έτσι, κάνει γαργάρα τους Διδύμους!… (Ίσως μοναδικη αναφορα σ’ αυτο το ζώδιο να είναι το υγρο που έτρεχε μέσα στον Τάλω. Δεν παίρνω και όρκο!) …Και προχωράει στο «χαλκουν γένος» (Ταύρος), για να καταλήξει στο «σιδηρουν» (Κριος).
Στην εποχη μας (Ιχθύες) πρέπει να παίζει ο ψευδάργυρος, αλλα δεν κατάφερα να το επιβεβαιώσω.

Είδαμε, λοιπον, πως κάααααποια βάση έχουν όλ’ αυτα – και κάτι (εντάξει, πολυ παραπάνω απο «κάτι»!…) είχαν μυριστει και οι αρχαίοι ημων!

Αν ακόμη δεν πειστήκατε, ας δούμε τί λέει και η Χημεία:

  • Ο χρυσος είναι αυτοφυης, δεν χρειάζεται προσπάθεια να τον αποκτήσεις.
  • Ο άργυρος είναι κι αυτος αυτοφυης, αλλα βρίσκεται και σε ορυκτα – απο τα οποία αποσπάται με μικρη προσπάθεια.
  • Ο υδράργυρος βρίσκεται και σε ελεύθερη μορφη, αλλα και σε ενώσεις. Πάλι δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για απόσπασή του.
  • Ο χαλκος βρίσκεται και αυτοφυης, αλλα και σε ενώσεις. Βγαίνει απο τα οξείδιά του, τα οποία διασπώνται με θέρμανση.
  • Τέλος, ο σίδηρος βρίσκεται σε κυρίως σε ενώσεις του με οξυγόνο (οξείδια), επειδη είναι πολυ δραστικος και οξειδώνεται εύκολα, απ’ όπου βγαίνει με διάσπαση των ενώσεων αυτων μέσω θέρμανσης σε σχετικα υψηλη θερμοκρασία – η οποία επιτυγχανόταν κατα την αρχαία εποχη σε φούρνους κλειστου τύπου (και με διαρκη ροη αέρα!…), και με καυσόξυλα με υψηλη θερμιδικη απόδοση (πχ δρυς).

Καταλαβαίνετε, λοιπον, ότι για να φτάσεις απο τη συλλογη κίτρινων σβώλων στο ποτάμι στους κλειστους φούρνους με φυσερο, πρέπει ο-πωσ-δή-πο-τε να διανύσεις μια συγκεκριμένη εκπολιτιστικη πορεία!… Άρα, μάλλον δίκιο έχουν ο Ησίοδος και η Αστρολογία! (Και οι αρχαιολόγοι, που χρησιμοποιουν περίπου την ίδια ορολογία!)

Το σημαντικο, όμως, συμπέρασμα (για τη συζήτησή μας) είναι πως «κάτι» κρύβεται κάτω απ’ όλ’ αυτα!

Υπομονη, και θα το δούμε να αποκαλύπτεται!

Γκράφφιτι_σαμπί – μέρος 4ο και 5ο

4 Σχόλια

, λοιπον, ο τύπος δεν παίζεται!… Πάλι χθεσινη βόλτα με τα μωρα, και πάλι με περίμεναν όχι μία, αλλα δύο καινούργιες παραλλαγες του γνωστου γκράφφιτι! 🙂 Σας τις παρουσιάζω – και σημειώστε πως τις φωτογραφίες πάντα τις παίρνω μ’ ένα κινητο της ψιλοπλάκας, των 100 γιούροζ συν-πλην. Γι’ αυτο και οι φωτογραφίες απο νυχτερινη βόλτα (εντάξει, μέχρι τις δέκα, οπότε τα μωρα παραδίδονται οίκαδε στη μαμα για γάλα, ελαφρο γούτσου-γούτσου και νάνι!) βγαίνουν υποφωτισμένες… και για να γίνουν παρουσιάσιμες σε κόσμο, τις περνάω μια επεξεργασία με αύξηση της φωτεινότητας και του κοντράστ, συν λίγο sharpening. (Δικαιολογούμαι για την κακη ποιότητα, αν καταλάβατε! 🙂 )

Ιδου το πρώτο:

Ακριβως απο πάνω απο τις πρώτες «αναρτήσεις»!… νευρικα γραμμένο. Και η ερμηνεία αυτου; είναι σα να μου λέει: «– Ξύπνα κι επικεντρώσου στα γράμματα, κι άσε τα σχήματα! Επικεντρώσου και στη σημασία της γραμμούλας!»

Εντάξει, το πρώτο το είχα καταλάβει! Αλλα χθες κατάλαβα πως πρέπει να ρίξω την προσοχη μου όχι μόνο στα γράμματα, αλλα και στα …γράμματα και στα Γράμματα!

(Ακατανόητον για σας; Δεν πειράζει! Δεν θα το εξηγήσω ακόμη…)

Το δεύτερο είναι ακόμη εκπληκτικώτερο:

(Απο πάνω έχει άλλο γκράφφιτι άλλου νιάτου, με μία πεντάλφα -συν κάτι ψιλα ακόμη- με ασημι μπογια. Το σκέφτηκα, και κατα 99.99% δεν παίζει ρόλο, ούτε ως σύμπτωση.)

Πού βρίσκεται το εκπληκτικο;

Λοιπον… κοιτάχτε: τα σχήματα που έφτιαξα, χρειάστηκαν κάμποσο χρόνο να γίνουν. Για να πάρετε μία ιδέα, κάπου δύο με δυόμιση ώρες ο καθένας οι κατάλογοι των ζωδιακων και πλανητικων συμβόλων – και ανάλογα τα υπόλοιπα. (Έφτιαξα χάρακες, τους έσβησα, έκανα κεντραρίσματα, κτλ κτλ.) Πράγμα που σημαίνει πως ξόδεψα τον ελεύθερο χρόνο μου μίας με μιάμισης ημέρας. (Ελεύθερος χρόνος; ναι, όσος μένει…) Πράγμα που σημαίνει πως τα σκίτσα έγιναν στις 27 και 28 του μήνα, και η δημοσίευση έγινε χθες 29, που ήταν έτοιμα.

Αυτο είναι απλο και κατανοητο, έτσι;

Ωστόσο, στην πρώτη μορφη του καταλόγου των πλανητικων συμβόλων είχα παραθέσει τα πραγματικα ονόματα των πλανητων X1 και X2 – πλην όμως, τα άλλαξα αμέσως μετα, διότι θα έκανα λογικο άλμα στην αφήγηση, και όχι λογικο βήμα. Κι έτσι, έγραψα X1, X2, συν δύο λατινικα ερωτηματικα.
Τί σημαίνει αυτο; Πώς, X1 ή ξεχί ένα, σε καμμία περίπτωση δεν θα μπορούσε κάποιος να ξέρει τί έχω φτιάξει στα σχήματα πριν τη δημοσίευσή τους! Η δημοσίευση έγινε περίπου στις 7 το απόγευμα της 29ης… πράγμα που μαρτυρείται κι απ’ τη «στάμπα» ημερομηνίας και ώρας που βάζει αυτόματα η Blogspot στα αρθράκια! (Οι τρεις ώρες διαφορας μ’ αυτα που λέω εγω, που θα δείτε κάτω απ’ τον τίτλο του άρθρου, οφείλονται στην ώρα Γκρήνουιτς της «στάμπας», -2 ώρες απ’ την ώρα Ελλάδος, μείον ακόμη μία ώρα για διόρθωση απ’ τη θερινη ώρα.)

Έλα, όμως, που ο τύπος ήξερε απο πριν!… και μου λέει (με το σκίτσο) πως ουσιαστικα ο πλανήτης X1 έχει σημασία, πως το γράμμα S δεν είναι η κόππα, αλλ’ αυτο που φαίνεται (και δη το αρχαιοελληνικο), και να μη σπαταλάω ενέργεια ψάχνοντας σε λάθος μονοπάτια.
(Το σκίτσο όντως ήτανε τουλάχιστον μιας μέρας παλιο, διότι πάντα ελέγχω και τη μπογια. Η φρέσκια μπογια φαίνεται, δε χρειάζεται να είσαι νομπελίστας να το καταλάβεις.)

