ί, λοιπον, μπορει να είναι η πέτρα με τα σημάδια, που ανακάλυψε η «Ομάδα Παυσανίας» έξω απ’ το εγκατελειμμένο ορυχείο; Για να δούμε!

Όμως, για να δούμε, θα κάνω πρόχειρα με το χέρι αυτο που έπρεπε να κάνει ο φωτογράφος με φιλμ υπερύθρου. Η αλήθεια είναι πως το φιλμ υπερύρθρου έχει μια περίεργη διαδικασία να το αποκτήσεις – τουλάχιστον είχε! Βλέπετε, επειδη το θεωρούσαν προϊον στρατιωτικης τεχνολογίας, για να πάρεις λίγα εκατοστα απ’ αυτο το φιλμ (έστω και για 4-5 φωτογραφίες), έπρεπε να κάνεις αίτηση στο ΥΠΕΘΑ και υπεύθυνη δήλωση ότι δεν θα το χρησιμοποιήσεις για στρατιωτικους σκοπους. Και να σου την εγκρίνουνε! Συν κάτι χαρτόσημα, κτλ κτλ.
Αυτο πριν μερικα χρόνια, σήμερα δεν ξέρω τί γίνεται. Πιθανον ν’ αγοράζεται ελεύθερα πλέον. (Κι εσεις άνετα μπορείτε να ρωτήσετε σε οποιοδήποτε φωτογραφείο, να μάθετε.) Πάντως, το (ακριβούτσικο) φιλμ υπερύρθρου είναι πολύτιμο στην αρχαιολογικη έρευνα – επειδη αποκαλύπτει όσα δεν βλέπει το μάτι (ή κουράζεται να δει). Κυρίως σβησμένα γράμματα, «ύποπτες» χαρακιες, και άλλα παρόμοια.

Πριν προχωρήσουμε, όμως, ένας και μοναδικος «χρυσος» κανόνας:

Φωτογραφείστε όλα τα ευρήματα, ξαναφωτογραφείστε τα, και φυλάξτε πολλα αντίτυπα των φωτογραφιων!… Ώστε κάτι να διασωθει τελικα απο τον κατακλυσμο του σύγχρονου «πολιτισμου»!

(Δεν γράφω «απο επιδρομες υπόπτων ατόμων, που θα κοιτάξουν να τα εξαφανίσουν όλα» – μη μας κατηγορήσουν και για συνομωσιολόγους! 🙂 )

Οπότε, αφου η «Παυσανίας» μάλλον χρησιμοποιει ηλεκτρονικη φωτογραφικη μηχανη (ή ίσως κινητο με καλη ανάλυση), και αφου δεν πρέπει να έχουμε αξιώσεις ώστε τα παιδια να γνωρίζουν τα περι υπερύθρου, βάλαμε εμεις το (τριχωτο) χέρι μας! Και ιδου η φωτογραφία, τονισμένη στα «γράμματα» απ’ τον οικοδεσπότη σας: (Επάνω της το link που οδηγει στην αυθεντικη, για να κάνετε συγκρίσεις.)


(Με βάση την αυθεντικη: Αύξηση contrast σε δύο στάδια -50% και 20%-, σμίκρυνση σε 360 pixels πλάτος, και επικάλυψη των «γραμμάτων» με χρώμα 0000b0.)

Σε πρώτη «ανάγνωση», θα λέγαμε πως -μάλλον!- αποκλείονται (α) η διάβρωση απ’ τον καιρο και (β) οι τυχαίες χαρακιες απο κάποιους εργάτες του ορυχείου, που περνούσαν την ώρα τους (μέχρι ν’ αρχίσει η βάρδια) ξύνοντας την πέτρα με τα εργαλεία τους.

Άρα, είναι όντως μια επιγραφη!… Οπότε, προκύπτουν τα ερωτήματα:

  • Σε ποια γλώσσα είναι γραμμένη;
  • Τί λέει το κείμενο;

Στην πρώτη ερώτηση απαντάμε πως τα «γράμματα» δεν μας φαίνονται γνωστα, άρα δεν μπορούμε ν’ απαντήσουμε ούτε τη δεύτερη. Αμέσως, κάνουμε το επόμενο λογικο βήμα:

  • Υπάρχουν άλλες παρόμοιες πέτρες;
  • Πού;

Για το αν υπάρχουν άλλες παρόμοιες πέτρες, η απάντηση δεν προκύπτει απ’ το κείμενο της «Ομάδας Παυσανίας». Αλλα ο γράφων απαντάει άνευ δισταγμων: Σαφως ναι! Το κακο είναι πως ακόμη δεν βρήκα χρόνο, να συγκεντρώσω το αρχείο μου (σκαναρίσματα κτλ κτλ κτλ) απο κάμποσες δεκάδες(!) παλιων σκληρων δίσκων, ώστε να παραθέσω υλικο. Αλλα μην ψάχνετε, υπάρχουν κι άλλες τέτοιες πέτρες. Πολλες.

