υνεχίζουμε… αφου καταπιούμε πεντέξη κουτια αρντάνια, μπας και συνέλθουμε! (Οι μη ιατροι αναγνώστες και οι μη διατελέσαντες φαντάροι δικαιούνται επεξήγησης: αρντάνια ίσον ισχυρα ηρεμιστικα χάπια.) Και καλα οι άσχετοι, τόσα ξέρουν τόσα λένε. Τόσο τους κόβει, στο κάτω-κάτω. Αλλα και οι (εντος ή εκτος εισαγωγικων) σχετικοι; Παραθέτουμε, λοιπον, το:

Αντιπαράδειγμα II : Κακομεταχείριση των Μαθηματικων απο («)σχετικους(«)

Και όχι, δεν κάνω λογοπαίγνιο με τη Σχετικότητα.

(α) Γενικη Θεωρία της Σχετικότητας (ΓΘΣ)

Εδω δεν θα εξετάσουμε όλες τις μπούρδες-εργόχειρα που λέει η ΓΘΣ, εκτος απο ένα χαρακτηριστικο: Την αξιωματικη της ασυμβατότητα με την «αδελφη» της Ειδικη Θεωρία της Σχετικότητας (ΕΘΣ).

Κατ’ αρχην, για να εκφέρεις στη Φυσικη αξιωματικο λόγο, έχεις δύο και μοναδικες επιλογες:

  • Είτε μαζεύεις όλα τα δεδομένα απο παρατηρήσεις και πειράματα και κάνεις μία γενίκευση, δηλαδη κάνεις μια νοητικη αφαίρεση προς παραπάνω επίπεδο (inductio, ιντούκτιο, επαγωγη – αν θυμάμαι καλα τα φιλοσοφικα μου… κύριε πρκλ μας; ) και διατυπώνεις αξίωμα… παναπει αρχη γενικη, που καλύπτει όλες τις περιπτώσεις και δεν επιδέχεται συζήτηση ή απόρριψη.
  • Είτε «μυρίζεσαι» ποια είν’ αυτη η γενικη αρχη, και τη διατυπώνεις εξ αρχης. (Και στην επιβεβαιώνουν τα πειράματα εφεξης, ως ειδικες περιπτώσεις εφαρμογης της.)

Και στις δύο περιπτώσεις, παρακαλας να είσαι αρκετα κωλόφαρδος, ώστε να μη βρεθουν παρατηρήσεις και πειράματα που θα σου ανατρέψουν το αξίωμα, διότι τότε πρέπει να βρεις άλλο μαθηματικο μοντέλο ερμηνείας (υποτίθεται πληρέστερο), να βάλεις αυτο το καινούργιο μοντέλο στον θρόνο του αξιώματος, και φτου κι απ’ την αρχη.

Παράδειγμα αποτελουν τα δύο αξιώματα περι χώρου της κλασικης Φυσικης: Το ότι ο χώρος είναι ομογενης, και το ότι ο χώρος είναι ομότροπος. Το πρώτο σημαίνει πως ένα πείραμα δίνει τα ίδια αποτελέσματα, είτε γίνει στην Ελλάδα, είτε στη Μπουργκιναφάσου, είτε στην αθέατη πλευρα της Σελήνης. Το δεύτερο σημαίνει πως ένα πείραμα δίνει τα ίδια αποτελέσματα, άσχετα με τον προσανατολισμο της πειραματικης διάταξης.
Δηλαδη, αν βάλουμε την πειραματικη διάταξη επάνω σε ρόδες και τη γυρνάμε γύρω-γύρω σαν τον φούρνο του Χότζα, αυτη η δουλεια δεν επηρεάζει τα πειραματικα αποτελέσματα.

Ωραία είν’ όλ’ αυτα τα φιλοσοφικα… και προφανως πρωτοδιατυπώθηκαν ως ευχολόγια, για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας (το πάνω) και να επικεντρωνόμαστε στην ερμηνεία του πειράματος καθ’ εαυτη. Αλλοιως, αν η Φύση για κάθε τόπο και κάθε προσανατολισμο έδινε διαφορετικα πειραματικα αποτελέσματα, δεν θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε συγκροτημένη κι ενιαία Φυσικη. Θα ήταν αδύνατον!

Αμ, δε!