Όμως, έχουμε κι άλλα! Το ούλτρα εκπληκτικο είναι αυτο που ανακάλυψα χθες το βράδυ, πριν τον ύπνο! Θυμάστε που σας έλεγα πως σχεδίασε το γκράφφιτι γύρω-γύρω απο μια ζαρντινιέρα; Έ, λοιπον, το σχεδίασε γύρω-γύρω απο έξι ζαρντινιέρες… τετράπλευρες! Σύνολον, 24 φορες. Κι όταν ξανασκέφτηκα την περίπτωση, κατάλαβα πως δεν πρέπει να πετάω ούτε μία λεπτομέρεια απ’ τα δεδομένα του αινίγματος!

Όταν -μετα απο λίγο- είχα μια ωραία έμπνευση (και μούντζωσα τον εαυτο μου, διότι στην έρευνα αυτο δεν θα έπρεπε να είναι έμπνευση, αλλα ρουτίνα) και κάθησα κι έφτιαξα (νοερα) τον χάρτη της κατανομης των γκράφφιτι, εκει πάθεν χοντρη πλάκεν! Ο τύπος είναι πάρα πολυ έξυπνος!… Υπολογίζω το iq του περίπου στο 185 με 190 – και να με συμπαθάει, αν το κάνω μικρότερο του πραγματικου. Τόσο μου κόβει εμένα!
Το «τοπογραφικο» των σχημάτων, λοιπον, ορίζει «κάτι» σε δύο χωρικα όρια (ένα των 400 μέτρων περίπου, κι ένα των 6 χιλιομέτρων περίπου) και ένα χρονικο…

…Για το οποίο «κάτι», δεν θα σας μιλήσω ακόμη. Πάντως, μου ανοίγει διάπλατα πόρτες, για το πού θα ψάξω για το επόμενο ίχνος βοήθειας!

Κάτι σαν «κυνήγι θησαυρου», είπατε;

Έ, ναι!… πνευματικου θησαυρου!

Ακόμη ένα «μεζεδάκι», πριν το τέλος: δεν είναι ένας, είναι ομάδα (αν και σιχαίνονται τη λέξη) πέντε ατόμων, όλοι άντρες 21 με 22 ετων. Γνωρίζουν πώς να περνουν απαρατήρητοι, είναι όλοι στο ίδιο «μήκος κύματος», δεν αποτελουν τη μόνη ομάδα του είδους (στην Ελλάδα και στον κόσμο), και μου επιτρέπουν να δημοσιεύσω όσα γουστάρω, διότι έχω συνείδηση τί μπορω να δημοσιεύσω και τί όχι. Και ναι, μπορουν να γνωρίζουν τις ενέργειές μου (όσες τους ενδιαφέρουν, εννοείται) χωρις να έχουμε συναντηθει.

Αν και δεν είμαι σαν αυτους, θέλουν τιμητικα να συμπεριληφθω στην ομάδα τους (για λόγους που δεν είναι του παρόντος). Αποδέχομαι, και μεγάλη μου τιμη!

Σκοπος τους είναι να φτιάξουν έναν νέο κόσμο, που θα είναι περίπου ο Παράδεισος επι Γης, χωρις λαμόγια και παλιανθρώπους.

Και το τελευταίο, για να γελάσουμε λιγάκι: μπορω να δημοσιεύσω και μερικα πράγματα που τα ψιλοφοβάμαι (μην πέσουν σε λάθος χέρια), όπως πχ το αίνιγμα που θα έλυνε ο όποιος Βέντρις. (Μετενσαρκωμένος, ή καταντιπ καινούργιος! 🙂 ) Γιατί; Διότι, ακόμη κι αν τους πήγαινε των «υπερεσιώνε» τη λύση στο πιάτο, θα τους ήταν άχρηστη!

Επειδη τέτοια «εργαλεία» δεν είναι για όλους!… Χρειάζεται ειδικη βιολογικη κι εγκεφαλικη κατασκευη, για να μπορεις να τα χειριστεις!

Ες νεώτερα, λοιπον!

Αστρολογία με το ένα-δύο-τρία! (γ’ μέρος)

2 Σχόλια

α σας παρουσιάσω σήμερα τα σύμβολα της Αστρολογίας! Τα οποία δεν είναι πολλα, αλλα είναι όσα ακριβως χρειάζεται η λεγόμενη «δυτικη» (διάβαζε: Ελληνικη!) Αστρολογία για να δουλέψει ο μηχανισμος της.
Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, δεν είναι δύσκολο να τ’ απομνημονεύσετε. Αρκουν μερικες μέρες εξοικείωσης, κι εντάξει!

Μαζι με τα σύμβολα, θα σας δώσω και κάποιες πρώτες, απλες εξηγήσεις τους. Μόνο να συγχωρήσετε τις όποιες ασχήμιες και δυσαρμονίες έχουν τα σχήματα των συμβόλων: είναι ιδιοκατασκευες, έκανα κάθε καλη προσπάθεια να τα φτιάξω όμορφα, αλλα δεν είμαι γραφίστας!

Πρώτα-πρώτα, τα σύμβολα των ζωδίων… τα οποία λογικα ήδη τα ξέρετε απο τα περιοδικα!

Είναι φανερο πως αποτελουν σχεδιαστικες «συντομογραφίες» των αντιστοίχων εννοιων, ή/και περιγράμματα των πιο λαμπρων αστεριων των αντιστοίχων αστερισμων. (Σ’ αυτο το τελευταίο θα επανέλθουμε αρκετα αργότερα.) Άρα, δεν χρειάζονται επεξηγήσεις, διότι είναι φανερο τί συμβολίζουν – τα περισσότερα απ’ αυτα.
Εκείνα που χρειάζονται εξήγηση, είναι τα σύμβολα :

  • Του Καρκίνου, που θεωρείται συνδυασμος της μητρικης αγκαλιας (δύο χέρια σε στάση αγκαλιας) με τα στήθη της γυναίκας. (Ο Καρκίνος θεωρείται το ζώδιο της μητέρας.)
  • Της Παρθένου, που απεικονίζει ένα πλαγιασμένο «καλλιτεχνικο» μισο απο στάχυ. (Η Παρθένος -ως αστερισμος- είναι μία κοπέλλα, που κρατάει ένα στέλεχος σταχιου.)
  • Του Αιγόκερω, που απεικονίζει μία κατσίκα «σούζα», να τρώει τα φύλλα ενος δέντρου.
  • Και των Ιχθύων, που είναι δύο ψάρια σε αντίθετη φορα, κεφάλι-με-ουρα. (Συμπτωματικα είναι και το σύμβολο της ανύπαρκτης «Ομάδας Έψιλον»! LOL!!!)

Για όποιο άλλο έχετε απορίες (που δεν νομίζω), ή ρωτήστε στα σχόλια, ή διαβάστε κανένα σχετικο βιβλίο!

Πάμε στα σύμβολα (ονόματα) των «οίκων», τα οποία δεν είναι τίποτε άλλο, παρα «ξερη» λατινικη αρίθμηση:

Ακολουθουν τα σύμβολα των «πλανητων». Εντάξει, ο Ήλιος και η Σελήνη δεν είναι πλανήτες, αλλα μένουμε στην παραδοσιακη αστρολογικη ονοματολογία, για να μη μακρυγορούμε!

