Ι. Δάκογλου έχει πέσει αρκετα μέσα με την υπόθεσή του, πλην όμως δεν θίγει (τουλάχιστον σε ουσιαστικο βαθμο) το πρόβλημα των αρχικων συνθηκων. (Εδω δεν το θίγει ο μεγαλοφυης απατεων Αϊνστάϊν, ούτε οι θαυμαστες του, θα το θίξει ένας συνταξιούχος Αρχιτέκτονας; ) Να το θέσω διαφορετικα:

  • Γιατί συναντάμε τον πρώτο πλανήτη (Ήφαιστο) στη συγκεκριμένη τροχια, και όχι πριν ή μετα απ” αυτην την μέση απόσταση απ” τον Ήλιο;

Πολυ δύσκολο ερώτημα, διότι, για ν” απαντηθει, πρέπει ουσιαστικα να βρεις την τυχον κρυμμένη δομη στη δημιουργία τροχιων! Και ναι, την βρήκα! :-)

Πώς;

Πηγαίνοντας προς τα πίσω,… να δω πού αρχίζει – και γιατί. Εφ” όσον κάθε τροχια βρίσκεται πολλαπλασιάζοντας την προηγούμενή της επι φ, πού πάμε διαιρώντας με το φ; Την απάντηση μου την έδωσε το λογιστικο φύλλο, το οποιο, όπως καλως γνωρίζετε, πάντα κάνει στρογγυλεύσεις των αριθμων στην ακρίβεια που του ορίζεις. Πχ τρία δεκαδικα θες; στα τρία δεκαδικα κάνει στρογγύλευση – κι αν επεκτείνεις την ακρίβεια του κελλιου, σου δείχνει και τα υπόλοιπα δεκαδικα.
Έ, λοιπον, όταν άρχισα να διαιρω την μέση απόσταση σε a.u.’s του Ηφαίστου με το φ, έπεσα σε κάτι πολυ γνωστα νουμεράκια!

Σας τα δίνω εδω (βρίσκονται στην αριστερη στήλη τιμων) :

Ναι, ακριβως! Πρόκειται για την πασίγνωστη ακολουθία Fibonacci!!! (Και δεύτερος σύνδεσμος.) …Η οποία πάλι έχει να κάνει με τον «χρυσο αριθμο» φ, και απαντάται παντου στη φύση (σε σαλιγκάρια, κοχύλια, ξανα κοχύλια, ξανα-ξανα κοχύλια -μα είναι πολυ όμορφα τ” άτιμα!-, αμμωνίτες, ηλιοτρόπια, κτλ), αλλα και στην Τέχνη …ηθελημένα! Αρχιτέκτονες, ζωγράφοι, και λοιποι, την χρησιμοποίησαν και την χρησιμοποιουν κατα κόρον. (Μόνο κάτι μαλάκες κατα καιρους ευαγγελίζονται την επανάσταση στην Τέχνη, δια της καταργήσεως της χρυσης αναλογίας. Τί να κάνουμε; Οι μαλακίες δεν φορολογούνται.)

Μπαίνω εδω στον πειρασμο ν” ανεβάσω μια φωτογραφία ενος πανέμορφου ηλιοτροπίου, το οποίο δημιουργει σπείρες και προς την ορθη φορά, και προς την ανάστροφη (αν έχετε παρατηρητικότητα) :

Έ, λοιπον, αυτοι ακριβως είναι οι σωστοι συντελεστες εύρεσης των αποστάσεων των πρωταρχικων τροχιων των πλανητων! Και μπορούμε να πούμε ότι το ηλιακο μας σύστημα είναι ένα τεράστιο ηλιοτρόπιο!!!

Στον πίνακα παραθέτω και τους λόγους των διαδοχικων όρων. Έτσι, βλέπετε καθαρα πως ο 13ος όρος είναι ο πρώτος, όπου «κλειδώνει» (στα γνωστα τρία δεκαδικα) ο «χρυσος αριθμος» ως λόγος διαδοχικων όρων. Άρα:

  • Μέση απόσταση πλανήτη απο τον Ήλιο = όρος ακολουθίας Fibonacci (απο 13ο και πέρα) * «αστρονομικη μονάδα» (149,6*10^6 km)

Ιδου και ο πίνακας με τους διορθωμένους συντελεστες:

Τελειώσαμε; Όχι ακόμη!… Μη βιάζεστε!…

Βρήκαμε τους «σωστους» συντελεστες, βρήκαμε με τί μοιάζει το ηλιακο μας σύστημα (πανέμορφο!), αλλα αυτη η «αστρονομικη μονάδα» εμένα μου κάθεται στο στομάχι. Γιατί; Διότι, πολυ απλα είναι η τωρινη τροχια της Γης. Έ, και; Τί έχει η τωρινη τροχια της Γης; Μέλι;