Γουστάραμε μεν, πλην όμως το 1956 αποδείχτηκε οριστικα και αμετάκλητα πως δεν ισχύει το δεύτερο αυτο αξίωμα… άλλα πράγματα δίνει η πειραματικη διάταξη προς τα πάνω, κι άλλα προς τα κάτω! (Προς μεγίστην χαραν του Μιμάκου, υποθέτω.) Δηλαδη η Φύση διακρίνει το πάνω και το κάτω! (Σε προσεχη συνέχεια του παρόντος θα δούμε τις συνέπειες αυτου του φοβερου πειράματος.)

Τα παραπάνω σας τα είπα, για να σας δείξω ότι η «αφ’ υψηλου» -α λα Αϊνστάϊν- αντιμετώπιση της Φύσης, δηλαδη το να βγαίνουμε στο μπαλκόνι και να λέμε όποια μαλακία μας έρχεται στο κεφάλι (και νά ‘χουμε την αξίωση να μας πάρουν στα σοβαρα), χωρις να λαμβάνουμε υπ’ όψη μας τα παρατηρητικα και πειραματικα δεδομένα, δεν είναι δα κι ό,τι καλύτερο. Απλως γινόμαστε σούργελα – εκτος κι αν έχουμε τίποτε συστηματικους κωλογλείφτες, που μας εκθειάζουν καθημερινως ως «μεγαλοφυΐες».

Πώς έχουν, λοιπον, τα πράγματα με την ΕΘΣ και τη ΓΘΣ;

Ιστορικα, η ΕΘΣ (η οποία ΔΕΝ ήταν έργο του Αϊνστάϊν, αλλα συλλογικο) μετα απο πολλους (πειραματικους) κόπους και βάσανα, κατέληξε στο συμπέρασμα πως υπάρχουν τα λεγόμενα «αδρανειακα συστήματα αναφορας»… πράγμα που θα σας βεβαιώσει και κάθε διδακτικο εγχειρίδιο εισαγωγης στην ΕΘΣ.
Επειδη, τώρα, τα διδακτικα εγχειρίδια προσπαθουν να βάλουν τα πράγματα σε μια σειρα, άρα αναγκάζονται να παραλείψουν πολλα, πολλες φορες πέφτουν κι αυτα στο επίπεδο της μπούρδας. Πχ τα εγχειρίδια για την ΕΘΣ λένε πως, αν μια αμαξοστοιχία κινείται με την ταχύτητα του φωτος, τότε ο σταθμάρχης τη βλέπει πιο κοντη απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. (Μερικοι το χοντραίνουν, κι ισχυρίζονται πως η αμαξοστοιχία πράγματι κονταίνει!) Αυτο το φαινόμενο είναι γνωστο ως «συστολη κατα Λόρεντζ».

Θά ‘λεγε κανεις… Και γιατι να μη βλέπουν και οι επιβάτες τον σταθμάρχη «χαλκομανία», όπως και τα πιτσιρίκια που πουλάν κουλούρια στον σταθμο Λειανοκλαδίου; (Εφ’ όσον κι αυτος κινείται με την ταχύτητα του φωτος, σχετικα με τους επιβάτες της αμαξοστοιχίας.) Η απάντηση είναι ότι δεν γίνονται αυτα τα πράγματα! Τα πιτσιρίκια με τα κουλούρια υπάρχουν πια μόνο στις ελληνικες παλιες ταινίες, αν και τα ιντερσίτια τρέχουν όντως με την ταχύτητα του φωτος… πολιτικη επιτυχία του πρωθυπουργικου εξαδέλφου μεσιέ Λιαπίς!

(Τί μαλακίες γράφω, Θεέ μου, και με διαβάζει κι ο Κουπάκιας! LOL!!!)

Πέρα απ’ την πλάκα, η Φυσικη (όπως κι άλλες παρεμφερεις επιστήμες) δίνει πρακτικες απαντήσεις σε πρακτικα προβλήματα, και δεν υπάρχει Φυσικος να μιλάει με το Άγιον Πνεύμα, κι Αυτο να του λέει τις απαντήσεις έτοιμες, δίκην θείου σκονακίου!
(Καλα ρε!… Μη βαράτε!… Τις σχέσεις αρκετων θετικων επιστημόνων με τον αποκρυφισμο τις ξέρω καλα, αλλα ως θέμα δεν χωράνε εδω! Και μέχρι στιγμης, δεν χωράνε ούτε στα «προσεχως» μου! Ίσως κάποια μέρα, αν έχω κέφια, να τις συζητήσουμε… αλλα δεν υπόσχομαι τίποτε. Προηγούνται άλλα, απείρως σημαντικότερα! Για το συγκεκριμένο θέμα, διαβάστε Στράνγκε και ΤΜ! 🙂 )