Τα X2 και X1 είναι πλανήτες (ναι, του ηλιακου μας συστήματος!) υπαρκτοι μεν, αλλα όχι γνωστοι σήμερα. Επίσης «άγνωστα» είναι και τα σύμβολά τους. Γι’ αυτους, όμως, θα συζητήσουμε εν εκτάσει παρακάτω, διότι έχει πολυ πράμα η σχετικη κουβέντα! (Και θα πάθετε και την πλακάρα σας!…)
Επίσης: έγραψα πρώτα το 2 και μετα το 1, διότι οι αριθμοι αυτοι ορίζουν και τη σειρα της επαν-ανακάλυψης αυτων των πλανητων στην εποχη μας…

(Ναι, σε αντίθεση με τους δικους μας «επιστήμονες» -που πριν 20 χρόνια λέγανε πως ο Άρης δεν έχει ούτε νερο, ούτε ατμόσφαιρα, αλλα χωρις καμμία ντροπη τα ίδια ακριβως άτομα σήμερα λένε ακριβως τ’ αντίθετα-, τους δύο αυτους σήμερα «άγνωστους» πλανήτες τους ήξεραν κάποιοι αρχαίοι πολιτισμοι!…

Εκπλαγήκατε; και πού είσαστε ακόμη!)

Λοιπον, οι εξηγήσεις.

  • Τα σύμβολα του Ήλιου και της Σελήνης είναι φανερο τί θέλουν να πουν!
  • Ο Ερμης, τώρα, αποτελείται απο τρία μέρη: το κάτω-κάτω λέγεται «σταυρος της ύλης», το κυκλάκι λέγεται «κύκλος της ζωης» (θυμηθείτε: τροχος των επανενσαρκώσεων, ουροβόρος όφις, κτλ κτλ κτλ), και οι γραμμούλες επάνω-επάνω λέγονται «κεραίες του πνεύματος», και συμβολίζουν τη σοφία. (Όπως είναι τα φτερα στο καπέλλο του Ερμη… ή τα κέρατα του διαβόλου, ή του Άμμωνα Δία, ή των πιστων του τελευταίου – πχ Μέγας Αλέξανδρος, ο «δίκερως».)


Θυμηθείτε τα αυτα, διότι θα τα ξανασυζητήσουμε αργότερα.

  • Η Αφροδίτη αποτελείται απο τα δύο απο τα τρία ερμητικα επι μέρους σύμβολα, ζωη και ύλη. (Γι’ αυτο οι γυναίκες είναι παραδόπιστες! LOL!!!)
  • Ο Άρης είναι φανερο τί συμβολίζει! 🙂
  • Ο Δίας, ο πλανήτης της καλης τύχης, ο καλος δάσκαλος… είναι περίπου ένα κύπελλο, που περιέχει αγαθα για τους ανθρώπους. Όπως η κλασικη αναπαράσταση του κέρατος της Αμάλθειας, της κατσίκας που θήλασε τον Δία!

  • Αντίθετα, ο Κρόνος, ο αυστηρος δάσκαλος, είναι το ίδιο κύπελλο ανάποδα (πού να κρατήσει αγαθα μέσα του, χύνονται όλα)!… και δη, κάτω απ’ τον σταυρο της ύλης!
  • Ο Ουρανος είναι ο κύκλος της ζωης συν ο σταυρος της ύλης απο πάνω, αλλα μέσα στις κεραίες του πνεύματος… δηλ. η ύλη καθίσταται πιο «πνευματικη» υπο την επήρεια του πλανήτη αυτου. (Ένα παράδειγμα, που το αναφέρουν πολλα βιβλία: για να δουλέψει το hardware των υπολογιστων, το υλικο μέρος, που ανήκει στον Κρόνο -όπως και όλη η Φυσικη Στερεας Καταστάσεως-, απαιτει το «πνεύμα» των προγραμμάτων, δηλ. το software, που ανήκει στον Ουρανο.)
  • Ο Ποσειδώνας έχει καθαρα την τρίαινα ως σύμβολο.
  • Και ο Πλούτωνας έχει δύο σύμβολα, αλλα δεν θα εξηγήσουμε τίποτε τώρα για το πρώτο. Το δεύτερο είναι είτε τα δύο αρχικα γράμματα της λέξης «Pluto», είτε -όπως λένε μερικοι- τα αρχικα του Αστρονόμου Percival Lowell – στις συνέπειες των ερευνων του οποίου οφείλεται έμμεσα η ανακάλυψη του Πλούτωνα.

Να πούμε ακόμη πως σημασία στον υπολογισμο των ωροσκοπίων έχουν και δύο μαθηματικα σημεία, τα οποία η Αστρολογία τα μεταχειρίζεται σαν πραγματικους πλανήτες, και βρίσκονται αντιδιαμετρικα στην εκλειπτικη: είναι οι λεγόμενοι σεληνιακοι δεσμοι, δηλ. τα σημεία όπου η τροχια της Σελήνης «τέμνει» το επίπεδο της εκλειπτικης. Αυτα γυρίζουν τον ζωδιακο με ανάστροφη φορα κάπου σε 19 χρόνια. (Αυτα τα 19 χρόνια αποτελουν τον λεγόμενο «μετωνικο κύκλο», προς τιμην του Αστρονόμου της αρχαιότητας Μέτωνα.)

Οι σεληνιακοι δεσμοι έχουν σχέση με το κάρμα και τις επανενσαρκώσεις… και ναι, συμμετέχουν στον ετήσιο ορισμο της ημερομηνίας του Πάσχα! (Μην το ψάχνετε αυτο το τελευταίο, είναι μεγάλη μάνδολα. Πάντως, γι’ αυτο επιμένουν οι παλαιοημερολογίτες ν’ αυτοαποκαλούνται «γνήσιοι ορθόδοξοι»!… διότι όντως αποτελουν -τουλάχιστον- την ημερολογιακη συνέχεια των αρχαίων ημων! Τώρα, θα μου πεις ότι άλλο η αρχαία θρησκεία, κι άλλο η χριστιανικη!… Αλλα θ’ απαντήσω: Μην είστε τόσο σίγουροι!…)

Ιδου και τα σύμβολα των σεληνιακων δεσμων:

Τέλος, να παραθέσουμε και τα σύμβολα για τις γωνίες που σχηματίζουν μεταξυ τους οι πλανήτες (παραθέτω την αγγλικη ορολογία) :

Αυτα είναι όλα! Δεν έχει άλλα σύμβολα! Αν, όμως, δείτε πουθενα άλλα σύμβολα, παραπανήσια, να ξέρετε πως είτε πρόκειται για σύμβολα απο άλλα αστρολογικα συστήματα (πχ «σημείο της τύχης», που προέρχεται απο την Αραβικη Αστρολογία), είτε πρόκειται για πράγματα εντελως άχρηστα (απο έρευνες ορισμένων επαγγελματιων Αστρολόγων), του τύπου «σε δουλεια να βρισκόμαστε». (Πχ αστεροειδεις «Χείρων Κένταυρος», «Δήμητρα», κτλ κτλ κτλ.) Όσα παρέθεσα παραπάνω, είναι και όσα χρειάζονται.
Όμως, μία σοβαρη ερώτηση ξεπηδάει αυτόματα στο σημείο αυτο:

– Καλα, πάντα ήταν έτσι τα πράγματα; Εδω πχ ανακαλύφθηκαν νέοι πλανήτες τους αιώνες μετα την Αναγέννηση!…

Η απάντηση είναι πως, σε ιστορικες περιόδους (πχ ελληνιστικη) όπου έχουμε γραπτες πηγες, μπορούμε να δούμε πως η Αστρολογία δεν ήταν πάντα έτσι όπως είναι σήμερα. Ήταν πολυ απλούστερη, και μέχρι την εποχη πχ του Νοστράδαμου (όπου δεν είχε ανακαλυφθει ακόμη το τηλεσκόπιο) οι Αστρολόγοι βολευόντουσαν με Ήλιο, Σελήνη, συν μονάχα πέντε πλανήτες, όσους έβλεπε το μάτι. (Ερμη, Αφροδίτη, Άρη, Δία, Κρόνο.)
Παρ’ όλ’ αυτα, πχ ο ίδιος ο Νοστράδαμος είχε εντυπωσιακες επιτυχίες! (Φυσικα, αυτο δεν αναιρει όσα έγραψα μερικα ποστάκια πιο πριν για τα όρια των δυνατοτήτων της Αστρολογίας! Ο Νοστράδαμος, για να βρει όσα βρήκε, χρησιμοποιούσε κι άλλες μαντικες μεθόδους – συν τη διαίσθησή του.)