Πού υπάρχουν αυτες οι πέτρες, τώρα; Καλα, μη μου πείτε ότι δεν το υποψιαστήκατε ήδη! Σαφως στις εισόδους σπηλαίων!!! Ξαφνιαστήκατε; Δεν θά ‘πρεπε…

Πάμε, επομένως, στην τρίτη ομάδα ερωτημάτων:

  • Οι άλλες πέτρες έχουν τα ίδια (ή παρόμοια, δηλ. ευκόλως αναγνωρίσιμα ως της ίδιας «οικογένειας») «γράμματα» επάνω τους;
  • Αν ναι, μπορούμε να πούμε ότι ανακαλύψαμε ένα νέο (παμπάλαιο) σύστημα γραφης;

Η απάντηση στη δεύτερη ερώτηση είναι «μάλλον «όχι», διότι δυστυχως και η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι πάλι «μάλλον όχι». Το «μάλλον» μπαίνει, επειδη υπάρχει το ενδεχόμενο…

  • …Το «αλφάβητο» των πετρων να είναι αρκετα μεγάλο (πχ πεντακόσιοι χαρακτήρες), οπότε ο ερευνητης μάλλον αποκλείεται να συναντήσει εύκολα ίδια «γράμματα», ακόμη κι αν ψάξει πολλες (ίσως και δεκάδες) τέτοιες «πινακίδες».

Πριν ψάξουμε σε μεγαλύτερο βάθος το «αλφάβητο» αυτο, ο παρατηρητικος αναγνώστης θα διακρίνει ανάμεσα στα «γράμματα»

  • …το αλχημικο σύμβολο του Ήλιου (τρεις φορες!),
  • συν το αιγυπτιακο Άγκτ (με εξαιρετικα τραβηγμένο προς τα κάτω το κάτω σκέλος),
  • συν (δίπλα στο «Άγκτ», απ’ αριστερα) κάτι σαν άνθρωπο με τα χέρια ψηλα, σε στάση ικεσίας.

Άρα, μήπως έχουμε να κάνουμε με αρχαίους ή νέους αποκρυφιστες, με πιτσιρικάδες που περνάνε την ώρα τους μ’ ένα ιδιότυπο γκράφφιτι, ή με (μακρυα απο ‘δω!) τίποτε σατανιστες, που «μάρκαραν» το σπήλαιο μ’ ένα «αποτροπαϊκό» γραπτο με δικα τους σύμβολα; (Ώστε να μην μπαίνουν εκει οι άσχετοι.)

Οι απαντήσεις και στα τρία αυτα ερωτήματα είναι (απο τον γράφοντα, να μην ξεχνιόμαστε!) πάλι ένα όχι! Αν και κρατάω πισινη για τον αποτροπαϊκο και τον αποκρυφιστικο χαρακτήρα της συγκεκριμένης «γραφης»… (Η ενεπίγραφη πέτρα δεν είναι εντελως αμέτοχη αυτων των δύο χαρακτηριστικων.)

Πάμε, τώρα, στην επόμενη ερώτηση:

  • Και γιατί λες ρε Εργοδότη ότι έχουμε πεντακόσιους χαρακτήρες; Τό ‘χεις δει κι αλλου αυτο, ή είσαι ντιπ μουρλος; Εδω οι Κινέζοι έχουν 360 ιδεογράμματα, εκ των οποίων σε καθημερινη χρήση είναι τα 120 περίπου! (Τα υπόλοιπα τα γνωρίζουν κάποιοι σοφοι γέροντες Ακαδημαϊκοι. Της Ακαδημίας του Πεκίνου, εννοείται! 🙂 ) Αλλα πεντακόσια, ρε μυστήριε; Μπας κι ήπιες πεντακόσια γραμμάρια κρασι; 🙂

Χεχεχέεεε!!!… Είμαι μετρίως μουρλος, αλλα για το «εντελως» κάνω φροντιστήριο! 🙂 Όσο για το 500, είναι ένας αριθμος στην τύχη. Όχι, όμως, τελείως αδικαιολόγητος!

Η συνέχεια στο τρίτο ποστάκι της σειρας.

Advertisements