Λοιπον, το πρόβλημα στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχες του 20ου ήταν το πόσο γρήγορα επιδρα το πεδιο σ’ ένα σωματίδιο που εισέρχεται σ’ αυτο… το αν υπάρχει αιθέρας… κι άλλα παρεμφερη και συσχετιζόμενα ερωτήματα. Και όχι -για όνομα του Θεου!- οι τυχον αμαξοστοιχίες που τρέχουν με την ταχύτητα του φωτος!
Οι Φυσικοι ήξεραν τότε για τις ακτίνες X, ήξεραν και ότι οι κοσμικες ακτίνες περιέχουν κάτι περίεργα ταχύτατα σωματίδια που διαγράφουν σπείρες υπο την επίδραση ηλεκτρομαγνητικου πεδίου, έψαχναν και το πως είναι δομημένα τα άτομα… και με κόπους και βάσανα κατέληξαν στο ότι το ακίνητο εργαστήριο είναι ένα «αδρανειακο σύστημα αναφορας», μέσα στο οποίο τα ηλεκτρομαγνητικα πεδία συμπεριφέρονται μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο στα σωματίδια-μουσαφίρηδες.

Ο κυρ-Αλβέρτος, λοιπον, δέκα χρόνια μετα την οριστικη διατύπωση της ΕΘΣ απο την επιστημονικη κοινότητα, βγαίνει και λέει πως «δεν υπάρχουν αδρανειακα συστήματα αναφορας»!!!

Γιατί;

Διότι έκανε, λέει, ένα «νοητικο πείραμα» (gedaenkte experiment), που βάζουμε έναν φουκαρα, λέει, μέσα σ’ ένα ασανσερ «τυφλο» (δηλ. με καμμία δυνατότητα επικοινωνίας με το περιβάλλον) κινούμενο με επιτάχυνση προς τα πάνω, αλλα σε χώρο με έλλειψη βαρύτητας, οπότε αυτος ο φουκαρας θα αισθανθει βάρος! (Απ’ την επιτάχυνση.) Άρα, λέει ο κυρ-Αλβέρτος, δεν μπορούμε να διακρίνουμε την πραγματικη μάζα (τα κιλα που έχουμε αποκτήσει απ’ τη συνήθεια να χλαπακιάζουμε κοψίδια) απο την «αδρανειακη» μάζα! (Της επιτάχυνσης.)
Αυτο το «νοητικο πείραμα» είναι γνωστο και ως «αρχη της ισοδυναμίας» (των δύο τύπων μάζας, εννοει). Και, μια που μπορει να συμβει παντου, δεν υπάρχουν αδρανειακα συστήματα αναφορας, λέει ο σοφος (της πλάκας).

Όντως, το φαινόμενο απόκτησης μάζας-«μαϊμους» (δηλ. τεχνητου βάρους) παρατηρείται πχ στον θάλαμο που βάζουν τους πιλότους για εκπαίδευση και γυρίζει γύρω-γύρω με τρομερη ταχύτητα. (Τα «πλευρικα τζή», που λένε.) Ώσπου να λιποθυμήσουν, ή να σπάσει η πλάτη τους. Αλλα το να θέτεις την αυθαίρετη ερμηνεία τέτοιων φαινομένων ως αξιωματικη βάση για ολόκληρη θεωρία, έ, είναι ΠΟΛΥ παρατραβηγμένο!
Επειδη, όμως, αυτο ακριβως έκανε ο κυρ-Αλβέρτος, απο ‘κει και μετα άνοιξε ο καταρράκτης της ανοησίας! Η βαρύτητα, λέει, δεν οφείλεται σε τίποτις πεδία, αλλα σε καμπύλωση του χώρου, και δε συμμαζεύεται… ‘Ντάξ’, ο ψυχίατρος είπε να μη σου πάμε κόντρα! 🙂