Εμεις, βέβαια, θα συζητήσουμε αργότερα την θέση του γράφοντος, ότι η πλήρης μορφη της Αστρολογίας είναι υπόθεση κάποιων παναρχαίων χρόνων… και του τότε ελληνικου πολιτισμου… απλα, κατα την ελληνιστικη εποχη απελευθερώθηκαν (απο το ιερατείο; ) και βγήκαν στη φόρα μερικες μόνο απο τις πανάρχαιες και απόκρυφες εκείνες γνώσεις… και μια μέρα, σύντομα, όταν θα μπει στη θέση της και η τελευταία ψηφίδα κι επανασυμπληρωθει η εικόνα, τότε (και μόνον τότε) η ανθρωπότητα θ’ ανοίξει τα φτερα της προς νέους ορίζοντες!… χωρις αφεντικα και νταβατζήδες πάνω απ’ το κεφάλι της!

Ό,τι προλάβουν (οι νταβατζήδες), πρόλαβαν! Μετα, αλλάζουν τα βιολια! Οριστικα!

Πάντως, αν έχετε περιέργεια, υπάρχουν ένα σωρο καλα βιβλία για το ιστορικο μέρος της Αστρολογίας, όπως πχ αυτο εδω: (Στο εξώφυλλο φαίνεται ο περίφημος ζωδιακος στον ναο της Χάτ-Χώρ της Ντέντερα, στην Αίγυπτο.)

Κι ακόμη μια σοβαρώτατη ερώτηση:

– Καλα, ρε Εργοδότη, ποιος όρισε τα ονόματα των πλανητων και τα σύμβολά τους; Κι άσε τα παλια, της αρχαιότητας, πχ «Άρης», «Δίας», κτλ. Ποιος όρισε τα καινούργια, πχ για τον Ποσειδώνα, και με ποιες διαδικασίες; Εμας μας ρώτησε;

Τί να σας πω, ρε παιδια!… Παρά τις πολύχρονες μελέτες μου (στο συγκεκριμένο θέμα), όσα ξέρετε, ξέρω… (Δηλαδη, τίποτε απολύτως! 🙂 )

Και καλα, τους προηγούμενους αιώνες δεν ζούσαμε, να ξέρουμε. Αμ εδω, όμως, τον εικοστο αιώνα, ο τελευταίος άνθρωπος που ονόμασε πλανήτη του ηλιακου μας συστήματος, ο νεαρος πανεπιστημιακος βοηθος του 1930 που βρήκε τον Πλούτωνα, ο Κλάϋντ Τόμποου (ή Τόμπαου, ή Τόμπαφ, ή Τόμπαθ, ανάλογα την προφορα! – βιογραφικα εδω κι εδω), ερωτώμενος περι του θέματος πουλούσε τρελλίτσα!
Συγκεκριμένα, έλεγε πως ονόμασε έτσι τον πλανήτη, διότι η κόρη του διάβαζε Μικυμάους και της άρεσε ο σκύλος Πλούτο – κι απο ένα σημείο και μετα, δυσφορούσε όταν του υπέβαλαν την ερώτηση αυτη. (Διότι μυριζόταν πού πήγαινε το πράγμα.)

Έλα, όμως, που ο Ντίσνεϋ ήταν ελευθεροτέκτων, και τέτοιες ευκαιρίες για διαπαιδαγώγηση των παιδιων (εννοω: με τον τρόπο που θέλουν οι ελευθεροτέκτονες) δεν θα τις άφηνε με τίποτε να πάνε χαμένες!… Έτσι, ο Πλούτο απλα είναι ένα σύμβολο για τον Κέρβερο, τον σκύλο του Άδη (του… Πλούτωνα), στο πιο αριστοφανικο! (Θυμηθείτε πχ τους «Βατράχους»!)

Δηλαδη, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!…

Πάντως, το θέμα συμβόλων και ονομάτων των πλανητων του ηλιακου μας συστήματος έχει μια ισχυρη συνεκτικότητα, παρα τη διαδρομη της Αστρολογίας μέσα στους αιώνες και μέσα στους πολιτισμους, η οποία συνεκτικότητα δεν εξηγείται εύκολα… και μάλλον τίποτε δεν είναι τυχαίο!

Γκράφφιτι_σαμπί – μέρος 3ο

4 Σχόλια

πως και ο Πέτρος Αλεξίου, ο βασικος ήρωας του «Θαυματουργου ψιθύρου του Ερμη», έτσι κι εγω έχω σήμερα (28 Ιουλίου) τα «μυστικα γενέθλιά» μου, τα οποία λέω να τα γιορτάσω με τον δικο μου, ιδιόρρυθμο τρόπο: Γράφοντας ποστάκια, τα οποία δεν διαβάζει (σχεδον) κανεις! 🙂
Πού πήγαν, άρα γε, όλοι; Γιατί δεν γράφουν σχολιάκια; Και να σκεφτεις πως εδω έχουμε φτάσει στα άκρα της έρευνας στο Παράξενο… έχουμε ένα μυστήριο σε εξέλιξη (διαβάστε παρακάτω), κι έχουμε μερικα ακόμη «βαρεια χαρτια», τα οποία, όταν δουν το φως της δημοσιότητας, θα γίνει το «έλα να δεις»! (Πιστεύω.)

Τέλος πάντων, ο νέος με το γκράφφιτι ξαναέδρασε με τρίτη εκδοχη! Χαρείτε την:


Είναι λιγάκι κουνημένη η φωτογραφία (όταν γίνεσαι ζογκλέρ, με το ένα χέρι φωτογραφία και με το άλλο να κυνηγας τα μωρα μην κάνουν καμια βλακεία, έ! θα κουνηθει και το κινητο! – γι’ αυτο λέγεται και «κινητο»! LOL!!!), αλλα βγαίνει νόημα. (Μην απορείτε γι’ αυτα που φαίνονται δεξια: δεν συμμετέχουν στο γκράφφιτι, απλα είναι η μανέτα κι ο καθρέφτης απο ένα παρκαρισμένο παπί.)

Προσθήκη 2009-07-29: Πάρτε και μία καθαρη φωτογραφία! Τη δικαιούστε! 🙂


Χαριτωμένο είναι κι αυτο το γαλάζιο, που το σχεδίασε άλλο νιάτο απο πάνω. Έμβρυο; Ποιος να ξέρει… Μπορεις να πεις ότι έχει έμμεση σχέση μ’ αυτο που εξετάζουμε (ίσον «κάτι πρόκειται να γεννηθει»), αλλα δεν το λέω, να μη μπλέξουμε! Ας μείνουμε σε πιο απλο «μοντέλο», να καταλαβαινόμαστε…

Στο μεταξυ, είχε σχεδιάσει την δεύτερη εκδοχη του γκράφφιτι γύρω-γύρω απο κάτι διακοσμητικες ξύλινες ζαρντινιέρες, πάλι επάνω στη διαδρομη που κάνω με το καρότσι των μωρων, αλλα δεν έδωσα σημασία. «- Μία απ’ τα ίδια!», σκέφτηκα, γι’ αυτο και δεν ανέφερα τίποτε εδω.

