στον Macedoine

ια εικόνα χίλιες λέξεις… λέει το ρητο! Αλλα δύο εικόνες συνδυαζόμενες; Χαμος απο λέξεις! (Ελπίζω να μην μπω στον πειρασμο να γράψω τόσα πολλα!)

Στο περίφημο πλέον ποστάκι του Macedoine, υπάρχουν και δύο φωτογραφίες, μα τί φωτογραφίες! Όλα τα λεφτα! Κι έλεγα κι εγω, τί μου διέφυγε… τί μου διέφυγε… Ιδου, λοιπον, μία ανάλυση του τί ήταν μπροστα στα μάτια μου και δεν το έβλεπα.

Κατ’ αρχην, οι δύο φωτογραφίες έχουν μία φοβερη ομοιότητα, που δεν χρειάζεται να είσαι ζωγράφος ή φωτογράφος για να τη δεις.

Μετα… Ντρέπομαι μεν που το λέω, δεν τιμάει καθόλου τη νοημοσύνη μου, αλλα πρέπει να το εξομολογηθω: οι γνώσεις μου για την κουλτούρα των προκολομβιανων πολιτισμων είναι αρκετες, ώστε να μου επιτρέπουν να καταλάβω πως το εικονιζόμενο φίδι (στο γλυπτο πίσω απο τον F.S.O.) είναι το κεφάλι του θεου των Αζτέκων Κετζαλκοάτλ! (Ο θεος-φίδι αυτος είχε επίσης γενειάδα και φτερα.) Και -δυστυχως- δεν το πρόσεξα αμέσως!… Τέλος πάντων, κάλλιο αργα παρα ποτε.
Αυτος ο θεος είναι εκείνος που -σε εποχες πανάρχαιες- ήρθε απο τ’ άστρα, έδωσε τον πολιτισμο στους λαους της περιοχης, και έφυγε… με την υπόσχεση να ξαναγυρίσει… αλλα σωστα το καταλάβατε, δεν γύρισε ποτε!

Αντ’ αυτου, κουβαλήθηκαν στο Μεξικο οι Ισπανοι, οι Αζτέκοι μπάνισαν -όπως θά ‘λεγε ο Ροΐδης- τας ρυπαρας γενειάδας των Ισπανων (διότι οι αυτόχθονες αμερικανικοι λαοι δεν έχουν γένεια), νόμισαν πως επιστρέφουν οι εκπολιτιστες θεοι τους… και τον ήπχασιν! (Οι Αζτέκοι, τον καφε της παρηγοριας.) Δηλαδη, μούσι η υπόθεση – στην κυριολεξία! 🙂

Ειρήσθω εν παρόδω ότι έχει τρομερη πλάκα το εισαγωγικο τσιτάτο του Νίκου Τσιφόρου στο βιβλίο του (για τους Κονκισταδόρες) «Τα ρεμάλια ήρωες»:

Περι των στρατιωτων του Κυρίου Ημων,
που ξεκίνησαν απο τη Σάντα Εσπάνια
με τις ευλογίες του Κυρίου Ημων,
για να καθυποτάξωσι τους αγρίους του διαβόλου αυτων!

Η πλάκα της πλάκας… Για τον Κετζαλκοάτλ, το φτερωτο φίδι (κάτι σαν τον Εριχθόνιο τον δικο μας), ο Γιώργος Μπαλάνος αναφέρει πως οι ιεραπόστολοι (που συνόδευαν τους Ισπανους κονκισταδόρες) είπαν ότι ήταν ίδιος ο Σατανάς!… (Άρα, είχε δίκιο ο Τσιφόρος!)

Πάμε, τώρα, να δούμε τί μας λέει επιπλέον το γλυπτο με τις αντικρυστες κεφαλες:

(Η εικόνα του κηρύκειου απο εδω: http://www.istockphoto.com/file_closeup/object/3684413_caduceus.php?id=3684413 )






Μάλιστα!… Μάλιστα!… Τώρα βγάζει νόημα! Ο φτερωτος θεος του πολιτισμου και των γραμμάτων!… Με γένεια ή χωρις… Ο καθ’ ημας Ερμης! Κι αφου βγάλαμε νόημα, γιάααα να δούμε πού μας οδηγει αυτο:

Το κηρύκειο στον μικρόκοσμο είτε (α) είναι το κλειδι της ζωης (DNA), είτε (β) είναι καταστροφικο (κατεστραμμένο DNA, ιός). Εαν αμφιβάλλετε πως το κηρύκειο είναι το κλειδι της ζωης για να ξεπεράσει αυτη τον θάνατο…

…δείτε πώς αντιμετωπίζει το θέμα η ορθόδοξη χριστιανικη εικονογραφία (επάνω στις εικόνες είναι οι σύνδεσμοι προς τις ιστοσελίδες απ’ όπου προέρχονται – τους συγγραφεις των οποίων ευχαριστω εκ των προτέρων):

(α) Η Cταύρωcιc… προσέξτε την νεκροκεφαλη κάτω-κάτω, που την βρέχει το αίμα του Χριστου (σύμβολο ζωης – με το κόκκινο χρώμα, της ζωης)! Και όχι, η ομοιότητα με το γλυπτο των Αζτέκων κάθε άλλο παρα συμπτωματικη είναι…

(β) Κι αν η προηγούμενη αναπαράσταση είναι ένα συγκαλυμμένο κηρύκειο, ιδου ένα κηρύκειο λιγότερο συγκαλυμμένο (μόλις που φαίνεται – συνήθως τέτοιες απεικονίσεις βρίσκονται στο τέμπλο, επάνω απο την Ωραία Πύλη):

(γ) Κι ένα φανερο κηρύκειο της Ορθόδοξης Εκκλησίας… πιο φανερο δεν γίνεται! (Άντε, δύο – το δεύτερο είναι δώρο! 🙂 )

(δ) Και η Ανάcταcιc! Προσέξτε τί αφήνει πίσω του ο Χριστος στον τάφο (εκτος απ’ τους νεκρους, νεκροκεφαλες, κτλ κτλ): τα κλειδια! Του Άδη, εννοείται, που φυλάνε τις πύλες της ζωης. Τις οποίες ο Χριστος ανοίγει οριστικα και τις αφήνει ελεύθερες για μας.

Εντάξει μέχρις εδω; Το εμπεδώσατε; Θα συνεχίσουμε αμέσως μετα με το β’ μέρος! (Κάτσε να σώσω τη μέχρι τώρα δουλεια…)

Advertisements