Μ’ αυτη τη λογικη, όμως, όσα λέει η ΕΘΣ επι του θέματος πάνε αυτομάτως στα σκουπίδια, διότι δεν μπορεις να έχεις και το ένα και το άλλο ταυτόχρονα! Ή θα υπάρχουν αδρανειακα συστήματα αναφορας, ή δεν θα υπάρχουν… Οπότε, πρέπει να διαλέξεις! (Αλλα ο κυρ-Αλβέρτος δεν διάλεξε… τα ήθελε και τα δύο παρέα!)
Επίσης, είναι απαράδεκτο να διδάσκονται τα πιτσιρίκια στη Β’ Γυμνασίου τις ιδιότητες του αξιώματος, όπως τον αλληλοαποκλεισμο με άλλα αξιώματα (και να βαθμολογούνται κάτω απ’ τη βάση, αν δεν τις θυμηθουν), αλλα οι «μεγάλοι επιστήμονες» -μη χέσω!- να τις αγνοουν! (Να γιατί έγραψα παλια στο «μαύρο φόρουμ» ότι ο Αϊνστάϊν και οι θαυμαστες του δεν έχουν γνώσεις Μαθηματικων ούτε της Β’ Γυμνασίου.)

Οπότε, τί κάνει σήμερα η Φυσικη; Τί διάλεξε;

Η Φυσικη διάλεξε ΕΘΣ… μ’ έναν αρκετα διπλωματικο τρόπο. Επειδη η Φυσικη αποτελείται απο Φυσικους (για ν’ ακριβολογούμε: απο κατόχους πανεπιστημιακων τίτλων Φυσικης), αυτοι προτίμησαν ν’ ασχοληθουν με την ΕΘΣ, που έχει επιβεβαιωθει πειραματικα, άρα ισχύει. (Η ΓΘΣ δεν έχει καμμία πειραματικη επιβεβαίωση – κι αυτο θα το συζητήσουμε στην ώρα του. Οπότε, προς το παρον παραμένει μονάχα ένα θεωρητικο κείμενο και τίποτ’ άλλο, άσχετο τί ισχυρίζεται ο κάθε τιτλούχος βλαξ.) Γιατί αναφέρω όλ’ αυτα τα περι διπλωματικότητας; Διότι:

  • Στις ηπαπάρα υπάρχουν περίπου δύο χιλιάδες (2,000) ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικα ιδρύματα.
  • Ανάμεσα σε διάφορες ιστορίες του θεάτρου και οικονομολογίες, τμήμα Φυσικης έχουν καμια πεντακοσαρια απο δαύτα.
  • Απ’ τα πεντακόσια, έδρα ΓΘΣ έχουν μονάχα τρία ή τέσσερα!

Αυτο ακριβως είναι η έμπρακτη ομολογία (εκ μέρους «επίσημης» Φυσικης) της αποτυχίας της ΓΘΣ… διότι δυστυχως οι Φυσικοι της καριέρας είναι αρκετα εγωιστικα γαϊδούρια (λόγω και των τεραστίων πιστώσεων που μασάνε), ώστε να μην τους ακούσεις ποτέ να λένε: «- Κάναμε κάθος, είπαμε μαλακίες, συγνώμη, ανακαλούμε!»

Αφου, λοιπον, είδαμε πως η βάση της ΓΘΣ είναι λάθος, δεν χρειάζεται να εξετάσουμε το γιατί όλη η υπόλοιπη ΓΘΣ είναι λάθος! Αλλοιως, όλη η ιστορία θυμίζει το παλιο ανέκδοτο, που δίνει ο λοχίας Καραμήτρος αναφορα στον συνταγματάρχη, γιατί δεν κατέλαβε τον εχθρικο λόφο!
«- Για δέκα λόγους, κυρ-συνταγματάρχη!», λέει ο Καραμήτρος. «- Να τους ακούσω!», λέει ο σχής. «- Πρώτος, δεν είχαμε πυρομαχικα!…», αρθρώνει ο Καραμήτρος λαχανιασμένος, οπότε ο σχής τα παίρνει στο κρανίο και τον κόβει: «- Άσ’ τα, ρε Καραμήτρο, άσ’ τα! Δεν χρειάζομαι να μου πεις τους υπόλοιπους εννέα!»

Θυμίζει και κάτι σχολαστικους δικηγόρους, που γράφουν «άλλως, και όλως επικουρικως…» (και ακολουθει ατελείωτο μπλα-μπλα-μπλα). Αυτη η κουβέντα σημαίνει πως, αν πέσουν επάνω σε κανέναν περίεργο δικαστη (που πχ βαρυέται), να κάνουν ματ με επιχειρήματα! Πχ ομολογει κάποιος ότι είναι δολοφόνος, αλλα ο δικαστης κάνει την κορόϊδα (που δεν θά ‘πρεπε). Έ, ο δικηγόρος πάει και βρίσκει μάρτυρες που άκουσαν τον πυροβολισμο, άλλους που είδαν το θύμα μέσα στα αίματα, κτλ κτλ κτλ. Αυτα τα μαρτυριλίκια αποτελουν το «όλως επικουρικως», ενω ο οποιοσδήποτε λογικος άνθρωπος περιορίζεται στην ομολογία!