Χθες, όμως, έκανα μια μικρη παράκαμψη απ’ τη βασικη διαδρομη! Σ’ ένα κάθετο στενάκι είδα τραπεζάκια έξω… και σκέφτηκα να κάνω ακόμη είκοσι μέτρα, να δω περι τίνος πρόκειται. (Ταύρος ων, πάντα εκτιμω το καλο φαγητο, και δεν μου ξεφεύγουν κάτι τέτοια! 🙂 ) Όντως, είχε ανοίξει ένα καινούργιο φαγάδικο…

…και δίπλα απ’ το φαγάδικο, επάνω στο ντουβάρι ενος εγκατελειμμένου κτιρίου, είχε αφήσει ο μάγκας τη σφραγίδα του γι’ ακόμη μία φορα!!!
(Αυτο εδω όντως φαίνεται πιο άτεχνο και πιο γκροτέσκο απ’ τα προηγούμενα, αλλα η γραφιστικη εξέταση μου δείχνει πως το έγραψε το ίδιο άτομο. Μόνο που το έγραψε βιαστικα αυτη τη φορα.)

Περιττο να σας πω ότι έπαθα μια ψιλοπλάκα – αν και δεν εκπλήσσομαι εύκολα. Ειλικρινα, δεν ξέρω τί να σκεφτω! Έχει ο συγκεκριμένος γκραφφιτάς κάποιο προφητικο χάρισμα; μαντεύει τις κινήσεις μου; μήπως -εκτος απ’ την προφητικη του δεινότητα- ξέρει ποιος είμαι (ως φυσικο πρόσωπο, εννοω), και θέλει να με δοκιμάσει σε κάτι; Τί να σας πω!… Όσα ξέρετε, ξέρω!
Ευχηθείτε μου, μονάχα, να μη με πιάσει καμια μανία να κοιτάω ντουβάρια με τις ώρες, όπως οι φυλακισμένοι! (Αν κι έχουμε δικο μας κορίτσι στις ψυχοέτσι επιστήμες, να μας περιθάλψει – αν και με αμφίβολο αποτέλεσμα, με τέτοια μυαλα που φοράω! 🙂 )

(Τί πέταξα τώρα; «Οι φυλακισμένοι»; Πώπώωω, τρομερη ποιητικη και φιλοσοφικη μεταφορα! Μεγαλοφυία είμαι ο μπαγάσας! 🙂 )

Το ωραίο είναι ότι (με την τρίτη εκδοχη του γκράφφιτι) έλυσα ακόμη ένα μέρος του αινίγματος… (Ναι, σωστα καταλάβατε: το μυαλο μου δούλευε με ταχύτητες τουρμπίνας κατα τη διάρκεια του ύπνου μου, ο οποίος και άργησε να με πιάσει!)
…Όπως συμβαίνει κάθε φορα με κάθε καινούργια εκδοχη του γκράφφιτι αυτου! Και σιγα-σιγα συμπληρώνονται οι ψηφίδες του γρίφου! (Αν και φοβάμαι πως μετα με περιμένει ακόμη μεγαλύτερο αίνιγμα – αλλα κάθε πράγμα στην ώρα του.)

Φιλαράκο με τα γκράφφιτι, ίσως να ξέρεις τί γιορτάζανε κατα τη σημερινη ημέρα στην αρχαιότητα οι αρχαίοι ημων! (Για όσους δεν ξέρουν – και βαρυένται το ψάξιμο: τα Παναθήναια.) Και μάλλον δεν ξέρεις πού με συνέλαβαν οι γονεις μου… όχι μέσα σε κάποιο τυπικο νεοελληνικο σπίτι! Τέλος πάντων, αυτα λίγη σημασία έχουν.
Την πολλη σημασία έχει πως είμαι ένα ασήμαντο ανθρωπάκι με κάποιες εκατοντάδες, θα έλεγα χιλιάδες βιβλία στη βιβλιοθήκη μου (που φρίκαραν τη μάνα μου στο παρελθον και τώρα φρικάρουν τη γυναίκα μου – η οποία, την καταλαβαίνω απ’ το βλέμμα της, κάνει διαρκως βλάσφημες σκέψεις να τα «ξεφορτωθει» παντοιοτρόπως) και με τεράστιες γνώσεις, που όμως δεν ξέρω τί να τις κάνω! Κυριολεκτικα!

Ίσως οι γνώσεις μου να χρειάζονται τρόπον τινα ως νοητικη «δεξαμενη» για τα παιδια μου… όπως ακριβως οι γονεις μου έφτιαξαν (στον βαθμο που μπορούσαν) μια χρηματικη και περιουσιακη «δεξαμενη» για μένα. Όμως, ακόμη δεν έφτασε ο καιρος να επιβεβαιωθει αυτο. Το ζήτημα είναι πως η αφεντια μου δεν έχει καμμία ουσιαστικη συμβολη στο κοινωνικο γίγνεσθαι. Πάντα ήμουνα στην απέξω! Μέσος όρος αλλαγης δουλειας τα δύο χρόνια (κι όχι πως ήμουνα κακος, αλλα λόγω συνθηκων), οριστικα πλέον έξω απ’ την ακαδημαϊκη ιεραρχία (σιγα μην ξανασχοληθω με πτυχία και μεταπτυχιακα, τώρα με τα παιδια), με καμια δεκαρια φίλους στην πραγματικη ζωη, πάντα χαμένους (έχουμε στην κυριολεξία χρόνια να βγούμε για κρασάκι), άλλους δέκα ιντερνετικους, κι αυτο είναι όλο!

Ά! Κι όσες φορες έδωσα συμβουλες, εγω τις είπα κι ο κώλος μου τις άκουσε! 🙂

Τέλος, οι εσωτερικες μου φωνες λένε πως (για τα γεγονότα που έρχονται) θα είμαι απλως παρατηρητης! Δεν θα έχω συμμετοχη. (Εντάξει, ρε παιδια, κι εγω με τους καλους είμαι, δηλαδη μ’ εσας! Αλλ’ απόστρατος! 🙂 )

Άρα, φιλαράκο, τί ακριβως ζητας απο μένα; Κι εκτος απ’ αυτο… Μια που -ως φαίνεται- εσυ ορίζεις το παιχνίδι στην παρούσα φάση: Θες απαντήσεις; Θες, δηλαδη, να πιάσω κι εγω τον μαρκαδόρο και να σου απαντάω με τον ίδιο τρόπο;
Κι ακόμη: Μπορω να συνεχίσω απο εδω τις αποκαλύψεις, ή δεν επιτρέπεται;

Τί να σου πω!… Είπαμε: εσυ ορίζεις το παιχνίδι. Εγω απλα (δεν έχω παρα να) περιμένω!

Για να τελειώνουμε και με το παρον ποστάκι: Μην απορείτε που τα άρθρα για την Αστρολογία είναι συνέχεια με τα άρθρα για το περίφημο γκράφφιτι! Συνδέονται 100%! (Και όχι, δεν μου λασκάρισε η βίδα. Στο συγκεκριμένο θέμα τά ‘χω τετρακόσια!) Μόνο, κάντε λίγη υπομονη… Ποτέ δεν προδίδω τις υποσχέσεις μου!

Υγ:

– Ρε Εργοδότη, μπας και μας δουλεύεις ψιλο γαζι; Μπας κι είσαι εσυ αυτος που ζωγραφίζει αυτα τα γκράφφιτι, και μετα μας πουλας παραμύθια για κάποιο μυστηριώδες άτομο, που διαβάζει το μυαλο σου και τα ρέστα;

– Όχι, ρε παιδια! Σας ορκίζομαι! Να νεκροφιλήσω τον Μητσοτάκη, αν σας λέω ψέμματα! LOL!!!