Ψάχνοντας, λοιπον, κι αυτο το θέμα, έκανα την υπόθεση πως σχετίζεται κι αυτο με την «ακολουθία Fibonacci». Δεν μπορει! Η μονάδα μετρήσεων κάθε άλλο παρα αυθαίρετη πρέπει να είναι!
Οπότε, βρήκα το εξης:

  • Μέση απόσταση τροχιας Γής = «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα = 10 * (26ος όρος) * φ^10

Ιδου και η συνέχεια της ακολουθίας με μερικους ακόμη όρους:

Και το τελικο αποτέλεσμα των τροχιων, «ιδανικων» και πραγματικων, σε πίνακα:

Παρατηρήστε ότι ο πρώτος πλανήτης εμφανίζεται στον 13ο όρο της ακολουθίας, και η πραγματικη αστρονομικη μονάδα στηρίζεται στον 26ο (2 * 13) όρο… Άρα, όντως υποβόσκει ακόμη μία δομη εδω!

Πλην όμως, ο ταλαίπωρος γραφιας σας έχει μεν τις σχετικες γνώσεις και την εξυπνάδα να τις χειριστει, αλλα δεν έχει ούτε τα μέσα, ούτε τον χρόνο!… Γι” αυτο αρκεστείτε στους ταπεινους μου υπολογισμους στο λογιστικο φύλλο και στα ταπεινα σκιτσάκια μου!

Δηλαδη:

  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ηφαίστου = (13ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ερμη = (14ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Αφροδίτης = (15ος όρος) * (10 * φ^10) * (26ος όρος)

Και ούτω καθ” εξης.

Μπορούμε να κάνουμε ακόμη μία τολμηρη υπόθεση: Εαν παρατηρήσουμε ότι οι (διαδοχικοι) όροι αυτοι μεταξυ τους απέχουν κατα έναν πολλαπλασιασμο (ή διαίρεση) με φ, μπορούμε να θεωρήσουμε την «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα …μεταβλητη!
Τί σημαίνει αυτο; Αν σας το γράψω λιγάκι διαφορετικα, ίσως και να το δείτε:

  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ηφαίστου = (10 * φ^23) * (13ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Ερμη = (10 * φ^23) * (14ος όρος)
  • Αρχικη (ιδανικη) τροχια Αφροδίτης = (10 * φ^23) * (15ος όρος)

Και ούτω καθ” εξης – η μεταβλητη «ιδανικη» αστρονομικη μονάδα είναι εδω ο όρος προς τα δεξια.

- Δηλαδη, ρε Εργοδότη;
- Δηλαδη, αυτο που γράφει ο Δάκογλου, αλλα ειδωμένο κάτω απο άλλο φως.

Κάτι σαν fractal! («Μορφόκλασμα», ελληνιστι.)

Μια ίδια δομη, που επαναλαμβάνεται όλο και προς το μεγαλύτερο. (Πανέμορφες εικόνες: πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη – να και η φιμπονάτσειος σπείρα!)

Πλάκα έχει!… Όχι μόνο είναι το ηλιακο μας σύστημα σαν ένα τεράστιο ηλιοτρόπιο, αλλα ουσιαστικα κρύβει φρακταλικη δομη! Φρακταλικο ηλιοτρόπιο!!!

Κάποια μέρα μπορει να βρεθει κάποιος σοφος (διότι είπαμε: εγω δέεεννν…), να μας εξηγήσει γιατί γίνεται αυτο (και γιατί υπάρχει αυτος ο συντελεστης 10*φ^10), αλλ” αμφιβάλλω. Δεν βλέπω πολλους σοφους τριγύρω! Ίσως το ηλιακο μας σύστημα να περιμένει …εμένα, να βγω στη σύνταξη! LOL!!!
Αλλα και πάλι, πρέπει να με κάνουν προφέσσορα …αναδρομικα, να μου δώσουν να διευθύνω ένα ερευνητικο ινστιτούτο, συν τα απαραίτητα κονδύλια να το «τρέξω», συν προσωπικο. Άσε που δεν λέγομαι Παυλώφ, και δεν φαίνεται και καμια μπολσεβίκικη επανάσταση στον ορίζοντα! :-)

Γιατί, όμως, έχουμε απόκλιση των πραγματικων (παρατηρημένων) τροχιων απο τις (κατα Fibonacci) θεωρητικες, κυκλικες, πρωταρχικες, …παραδεισένιες; Διότι εξερράγη ο Φαέθων, και όλο το ηλιακο σύστημα αναγκαστικα κινήθηκε προς νέες καταστάσεις ισορροπίας.

Πώς;

Το δεύτερο ουσιαστικο ερώτημα της έρευνάς μας θα το δούμε αναλυτικα στην επόμενη συνέχεια.

About these ads