Πιστεύω ότι καταλαβαίνετε τώρα (ύστερ’ απο τόση κουβέντα) το γιατί όλα μα όλα τα υπόλοιπα της ΓΘΣ… κοσμολογικες εξισώσεις, Μπίγκ Μπάνγκ και τα ρέστα, είναι κατ’ ευθείαν για τη χέστρα. Πιστεύω, επίσης, ότι αρχίσατε να καταλαβαίνετε το γιατί (παραφράζοντας το γνωστο ρητο περι αντιαμερικανισμου) το γλείψιμο του Αϊνστάϊν είναι η Φυσικη των ηλιθίων!

Μεγάλη πλάκα έχει το ακόλουθο βιβλιαράκι που σκανάρισα, απ’ την πάλαι ποτε ένδοξη (και πανάκριβη) επιστημονικη βιβλιοθήκη μου… Απολαύστε το! (Πρωτοεκδόθηκε το 1942 απ’ την Πρέντις-Χώλλ.)

Όντως είναι εισαγωγη και στις δύο Σχετικότητες, όντως περιέχει πρόλογο του κυρ-Αλβέρτου (παρα τωι οποίωι ο συγγραφέψ-θαυμαστης του δαπάνησε εκατοντάδες ώρες), αλλα το μεγάλο τζέρτζελο βρίσκεται στο γεγονος ότι ο συγγραφέψ κάνει γαργάρα τη φράση «αδρανειακα συστήματα αναφορας» στις σελίδες της ΕΘΣ!!!
Έχει μεν μια εκτεταμένη ιστορικη εισαγωγη των λόγων που οδήγησαν στην ΕΘΣ, αρκετα καλη (και πολυ καλα κάνει), αλλ’ αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να γράψει τη συγκεκριμένη φράση… που κάθε μεταπολεμικο διδακτικο εγχειρίδιο για την ΕΘΣ την έχει ψωμοτύρι! Σε σημείο να λες… τί χρειάζεται, ρε φούστη μου, να σου αποσπάσουμε την ομολογία; Τίποτε γκεσταπίτες με τανάλιες, να σ’ τη βγάλουν απ’ το στόμα; Κι αφου πρώτα τους θυμίσουμε την καταγωγη και των δυο σας; 🙂 (Μαύρο χιούμορ, σχωρνάτε με… αλλα κάτι τέτοιοι κόντεψαν να με στείλουν στο τρελλάδικο, μ’ αυτα που γράφουν!)

Φυσικα, ο θαυμαστης του άθλιου υπαλληλίσκου του γραφείου ευρεσιτεχνιων στη σελίδα 156 (περιοχη εισαγωγης στη ΓΘΣ) είναι σαφέστατος: ΔΕΝ υπάρχουν «αδρανειακα συστήματα αναφορας»!!! Και φυσικα, ο λόγος που τα μασάει στην ΕΘΣ είναι προφανης: Ο συγγραφέψ γνωρίζει Μαθηματικα επιπέδου Β’ Γυμνασίου, σε αντίθεση με τον υπερεκτιμημένο άχρηστο… και δεν θέλει να τον φέρει σε δύσκολη θέση!

Επίσης, πλάκα έχει και ο πρόλογος του κυρ-Αλβέρτου: αφου εξυμνει με τη σειρα του τον οπαδό του (asinus asinum fricat, δηλ. «ο γάϊδαρος τρίβει γάϊδαρο» -με τις μουσούδες τους- …λέγανε οι αρχαίοι Ρωμαίοι, όταν δύο ασήμαντοι αλληλοκολακευόντουσαν δημοσίως), παραδέχεται ότι η ΓΘΣ δεν έχει και πολλες επιτυχίες στην ερμηνεία των φυσικων φαινομένων (χρησιμοποιει τη φράση «modest correlation of physical phenomena»),… αλλα ελπίζει πως στο μέλλον θ’ αλλάξουν τα πράγματα.

Βρούστ! Άχρηστε! Κι ισυ κι οι ουπαδοί σ’!

Advertisements