Αστρολογία με το ένα-δύο-τρία! (β’ μέρος)

2 Σχόλια

ιστεύω πως είχατε την περιέργεια (απο χθες), ή τουλάχιστον θα την έχετε το ερχόμενο Σού-Κού… άντε, και τις μέρες που έρχονται (αν καθήσετε στα σπίτια σας και δεν πάτε μπάνια ή διακοπες), να ρίξετε μια ματια σε βιβλία κι Ιντερνέτια, να δείτε τί φρούτο είναι αυτη η Αστρολογία. Γλυκο; πικρο; υπόξινο; ζουμερο; τρώγεται, ή απλα είναι για τις κατσίκες; 🙂

Τέλος πάντων, μπορούμε να προχωρήσουμε λιγάκι με μερικα βιβλία του αγαπημένου μου συγγραφέα αστρολογικων θεμάτων, του Robert Hand. (Μονάχα τα βιβλία αυτουνου να διαβάσετε, ελάχιστα άλλα θα χρειαστείτε.)
Πρώτα-πρώτα, μια κάπως βαθύτερη (αν και λιγάκι κουραστικη) επεξήγηση παύλα ερμηνεία των αστρολογικων συμβόλων, περιέχεται σε τούτο εδω:

Μετα, αν είσαστε πιο νεούλια απ’ την αφεντια μου («εδω που είσαι ήμουνα…»), σί-γου-ρα θα ψάξετε το θέμα των σχέσεων και του σέχ! Ιδου ο απόλυτος οδηγος, να βρείτε αν ταιριάζετε με άλλα άτομα:

Σημειώστε πως τα περισσότερα προγράμματα Αστρολογίας (και βιβλία) επιμένουν σε μια μέθοδο ταιριάσματος, που λέγεται «συναστρία». (Σ’ αυτην ανήκουν και οι ερωτήσεις των αρχαρίων, του τύπου: «- Είμαι Ζυγος, ταιριάζω με Διδύμους;») Την οποία συναστρία, ωστόσο, ο Hand θεωρει όχι 100% σωστη (κι έτσι είναι!), γι’ αυτο κι έβγαλε τη δικη του μέθοδο. (Η οποία είναι ακριβέστατη!… σχεδον «ακτινογραφία» των σχέσεων! Σας βεβαιώνω!)

Τέλος (για σήμερα), θα πούμε πως υπάρχουν ένα σωρο ακόμη τομεις της Αστρολογίας, όπως πχ η Αστρολογία κρατων και εθνων, η εσωτερικη Αστρολογία (κάρματα και δράματα!), κτλ κτλ κτλ. Συμβουλη: Μη μπλέξετε, εκτος αν έχετε πολυ μεγάλη όρεξη. Αρκουν λίγα και καλα βιβλία, για να πιάσετε το νόημα. Αλλοιως, θα παρασυρθείτε σε μια θάλασσα αστρολογικων αντικειμένων, και θα τρώτε 15 ώρες της μέρας (αυτες που είσαστε ξυπνητοι-ες και δεν τρώτε και δεν πάτε στον καμπινέ) κάνοντας υπολογισμους. Προσέξτε, την έχει πατήσει πολυς κόσμος!

Μια, λοιπον, που μιλήσαμε για άλλους τομεις της Αστρολογίας, ο τομέας που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η λεγόμενη «Αστρολογία της επικαιρότητας». Αλλοιως, η Αστρολογία που δίνει τις (καθημερινες και όχι μόνον) προβλέψεις! Ιδου ένας ακόμη καλος οδηγος:

Αυτο το «transit» (μετάβαση, διέλευση), τώρα, που βλέπετε στον τίτλο, είναι μεγάλη ιστορία… διότι –κι εδω ήθελα να καταλήξω, διότι εδω ακριβως αρχίζει το ενδιαφέρον για μας– η Αστρολογία δεν είναι μόνο ένα πακέτο υπολογισμων και συμβολισμων. Παρουσιάζει επίσης και κάποιες πολυ-πολυ-πολυ ενδιαφέρουσες ιδέες, όπως είναι πχ η λεγόμενη «συμπύκνωση του χρόνου»! Αιώνες πριν την Ειδικη Σχετικότητα… (Βέβαια, αυτη η τελευταία μιλάει για «συστολη μηκών», αλλα η βασικη ιδέα είναι περίπου η ίδια.)

Στην «Αστρολογία της επικαιρότητας», λοιπον, κάνουμε προβλέψεις με τέσσερεις «συμπυκνώσεις χρόνου»:

  • Μία μέρα «πλανητικων» μεταβολων στην «εφημερίδα» ισοδυναμει με μία μέρα της ζωης μας. (Αυτο ακριβως είναι το «transit»: η σχέση ένα προς ένα.)
  • Μία μέρα «πλανητικων» μεταβολων ισοδυναμει μ’ έναν (σεληνιακο) μήνα της ζωης μας.
  • Μία μέρα «πλανητικων» μεταβολων ισοδυναμει μ’ έναν χρόνο της ζωης μας.
  • Μία «πλανητικη» μεταβολη κατα 3 πρώτα λεπτα και 56 δεύτερα της ώρας (μη ρωτάτε γιατί τόσο… είναι το λεγόμενο «αστρικο ρολόϊ», που μετράει 24 «ώρες» απο εαρινη ισημερία σε εαρινη ισημερία – τόσο αλλάζει σε μια κανονικη μέρα) ισοδυναμει μ’ έναν χρόνο της ζωης μας.

…Κι όσο πιο μεγάλη η «συμπύκνωση χρόνου», τόσο σπουδαιότερα γεγονότα προβλέπει!

Ενδιαφέρον, έ;

Μια που σας κέντρισα το ενδιαφέρον, να δείτε τί έχει παρακάτω!… Πριν προχωρήσουμε (στην επόμενη συνέχεια…), να πούμε πως υπάρχουν πολλοι εξυπνάκηδες, που θα σπεύσουν να ειρωνευτουν την όποια συζήτηση. Συνήθως μ’ ένα επιχείρημα του τύπου: «- Έλα μωρε, ο ηλεκτρισμος που κουβαλάει ο μαιευτήρας, που ξεγεννάει το παιδι, είναι πολυ μεγαλύτερος του ηλεκτρομαγνητικου πεδίου ακόμα και της Σελήνης επάνω στο παιδι!»

Σοβαρα; Μόνο στατικης, πεδιακης μορφης είναι οι ηλεκτρομαγνητικες αλληλεπιδράσεις; Κοίτα τί μαθαίνει κανεις!… 🙂

Αστρολογία με το ένα-δύο-τρία! (α’ μέρος)

2 Σχόλια

α κάνουμε μια παράκαμψη απο το θέμα του γκράφφιτι, για να μιλήσουμε λιγάκι γι’ Αστρολογία. Όχι, δεν συνεχίζω μ’ αυτο το θέμα λόγω κεκτημένης ταχύτητας απο τις εκτεταμένες δημοσιεύσεις επάνω στον «Θαυματουργο ψίθυρο»!… αλλα επειδη πρέπει να γράψω μερικα πράγματα, για να φανει πού το πάω.

Πού πάει απο μόνο του, για την ακρίβεια.

Κατ’ αρχην, στο παρον μπλόγκι δεν έχει καμμία θέση η διδακτικη στάση απέναντι στο αναγνωστικο μου κοινο… Τί να σας πω; Να σας βάλω να μάθετε πράγματα απέξω, λες και πρόκειται να δώσετε εξετάσεις; (Στο κάτω-κάτω, ούτε διπλώματα απονέμω – έστω και μαϊμούδικα! 🙂 )
Οπότε, θα σας δείξω ορισμένα βιβλιαράκια, για να ερευνήσετε μόνοι-ες σας το αντικείμενο, και στη συνέχεια θα επικεντρωθούμε σ’ αυτα που ενδιαφέρουν για την επίλυση του αινίγματος του γκράφφιτι!… αφου, ίσως, περάσουμε κι απο καναδυο ακόμη γνωστικα αντικείμενα. Αφήστε με, λοιπον, να γράφω τα σεντόνια μου,…

…Κι εσεις απλα διασκεδάστε το!

Αν, λοιπον, ενδιαφερόμαστε να γνωρίσουμε την Αστρολογία, αλλα και να βγάλουμε (όσο γρήγορα επιτρέπει η ανυπομονησία μας!) το πρώτο μας ωροσκόπιο, πρέπει να έχουμε τα εξης λίαν βασικα βιβλιαράκια (που τα κατέβασα απο κάτι απίθανα ράφια της βιβλιοθήκης μου – και φύσηξα και τη σκόνη):


Αυτο εδω σας εξηγει τα πάντα της εισαγωγης στο αντικείμενο! Και πώς υπολογίζουμε το γενέθλιο ωροσκόπιο, και δίνει και τις ερμηνείες όσων βρήκαμε, και μας εξηγει τα αστρολογικα σύμβολα. Όπως λένε και οι συγγραφεις του, είναι απο τα λίγα βιβλία παγκοσμίως που δεν έχουν καθόλου βιβλιογραφία… διότι είναι πρωτότυπη δουλεια. (Άρχισαν το γράψιμο απ’ το «λευκο χαρτι».)

Βέβαια, για να υπολογίσεις γενέθλιο ωροσκόπιο, πρέπει να έχεις πίνακα των αστρικων («πλανητικων») θέσεων!… ο οποίος είναι ολόκληρο βιβλίο και καλείται «εφημερίδα» (ephemeris). Αυτο σου δίνει τις θέσεις των «πλανητων» κάθε πχ 24 ώρες (της Σελήνης κάθε 12, διότι κινείται κι αλλάζει ζώδιο πολυ γρήγορα), συνήθως στις 00:00′ ώρες κάθε μέρας, κι εσυ κάνεις υπολογισμο για το ανάμεσα.
Πχ γεννιέται κάποιος στις 9:30′ το πρωι, εσυ θα υπολογίσεις τη διαφορα της θέσης των «πλανητων» με βάση τις δύο ενδείξεις της «εφημερίδας»: απ’ τα μεσάνυχτα της μέρας που ξεκινάει και απ’ τα μεσάνυχτα που ξεκινάει η επόμενη μέρα, δηλαδη θα προχωρήσεις τις ενδείξεις κατα εννέα και μισο εικοστα τέταρτα.

Μία υπόδειξη: μπορει καμια φορα να διαβάσετε κάτι απίθανα για υπολογισμο της διαφορας αυτης με «λογαρίθμους¨». Μη μασάτε! Αυτες οι ιστορίες προέρχονται απο (άκριτες) ανατυπώσεις αστρολογικων εκδόσεων των αρχων του 20 αιώνα, ή παλαιοτέρων… τότε που δεν υπήρχαν τα σημερινα υπολογιστικα βοηθήματα (διάβαζε: ηλεκτρονικοι υπολογιστες), και υπήρχαν μόνο οι πίνακες λογαρίθμων και ο λογαριθμικος κανόνας.
Εσεις μπορείτε κάλλιστα να κάνετε απλες πράξεις (διαίρεση πχ) σε «μεικτους» αριθμους (μην ξεχνάτε πως οι μοίρες διαιρούνται σε 60 πρώτα λεπτα, κ.ο.κ. – δεν είναι δεκαδικοι αριθμοι!), και να βρείτε τη διαφορα με γραμμικο τρόπο. Αν και τα άστρα αλλάζουν θέση με μη γραμμικο τρόπο (λόγω ελλειπτικων τροχιων), το σφάλμα είναι αμελητέο. Μια χαρα βγαίνει το ωροσκόπιο κι έτσι!

Μια καλη ephemeris είναι αυτη εδω:

Ναι, περιέχει τις θέσεις των «πλανητων» μονάχα για τον 20ο αιώνα, διότι δεν μπορει να τις περιέχει για όλη την ανθρώπινη Ιστορία! Θα γινόταν πιο ογκώδης κι απ’ τη βιβλιοθήκη του Κονγκρέσσου! 🙂 Πάντως, αν ενδιαφέρεστε για 19ο και 21ο αιώνες, υπάρχουν οι αντίστοιχες «εφημερίδες».

Δεν τελειώσαμε, όμως… Η «εφημερίδα» σας δίνει τις θέσεις των «πλανητων», αλλα θεωρει τη Γη ως μαθηματικο σημείο! Η κανονικη Γη (επειδη έχει διαστάσεις μη μηδενικες), κι επομένως και η κανονικη παρατήρηση των άστρων, όπως τα βλέπουμε τη νύχτα, απαιτει προβολικη γεωμετρία… άρα θα χρειαστείτε ένα ακόμη βιβλιαράκι, το οποίο λέγεται «πίνακας οίκων». Όπως αυτο εδω:

Βέβαια, υπάρχουν ακόμη μερικα προβληματάκια, όπως πχ το ότι το «σύστημα οίκων Placidus» δεν δίνει μαθηματικη λύση για γεννήσεις επάνω στον …βόρειο πόλο, αλλα αυτα δεν πρέπει να σας απασχολουν… Υπάρχει και το σύστημα Koch, κτλ κτλ κτλ, αλλα για γεννήσεις στην Ελλάδα όλα δουλεύουν το ίδιο – και μια χαρα.

Με τα τρία αυτα βιβλιαράκια έχετε τελειώσει… τη χειρωνακτικη δουλεια του υπολογισμου ενος γενέθλιου ωροσκοπίου, αλλα υπάρχει και πιο κυριλε λύση: ένα πρόγραμμα Αστρολογίας στον υπολογιστη σας!…
…το οποίο μπορει να υπολογίζει και ωροσκόπια για πχ προσωπικότητες του Μεσαίωνα!

Πού να βρείτε «εφημερίδα» για τον 12ο αιώνα μΧ! Μην τρελλαθούμε… Ενω το πρόγραμμα μπορει κάλλιστα να σας δώσει έτοιμο ωροσκόπιο στο πιτς-φυτίλι! Λοιπον, ένα (αρκετα φτηνο και αρκετα καλο) προγραμματάκι που βρήκα, είναι τούτο εδω:

Τέλος, υπάρχει και η ούλτρα κυριλε (και τζαμπε!) λύση – η οποία είναι απο τα πράγματα, που σε κάνουν ν’ αναφωνεις: «- Ας είναι καλα το Ιντερνέτι!»

Πάτε εδω: http://www.astro.com/ , δώστε τί στοιχεία θέλετε, κι έτοιμο το ωροσκόπιο!

Το κακο, βέβαια, με το Άστρο κόμ (διότι ουδεν …καλον αμιγες κακου!) είναι πως δεν γλυτώνεις το διάβασμα… Υποτίθεται πως ήδη ξέρεις μερικα πράγματα, κι αυτο απλα σου κόβει δρόμο στους υπολογισμους.

Αφου, λοιπον, παίξτε λιγάκι με τα βιβλία και τα ιντερνέτια, θα είσαστε έτοιμοι-ες να συνεχίσουμε με τις πιο βαρειες πλευρες του θέματος.

Λεωνίδας Χατζηνικολάου – ς’ μέρος

3 Σχόλια

ολυ τράβηξε η κουβέντα επάνω στο δεύτερο βιβλίο του Λ.Χ., αλλ’ άξιζε! Και πάλι… τί να πρωτοσχολιάσω απ’ όσα έμειναν! Το ότι όλ’ αυτα για τις «μαγικες» δυνάμεις των ήχων και της γλώσσας (πχ σχόλιο δικο μου εδω κι εδω) υπάγονται σ’ ένα νέο αντικείμενο μελέτης, υπεραγαπημένο των «υπερεσιώνε», το λεγόμενο «νευρογλωσσικος προγραμματισμος» (neurolanguage programming, ή NLP – βάλτε τα στα ψαχτήρια, αν έχετε την περιέργεια); Ή το ότι ο Λ.Χ. υπέπεσε σ’ ένα σοβαρούτσικο σφάλμα, διότι ως δικηγόρος θά ‘πρεπε να το ξέρει: Πως το 1956 δεν υπήρχαν αρχαιοκάπηλοι, διότι η πώληση αρχαιοτήτων ήταν ελεύθερη! (Όσο περίεργο κι αν φαίνεται αυτο. Χρειάστηκε να συνυπογράψει το 1972 η Ελλάδα τη σχετικη διακήρυξη της Ουνέσκο, για να καταστει παράνομη η εμπορία αρχαιοτήτων μέχρι σήμερα.)

Ή ότι -κατα το μυθιστόρημα- ο Βέντρις άφησε σημείωμα… στον εαυτο του (γραμμένο στα μυκηναϊκα), ποιους να προσέχει και ν’ αποφεύγει στη νέα του ενσάρκωση; Ή ότι υπάρχουν ενεργες ομάδες φυλάκων των αρχαίων μυστικων;…

Ακόμη και το βιβλιόσημο στην αρχη μας εντυπωσιάζει!… εκπέμπει ένα βιβλιοφιλικο άρωμα άλλων εποχων! (Έγραφε και τον αριθμο σειρας, αλλα τον έσβησα! Δεν θέλω να μάθουν οι «υπερεσίες» ποιος είμαι! LOL!!!)

(Για τους νέους αναγνώστες: Βιβλιόσημο εστι κάτι σαν γραμματόσημο, που κολλιέται σ’ ένα βιβλίο, για να ξέρει ο συγγραφέας ότι είναι πραγματικο αντίτυπο και όχι κλεψιμέϊκο, για το οποίο πληρώθηκε τα δικαιώματά του. Οφείλεται στην κακη συνήθεια κάποιων εκδοτων, που λένε στον συγγραφέα πως του τύπωσαν -και πούλησαν- πχ πέντε χιλιάδες βιβλία, για τα οποία θα του πληρώσουν το ποσοστο του, ενω στην πραγματικότητα τύπωσαν και πούλησαν πχ είκοσι χιλιάδες βιβλία και κρατάνε τα ποσοστα του συγγραφέα για πάρτη τους.)

Όλ’ αυτα και πολλα άλλα είναι λίαν ενδιαφέροντα, γι’ αυτο και ο «Ψίθυρος» είναι μο-να-δι-κος!

Βαθμολογία

  • Ιδέα: 10/10
  • Πλοκη-ανάπτυξη: 9/10
  • Συνολικη εντύπωση: 9.5/10
  • Προοπτικες για συνέχεια: 10/10

Να πούμε ακόμη πως ο «Ψίθυρος» σχεδον απαιτει και την ανάγνωση του «δίδυμου» βιβλίου του, αυτου εδω:

…και δη, στην ελληνικη έκδοση, αυτη που βλέπετε στην εικόνα. Η οποία περιέχει και παράρτημα (που δεν το έχει η πρωτότυπη αγγλικη), που μιλάει για την αλληλογραφία και γνωριμία του Βέντρις με τον Έλληνα Κωνσταντίνο Κτιστόπουλο, επίσης ευρυμαθη λόγιο (μου φαίνεται ήταν δικηγόρος), ο οποίος δοκίμαζε παράλληλα με τον Μ.Β. να διαβάσει τη Γραμμικη Β’ μέσω στατιστικης ανάλυσης.
Είναι, πάντως, κρίμα, να μη γράφει το βιβλίο ότι πχ στη φωτογραφία της σελίδας 203 τα -καθαρότατα, σαν απο στένσιλ- γράμματα και τα σχήματα είναι του Βέντρις, ενω οι σημειώσεις απ’ ανάμεσα με τον όμορφο γραφικο χαρακτήρα είναι του Κτιστόπουλου. Κρίμα! (Κανένας επιμελητης, ρε παιδια; )

Όπως είναι κρίμα το βιβλίο αυτο να μην έχει τριπλάσιο όγκο, και να συνοδεύεται και απο DVD… Πχ με συνέντευξη του τελευταίου της «παλιας φρουρας» των μυκηναϊστων, του -μπορει κι ελληνικης καταγωγης- Τόμας Παλαίϊμα, ή με κινηματογραφικο υλικο, ή ο,τιδήποτε σχετικο.

Τέλος πάντων, ευελπιστούμε σε κάποια μελλοντικη έκδοση.

Πάμε και στο τρίτο μυθιστόρημα του Λ.Χ., και μη φοβάστε, δεν πρόκειται να μακρυγορήσω!

(γ) Το ελιξήριο της αθανασίας (2004)

Εδω πάλι έχουμε να κάνουμε μ’ έναν μοναχικο νέο άνθρωπο, ελληνικης καταγωγης πάλι, αλλα καθολικο ιερωμένο! Οι αναφορες πως εμφανίστηκε κάπου στην Ισπανία ο …Ιούδας (ο Ισκαριώτης!) και …θεραπεύει ανθρώπους αναστατώνουν το Βατικανο, το οποίο παράλληλα ποτέ δεν ξέμπλεξε απο τις ίντριγκες της εξουσίας. Ταυτόχρονα, η εμφάνιση του Ιούδα μπλέκει και την μέχρι τότε ήσυχη ζωη του νεαρου ιερωμένου.

Ενδιαφέρον μυθιστόρημα κι αυτο, επίσης καλογραμμένο, αλλ’ όχι με τη λάμψη του «Ψιθύρου»,… αν και πάλι ο Λ.Χ. φαίνεται να γνωρίζει άριστα τα μυστικα κατατόπια του Βατικανου. Κρατάω ως ενδιαφέρον στοιχείο το ότι ο πάπας του βιλίου είναι τρομερα ραδιούργος, πλην όμως, η όλη ιστορία δεν μπορει παρα ν’ αναφέρεται στον νυν πάπα!…

…Ο οποίος είναι ο τελευταίος πάπας (δηλ. δεν πρόκειται να υπάρξει επόμενος), σύμφωνα με τις πολυσυζητημένες προφητείες του Ιρλανδου προφήτη καλόγερου Άγιου Μαλαχία. Να μυρίζεται, άρα γε, ο συγγραφέας άσχημα μυστικα χουνέρια που ετοιμάζει -εκών-άκων- για την ανθρωπότητα ο πραγματικος πάπας; (Αν και ο κύριος Ράτσινγκερ ουδόλως είναι τέτοιος τύπος.) Ποιος να ξέρει…

Πάντως, κι αυτο το μυθιστόρημα αξίζει, παρα τα ελαττωματάκια του – πχ τη βιαστικη συγγραφη. (Υπάρχει πχ ένα «σκόρπιο» όνομα ήρωα, απ’ την περίοδο των δοκιμων του συγγραφέα, που δεν το έψαξε να το εξαλείψει, ή να τ’ αλλάξει στην τελικη μορφη του. Επίσης, στα δρομολόγια των …αεροπορικων πτήσεων -που δεν ξέρουμε καλα-καλα αν γίνονται!- απο βόρεια Ισπανία για Τουλούζη, τα έκανε ελαφρως θάλασσα σε αποστάσεις και χρόνους!)

Κι έχει και ωραίο, απρόβλεπτο τέλος, αντίθετα απο το αρκετα πεσσιμιστικο και διφορούμενο του «Ψιθύρου».

Βαθμολογία

  • Ιδέα: 8/10
  • Πλοκη-ανάπτυξη: 8/10
  • Συνολικη εντύπωση: 8/10
  • Προοπτικες για συνέχεια: 3/10

Τελειώνοντας, μια έκκληση: Κύριε Χατζηνικολάου, έχετε ήδη πέντε χρόνια «σιωπης»! Ελπίζω να βγάλετε σύντομα (τελειώνει και το καλοκαίρι!… 🙂 ) το επόμενο μυθιστόρημά σας, και για ν’ ακριβολογω, τα επόμενα δύο… εκ των οποίων το ένα θα είναι η απαραίτητη συνέχεια του «Ψιθύρου»!!!

Το ξέρω πως οι «παραγγελιές» είναι για τα σκυλάδικα – στους συγγραφεις είναι εντελως άγαρμπες κι αγροίκες, αλλα τί να κάνουμε; Οι μεγάλες αγάπες δεν κρύβονται! 🙂


Older Entries